บทนำ
เคนดริกคืออัลฟ่าสันโดษ ผู้ไม่ขึ้นตรงต่อฝูงใดด้วยเหตุผลที่มีเพียงไม่กี่คนล่วงรู้ เมื่อเขาและเพื่อนถูกเรียกตัวไปสืบสวนเรื่องการทารุณกรรมสมาชิกในฝูง เขาเตรียมใจพบกับความโหดร้าย แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ...เธอ ผู้หญิงในฝันของเขามายืนอยู่ตรงหน้าและอยู่ในระยะที่เอื้อมถึง
สายใยระหว่างพวกเขานั้นไม่อาจปฏิเสธ และพันธะของพวกเขาก็เป็นของจริง แต่การทำลายโซ่ตรวนของวาเลเรียนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ตระกูลอัลฟ่าไม่ยอมปล่อยทาสรับใช้ของพวกเขาไปโดยไม่ต่อสู้ และเคนดริกจะต้องปลดปล่อยอสูรร้ายในตัวเพื่อทวงคืนสิ่งที่เป็นของเขา
วาเลเรียจะรวบรวมความกล้าพอที่จะเชื่อใจเขาได้หรือไม่? หรือเงาอดีตที่พวกเขามีร่วมกันจะกักขังเธอไว้ตลอดไป?
“จะไม่มีใครพรากเธอไปจากฉันได้อีก”
บท 1
ฉันสะดุ้งตื่น หอบหายใจเฮือกขณะจดจำเศษเสี้ยวของถ้อยคำประหลาดจากความฝันได้ มันดังก้องอยู่ในหัวราวกับอดีตอันไกลโพ้น แต่แล้วมันก็พลันเลื่อนไหลผ่านนิ้วมือไปราวกับเม็ดทราย
ฉันเคยตื่นแบบนี้มาก่อน และก็คิดว่ามันคงจะเกิดขึ้นอีก
หัวใจฉันเต้นรัวอยู่ในอกขณะที่ภาพสุดท้ายเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดในอกที่จะคงอยู่ไปตลอดทั้งวัน กลิ่นของห้องใต้หลังคาเล็ก ๆ อบอวลไปทั่วปอด มันเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่นอับ และเป็นเครื่องย้ำเตือนว่าฉันอยู่ที่ไหน
ห้องใต้หลังคาของอัลฟ่าคือที่ที่เลวร้ายที่สุดสำหรับอาศัยอยู่ แต่นี่คือที่ของฉันมาตั้งแต่อายุสิบสองขวบ ตอนที่พ่อแม่เสียชีวิต ฉันอายุแค่เจ็ดขวบ เป็นเวลาห้าปีที่ฉันถูกส่งตัวไปตามบ้านของสมาชิกฝูงคนอื่น ๆ แม้จะได้รับความเมตตาจากบางคน แต่ฉันก็รู้สึกเหมือนเป็นตัวประหลาด เป็นภาระที่พวกเขาอยากจะสลัดทิ้งให้เร็วที่สุด จากนั้นเมื่อฉันอายุครบสิบสอง อัลฟ่าก็บอกว่าเขาจะรับฉันไปอยู่ด้วยเพราะมีคนมากมายปฏิเสธที่จะให้ที่พักพิงแก่ฉัน ฉันถูกขังไว้ในห้องใต้หลังคานี้ภายใต้ฉากหน้าที่ว่าจะปกป้องและรับฉันไว้ในความดูแลของเขา
ตอนแรกฉันตื่นเต้นและเชื่อเขา ฉันคิดว่ามันเป็นไปเพื่อความปลอดภัยของฉันเอง แม้จะไม่รู้ว่าฉันต้องได้รับการปกป้องจากอะไรก็ตาม ตอนนั้นฉันยังเด็กและไร้เดียงสา คิดว่าเขาปรารถนาดีกับฉันที่สุด
โอ้...ฉันคิดผิดไปถนัดเลย
เขาไม่เคยใส่ใจความปลอดภัยของฉันเลย เขาต้องการบางอย่างจากฉัน แม้ว่าจนบัดนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร จิตใจของเขานั้นบิดเบี้ยว และฉันก็เลิกที่จะพยายามทำความเข้าใจมันไปตั้งแต่นั้นมา
