บทนำ
เพชรกาญจน์ คำวงสิริ ชื่อเล่นของเธอคือ เพชร
สาวทอมบอย ผู้หญิงรายล้อมมากมาย เพราะแผลใจในอดีตทำให้ชีวิตหันเห กลับตาลปัตรเปลี่ยนเธอไปอย่างสิ้นเชิง
เขา
นัฐวุฒิ โชติกาล ชื่อเล่นของเขาคือ วุฒิ
ตั้งแต่เขาเริ่มรู้ตัว สายตาก็มองหาแต่ผู้ชายหนุ่มน้อยมาตลอด แต่ไหง๋กลับมาหลงรักผู้หญิงทอมบอยซะได้ แถมเธอยังเสน่ห์แรงมากกว่าเขาอีก!!!
"กูว่า... กูชอบไอ้เพชรว่ะ"
"ห๊ะ! /ห๊ะ! /ห๊ะ! "
"ไอ้สัส!!! "
บท 1
คุณคิดว่าเพราะอะไรคนๆ หนึ่งถึงมีเพศสภาพไม่ตรงตามชาติกำเนิด สภาพแวดล้อม? ก็อาจใช่... สิ่งดึงดูด? ก็มีส่วน หรือถ้าคุณใจเต้นกับคนแค่คนๆ เดียว ก็แสดงว่าคุณเจอรักแท้เข้าแล้วล่ะ หากคุณอยู่ใกล้ใครแล้วไม่เป็นเหมือนคนๆ นั้น ฟันธงได้เลยว่าคุณหลงรักเขาไปแล้วแน่ๆ แบบไม่สนเพศสภาพของเขาว่าจะเป็นยังไง แล้วคุณคิดว่าเพราะอะไร
ฉัน
ถึงมีเพศสภาพแบบนี้กันละ มาสิ จะพาไปฟัง หึ!
“พี่บอย!!! พี่ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!!”
“พูดมากว่ะ!!! น่ารำคาญ!!! คิดว่าตัวเองสวยมากนักรึไง!!!”
ผลั่ก!!!
“ฮืออออ พี่ทำกับฉันแบบนี้ได้ไง ทำได้ยังไง!!!!” สองมือเล็กไล่ทุบอกคนตรงหน้าอย่างเจ็บแค้น ก่อนจะถูกผลักออกมาอีกครั้งอย่างรุนแรงจนล้มไปกับพื้นโคลน
ตุ้บ!!!
“พอเหอะว่ะเพชร มันน่าสมเพช”
“ฮึก ฮึก ฮือออออออออ” ร่างกายสูงยาวของหญิงสาวที่สูงเกือบ 180 เซนติเมตร นั่งคุดคู้อยู่ที่พื้น ร่างกายเปื้อนไปด้วยดินโคลนหลังฝนตก สายตาพร่ามอง
อดีต
คนรัก เดินเคียงคู่ไปกับหญิงสาวอีกคนอย่างเจ็บแค้น ทำไม? เธอไม่ดีตรงไหน? ไม่ว่าเขาขออะไรเธอก็เต็มใจทำให้ไม่มีอิดออด แต่เขากลับตอบแทนเธอด้วยการทิ้งเธอไป หาผู้หญิงคนใหม่ที่เขาคิดว่าดีกว่า
“ได้ ได้ มึงจะเอาแบบนี้ใช่ไหมไอ้พี่ กูสาบาน กูจะแย่งผู้หญิงทุกคนมาจากมึง!!!” ในดวงตามีความแน่วแน่ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ของตน ร่างสูงโปร่งของหญิงสาวผุดลุกขึ้นยืนอย่างเข้มแข็ง
ถ้าผู้ชายมันหาดีไม่ได้ กูเอากับผู้หญิงแทนก็ได้ว่ะ!!!!
