การเติบโตของผู้หญิง

"มองฉัน รู้สึกถึงฉัน ฉันอยู่ในตัวเธอ"
อเล็กซานเดอร์ยกสะโพกของฉันขึ้น ปรับท่าทาง
ให้ฉันรู้สึกถึงการเข้ามาที่ลึกยิ่งขึ้น
"เธอเปียกโชกจริงๆ"

ฉันรู้สึกถึงจังหวะอันแข็งแกร่งของเขา
ไม่อาจยับยั้งที่จะร้องชื่ออเล็กซานเดอร์ออกมา

"ให้ตาย ฉันต่างหาก ฉันที่ควรจะได้เธอตั้งแต่สิบปีก่อน"

——

ลูกสาวของเธอเสียชีวิต
ขณะที่สามีของเอเลนอร์ติดต่อไม่ได้ทั้งวัน
แต่ตอนนี้กลับอยู่ในห้องนั่งเล่นเล่นกับลูกชายของพวก...

'ที่ฉันต้องร้าย...'
'...เพราะน้องสาวของนาย..'
'..มันแย่ง 'เจ้าบ่าว' ของฉัน!'

เจ้าจอมลูกพี่ผู้เก่งไปทุกอย่างแห่งไร่หมาเมิน ต้องมาตายด้วยลูกปืนของแก๊งค์ค้ายาเสพติด วิญญาณไม่ไปโลกแห่งความตายกลับมาเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าที่ถูกกดขี่ยิ่งกว่าทาส ‘หึ จะให้เจ้าจอมยอมคนชั่วฝันไปเถอะ'

ลู่ยุ๋นหลัวเรียนวิชาแพทย์มาตั้งแต่เด็กจนถึง 20 ปีและรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับการแพทย์แผนจีน
ไม่คิดว่าลู่ยุ๋นหลัวได้ย้อนเวลากลับมาเป็นพระสนมที่ถูกจับเข้าตําหนักเย็นในวันที่สองของการอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิองค์ และไม่มีใครสนใจนาง
ฮะ ภายในราชวังได้มีคำบัญชาสั่งให้หยุดการส่งอาหารและเครื่องนุ่งห่มต่าง ๆ รวมถึงของใช้ให้นางหรือ
ไม่เป็นไร นางมีมิติวิเศษสามารถทํานาประทังชีวิตในตำหนักเย็นได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องอาห...

กาเนสกรีดกรายเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง สายตาโฉบเฉี่ยวจ้องหน้าโอโซนที่แสดงออกถึงความไม่สบอารมณ์ก่อนที่มุมปากเธอจะโค้งลงเล็กน้อย แล้วเบียดตัวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับปกป้อง
"มาช้านะคนสวย" ปรินเอ่ยแซว เขาส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยและมองหน้าอกที่ขยายใหญ่กว่าปกติก็อดถามไม่ได้ แค่ริมฝีปากเขาเผลอขึ้นโดยไม่ทันได้ออกเสียงกาเนสก็พูดขึ้นเสียก่อน
"ฉันไปทำนมมาใหม่แล้ว เลิกล้อว่านมแบนได้แล้วนะ" กาเนสนั่งลงบนเก้า...

สำหรับอัสนีแล้ว มิรินคือคู่หมั้นตัวน้อยที่เขารักสุดหัวใจ

อัสนีทอดสายตามองเด็กน้อยวัยแบเบาะปากแดง แก้มใส ดวงตากลมแป๋ว มีผมขึ้นมาหย่อมหนึ่งบนศีรษะนิ่งๆ ด้วยสายตารักใคร่ระคนเอ็นดู มือน้อยบอบบางเล็กป้อม นิ้วเล็ก ๆ กำลังจับขวดนมดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย ความทรงจำของเขาตั้งแต่แรกเห็นเด็กน้อยที่ลืมตาดูโลกคือใบหน้าที่ยับย่น ตัวแดงเถือก แต่กลับน่ารักจับใจ เขาเลี้ยงต้อยเธอาหลายปีจนได้เธอเป็นภรรยาในที่สุด

ตัวอ...