ฉันค่อย ๆ ลุกจากเตียง ระวังไม่ให้พื้นไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าดใต้น้ำหนักตัว อัลฟ่าคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟถ้าฉันปลุกเขาหรือลูกสาวและภรรยาสุดที่รักของเขา นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการ แต่ความเกรี้ยวกราดของภรรยาเขานั้นร้ายแรงกว่าตัวเขาเสียอีก
เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วนับจากการถูกเฆี่ยนครั้งล่าสุดที่ฉันได้รับจากนาง ซึ่งทำให้ฉันพอจะมีความหวังว่ามันคงจะจบสิ้นแล้ว แต่ฉันก็ไม่อาจประมาทได้เลย นางเปลี่ยนใจเร็วยิ่งกว่างู ฉกกัดก่อนที่คุณจะทันรู้ตัวเสียอีก เรื่องเล็กน้อยที่สุดก็สามารถจุดชนวนอารมณ์ของนางได้ และก่อนที่ฉันจะรู้ตัว ฉันก็ตกเป็นเหยื่อกรงเล็บของนางเสียแล้ว
“วาเลเรีย!”
ความเย็นเยียบแล่นไปทั่วสันหลัง พูดถึงแม่มดก็มาเลย...นั่นไงล่ะนาง
“ค่ะ นายหญิง กำลังไปค่ะ” ถ้อยคำหลุดออกจากปาก แต่รสชาติช่างขมขื่น ใครกันบนโลกนี้ที่อยากถูกเรียกว่านายหญิง โอ้ ใช่สิ นางนั่นเอง
“นั่นน้ำเสียงประชดประชันหรือเปล่า เจ้ารู้นี่ว่าไม่ควรพูดกับข้าแบบนั้น วาเลเรีย” นางกล่าว น้ำเสียงยังคงแหลมคม วิธีที่นางเอ่ยชื่อฉันทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงจนขนลุก
“เปล่าเลยค่ะ นายหญิง”
เสียงฝีเท้าของนางดังก้องขึ้นมาตามบันได ฉันรีบผละออกจากเตียง สวมเสื้อผ้าก่อนที่นางจะมาถึงประตูถ้านางเห็นว่าฉันเพิ่งลุกจากเตียง นางจะเหมาว่าฉันขี้เกียจ และในสายตาของนาง ความขี้เกียจสมควรถูกลงโทษ
ทันทีที่ประตูแง้มเปิดออก ฉันก็รีบไปยืนประจำที่ข้างเตียงนอนเพื่อรอรับคำสั่ง สายตาของนางกวาดไปทั่วทุกมุมห้องเพื่อสำรวจ จากนั้นก็ยักไหล่ “ได้เวลาทำอาหารเช้าให้พวกเราแล้ว”
“ค่ะ นายหญิง เช้านี้ท่านและครอบครัวอยากทานอะไรดีคะ” ตลอดสิบสามปีที่ผ่านมา ฉันถามคำถามเดิมนี้ทุกเช้า และฉันก็เบื่อมันเต็มทีแล้ว
นางเม้มปากแสร้งทำเป็นคิด ราวกับว่ายังไม่รู้คำตอบอยู่แล้ว ริมฝีปากของนางทาด้วยลิปสติกสีแดงซีด ๆ ที่น่าเกลียดนั่นอีกแล้ว
มันไม่เข้ากับสีผิวของนางเลยสักนิด แถมยังทำให้หน้าจืดสนิท
ฉันอยากจะหัวเราะกับความคิดของหมาป่าในตัวฉัน แต่ก็ต้องข่มทุกความรู้สึกเอาไว้เพื่อไม่ให้แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา นางคือผู้ล่า ส่วนฉันคือเหยื่อ พลาดเพียงก้าวเดียว ทุกอย่างก็อาจจบสิ้น
“ข้าว่าเราจะกินอะไรที่หรูหราหน่อย ทำคีชที่ข้าชอบมาก ๆ นั่นสิ แกบบี้ก็ชอบเหมือนกัน ช่วยทำตัวน่ารัก ๆ แล้วก็ทำมาสองชิ้นนะ เช้านี้เราจะมีแขก”
ฉันย่อตัวคำนับ และเมื่อนางจากไป อากาศทั้งหมดในปอดก็หายไปพร้อมกับนาง ถ้าแกบบี้มีแขก นั่นก็หมายถึงคนที่มาดูตัวคนใหม่
ไม่รู้ว่าคราวนี้จะเป็นเจ้าโง่คนไหน
