กลับชาติมาเกิด

การกลับชาติมาเกิดใหม่ กลายเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้เกรียงไกร เจ้าของคมดาบที่บั่นคอนางในชาติก่อน ทั้งยังต้องคลอดลูกให้เขา! นี่คืออันใด? ไม่จริงใช่ไหม?


ชายหญิงแต่งงานมิอาจเลือกคู่ครองตามแต่ใจ
คู่ชีวิตศีลเสมอกัน บัณฑิตคู่กับบัณฑิต คุณชายสูงศักดิ์ย่อมคู่กับคุณหนูในห้องหับแสนเรียบร้อย
ทว่าแม่ทัพผู้สูงส่งเกรียงไกรทั้งเคร่งครัดศีลธรรมจรรยากลับได้ภรรยาเป็นสตรีจอมมารยาเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวทั้งกลิ้งกลอกไม่ต...

ท่านช่างใจดำยิ่งนัก ท่านกับข้าเปรียบดั่งเหมยเขียวม้าไม้ไผ่ ข้าเชื่อว่าสักวันท่านจะกลับมาเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับข้า แต่ใยท่านจึงพาสตรีอื่นกลับมา แล้วถอนหมั้นข้าอย่างไร้เยื่อใย

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

‘ในขณะที่กำลังจมดิ่ง เจ้าอาจต้องชนหลายสิ่งกว่าจะถึงก้นเหว’
คงมิต่างสิ่งใดกับชีวิตของข้าในเวลานี้ แม้จะได้แต่งเข้าจวนเป็นถึง ฮูหยินเอก แต่เขานั่นหาได้รักนางไม่ ตัวนางเองก็เช่นกัน
‘ข้าไม่ได้รักเขา’
ไม่เคยคิดจะรักบุรุษเย็นชาเช่นนั้น เผยอิงหลอกหัวใจของตนเองซ้ำ ๆ ทุกคืนวัน ว่าตัวนางนั้นไม่เคยรักสามีที่แต่งงานด้วยสักครา ในใจนางไม่เคยมีเขาเหมือนที่ภายในใจเขาไม่เคยมีนาง
เขาเพียงต้องการยึดครองทรัพย์สินข...

ทูลพระสนมฝ่าบาทเสด็จมาแล้วเพคะ /โอ้วว เช่นนั้นหรือ ทรงถามพระองค์ทีว่าคืนนี้นำของกำนัลติดมือมาด้วยหรือไม่ หากไม่ได้นำมาด้วยก็กลับไปเถิดข้ามิชอบหลับนอนกับบุรุษขี้งก!

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

ในเมื่อนางมีโอกาสกลับมามีลมหายใจ นางจะทวงคืนความเป็นธรรมให้ตัวเอง

"เพียงเพราะอำนาจ ท่านถึงกล้าส่งภรรยาร่วมผูกผมไปให้ผู้อื่นเลยหรือ" เสียงตัดพ้อที่เบาราวกับยุงบินผ่านของสตรีที่ได้ชื่อว่างามล่มเมือง เอ่ยถามบุรุษผู้เป็นสามี

"อยู่ที่นี่ ทำเจ้าเศร้าโศกขนาดนั้นเลยหรือ หลิวอี้เฟย" แววตาขี้เล่น เจ้าเล่ห์ ทำเค้าสนใจในตัวนาง ตอนอยู่จวนราชครูแล้วก็ตอนที่อยู่ในห้องหอด้วยกัน ทำไมตอนนี้มีแต่ความเศร้า

หลิวอี้เฟย ไม่รู้ถึงคนที่มายืนข้างหลัง เนื่องจากนางเหม่อมองจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พอหันหลังจะกลับเรือน ก็ปะทะเข้ากับอกแข็ง กำลังจะร้องกรี๊ดพอหงายหน้าขึ้น" ท่านอ๋อง" ซวยจริงๆ อี้เฟยเอ้ย แถมหยางชงอวี้ยังกอดนางเอาไว้ไม่ยอมปล่อยอี...

เขาผลักไสนางอย่างเย็นชา เหยียบย่ำความรักนั้นด้วยวาจาอันเฉียบคมและสายตาไร้เยื่อใย แต่นางกลับยิ้มรับทุกบาดแผล คล้ายยินยอมจ่ายทุกราคาหากปลายทางคือหัวใจของเขา แต่ในวันที่นางตาสว่าง เขากลับวิ่งตามหาหัวใจตนเอง

จิตตรานักอ่านตัวยง หนังสือนิยายของเธอเต็มผนังห้องทั้งสี่ด้าน เธออ่านไปก็มักจะก่นด่าพระเอกโง่ นางเอกโง่ ส่วนนางร้ายหากเจอในชีวิตจริงจะจิกหัวตบด้วยเปลือกทุเรียน นั่นเป็นความคิดของเธอในสมัยยังสาว
มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ หยิ่งผยองคิดว่าตนเหนือกว่าผู้หญิงคนอื่นด้วยเกิดมามีรูปโฉมง...

