บทนำ
นาย"
"ทำไมของฉันดูเศร้า"
"ไม่เศร้าหรอก แค่นายอยู่ข้างฉันชีวิตก็มีสีสันแล้ว" มุมปากหนาบิด ยิ้มบาง ๆ แล้วมองต้นไม้ที่เทียน่าเปรียบเทียบว่าเป็นเขา ต้นมีแต่ใบเชียวชอุ่มส่วนอีกต้นมีดอกขึ้นสองช่อและมีสีสวยงาม ทว่าอยู่ด้วยกันแล้วมันกลืนจนคล้ายว่าเป็นต้นเดียวกันเพราะช่อดอกมันยื่นมาฝั่งต้นที่มีแค่ใบสีเขียว
"งั้นก็ดูแลให้ดี เพราะถ้าต้นไม้ฉันตายเธอจะโดน"
'เขาเปรียบเสมือนแสงสว่างนำทางชีวิตเธอ...แม้จะเสี่ยงอันตราย อีกกี่สิบครั้งเขาก็ยังยืนยันที่จะรักเธอ'
บท 1
“อึก…” ร่างบางเปียกโชกด้วยเลือดเดินโซเซมาตามซอกตึกข้างโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เรียวแขนข้างซ้ายมีบาดแผลจากการถูกยิงและมีเลือดไหลหยดลงพื้นตลอดทาง
“เลิกเดินเถอะน่า ต่อให้เดินไปกว่านี้ก็ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเธอหรอก” เสียงเข้มของชายวัยกลางคนที่เดินควงปืนตามหลังเทียน่าเอ่ยขึ้น ตอนนี้เป็นเวลาตีสามกว่า ๆ บนท้องถนนไร้ผู้คนแม้กระทั่งแสงสว่างยังยากที่จะส่องถึง ร่างเล็กเดินโซเซจนมีรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันหนึ่งขับผ่านมาทางนี้ เธอไม่มีทางเลือกจึงกระโดดเข้าไปขวางทางรถไว้
“อยากตายรึไง!” เจ้าของมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์เอ่ยถามอย่างหัวเสีย ครั้นหันไปมองชายอีกคนกำลังเล็งปืนมาทางเขาจึงยกมือขึ้นเหนือศีรษะตามสัญชาตญาณ จู่ ๆ คนที่ยืนหอบหายใจรวยรินก็จับแขนเขาแน่น
“ช่วยฉัน…"
“เรื่องอะไรฉันต้องช่วย ซวยชะมัด”
พรึบ!
มีดพกสั้นที่หญิงสาวชักออกมาจ่อเข้าที่คอหอยนายแพทย์หนุ่ม “ช่วย… ฉัน”
“เอาอะไรไปสู้กับคนมีปืนวะ” เขาชักสีหน้าใส่อย่างหงุดหงิด
“อย่าเสือกดีกว่าครับหมอ เป็นหมอจริง ๆ สินะ” ชายคนมีปืนแสยะยิ้มพลางก้าวเข้ามาใกล้เขามากขึ้น
“จริง ๆ ฉันไม่ได้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนะ แต่เห็นผู้ชายทำร้ายผู้หญิงปางตายแบบนี้ ไม่ช่วยก็ดูจะใจร้ายเกินไป” เขาก้าวออกจากรถแล้วเดินอ้อมมายืนตรงหน้าหญิงสาว “นั่นผัว…?”
“ผัวบ้านนายสิ!”
“หึ!” พีร์เจแค่นหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เขาเริ่มสำรวจใบหน้าและบาดแผลของหญิงสาว จากนั้นหยุดสายตาไว้ที่แผลฉกรรจ์ที่หัวไหล่และต้นแขน วินิจฉัยด้วยตาเปล่าแล้วว่านั่นแผลจากการถูกยิงแน่นอน “เล่นกันเอาตายขนาดนี้เลยเหรอ” พีร์เจเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วก้มมองใบหน้าหญิงสาว ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเชยคางเธอขึ้นมาสบตากัน “ไม่ต้องกลัว ผมเป็นหมอไม่ปล่อยให้คุณตายหรอก”
“เฮ้ย! มึงพล่ามอะไรวะ เอาตัวนังนั่นมาดีกว่าแล้วไสหัวไปได้แล้ว”
“พอดีมีคนไข้ที่ฉันต้องพาไปรักษาด่วน เพราะงั้นคงปล่อยไปไม่ได้” เขาพูดโดยไม่ทันได้หันไปมองชายคนถือปืน พีร์เจยื่นมือไปตรงหน้าเพื่อขอมีดจากหญิงสาว “อย่าขยับตัว เธอเสียเลือดมากแล้ว” เขารับมีดจากเทียน่าแล้วหันไปปาใส่ชายคนดั่งกล่าว คมมีดฆ่าชีวิตอีกฝ่ายโดยพลัน
ผลัก!