คนแรกคือแอนโทนี หนุ่มนักแปลงกายจากต่างฝูงที่ดูท่าทางใจดี แต่อัลฟ่าปฏิเสธเพราะเขาจะพาแกบบี้ไปอยู่ฝูงอื่น ชายคนที่สองที่มาทำให้หัวใจฉันเต้นผิดจังหวะ และไม่ใช่เพราะเขาหล่อราวกับเทพบุตรหรอกนะ ไม่เลย ฉันหวาดกลัวเขาตั้งแต่แรกเห็น ฉันจำชื่อเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ จำได้เพียงความรู้สึกที่เขามีต่อฉัน
ส่วนชายคนที่สามและสี่ที่มา พวกเขาให้ฉันอยู่แต่ข้างบนและไม่อนุญาตให้ลงมาขณะที่พวกเขาอยู่ที่นี่ มันทำให้ฉันสงสัยว่าพวกเขาเป็นใคร แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นพวกเขาเลยสักแวบ แม้ว่าจะแอบมองออกไปนอกหน้าต่างในวันนั้นก็ตาม
บทล่าสุด
#82 บทสรุป - POV ของเคนดริค
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#81 จุดเริ่มต้นใหม่ - POV ของ Kendric
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#80 มีชีวิตอีกครั้ง - POV ของวาเลเรีย
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#79 ชีวิตหลังคืน - POV ของวาเลเรีย
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#78 อย่าพาเธอ - POV ของเคนดริค
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#77 มันไม่ดี - POV ของ Kendric
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#76 ผู้หญิงในสีแดง - POV ของวาเลเรีย
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#75 อ้างสิทธิ์ - POV ของเคนดริค
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#74 ดรีมเวิลด์ - POV ของเคนดริค
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#73 คุณจะไม่ปฏิเสธ - POV ของวาเลเรีย
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025
คุณอาจชอบ 😍
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ
โหด (ร้าย) รัก
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ภรรยาในนาม
"ผู้หญิงคนนี้คือใคร?"
"ก็ลูกสะใภ้แม่ไงครับ"
"ฉันอยากให้แกแต่งงานก็จริงแต่ไม่ใช่ว่าจะคว้าผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ไหนมาเป็นลูกสะใภ้ของฉันก็ได้"
"แต่ผมชอบผู้หญิงคนนี้เพราะเธอเข้ากับผมได้ดี"
"เข้ากับแกได้ดีหมายความว่ายังไง?"
"ก็มันเข้าทุกครั้งที่สอดใส่"
"คฑา!"
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
อุ้มท้องหนี สามีคลั่ง!
ฉันเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ฉันสามารถให้กำเนิดลูกคนนี้และเลี้ยงดูเขาให้เติบโตขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียว!
ฉันเป็นผู้หญิงที่ใจดำ หลังจากหย่ากันไป อดีตสามีก็มาสำนึกผิด คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดี แต่ฉันก็ปฏิเสธไปอย่างเลือดเย็น!