แทนที่เจ้าของร่างบางแต่สูงโปร่งจะเดินทางกลับบ้านของตน แต่เธอกลับเดินตรงเข้าร้านทำผมที่ใกล้ที่สุด ในสภาพเสื้อผ้าที่เลอะเปรอะเปื้อน จนเจ้าของร้านยังมองแรง แต่เธอก็ได้หาสนใจ เดินไปนั่งที่เก้าอี้ก่อนจะสั่งเสียงดังฟังชัด
“ตัดผมพี่!! เอาให้แม่งหล่อกระชากใจไปเลย!!!” คนภายในร้านหันมองหน้ากันอย่างงุนงง ก่อนที่เจ้าของร้านจะเดินเข้ามาถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“หนู แน่ใจหรอ ผมยาวสวยมากเลยนะ จะตัดจริงอะ เจ๊ยังเสียดายแทนเลย”
“ตัด!! ฉันจะตัด!!!” เมื่อได้รับคำยืนยันหนักแน่น เจ้าของร้านจากที่ละล้าละลังไม่กล้าลงมือ ในที่สุดก็เริ่มต้นขยับกรรไกรในมือ จนได้ผมซอยสั้นสีดำสนิทสมใจหญิงสาวตรงหน้า เธอจัดการจ่ายเงิน ก่อนจะเดินออกจากร้าน ไม่แม้แต่จะหันมามองเศษผมที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้น หญิงสาวเดินมาเรื่อยๆ จนเจอเข้ากับร้านสัก หยุดนิ่งอยู่ที่หน้าร้านอย่างครุ่นคิด
เอาทั้งที่ ให้มันสุดสิว่ะ!!!
ไม่รอช้าหรือไตร่ตรองซ้ำอีกครั้ง ก้าวเท้าเข้าสู่ภายในร้าน เลือกรูปภาพที่ต้องการจะสัก แล้วบอกตำแหน่งบนร่างกาย ก่อนจะนอนคว่ำกัดฟันแน่นอย่างอดทน ขอให้รอยสักนี้ แทนการบูชาพระเจ้า ขอให้รอยสักนี้ทำให้เธอพบหนทางแห่งความสุขของชีวิต ขอให้ชีวิตของเธอเปล่งประกายเหมือนดวงดาวที่สุกใสในยามค่ำคืน
ขอให้ความเฮงซวย หายไปจากชีวิตเธอ!!!
หญิงสาวพาตัวเองกลับบ้านในยามดึก จนแม่เป็นห่วงต้องออกมายืนรอรับที่หน้าบ้าน ก่อนจะผลักประตูเข้าไปช้าๆ จนผู้เป็นมารดาหันมามองอย่างตกใจ
“ตายแล้ว!!! เพชร ไปทำอะไรมาลูก” คุณหญิงแสงเพชร คำวงสิริ ตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อลูกสาวแสนสวยของเธอกลับบ้านมาในสภาพมอมแมม และแปรเปลี่ยนจากสาวสวยหวานกลับกลายเป็นหล่อเท่บาดใจแทนเสียอย่างนั้น
“ฮึก ฮืออออ แม่” หญิงสาวโผล่เข้ากอดมารดา ร้องไห้อยู่ที่อ้อมอก หากไม่ได้พูดคำใดๆ อธิบายให้ได้ฟัง หลังจากคลายอาการสะอื้นก็พาตัวเองขึ้นบ้าน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และปฏิเสธการรับประทานอาหารเย็นกับครอบครัว หญิงสาวจัดการล้างหน้าล้างตาตัวเอง ก่อนจะมายืนอยู่หน้ากระจก ดึงต่างหูคู่สวยที่ได้รับมาโยนทิ้งไป แล้วหยิบต่างหูคู่ใหม่รูปไม้กางเขนมาสวมใส่ที่ข้างซ้ายเพียงข้างเดียว ลองจัดแต่งทรงผมไปมา จนสรุปได้ว่าจะปัดเป๋ไปที่ข้างซ้าย เพื่อปกปิดรอยสักของตน เพราะยังอยู่ในวัยเรียนมัธยมปลายปีที่ 5 เธอจะต้องปกปิดรอยสักนี้ไปถึงสองปี นับจากนี้
“มึงมีได้ กูก็มีได้ ไม่ว่ามึงจะคบกับใคร กูจะแย่งมาเป็นของกู!!!” เสียงคำประกาศกร้าวดังขึ้นภายในห้องนอน ภายในอกถูกสุ่มด้วยความคั่งแค้นอย่างที่สุด
เช้าวันถัดมาเธอเลือกที่จะใส่ชุดพละสีม่วงตามแบบฟอร์มของโรงเรียน เดินผ่านเข้าประตูโรงเรียนอย่างองอาจ จนเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้เป็นอย่างดี
“กรี้ดดดด ใครว่ะแก ห้องไหนว่ะ ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อน ว่าเรามีคนหล่อขนาดนี้อยู่ด้วย”
“สงสัยเป็นนักเรียนใหม่มั้งแก ดูดิ โคตรเท่เลยอ่ะ”
“โอ้ยย ทูนหัวขา น้ำเดินแล้วค้า”
“คนนี้ฉันจอง!!!”