ร่างเล็กที่ยืนโซเซอยู่ด้านหลังเขาถูกชายอีกคนเอาไม้ตีเข้าที่ศีรษะในระยะประชิดจนเธอล้มลงกับพื้น
“อา… พ่อแม่มึงไม่สอนหรือไงว่าอย่าทำร้ายเพศแม่น่ะ” เขากระชากคอเสื้ออีกฝ่ายแล้วปล่อยหมัดหนัก ๆ ใส่ใบหน้าอีกฝ่ายจนเลือดเต็มใบหน้า พีร์เจยอมปล่อยมือทำให้ร่างที่ไร้สติร่วงลงไปกองกับพื้น เขาสะบัดมือที่เปื้อนเลือดจนหยาดเลือดกระเซ็นไปถูกรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจ
“แม่ง… อา!!” นายแพทย์หนุ่มตะเบ็งเสียงออกมาด้วยความหงุดหงิด เขาหันหลังเดินไปควบมอเตอร์ไซค์แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นใบหน้าของหญิงสาว “วันนี้มันวันอะไรวะ!” นี่คงเป็นครั้งแรกและวันแรกที่เขาพูดอะไรยาว ๆ ด้วยความหัวเสีย พีร์เจยอมกลับไปอุ้มหญิงสาวมานั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์แล้วใช้เสื้อกาวน์ผูกเธอติดกับตัวเองก่อนจะขับรถพาเธอไปที่ที่หนึ่ง
เขามองสถานการณ์ออกตั้งแต่แรกแล้วว่ามันไม่ใช่การปล้นชิงทรัพย์หรือทำร้ายร่างกายเพียงอย่างเดียว แต่นี่อาจจะเกี่ยวพันกับธุรกิจมืดและเธอคนนี้คงไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาที่จะบังเอิญมาเดินเล่นแล้วถูกทำร้ายง่าย ๆ จากที่ได้มองแววตาคู่นั้นเขาจึงไม่อยากพาเธอไปรักษาที่โรงพยาบาลเพราะเรื่องวุ่นวายมันต้องตามมาหลังจากนี้แน่นอน
คอนโดมิเนียมหรูแห่งหนึ่ง
พีร์เจแบกร่างไร้สติเข้ามาในลิฟต์และกดชั้นที่ตัวเองต้องการจะไป พอลิฟต์เปิดเขาก็รีบก้าวเดินไปที่ห้องห้องหนึ่ง จังหวะนั้นคนด้านในก็เปิดประตูออกพอดี แต่เขากลับใช้มือดันหน้าเธอให้ถอยกลับเข้าไปด้านในอีกครั้ง
“เดี๋ยว ๆ อะไรของพี่เนี่ย” พายอาร์น้องสาวที่คลานตามกันออกมาชักสีหน้าใส่พี่ชายอย่างไม่เข้าใจ “แล้วนั่นใคร ทำไมเป็นแบบนั้น พี่พีร์คุยกันก่อน” เธอเดินตามหลังพี่ชายเข้าไปในห้องทำงานซึ่งภายในห้องมีอุปกรณ์การแพทย์ทุกอย่าง “พี่พะ!!” มือหนาปิดปากเธอแน่น
“เลิกถามแล้วไปเตรียมตัวผ่าตัด ช่วยกัน”
“ฮะ! ไม่ได้ ทำแบบนั้นไม่ได้”
“ได้ พี่บอกว่าได้ก็ต้องได้”
“เฮ้ย! อะไรเนี่ย… แล้วถ้าตายจะทำไง” สภาพผู้หญิงที่พี่ชายพามาเหมือนศพก็ว่าได้ ร่างกายเธอเปียกโชกด้วยเลือด ศีรษะก็มีบาดแผลอีกหนึ่งจุด
“เร็ว!” พอถูกพี่ชายตวาดเข้าให้ เธอจึงได้สติแล้วรีบไปเตรียมของผ่าตัด ในขณะที่พีร์เจเตรียมอุปกรณ์อย่างอื่นแล้วใส่เครื่องช่วยหายใจ
“ทำอะไรไม่ปรึกษาป๊า เราจะซวย!”
“หยุดพูดแล้วหยิบมีดให้พี่”
“…” ศัลยแพทย์สาวเหลือบตามองพี่ชายอย่างไม่พอใจ บอกตามตรงว่าเธอตกใจมาก ๆ ที่จู่ ๆ พี่ก็พาคนเข้ามาในห้องแถมอาการยังสาหัส หากทำอะไรพลาดไป ผลอาจมาตกอยู่กับพีร์เจซึ่งเธอไม่ปรารถนาให้เป็นแบบนั้นแน่นอน
การผ่าตัดเริ่มขึ้นด้วยบรรยากาศน่าอึดอัด
“แผลพวกนี้… ไม่ใช่แผลถูกแทงหรอกเหรอ”
“…” พีร์เจเงยหน้ามองน้องสาวก่อนจะคีบกระสุนที่ฝังลึกออกมาวางในถาด ทำเอาพายอาร์ตกใจจนหน้าถอดสีแถมเธอยังหลุดพูดคำหยาบคายออกมาอีก
สองพี่น้องใช้เวลาอยู่ในห้องทำงานนานหลายชั่วโมงจนกระทั่งทุกอย่างเสร็จสรรพ พีร์เจถอดถุงมือที่เปื้อนเลือดออกก่อนจะเดินตรงไปที่ตู้เย็น แล้วหยิบเบียร์ออกมาเปิดดื่มด้วยท่าทางผ่อนคลาย
“มาคุยกันหน่อย”
“… ไม่มีอะไรต้องคุย” เขาปฏิเสธที่จะคุยกับพายอาร์
“งั้นพายจะบอกป๊า”
“ตามใจ” ว่าจบก็เดินออกไปข้างนอก
“ถ้าเกิดอะไรกับพี่พีร์ใครจะรับผิดชอบ”
“ไม่เป็นไรหรอก จะไปข้างนอกทำไมเวลานี้” เขาเปลี่ยนเรื่องคุยและเหลือบตามองน้องสาวที่ใส่ชุดไปรเวทคล้ายว่าจะออกไปทำอะไรสักอย่าง แต่นี่มันดึกแล้วและคงไม่มีห้างหรือร้านกาแฟที่ไหนเปิด พายอาร์กอดอกจ้องหน้าพี่ชาย
“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง”
“อย่าทำให้พี่หงุดหงิด” น้ำเสียงที่เขาเปล่งออกมาแสนเยือกเย็นจนพายอาร์ไม่อยากเซ้าซี้อีก
“งั้นพี่พีร์ก็ดูแลเธอเองแล้วกัน” ริมฝีปากจิ้มลิ้มเบะคว่ำน้อยใจพี่ชาย เธอเดินเข้าไปในห้องนอนตัวเองพร้อมปิดประตูเสียงดัง
“เฮ้อ…” นายแพทย์หนุ่มเอนหลังพิงพนักโซฟาแล้วเงยหน้ามองเพดานห้อง “แส่ไม่เข้าเรื่อง” ทั้งตำหนิตัวเองทั้งคิดไม่ตกว่าจะเอายังไงต่อจากนี้ ครั้นจะทำเป็นไม่สนใจแต่เขาก็เป็นหมอ ซึ่งเขาปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเธอไม่ได้ ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องทำงานน้องสาวอีกครั้ง เขาเท้าเอวมองหญิงสาวพลางยกเบียร์ขึ้นจิบ
“เธอเป็นใครกัน…”
บทล่าสุด
#58 บทที่ 58 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#57 บทที่ 57 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#56 บทที่ 56 บทที่ 55 แต่งงาน ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#55 บทที่ 55 บทที่ 54 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#54 บทที่ 54 บทที่ 53 เสี่ยงก็รัก
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#53 บทที่ 53 บทที่ 52 ครึ่งชีวิตที่ถูกเติมเต็ม
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#52 บทที่ 52 บทที่ 51 หยอกล้อ
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#51 บทที่ 51 บทที่ 50 เปิดตัว
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#50 บทที่ 50 บทที่ 49 อย่าไปไหนอีกนะ
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025#49 บทที่ 49 บทที่ 48 รู้สึกผิด
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักระรินใจ
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(เซ็ท Three Flags) อาณัติร้ายนายวิศวะ
เมื่อค่ำคืนที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นตราบาปที่ไม่อาจลบเลือน
'น้ำพิง' หญิงสาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนหาเช้ากินค่ำ ตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงเดียวกับ 'เรด' ทายาทเจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล โดยที่ทั้งคู่ต่างถูกวางยา!
แต่โชคชะตากลับต้อนเธอให้จนมุม เมื่อรูปถ่ายหลุดว่อน และเรดปักใจเชื่อว่าเธอคือผู้หญิงหิวเงินที่จัดฉากเพื่อจับเขาหวังรวยทางลัด
เพื่อปกปิดข่าวฉาว ผู้ใหญ่จึงยื่นคำขาดให้ทั้งคู่ต้องรับบทแฟนกำมะลอ
สำหรับน้ำพิง... มันคือทางออกเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่สำหรับเรด... มันคือจุดเริ่มต้นของการจองจำและเอาคืน













