บทนำ
"ฉันไม่อยากได้ทอมเป็นเมีย!"
"ฉันไม่ใช่ทอมสักหน่อยคืนนั้นรุ่นพี่พิสูจน์ไปแล้วไง"
"ม่ายย ความเมาไม่นับสิเฟ้ย" คนหล่ออยากกรีดร้อง!
บท 1
แสงแดดอบอุ่นยามเช้าสาดส่องลอดผ้าม่านระเบียงห้องนอนเข้ามารบกวนการหลับใหลของคนบนเตียง ร่างหนาขยับตัวเพียงเล็กน้อย ดวงตาภายใต้เปลือกตาเคลื่อนไหวอย่างเริ่มรู้สึกตัว ความมึนหัวแล่นวาบเข้ามาจนต้องย่นคิ้ว ปรือตามองด้วยสายตาพร่าเลือน กะพริบตาเพื่อปรับโฟกัสสายตาชั่วครู่ภาพของระเบียงห้องไม่คุ้นตาปรากฏขึ้น
“...” คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน พลิกตัวจากนอนคว่ำเป็นลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงแทน สายตาคมกวาดมองไปรอบห้องอีกครั้ง
ห้องใครวะเนี่ย...
ฌอน หนุ่มหล่อเจ้าของเรือนผมสีโกเมนสว่างขยี้ผมตัวเองไล่อาการมึนหัว เขาจำได้ว่าเมื่อคืนนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่หน้าอู่ซ่อมรถซึ่งเป็นของสิงหากับตุลาเพื่อนสนิทสมัยมัธยมที่ไม่ได้เจอกันมานาน แล้วเขาก็เมาจนเพื่อน ๆ ไล่ให้ขึ้นมานอนพักที่บ้านซึ่งตั้งอยู่หลังอู่ดังกล่าว
หรือว่านี่จะเป็นห้องนอนของพวกมันคนใดคนหนึ่ง?
“อื้ม...”
ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจู่ ๆ มีเสียงครางเบา ๆ ดังมาจากร่างของใครสักคนที่นอนอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับเขา เขาก้มมองสภาพตัวเองที่เปลือยท่อนบนพลางคิดในใจว่าสงสัยเมื่อคืนเมาหนักจนเพื่อนช่วยถอดเสื้อผ้าให้
แต่เดี๋ยวนะ... ปกติไอ้สองตัวนั้นไม่เคยมีน้ำใจแบบนี้นี่หว่า
ลอบกลืนน้ำลายดังอึกขณะยื่นมือไปจับผ้าห่มที่คลุมร่างปริศนาข้างกายตัวเองเอาไว้จนมิดศีรษะ เขาหลับตาแน่นยามกระตุกผ้าห่มขึ้นเร็ว ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เปิดตาทีละข้างมองร่างใต้ผ้าห่มนั้น
“...!”
วินาทีนั้นราวกับโลกทั้งโลกหยุดหมุน สายตาคมจ้องมองหัวไหล่เปลือยเปล่าขาวนวลที่กำลังนอนหันหลังให้เขา ร่างบอบบางไร้อาภรณ์ปกปิดแผ่นหลังเนียนคลอเคลียไปด้วยเส้นผมยาวสลวยสีดำขลับสยายเต็มหมอน หัวใจแกร่งกระตุกกับภาพที่เห็น มันไม่ใช่ฟิลตื่นเต้นในเชิงชู้สาว แต่มันเป็นฟิลตื่นตกใจอย่างสุดขีด!
“เชี้ย!”
ฌอนแทบจะถอยตัวตกเตียง เขาปิดผ้าห่มลงตามเดิมสองตายังเบิกค้างด้วยอาการช็อกสุดขีด ภายในใจร่ำร้องคำว่า ‘ไม่จริง ไม่ใช่ เป็นไปไม่ได้’ ซ้ำไปซ้ำมา
เขาจำได้แล้ว! เมื่อคืนเขาเจอกับสาวน่ารักคนหนึ่ง เขาจำหน้าเธอไม่ได้ รู้แต่ว่าเธอน่ารักเสียจนอยากจะกอดอยากจะจูบ ตายห่า! นั่นมันไม่ใช่ความฝันหรอกเหรอวะเนี่ย!