หญิงสาวเดินผ่านไปช้าๆ อย่างไม่สนใจเสียงรอบข้าง แต่เดิมเธอเป็นคนไม่มีเพื่อน และถูกกลั่นแกล้งจากกลุ่มผู้หญิงด้วยกันเสมอ เพราะเธอ
เคย
ดูอ่อนหวานและน่าทะนุถนอม พวกผู้ชายหลงใหลคลั่งไคล้ในตัวเธอไปทั่ว จึงไม่มีเพื่อนผู้หญิงสักคนที่จะสามารถพูดคุยด้วยได้ เธอเดินเข้าไปนั่งโต๊ะของตัวเองนิ่งๆ เท้าคางเสมองออกไปนอกห้องอย่างไม่ใส่ใจนัก เพื่อนๆ ในห้องหันมามองเป็นตาเดียวด้วยความแปลกใจ ก่อนจะมีหญิงสาวใจกล้าเดินมาตรงหน้าแล้วเอ่ยบอก
“นี่ นาย ตรงนี้มีคนนั่งแล้วนะ ไปนั่งข้างเราไหม โต๊ะข้างๆ เราว่าง” เธอผินหน้ากลับมามอง ก่อนจะยกยิ้มเบาๆ แล้วลุกขึ้นยืน เอื้อมมือลูบแก้มเพื่อนคนนั้นเพื่อเป็นการโปรยเสน่ห์ ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาจนหน้าเกือบจะชิดติดกัน ห่างเพียงลมหายใจกั้น แล้วเอ่ยปากตอบ
“หึ ขอโทษนะ ที่ของฉันคือตรงนี้ หากเธอข้องใจ เอาชื่อไปดูซะสิ” เธอว่าพลางหยิบบัตรประจำตัวนักเรียนส่งให้ แล้วค่อยๆ นั่งลงตามเดิม หันมองหน้าต่างอีกครั้งอย่างไม่สนใจ แตกต่างจากเพื่อนร่วมชั้นที่อ้าปากค้างอย่างตกใจก่อนจะเอ่ยถามปากสั่น
“ธะ ธะ เธอคือ เพชร? ชะ ใช่หรอ คน คนเดียวกันจริงๆ หรอ!!” คำถามนั้นทำให้เธอต้องหันไปมอง เอียงคอน้อยๆ ราวกับท่าทางนั้นน่าเอ็นดู และเต็มไปด้วยแววขบขันเล็กน้อย
“ไม่เชื่อฉันหรอ” เธอถามพร้อมกับยิ้มโปรยเสน่ห์อีกครั้ง จนเพื่อนคนนั้นส่ายหัวไปมาก่อนจะพยักหน้ารัวเร็ว
“เชื่อ เชื่อ ฉันเชื่อเธอ!!” หญิงสาวหัวเราะหึหึ ก่อนจะยื่นมือไปรับเอาบัตรประจำตัวนักเรียนกลับคืนมา เมื่อได้บัตรมาถือไว้ในมือ ก็ทำการหักทิ้งทันที โปรยเศษเล็กเศษน้อยลงพื้น ก่อนจะเงยหน้ามอง และไล่ไปทั่วห้องในที่สุด ก่อนจะพูดเสียงดังฟังชัด
“ให้พวกเธอลืมเพชรคนโง่เง่านั้นไปซะ ฉันไม่อยากจะเจอยัยโง่คนนั้นเป็นครั้งที่สอง ตอนนี้มีแต่เพชรคนใหม่ ที่พวกเธอกำลังมองดูอยู่ตอนนี้ หวังว่าจะเข้าใจและกระจายข่าวให้ทีนะ” ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มร้าย ก่อนจะนั่งลงแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างดังเดิม พวกเพื่อนๆ มองกันตาปริบๆ ก่อนเสียงจะส่งเสียงดังลั่นอย่างห้ามไม่อยู่ แต่เธอไม่สนใจหรอก เธอได้พูดในสิ่งที่ต้องการไปจนหมดแล้ว
หลังจากนั้นเพียงเวลาไม่นานเธอก็กลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโรงเรียน ใช้เวลาหลังเรียนฝึกซ้อมบาส บอล วอลเลย์บอล ตะกร้อ เรียกได้ว่าอะไรที่ผู้ชายทำ อะไรที่ผู้ชายเล่น เธอจะต้องทำให้ได้ดีเหมือนพวกเขา นอกจากนี้ยังขอติดตามพ่อไปที่สนามมวยและฝึกฝนการยิงปืน พ่อของเธอก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ร้อยตำรวจเอกนัฐกาญ คำวงสิริ ดังนั้นไม่ใช่เรื่องยากถ้าเธอจะเรียนรู้เรื่องเหล่านี้
และเธอก็เริ่มต้นการขโมยผู้หญิงของ
อดีต