เพียงแรกพบสบพักตร์พี่รักเจ้า
อยากขอเฝ้าตามนางไม่ห่างหาย
หากได้น้องครองแนบชิดสนิทกาย
หญิงทั้งหลายพี่ไม่แลมองแค่เธอ

รสิกา หลงเข้าไปในสยามยุคปี 2466 ในฐานะ การะเกด หญิงสาวผู้เรียบร้อย ดีกรีลูกสาวท่านเจ้าพระยา เธอได้พบกับ หม่อมเจ้าดนัยเทพรังสรรค์ ราชนิกูลหนุ่มเจ้าของดวงหน้าหล่อแบบโบร่ำโบราณ และต่างก็หลงรักกันแทบจะในทันที
เธอกับเขาไม่น่าจะสานสัมพันธ์กันได้ด้วยกรอบของประเพณี ยุคสมัยและพื้นเพความเชื่อท...

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันทำให้เธอได้รู้ความจริงว่า กำลังถูกเพื่อนสนิทและคนที่ตัวเองรักกำลังหลอกเธออยู่ นั่นจึงทำให้เธอตาสว่าง และเธอก็ยอมตัดใจปล่อยให้ทั้งสองได้สมสู่กันต่อไป เพราะเธอจะต้องได้เจอคนที่ดีกว่านี้!

"อาป๊า~" น้ำเสียงสั่นเครืออย่างหนักเรียกชื่อผู้เป็นพ่อ เธอกอดตนเองไว้แล้วถอยออกมาจากหลุมฝังศพ หัวใจดวงน้อยเหมือนจะหยุดเต้นกะทันหันเมื่อมองลูกน้องหลายคนที่เดินเข้ามาแบกโลงศพของพ่อ
"คุณหนูอย่าเสียใจไปเลยครับ คุณท่านคงไม่อยากให้คุณหนูเสียใจแบบนี้" ไคยะลูกน้องคนสนิทของพ่อเอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กๆยื่นให้เด็กสาว เธอรับผ้าเช็ดหน้ามาบีบไว้แน่นแล้วค่อยๆใช้มันปาดเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มนวลเบาๆ
"...

ในโลกที่เต็มไปด้วยเงามืดและการฆ่าฟันของเหล่าผู้ที่ทำงานใต้ดิน เธอคือนักฆ่าที่ไม่เคยพลาด เปรียบเสมือนเงาที่ไม่เคยหลบหนีจากการตามล่า ภารกิจใดก็ไม่สามารถหยุดยั้งความเด็ดขาดของเธอได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงภารกิจสุดท้าย ภารกิจที่เคยคิดว่าไม่สามารถพลาดได้ กลับกลายเป็นความผิดพลาดที่ไม่มีทางแก้ไขได้ จากนั้น ซีโร่ก็พบว่าตัวเองไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ไร้ความหมายในยุคสมัยแห่งความมืดมิดเท่านั้น แต่เธอกลับตื่นขึ้น...

คนเราบางครั้งก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่าตายแล้วไปไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ไร้คำตอบเพราะไม่มีใครสามารถมาตอบได้ว่าตายไปแล้วไปไหน หากจะรอคำตอบจากคนที่ตายไปแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาให้คำตอบที่กระจ่างชัด ชลดา หญิงสาวที่เลยวัยสาวมามากแล้วทำงานในโรงงานทอผ้าซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักเบรค ชลดาและเพื่อนๆก็มานั่งเมาท์มอยซอยเก้าที่โรงอาหารอันเป็นที่ประจำสำหรับพนักงานพักผ่อน เพื่อนของชลดาที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า

"นี่พวกแกเวลาคนเราตา...

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

รอยรักสลักไว้ในห้วงคำนึง...


“ออกไปจากชีวิตของฉันซะ ฉันจะถือว่าเธอตายไปแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันกับลูกอีก”
ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วเธอก็อยากจะคิดว่าตัวเองแค่ฝันไปหรือไม่เปลวก็คงไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนี้ แต่ดูจากท่าทางแล้วเขาตั้งใจ
“คุณยังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า” ถามผ่านความรู้สึกรวดร้าวทำให้น้ำเสียงยิ่งสั่นบาดหัวใจคนฟัง “คุณรักลูก ต้องการลูก ฉันก็ต้องการไม่แพ้คุณ คุณ...

กู้ชิงฮวน หมอหญิงเทวดาในยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมากลายเป็นคุณหนูรองที่ไม่ได้รับความโปรดปรานแห่งจวนสกุลกู้
เจ้าของร่างเดิมของคุณหนูรองผู้นี้ถูกแม่เลี้ยงรังแก พี่น้องใส่ร้าย และ ท่านอ๋องตวน คู่หมั้นของนางนอกใจ นางจะทําอะไรได้
สิ่งที่กู้ชิงฮวนตอนนี้ทําได้คือยอมรับสถานะนี้และอยู่รอดในยุคนี้ต่อไป!
ใครจะรู้ว่าฟันเฟืองแห่งโชคชะตาได้หมุนไปอย่างเงียบ ๆ แล้ว ในคืนที่นางทะลุมิติมา นางได้พบกับชายลึกลับที่แอบเข...