ฉันเป็นผู้หญิงที่เจ้าคิดเจ้าแค้น ชู้รักของสามีฉัน...นังเมียน้อยนั่น ฉันจะทำให้นางต้องชดใช้อย่างสาสม...
(ขอแนะนำสุดยอดนิยายที่ทำเอาฉันติดงอมแงม อ่านรวดเดียวสามวันสามคืนจนวางไม่ลง สนุกเข้มข้นจนหยุดไม่ได้ ห้ามพลาดเด็ดขาด! ชื่อเรื่องคือ 《แต่งเข้าบ้านเศรษฐี อดีตสามีคลั่งรัก》 ไปที่ช่องค้นหาแล้วพิมพ์ชื่อเรื่องได้เลย)
คุณฟอร์บส์
โอ้พระเจ้า! คำพูดของเขาทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังเป็นคนเดิมที่หยิ่งยโสและชอบบงการทุกอย่างตามใจตัวเอง
"ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?" ฉันถาม ขณะที่รู้สึกว่าขาของฉันเริ่มอ่อนแรง
"ขอโทษนะถ้าฉันทำให้เธอคิดว่าเธอมีทางเลือก" เขาพูดก่อนจะคว้าผมของฉันแล้วดันตัวฉันลง บังคับให้ฉันก้มลงและวางมือบนโต๊ะทำงานของเขา
โอ้ พระเจ้า มันทำให้ฉันยิ้ม และทำให้ฉันยิ่งเปียกชุ่ม บรายซ์ ฟอร์บส์ ดุเดือดกว่าที่ฉันเคยจินตนาการไว้มาก
แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง สามารถใช้คำพ้องความหมายทุกคำในพจนานุกรมเพื่ออธิบายเจ้านายจอมโหดของเธอ และมันก็ยังไม่เพียงพอ บรายซ์ ฟอร์บส์ เป็นตัวอย่างของความโหดร้าย แต่โชคร้ายที่เขาก็เป็นตัวอย่างของความปรารถนาที่ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน
ในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างแอนน์และบรายซ์ถึงจุดที่ควบคุมไม่ได้ แอนนาลีสต้องต่อสู้เพื่อไม่ให้ยอมแพ้ต่อสิ่งยั่วยวน และต้องตัดสินใจอย่างยากลำบาก ระหว่างการตามความทะเยอทะยานในอาชีพของเธอหรือยอมแพ้ต่อความปรารถนาลึกๆ ของเธอ เพราะเส้นแบ่งระหว่างสำนักงานและห้องนอนกำลังจะหายไปอย่างสิ้นเชิง
บรายซ์ไม่รู้จะทำอย่างไรเพื่อให้เธอออกไปจากความคิดของเขา แอนนาลีส สตาร์ลิ่ง เคยเป็นแค่เด็กสาวที่ทำงานกับพ่อของเขา และเป็นที่รักของครอบครัวเขา แต่โชคร้ายสำหรับบรายซ์ เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ขาดไม่ได้และยั่วยวนที่สามารถทำให้เขาคลั่งได้ บรายซ์ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถห้ามมือของเขาไม่ให้แตะต้องเธอได้นานแค่ไหน
ในเกมที่อันตราย ที่ธุรกิจและความสุขต้องห้ามมาบรรจบกัน แอนน์และบรายซ์ต้องเผชิญกับเส้นแบ่งที่บางเบาระหว่างเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ที่ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ทุกการยั่วยุ เป็นคำเชิญให้สำรวจดินแดนที่อันตรายและไม่รู้จัก
เจ้าสาวตัวแทนของราชาอัลฟ่า
ฉันรู้สึกพ่ายแพ้เมื่อฉันนอนอยู่ใต้ร่างแข็งแกร่งของราชาอัลฟ่า เขากดตัวลงมาหนักหน่วง น้ำตาเปื้อนใบหน้าของฉันและเขามองไปรอบๆ ใบหน้าของฉันด้วยความสงสัย เขาหยุดนิ่งไปนาน หายใจหอบและตัวสั่น
เมื่อครู่เขาฉีกชุดแต่งงานที่สั่งตัดพิเศษของฉันออกจากร่างกายผอมบางของฉันและฉีกมันเป็นชิ้นๆ ฉันสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อเขากดฉันลงบนเตียงของเขา จูบทุกจุดบนร่างกายของฉันและกัดจนฉันเลือดออก
สายตาสีฟ้าเข้มของเขาดูดุร้ายและในขณะนั้นฉันกลัวชีวิตของฉันจริงๆ ฉันกลัวว่าคืนวันแต่งงานของฉันจะเป็นจุดจบของชีวิตฉันทั้งหมด
ความทรงจำของวันนั้นเข้ามาในใจฉันขณะที่ฉันคิดกับตัวเองว่า "ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง?"
