บทนำ
บท 1
หลังงานเดินแบบที่ยิ่งใหญ่อลังการที่สุดแห่งปี ‘หลี่ถิง’ นางแบบเบอร์หนึ่งของฮ่องกง เธอมีความเพียบพร้อม ในทุก ๆ ด้านเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเป็นชาติตระกูลดี ร่ำรวย สวย เรียนเก่ง จบปริญญาจากมหาวิทยาลัยดังในยุโรป เป็นสาวมั่นแห่งยุค นอกจากการเดินแบบถ่ายโฆษณา เธอยังรับเล่นหนังแนวแอคชั่นและย้อนยุค
ส่วนเรื่องความรักของเธอก็เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบจนใคร ๆ ต้องอิจฉาที่เธอได้สามีทั้งหล่อ รวย เป็นผู้ชายในฝันของหญิงสาวมากมาย ทั้งคู่แต่งงานกันได้สองปี แต่ยังไร้ซึ่งทายาท แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความรักจืดชืดแม้แต่น้อย เมื่อมีคนถามหลี่ถิงและราฟาเอล คำตอบของสามีภรรยาแห่งปีจะตอบเช่นทุกครั้งคือ ทุกอย่างให้เป็นไปตามธรรมชาติ อีกอย่างคือเขาและเธอยังคงสนุกกับงานที่ทำอยู่ด้วย
หลังงานแฟชั่นโชว์จบลง หลี่ถิงรีบเก็บของลงในกระเป๋าพร้อมส่งยิ้มให้กับทีมงานและเพื่อน ๆ นางแบบด้วยกัน หลี่ถิงแม้จะสวย รวย เก่ง แค่ไหน แต่นิสัยของเธอกลับน่ารัก มีมารยาท ไม่เรื่องมาก ไม่หยิ่งหรืออวดร่ำอวดรวย เหมือนลูกเศรษฐีส่วนมากที่มักไม่ก้มมองคนต่ำต้อยกว่าตนเอง ความมีน้ำใจของหญิงสาวทำให้เธอเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงานทุกคนเสมอ เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย มือบางหยิบกระเป๋าขึ้นสะพายบนบ่า
เมซี่ผู้มีหน้าที่จัดหางานและดูแลเหล่านางแบบเดินยิ้มหวานเข้ามาหาหญิงสาวที่มีสไตล์หลุดโลก เมซี่ยืนขวางหลี่ถิงเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยเย้าหญิงสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มกว้าง
“ถิงถิง…วันนี้ คุณสามีไม่มารับเหรอคะ”
“ไม่ค่ะ พี่เมซี่ วันนี้ ถิงถิงกะว่าจะไปซื้อของขวัญครบรอบวันแต่งงานให้ราฟก่อนน่ะค่ะ”
“น่าอิจฉาที่สุดคู่นี้ ถ้างั้น…ค่อยเจอกันในงานต่อไปนะคะ บายค่ะ ถิงถิง”
“บายค่ะ พี่เมซี่”
หลี่ถิงเดินเข้าไปสวมกอดเมซี่ เพราะอีกฝ่ายอ้าแขนรออยู่ก่อนแล้ว เมซี่โอบกอดหญิงสาวที่เธอรักเหมือนน้องสาวอีกคนเอาไว้แน่น แต่ความรู้สึกใจหายอยู่ ๆ ก็เกิดขึ้น แขนเรียวจึงรัดตัวหลี่ถิงแน่นขึ้นอีก ซึ่งมันเหมือนกับว่าโอกาสเช่นนี้จะไม่มีอีกแล้ว ใจของหญิงสาวรุ่นพี่รู้สึกเบาหวิวอย่างไม่มีสาเหตุจนคนในอ้อมกอดขยับตัวยุกยิก เมซี่จึงได้คลายวงแขนออก
“ถิงถิง…เอ่อ! เดินทางระวังด้วยล่ะ พี่เป็นห่วง”
เมซี่พูดเสียงเบาหวิว รอยยิ้มกว้างเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แต่อีกฝ่ายคงไม่ทันได้สังเกตอาการของเธอนัก เพราะหลี่ถิงยังส่งยิ้มกว้างมาให้เธอพร้อมพยักหน้าหงึก ๆ เป็นการตอบรับ
“ค่ะ…พี่เมซี่ อย่าห่วงเลยค่ะ วันนี้คนขับรถคุณพ่อมารับ ถิงถิงไม่ได้
ขับเอง รับรองได้เลยค่ะ ว่าไม่มีซิ่ง! แน่นอนคร้า พี่สาวคนสวย”
พูดจบร่างบางของนางแบบสาวก็เดินตัวปลิวออกจากห้องแต่งตัว ตรงไปยังลานจอดรถ ตลอดทางเดินเมื่อผ่านคนที่รู้จักหรือทีมงาน รอยยิ้มหวานจะปรากฏให้ทุกคนได้เห็น
เมื่อถึงประตูทางออก มีชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยืนรออยู่ พร้อมเปิดประตูให้แก่เธอ ก่อนจะเดินตามหลังนางแบบสาวไปยังรถคันหรูที่จอดรอ
เมื่อถึง ชายหนุ่มรีบวิ่งนำเจ้านายสาว เพื่อไปเปิดประตูรถด้านหลังให้แก่เธอ ก่อนที่ตัวเขาจะขึ้นไปนั่งคู่กับคนขับ