ในวันสิ้นโลก ฟางเหนียงต่อสู้ดิ้นรนมาอย่างยากลำบาก แม้โลกใกล้จะล่มสลายก็ยังไม่อยากตาย ต่อสู้สังหารทั้งซอมบี้และมนุษย์เพื่อความอยู่รอด แต่ด้วยโชคชะตา ไม่ว่าจะร้ายหรือดี เธอกลับพบกับราชาซอมบี้ ไม่มีโอกาสแม้กระทั่งกลับเข้ามิติสวรรค์
ทว่าการตายของนาง กลับทำให้นางเกิดใหม่ในร่างที่ชื่อแซ่เดียวกับนาง ฐานะยากจนไม่มีแม้กระทั่งข้าวกินนางไม่บ่น ร่างกายผ่ายผอมไม่มีแรงแม้กระทั่งฆ่าไก่นางก็ไม่ว่า แต่เหตุไฉนเจ...

ชาติก่อนเป็นเธอเองที่โง่งม เลือกผู้ชายชั่วช้ามาเป็นพ่อของลูก จนทำให้ตนเองและลูกน้อยพบกับจุดจบอันน่าอนาจ ส่วนชาตินี้สวรรค์ให้โอกาส ‘ซุนจือหลิน’ จะเลือกพ่อของลูกอีกครั้งให้ดีกว่าชาติก่อน

เจียวเอินจวิ้น ฮองเฮาผู้เลอโฉม การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลังนั้นเป็นมาทุกสมัย และเจียวเอินจวิ้นคือผู้กุมอำนาจนั้น

ฮึก!! กระบี่เรียวยาวบักลงที่กลางอกพระนาง ผู้ที่ถือกระบี่นั้นไม่ใช่ใคร องค์รัชทายาท โอสรพระองค์เดียวของนางอำนาจมันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอ บุตรถึงลงมือสังหารมารดาได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เหนื่อยเหลือเกินกับการแย่งชิง เหนื่อยเหลือเกินกับการยื้ออำนาจเอาไว้ในมือ หาได้มีใครรักนางด้วยความ...

ความรักเหนือกาลเวลาแม้แต่ชาติภพภูมิก็ไม่อาจขวางกั้น ด้ายแดงที่ไม่อาจสะบั้นด้วยเงื่อนไขของสองดวงใจที่ยังคงผูกพันเหนือลิขิตแห่งโชคชะตา
โปรดอย่าถามว่าพวกเขารักกันตั้งแต่เมื่อไหร่
เพราะคำตอบที่ได้ยินอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ
เพราะว่าพวกเขานั้นรักกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว...
“ด้วยเกียรติของชาตินักรบ คนเดียวที่ฉันจะไม่ทิ้งไปก็คือคุณ” อิงอิงทำท่าทางขึงขังเข้มข้นทั้งยังพูดจาฉะฉานตามคำสัตย์ที่มีมาตั้งแต่ชา...

เกิดมามีรูปโฉมงดงาม มากอำนาจ มีตระกูลใหญ่ เสียดายที่เคยโง่ที่เชื่อคนง่าย ต่อจากนี้ข้าจะเป็นจากสตรีแสนดีที่เป็นตัวตลกของผู้คน เป็นสตรีที่ร้ายกาจ

เพียงรู้หน้ามิอาจเดาใจคนได้ ในวันที่นางมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาทั้งดวง คนผู้นั้นกลับตอบน้ำใจให้นางด้วย 'ความตาย'

ความแค้นที่ถูกหลอกให้รักแล้วผลักไสให้นางตายจะให้ปล่อยวางคงเป็นไปได้ยากยิ่ง สิ่งเดียวที่จะทำให้เฟิงซูเหยาหายแค้นได้คงเป็นการแก้แค้นคนผู้นั้นให้รับกรรมอย่างสาสม

จุดจบการแก้แค้นครั้งนี้ใครคือผู้ชนะ ใครคือผู้อยู่รอด โปรดติดตาม...

เพราะถูกคนรักชั่วหลอกใช้จนต้องตกตายยกตระกูล ความคับแค้นใจอัดแน่นเสียจนแทบกระอักโลหิต หากมีโอกาสอีกครานางจะแก้แค้นคืนให้สาสม แม้จะต้องอยู่ในร่างสตรีนางอื่นยอมสิงศพคืนชีพ แลกด้วยทั้งหมดของชีวิตนางก็จะทำ

เธอตายในวัย 25 ปีโดยที่ยังโสดยังซิง คำขอสุดท้ายก่อนตายจึงอยากได้สามีในโลกใหม่ ขอทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งตัวสูงใหญ่กำยำเเต่พอได้มาเกิดใหม่จริงๆ ดันได้สามีเป็นกษัตริย์อสุรามากเมียเเทนซะงั้น!

เพราะไปเผาศาลเจ้าด้วยความโกรธ เลยต้องถูกทำโทษให้มาอยู่ในร่างของคนอื่น
**แจ้งก่อนนะคะว่านิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน

ซึ่งชอบอ่านนิยายแนวจีนโบราณทะลุมิติ แล้วเกิดอยากจะเขียนเองขึ้นมาบ้าง

และนิยายเรื่องนี้ไม่ได้อิงประวัติศาสตร์ของจีนนะคะ**

"เพราะความรักกับแฟนหนุ่มที่คบกันมายาวนานถึง 7 ปี เริ่มจะลุ่มๆ ดอนๆ เข้าใกล้คำว่าจบเข้าไปทุกที

'จินซิน' จึงได้ปรึกษากับเพื่อน และตัดสินใจบิ...