คนรักของเธอ ไม่ว่าคนๆ นั้นจะคบกับใคร เธอก็พร้อมจะแก่งแย่งมา แต่เธอก็ไม่เคยจริงจังกับใคร เพียงแค่คบผ่านๆ โปรยเสน่ห์ไปทั่วเฉยๆ จึงมีสาวๆ มาห้อมล้อมอยู่ไม่ขาด เพราะเธอยังไม่จริงจังกับใคร สาวๆ เหล่านั้นจึงเดินหน้าตามรุกเธอไม่หยุดหย่อน
ในทุกๆ วันเธอจะต้องได้รับของขวัญ และขนมมากมายจนเต็มโต๊ะไปหมด แต่เธอไม่ชอบขนมหวาน จึงได้แต่หอบกลับบ้านเอาไปวางทิ้งไว้ ให้คนในบ้านได้ทาน แถมยังลุกลามไปถึงตู้จดหมายบ้านเธอด้วย
นอกจากนี้ เมื่อเธอเริ่มแย่งผู้หญิงของคนรักเก่ามา เขาเข้ามาหาด้วยท่าทีคุกคาม จนเธอต้องสั่งสอนออกไปสองสามยก จนเขาคนนั้นถึงกับลนลาน รีบหนีหน้าเธอทันทีที่เธอกำลังจะเดินผ่านไป และเพราะหญิงสาวที่แย่งมานั้นเล่าลือเรื่องของเธอทั้งเรื่องการชกต่อย กีฬา และความรู้ความสามารถที่เธอมี ทำให้ภายใน 1 ปี ก็กลายเป็นที่จับตามอง
เนื่องด้วยเธอสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนในทุกๆ ด้าน ดังนั้นไม่ว่าเธอจะทำอะไรที่ผิดกฎโรงเรียนขนาดไหน ก็ไม่มีใครกล้าปริปากบ่นหรือตักเตือน เธอจึงเริ่มเหมือนเด็กผู้ชายมากความสามารถขึ้นเรื่อยๆ การเซ็ทผม เปิดเผยรอยสักสู่สายตาผู้อื่น การใส่ต่างหูข้างเดียวหรือแม้กระทั่งการสวมใส่ชุดนักเรียนชาย แม้จะเป็นปีสุดท้ายที่ได้ใส่แล้วก็ตาม ก็ไม่มีใครว่าเธอแม้สักคำ ความหล่อเท่ยิ่งฟุ้งกระจาย จนกลายเป็นขวัญใจของคนในโรงเรียน แม้จะมีพวกผู้ชายไม่ชอบขี้หน้า หากแต่เมื่อเธอปรายสายตา คนเหล่านั้นพลันหยุดนิ่งชะงักงัน ไม่กล้าหือใดๆ กับเธออีก
หึหึ ในเมื่อผู้ชายมันหาดีไม่ได้ ก็อย่าไปมีมันอีกเลย
เธอคิดพลางลูบไล้กายบางของหญิงสาวคนหนึ่ง ผิวเนียนนุ่มมือ ก้อนอกนุ่มนิ่มน่ากัด เอวคอดกิ่วโค้งบางจนกลัวว่าหากทำรุนแรงไปเอวบางนั้นจะหักเอาได้ เธอประกบปากจูบกับหญิงสาวตรงหน้าที่เธอจำไม่ได้แม้แต่ชื่อ นิ้วมือฟอนเฟ้นเคล้นคลึงร่างเล็กที่อยู่ข้างใต้กาย ก่อนจะส่งนิ้วร้อนเข้าไปสำรวจช่องทางรักที่บีบรัดตัวแน่นจนขยับได้ยากลำบาก หากแต่เธอก็ทำไปอย่างนิ่มนวล ถนอมคนใต้ร่างให้มากที่สุด ให้คนใต้ร่างได้รู้ว่าคบกับทอมแบบเธอ มันดีกว่าผู้ชายยังไง
“อ๊า พี่เพชรคะ หนูเสียวว อ๊ะ”
“เดี๋ยวพี่จะพาไปเที่ยวสวรรค์นะครับ” เสียงแหบพร่าออกแนวทุ้มนิดๆ หากแต่ใสกังวานเหมือนระฆังใหญ่ดังตอบกลับมา ทุกๆ สัมผัสเป็นไปอย่างนุ่มนวล จนคนใต้ร่างสั่นสะท้าน และเธอก็เร่งจังหวะให้หนักหน่วงตามที่คนใต้ร่างร้องขอมาอย่างเต็มใจ ไม่นานก็ส่งหญิงสาวร่างเล็กไปถึงฝั่งฝัน เธอผุดลุกขึ้นจากที่นอน เข้าไปล้างมือในห้องน้ำด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ก่อนจะกลับออกมาแล้วกระซิบข้างหูของคนที่เหนื่อยหอบรุนแรง
“นอนพักนะครับ พี่ต้องกลับแล้ว ได้พี่แล้วห้ามทิ้งพี่นะ” ยกยิ้มมุมปากเป็นการส่งท้าย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป หลังบานประตูปิดลงใบหน้าก็กลับมานิ่งเรียบดังเดิม ราวกับว่าหลงลืมความรู้สึกไปเสียแล้ว....