และก่อนที่ฌอนจะทันคืนสติที่หลุดลอยกลับมา ความเคลื่อนไหวจากร่างบางภายใต้ผ้าห่มนั้นกระตุกขวัญเขาอีกครั้ง
ร่างบางขยับตัวเบา ๆ อย่างรู้สึกปวดเหมื่อยเนื้อตัวไปทุกส่วน ดวงตาสวยเฉี่ยวปรือขึ้นช้า ๆ พลางเบ้หน้าเจ็บส่วนล่างราวกับว่ามันพังไปหมดแล้ว มือบางเปิดผ้าห่มออกจากการคลุมโปง ใบหน้าสวยโผล่พ้นผ้าห่มออกมาก่อนจะชะงักกับสายตานิ่งค้างคล้ายเห็นผีของคนข้างกาย
“ระ รุ่นพี่...” มือบางกระชับผ้าห่มขึ้นเหนืออกเพื่อปกปิดร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง สมองน้อย ๆ เริ่มประมวลผลความทรงจำเมื่อคืนอย่างด่วนจี๋
เธอจำได้ว่าเมื่อคืนกินยาแก้แพ้เข้าไปก่อนนอน สะลึมสะลือตื่นขึ้นมากลางดึกเมื่อได้ยินเสียงกุกกักหน้าประตู เธอลุกขึ้นไปเปิดประตูดูก็พบกับร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนพิงอยู่หน้าห้องนอนของเธอ เมื่อเขาเห็นหน้าเธอก็ตรงเข้ามากอดจูบแถมยังผลักเธอเข้ามาในห้อง เธอพยายามขัดขืนอยู่หลายครั้งแต่ก็ไร้เรี่ยวแรงเพราะฤทธิ์ของยา ทำได้เพียงส่งเสียงครางแผ่วเบาตอบรับสัมผัสของเขา สัมผัสร้อนแรงของเขาหลอมละลายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งเธอผล็อยหลับไป
“ขะ ข้าวสวย... เธอ... เธอเองเหรอ?”
เจ้าของชื่อ ข้าวสวย กะพริบตามองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าที่แม้จะตกใจแต่ก็เก็บอาการได้อย่างดี ต่างจากชายหนุ่มที่อ้าปากค้างช็อกยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่เขาเผลอมีสัมพันธ์ด้วยเมื่อคืนเป็นใคร
เวรแล้ว... เวรแล้วไอ้ฌอน!!
“เมื่อคืนรุ่นพี่...”
“ฉันเมา!” เสียงหวานเอ่ยไม่ทันจบ ฌอนรีบพูดตัดบทเธอทันที เขาก้มลงหยิบกางเกงตัวเองมาสวมลวก ๆ แล้วคว้าเสื้อมาใส่ มือหนาไล่ติดกระดุมอย่างเร่งรีบ เขาต้องรีบออกไปจากห้องนี้ก่อนใครจะตื่นมาเห็น ไม่อย่างนั้นได้เป็นเรื่องแน่ ๆ มีอย่างที่ไหนกันวะ... เมาจนเข้ามากินตับลูกสาวเขาถึงในบ้านแบบนี้! ไม่ได้ตายดีแน่ไอ้ฌอนเอ๊ย!!
“รุ่นพี่จะไปแล้วเหรอ” หญิงสาวบนเตียงขมวดคิ้วถาม เธอขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเบ้หน้าเจ็บ ทุกการกระทำของเธอตกอยู่ในสายตาคมตลอด เขาหลุบตามองบนที่นอนซึ่งยังทิ้งร่องรอยของคราบความสุขสมเอาไว้ หัวคิ้วกระตุกเล็กน้อยยามเห็นรอยสีน้ำตาลจาง ๆ บ่งบอกให้รู้ว่านั่นคือรอยเลือดจากความบริสุทธิ์ของร่างบางบนเตียง
“Shit!” ฌอนสบถออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อคืนเขาเมามากจนเข้าห้องผิด แถมยังกอดเธอโดยไม่ได้ป้องกันด้วย แล้วนั่นยังเป็นครั้งแรกของข้าวสวยอีก เขาอยากจะบ้าตายจริง ๆ ทำไมเขาถึงพลาดได้ขนาดนี้กันวะ!
ปึง ๆ ๆ
“ตื่นได้แล้วสวย วันนี้แกมีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นตามมาด้วยเสียงทุ้ม ๆ ของ ธันวา พี่ชายคนโตของบ้าน ฌอนแทบกระโดดเข้าไปสิงในตู้เสื้อผ้า สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด ข้าวสวยมองท่าทางของเขาพลางเลิกคิ้วสูง กระทั่งเสียงเคาะประตูดังซ้ำอีกครั้งเธอถึงส่งเสียงตอบกลับไป ไม่อย่างนั้นพี่ชายเธอได้เปิดประตูเข้ามาปลุกถึงบนเตียงเป็นแน่
บทล่าสุด
#81 บทที่ 81 SPECIAL LOVE
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#80 บทที่ 80 EPILOGUE 02
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#79 บทที่ 79 EPILOGUE 01
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#78 บทที่ 78 รุ่นพี่ที่รัก
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#77 บทที่ 77 ฝากฝัง
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#76 บทที่ 76 ความเจ็บปวด
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#75 บทที่ 75 ทะเล
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#74 บทที่ 74 ไม่ควรเลย
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#73 บทที่ 73 ทำไม่ได้
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025#72 บทที่ 72 สายเกินไป
อัปเดตล่าสุด: 10/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