เพื่อช่วยน้องชายของเธอ ฮันนาห์ถูกบังคับให้แทนที่เอมี่ พี่สาวต่างแม่ของเธอในงานแต่งงานที่จัดขึ้น ต้องแต่งงานกับราชาอัลฟ่าผู้โหดร้าย ปีเตอร์ เธอไม่รู้เลยว่ามีอันตรายมากมายรอเธออยู่
อัลฟ่าปีเตอร์ ชายที่หยิ่งยโส เย็นชา และแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรหมาป่า เขายอมรับการแต่งงานนี้เพราะเขาต้องการหาคู่แท้ของเขา ตามคำทำนาย มีเพียงคู่แท้ของเขาเท่านั้นที่สามารถช่วยเขาจากความโกรธบ้าคลั่งได้ เขาไม่รู้เลยว่าในไม่ช้าเขาจะพบว่าตัวเองตกหลุมรักกับเด็กสาวโอเมก้าคนนี้
ทัณฑ์เสน่หามาเฟีย
คือการตัดสินใจพลาดผิดครั้งใหญ่ของ มัสมิน สาวสวยแสนอ่อนหวาน
ผู้ต้องรับโทษทัณฑ์สาหัสจาก ลอวเรนซ์ มาร์โค ริคาร์ดิอาโด
มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทย ฝรั่งเศส อิตาเลี่ยน
ทายาทเจ้าของอาณาจักรธุรกิจการบินยักษ์ใหญ่ของอิตาลี
ผู้เก็บความเคียดแค้นเพื่อรอเวลา กลับมาให้เธอ ชดใช้
ไม่มีสัมผัสอันน่าหลงใหล โลกของเธอแล้งไร้ซึ่งความฉ่ำชื่น หญิงสาวแห้งผากราวโตรกธารเหือดหายซึ่งสายน้ำ เขาเหยียบย่ำ ทำให้เธอสั่นสะท้านและรู้สึกถึงการปริแยกจนมัสมินภาวนาให้อวสานแห่งราตรีกาลล่วงผ่านมาโดยไว
“ริค! นุ่นเจ็บเหลือเกินค่ะ...นุ่นทรมานเหลือเกิน”
เปลือกตาคู่สวยปิดลงเพื่อขับหยาดน้ำหยดแล้วหยดเล่าร่นไหลลงไปตามขมับบาง มือเรียวที่แปะป่ายตามลำตัวของเขาไล้ขึ้นไปหยุดบนใบหน้าคร้ามคมสากระคายด้วยไรขนเคราสั้น ๆ ซึ่งทิ่มแทงบาดผิวทุกครั้งที่เขาฝังมันลงบนเนื้อตัวสีชมพู ลอวเรนซ์เลื่อนคลายการกอดรัดแต่ร่างนั้นก็ยังขยับความแข็งแกร่งเข้าออกในหลืบลึกของกายสาว ความสุขที่ปนมากับความทุกข์หลากล้นท้นหัวใจ หากก็ทำได้เพียงจำนนต่อกำแพงทิฐิซึ่งข้ามไปได้ยากเย็น