“ไปห้างฯ ก่อนนะคะ แล้วค่อยไปส่งฉันที่คอนโดฯ”
“ได้ครับ คุณหนู”
พรุ่งนี้คือวันครบรอบแต่งงานของเธอกับราฟาเอล วันนี้ หลังเที่ยงคืน เธอต้องการที่จะเซอร์ไพรส์สามี โดยมอบของขวัญแต่งงานให้ก่อนที่จะไปดินเนอร์กันในคืนพรุ่งนี้
เธอบอกราฟาเอลเอาไว้ ว่าวันนี้จะค้างที่บ้านของคุณพ่อ แต่
จริง ๆ แล้วเธอจะแอบกลับเข้าไปรอเขาที่คอนโดฯ เพราะวันนี้ราฟาเอล
จะกลับถึงบ้านราวห้าทุ่ม หรือเที่ยงคืนอย่างช้า เขาไปร่วมงานเลี้ยงกับคู่ค้า ยังไง เธอก็กลับถึงคอนโดฯ ก่อนเขาอยู่ดี
คอนโดฯ ของหลี่ถิง…
ภายในคอนโดฯ หรูใจกลางเมือง ร่างบางที่จัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนอนแสนสวยสุดเซ็กซี่เพื่อรอเซอร์ไพรส์สามี พร้อมฉีดพรมน้ำหอมกลิ่นใหม่ที่เย้ายวนกว่าเคยทั่วร่างกาย ก่อนจะเดินนวยนาดไปนั่งชมวิวยังริมหน้าต่างห้องนอนสุดหรูของเธอ เพื่อทอดอารมณ์ไปตามความรู้สึกที่แสนโรแมนติก เมื่อคิดถึงสีหน้าแปลกใจของสามีเมื่อเห็นเธออยู่ที่นี่ไม่ใช่บ้านของพ่ออย่างที่เธอบอกเขาไปในครั้งแรก
แก๊ก!
เสียงไขกุญแจประตูห้องด้านหน้าทำให้คนที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างรีบวิ่งเข้าไปแอบอยู่ในห้องแต่งตัวของเธอที่เป็นส่วนแยกกับของสามี ทำให้เธอซ่อนตัวได้สบาย ๆ เพราะราฟาเอลจะไม่เข้ามาในห้องนี้อย่างแน่นอน มันจึงเหมาะจะซ่อนตัวที่สุด
เวลาผ่านไปไม่นาน เพราะเสียงอาบน้ำเงียบลงแล้ว และตอนนี้
ก็เลยเที่ยงคืนมากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ถึงเวลาที่เธอจะเซอร์ไพรส์ชายหนุ่มเสียที เท้าเปล่าเปลือยค่อยก้าวชิดประตู ก่อนจะแนบหูฟังว่าเขาขึ้นเตียงนอนหลับไปหรือยัง
หญิงสาวค่อย ๆ เลื่อนประตูห้องแต่งตัวออกเพียงเล็กน้อย มือบางหยุดชะงักค้างเมื่อรู้สึกถึงสิ่งที่ผิดปกติ
“อะ….อ๊า….อื้มมม”
หลี่ถิงยังคงยืนนิ่งกับที่ ไม่ได้เลื่อนเปิดประตูออกต่อ
เสียงจากเตียงนอนมันคืออะไรกัน? ทำไมถึงเหมือนกับว่าสามีไม่ได้อยู่เพียงลำพัง
“อ๊า….เร็วอีกค่ะพี่ราฟ จะ…เจสจะไม่ไหวแล้ว อะ….อืม”
“พะ….พี่จะเสร็จแล้วเจส อ่า…เจส พี่มีความสุขจังเลย”
พูดจบชายหนุ่มได้กดจูบหนัก ๆ ที่หน้าผากของหญิงสาว ก่อนจะเลื่อนลงมายังแก้มที่ชื้นเหงื่อ และมาหยุดอยู่ตรงซอกคอที่เขารับรู้ถึงการเต้นของชีพจรและเสียงหายใจหอบถี่จากเกมรักที่เพิ่งจบลงอย่างสุขสม และ
มันกำลังจะเริ่มอีกครั้งในไม่ช้า
บทล่าสุด
#27 บทที่ 27 ไม่คาดคิด
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#26 บทที่ 26 อย่าได้กังวล
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#25 บทที่ 25 ขอทาน
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#24 บทที่ 24 เกินกว่าเหตุ
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#23 บทที่ 23 เดินตลาด
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#22 บทที่ 22 ออกนอกบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#21 บทที่ 21 ใส่ร้าย
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#20 บทที่ 20 แม่สามี
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#19 บทที่ 19 หน็บแนม
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025#18 บทที่ 18 สมเพช
อัปเดตล่าสุด: 10/3/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