"ผมทำงานตามคำสั่งเท่านั้น และคุณไม่ใช่คนออกคำสั่งผมจำไว้ สัญญาพวกนี้ไม่มีความจำเป็นที่ผมจะต้องสนใจ เพราะผมรับภารกิจคุ้มกันคุณ และผมรู้จักงานผมดี" เขาบอกเสียงเข้ม พลางยื่นเอกสารทำสัญญาคืนให้ผู้จัดการสาวสอง วิลลี่มองหน้าเกวลินแล้วยิ้มแหยๆ
"งั้นก็ทำตามที่ดิฉันจะบอกด้วยนะคะ เพราะมันสำคัญมาก" เลิกคิ้วเข้มๆขึ้นเป็นเชิงรอฟัง พลางเหลือบตามองเกวลินที่นั่งไขว่ห้างกอดอกทำหน้าไม่พอใจอยู่ข้างๆวิลลี่
"คุณต้องคุ...

เชนทร์ สตีเวนสัน วัย 35 ปี

ชายหนุ่มลูกเสี้ยวไทย-อเมริกัน

"มนุษย์" บนโลกรู้จักเขาในฐานะนักเขียน Bestseller

"อมนุษย์" ผู้สิงสถิตย์ในมิติเบื้องต่ำอันมืดมิดเกรงกลัวเขาเป็นที่ยิ่ง เขามีฤทธิ์และ Sixth Sense เขารู้และเห็นในสิ่งที่คนธรรมดาไม่อาจสัมผัสได้

เขาคือผู้ท่องไปในพิภพแดนสนธยาเพื่อภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ได้รับมอบหมาย

ซารีน่า แม็คเคนซี่ หญิงสาววัย 25 ปี

เธอคือสิ่งที่อยู่นอกเหนือจากภารกิจที่ได้ร...

เรี่ยวแรงของข้ามหาศาลดุจขุนเขา คืนนี้ข้าจะเสพเจ้าให้หนำใจ

มีเพียงปาฏิหาริย์เท่านั้นที่ทำให้เธอฟื้นขึ้นมาได้ ซึ่งผู้ที่ทำหน้าที่นั้นได้ดีที่สุดก็คือยมทูตรับส่งวิญญาณ เขารีบตามหาวิญญาณของเธอเพื่อพากลับเข้าร่างโดยเร็วที่สุด แต่ทุกอย่างก็สายเกินแก้เพราะเขาเจอเธอเมื่อร่างของเธอถูกเผาไปแล้ว
ทางเดียวที่จะแก้ไขความผิดก็คือต้องส่งเธอกลับไปในร่างของคนอื่นที่เพิ่งหมดลมหายใจ แ...

“ปล่อยมุกไปเถอะค่ะ อยู่กันไปก็เท่านั้น เราสองคนไม่เคยมีใจให้กันเลย”
มุกตาภาเว้าวอนด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาเจิ่งนองดวงหน้าหวาน
“จำใส่หัวเธอไว้นะมุกตาภา เธอเป็นสมบัติของฉันตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันแล้ว...
เป็นผู้หญิงของฉัน และจะไปจากฉันได้ก็ต่อเมื่อฉันเบื่อหรือเฉดหัวทิ้งไปเท่านั้น...”
อิศม์เดชคำรามอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

“ที่ไหนมีฉัน ที่นั่นจะต้องไม่มีเธอ ถ้าฉันอยู่ที่ไหนก็ตาม จำไว้ว่าที่นั่นคือสถานที่ ‘ต้องห้าม’ สำหรับกรวดทรายไร้ค่าอย่าง...เธอ... และถ้าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม ฉันจะไม่ขอเหยียบย่างเข้าไปที่นั่นเป็นอันขาดเช่นกัน... ”

นั่นคือประกาศิตแสนเลือดเย็นจากปากของผู้ชายที่เธอแอบหลงรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอด 10 ปี!!

ประกาศิตที่ทำให้ชีวิตของคนทั้งสองกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบได้ แม้ว่าจะอยู่ในอาณาบริเวณบ้านเดีย...

วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล