บทนำ
ชีวิตการแต่งงานที่เริ่มจากความเข้าใจผิด เพราะเหตุการณ์บางอย่างที่ชี้ชัดว่าเธอหักหลังความไว้ใจของเขา ทำให้เขาที่มีอคติในใจทำร้ายจิตใจของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่คนที่มันรักเป็นทุนเดิม สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับน้ำตา ยอมปล่อยวางเพื่อชีวิตครอบครัวที่มีความสุข เพื่อรอยยิ้มของเธอ
แต่ถ้าทุกอย่างง่ายและราบรื่นก็คงไม่เรียกว่าชีวิต และมันก็หนักเกินกว่าจะรับไหวเมื่อสามีพลาดมีภรรยาอีกคน และคนๆ นั้นก็คือ... น้องสาวของเรา
บท 1
ตอนที่1 ทาส
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“อ๊ะ!ๆๆ จะ...เจ็บ” เสียงเล็กของหญิงสาวร้องดังขึ้นอย่างขาดห้วงด้วยความเจ็บ หลังจากถูกอัดกระแทกเข้าใส่อย่างแรงต่อเนื่องมาเป็นเวลาร่วมชั่วโมงแล้ว
“.....” แต่ร่างสูงที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านบนกายของเธอกลับมีเพียงความเงียบไม่ตอบอะไร และยังคงอัดกระแทกร่างกายไม่หยุดยั้งเรื่อยๆ
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“พะ...พอแล้ว ฮืออ!!!” เสียงเล็กยังคงร่ำบอกอีกฝ่ายออกมาอย่างขอร้อง แต่เธอเจ็บเหลือเกิน เธอเจ็บจนแทบจะพูดไม่ออกแล้ว เจ็บจนร่างกายเกร็งและสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่เหมือนจะแตกหักให้ได้
“.....” แต่ยิ่งร่างบางใต้ร่างร้องไห้มากเท่าไหร่ ร่างสูงอย่างเขากลับยิ่งพอใจและอัดกระแทกเข้าใส่อย่างต่อเนื่องมากกว่าเดิมโดยไม่สนใจเลยว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน หรือมีน้ำตาไหลเหมือนเขื่อนแตกยังไง
“พอแล้ว บัวไม่วะ...ไหวแล้ว พะ...พี่ภพ ฮือ!!!” บัว หรือ บัวบูชา เอ่ยขึ้นเสียงสั่นแผ่วเบาเพื่อขอร้องให้ชายหนุ่มบนร่างหยุดการเคลื่อนไหวหลังจากเธอร้าวระบมไปทั้งร่างกาย ยิ่งส่วนกลางของร่างกายเธอตอนนี้เหมือนกับมันกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว
“อย่ามาเรียกชื่อฉัน!” ภพ หรือ ชนะภพ ตะคอกขึ้นอย่างไม่พอใจที่หญิงสาวเอ่ยเรียกชื่อตัวเองอย่างสนิทสนม ก่อนจะระบายความโกรธของตัวเองใส่ร่างบางใต้ร่างหนักกว่าเดิมเป็นการลงโทษ
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“ฮือออ!!!” ปากบางเม้มเข้าหากันแน่นเพื่อพยายามหักห้ามเสียงร้อง และเพื่อระบายความเจ็บปวดของตัวเองที่ได้รับเพราะกลัวเขาจะไม่พอใจขึ้นมาอีก
แต่เปล่าเลย มันไม่ได้ทำให้เธอหายเจ็บเลยสักนิด ไม่ได้ทำให้เขาผ่อนแรงลงให้เธอเลยแม้แต่น้อย เพราะความเจ็บปวดที่ชนะภพสาดใส่เข้ามา มันรุนแรงเหลือเกิน รุนแรงจนเธอแทบรับมันไม่ไหวแล้วจริงๆ
“พะ...พอแล้ว!” เธอพยายามเอ่ยขอร้องเขาออกไปอีกครั้งหวังว่าจะฟังกันบ้างสักนิด
แคว่ก!
แต่สุดท้ายก็ได้รับเพียงความดุดันกลับมาเหมือนเดิม และเพราะความเจ็บและเพราะแรงเฮือกสุดท้ายที่อยากต่อต้านและผลักดันเขาออก ทำให้มือเรียวที่ยกขึ้นดันแผงอกแกร่ง เผลอทำเล็บข่วนลงผิวกายของชายหนุ่มจนเป็นรอยแดง
และนั่นก็ทำให้ดวงตาคมดุดันขึ้นกว่าเดิมจนน่ากลัว ก่อนจะจ้องมองหน้าหวานจนร่างบางเกร็งขึ้นอย่างลืมตัว ฝ่ามือใหญ่เลื่อนไปจับเอวคอดเล็กไว้แน่นก่อนจะบีบมันแน่นจนร่างบางบิดเพื่อหลบเลี่ยง แต่มันกลับหนีไม่พ้นเนื้อมือมัจจุราชของเขา
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“อ๊ะ!ๆๆ อ๊า!ๆๆ ฮืออ!!!” แล้วก็ตามมาด้วยเสียงครวญครางที่ดังขึ้นกว่าเก่าอย่างทรมาน เมื่อถูกอัดกระแทกไม่ยั้งและหนักหน่วงทุกจังหวะไม่หยุดราวกับเป็นการเอาคืนที่เธอทำให้เขาเจ็บตัว
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“พะ...พอแล้ว! ฮือออ!!!” ร่างบางร้องขึ้นหลังจากเจ็บจนเกินจะทานทน พร้อมกับได้กลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งออกมาจากความรุนแรงที่เกิดขึ้น
“อยากได้ฉันมาก ก็ต้องรับให้ไหว!” แต่น้ำเสียงเข้มดุดันกลับตอกย้ำออกไปถึงสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุด และตอนนี้เขาก็ยอมสนองกลับคืนให้ และทำให้เธอจำว่าในเมื่ออยากได้เขา ผลลัพธ์จะเป็นยังไง
ปึก! ปึก! ปึก!
ปึก! ปึก! ปึก!
“อ่า!” และหลังจากร่างสูงได้ขยับเคลื่อนร่างกายต่อเนื่องเป็นเวลานาน ไม่นานร่างสูงก็ปลดปล่อยน้ำกามเข้าร่องรักของหญิงสาวอย่างทุกครั้งหมดทุกหยาดหยดด้วยความเบาสบายตัว ก่อนจะถอนตัวออกทันทีเมื่อเขาพอใจ
ชนะภพเดินลงจากเตียงหยิบกระเป๋าเงินของตัวเอง แล้วล้วงเอาเงินแบงค์สีเทาออกมาโดยไม่ได้นับและโยนใส่หน้าหญิงสาวเหมือนทุกครั้ง
“เก็บเงินที่เธออยากได้แล้วรีบออกไปให้พ้นหน้าฉัน!” เมื่อพูดจบร่างสูงก็เดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อและกลิ่นคาว ไม่สนใจสถานะของหญิงสาวบนเตียงเลยแม้แต่น้อย
“.....” เธอทำเพียงเงียบปากเงียบคำไว้อย่างถึงที่สุด แม้ร่างกายจะหนักอึ้งเหมือนกับถูกหินผาทาบทับร่างกายอยู่ แต่บัวบูชาก็ต้องฝืนร่างกายของตัวเองเพื่อออกจากห้องของชนะภพก่อนเขาจะออกมา เพราะครั้งแรกของเธอกับเขาหลังแต่งงานที่เธอออกจากห้องเขาไม่ทันจนเขาออกจากห้องน้ำมาเจอเธอ ตอนนั้นสภาพของเธอ...
และใช่ บัวบูชากับชนะภพแต่งงานกันแล้ว และเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายด้วย แต่แปลกใจใช่ไหมที่เขาทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงขายบริการแบบนี้ และเขาก็ไม่ได้เห็นเธอเป็นแค่หญิงขายบริการสำหรับเขาเพียงอย่างเดียว เพราะสำหรับชนะภพนั้น เธอยังเป็นทาสของเขาด้วย
บทล่าสุด
#41 บทที่ 41 ส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#40 บทที่ 40 พิเศษ2
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#39 บทที่ 39 พิเศษ1
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#38 บทที่ 38 จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#37 บทที่ 37 หดหู่
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#36 บทที่ 36 คิดผิด
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#35 บทที่ 35 ฝีมือรมิตา
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#34 บทที่ 34 จงใจ
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#33 บทที่ 33 จบเรื่องนี้
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026#32 บทที่ 32 ทำลาย
อัปเดตล่าสุด: 4/16/2026
คุณอาจชอบ 😍
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์