และนั่นเป็นเรื่องราวที่ทำให้ฉันได้มายืนในจุดนี้ จุดที่เพศสภาพไม่ตรงกับชาติกำเนิด แล้วยังไงละ ใครสนกัน
ตอนนี้เธอกำลังเดินเข้าสู่ตัวตึกของคณะบริหาร ที่เลือกเรียนด้วยตัวเอง เพราะไม่ได้ใส่ใจมากนักว่าชีวิตจะเดินไปทางไหน ที่มาเรียนก็เพื่อใบปริญญาให้พ่อแม่ได้ภูมิใจก็เท่านั้น เธอเดินตามทางมาเอื่อยๆ ก่อนจะเข้าไปร่วมกลุ่มเพื่อนๆ ที่กำลังรับน้อง ในชั่วขณะที่ไม่ทันระวังตัว วงแขนที่มีมัดกล้ามก็วางพาดมาบนไหล่ จนต้องหันกลับไปมอง
“ไงมึง ชื่อไรอะ”
“เพชร”
“เออ กูซันนะ หล่อดีนี่หว่า สนใจมาอยู่กับพวกกูมะ มึงคงเรียกสาวๆ ได้ดี”
“ไม่เป็นไร ขอบใจ” ตอบกลับไปแค่นั้นแล้วดันแขนออกจากบ่า ลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเอง
“นางสาวเพชรกาญจน์ คำวงสิริ ออกมาจับฉลากพี่เทคด้วยค้า น้องคนไหนค้า” เธอผุดตัวลุกขึ้นช้าๆ ก่อนจะเดินขึ้นไปข้างหน้า จนพี่เขาหันมาถาม
“มีอะไรหรอคะน้อง จะลงสมัครเดือนคณะใช่ไหมคะเนี้ย มานี่เลยๆ ๆ ๆ”
“อะ อ่อ มาจับฉลากพี่เทคครับ” เธอขืนตัวเอาไว้ ไม่ให้โดนลากไปโดยง่าย
“น้องคะ เค้าเรียกน้องเพชรกาญจน์ คำวงสิริค่ะน้อง ผู้หญิงค่ะ ผู้หญิง น้องเป็นผู้ชายก็ไม่ใช่แล้วค่ะ อยากลงสมัครเดือนก็บอกมาตรงๆ ก็ได้ค่ะน้องขา”
“อ่อ ไม่ใช่ฮะ” ว่าพลางก้มหน้าลง เปิดกระเป๋า หยิบบัตรประจำตัวประชาชนขึ้นมา ก่อนจะยื่นไปตรงหน้าของพี่กะเทยร่างยักษ์
“ทีนี้ผมจับได้ยังครับ ผมชื่อ นางสาวเพชรกาญจน์ คำวงสิริ ”
บทล่าสุด
#99 บทที่ 99 ตอนพิเศษ Happy 5th Anniversary
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#98 บทที่ 98 ตอนพิเศษ สงกรานต์
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#97 บทที่ 97 ตอนพิเศษ วาเลนไทน์
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#96 บทที่ 96 ตอนพิเศษ Happy Birthday
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#95 บทที่ 95 ตอนพิเศษ น้องนิลและน้องลิน
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#94 บทที่ 94 ตอนพิเศษ สมาชิกเพิ่มเติม
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#93 บทที่ 93 ตอนพิเศษ Honey Honey #3 NC+++
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#92 บทที่ 92 ตอนพิเศษ Honey Honey #2 NC+++
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#91 บทที่ 91 ตอนพิเศษ Honey Honey #1 NC+++
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026#90 บทที่ 90 ร่วมงานเลี้ยงเฉลิมฉลอง END
อัปเดตล่าสุด: 4/7/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รักไม่หลอก
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
รักระรินใจ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













