ความรุนแรง

"ถ้าความซื่อสัตย์มันทำยาก ก็เชิญใช้ชีวิตมักง่ายไปคนเดียวเถอะค่ะ อย่าลากคนอื่นไปลงนรกกับสันดานไม่รู้จักพอของคุณ ฉันขยะแขยง"

ฉันมีแฟนอยู่แล้ว เราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่สมัยมัธยม ก่อนที่จะตกลงปลงใจคบกันในที่สุด
ฉันเคยความจำเสื่อม ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ 'ใครสักคน' หล่นหายไปในความทรงจำ
เเละเขากำลังจะมาทวงมันกลับคืน

“ก็แค่ชู้ ผัวเธอไม่รู้หรอก”

'พี่เสือ' คือรุ่นพี่ของตรี เเฟนของฉัน เขาถูกใจฉัน พยายามเข้าหาฉันด้วยวิธีต่างๆ
เขาพยายามควบคุม ครอบงำฉันให้เข้าใจถึงความเจ็บปวดของเขา
จนในที่สุด... ฉันก็ถูกกรงเล็บของเสือตะครุบตัวเข้า...

เพล้ง!
เสียงวัตถุอย่างหนึ่งกระทบพื้นแตกเป็นเสียงดังสนั่นไปทั่วทั้งห้องคอนโด ต้นเสียงนั้นทำให้ชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งอยู่บนเตียงพร้อมกับร่างกายที่เปลือย ทั้งสองต่างหันหน้าไปทางต้นเสียงนั้นอย่างพร้อมเพียงกันราวกับถูกเรียกชื่อ...
“นี่.. มันอะไรกันวี”
ฉันมองทั้งสองคนด้วยสายตาที่ผิดหวัง สายน้ำตามันพรั่งพรูออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทั้งที่ทั้งคู่คนหนึ่งก็เป็นแฟนคนแรกส่วนอีกคนก็เป็นเพื่อนรักแต่ฉันไม่คิดว่าท...

ฉันรักคุณเพราะคุณคือแสงอาทิตย์ที่ส่องแสงและนำทางให้กับฉัน แต่มันเป็นเพียงอดีตเพราะตอนนี้คุณเป็นเพียงพระอาทิตย์ที่ตกและไม่มีวันขึ้นมาให้ฉันมองเห็นได้

“ผู้ชายที่เธอคิดว่าเชย... กลับกลายเป็นคนที่ทำให้เธอจำรสสัมผัสแรกไปตลอดชีวิต”
การเดินทางในวันพักร้อนสิบสองวันกลายเป็นบ่วงร้อนเร่าที่ผูกเธอกับเขาไว้แน่นจนไม่อาจหนี...
เขาคือเพลย์บอยในร่างนักวิจัยเงียบ ๆ ส่วนเธอคือผู้หญิงที่ตั้งใจประชดความรัก
แต่เมื่อไฟในร่างกายลุกพรึ่บ ทั้งสองต้องเผชิญกับความจริงของ “ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความผิดพลาด”

“จากคืนแห่งความผิดพลาด... สู่ความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันเหมือนเดิม”...

"ความลับในคืนนั้น... คือจุดเริ่มต้นของความโหยหาที่ไม่มีวันสิ้นสุด"
เมื่อ 'ชาริณ' เด็กสาววัยสิบแปดปี ต้องไปอาศัยอยู่ร่วมบ้านกับ 'แทนคุณ' รุ่นพี่ของพี่ชายที่เธอเคยคิดว่าเย็นชาและเข้าถึงยาก แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้น จะซ่อนความเร่าร้อนและเสน่ห์อันตรายเอาไว้
ความอยากรู้อยากเห็นในคืนหนึ่ง นำพาเธอไปพบกับความลับที่สั่นคลอนหัวใจ และบทเรียนรักครั้งแรกที่เขามอบให้ ก็แปรเปลี่ยนเป็นความทรงจำที่ฝัง...

เขาผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะหยุดที่ใคร แต่เมื่อเขาได้เจอเธอ ...
ส่วนเธอผู้หญิงที่ไม่เคยเชื่อในความรัก จนได้มาเจอกับเขา ...

"ไม่ต้องมาทำเป็นสะดีดสะดิ้ง... สกปรกต้อยต่ำอย่างนาย ต่อให้แก้ผ้าตรงหน้า ฉันก็กินไม่ลงหรอก"

คำตราหน้าอันร้ายกาจถูกพ่นออกมาจากปากของ ไทเลอร์ ตั้งแต่วันแรกที่หยิบยื่นกรงขังหรูหราให้แก่เขา หากแต่ ไอเฟล กลับไม่ได้ร่ำไห้อ้อนวอนอย่างที่อีกฝ่ายคาดคิด ดวงตาคู่เรียวสบมองนายน้อยผู้สูงส่งอย่างราบเรียบ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับหน้าชา

"ผมไม่มีวันรักคนที่ยกหัวใจให้คนอื่นไปจนหมดแล้วหรอกครับ... เพราะผม...

ถ้ารักกันแล้วมันทุกข์ งั้นเน้นแค่ความจุกก็พอ "ชอบหน้าเธอตอนทนไม่ไหว โคตรอยากทำให้แรงกว่านี้!!"

ความรักไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่คนรักที่ทำร้ายกัน ขึ้นชื่อว่าแฟนเก่า ใครก็อยากลืมทั้งนั้น 'ผู้ชายสุดฮอต Bad boy คนนั้น เคยเป็นแฟนเก่าของผู้หญิงที่แสนจะเรียบร้อยอย่างเธอ...?'

"เธอพรากลูกฉันไป… ฉันก็จะพรากลูกเธอเหมือนกัน! ท้oงงั้นเหรอ? หึ… ดี! อุ้มมัuไว้ให้ครบเก้าเดือน แล้วจำไว้นะ… วันไหนที่เธอคลoด ฉันจะเป็นคน ฆ่ ๅ มันกับมือ!" (ไม่มีนอกกายนอกใจคลั่งรักเมียเด็ก)

เมื่อปรายหางตามองในกระจก เห็นภาพลุงสง่ายืนใช้มือชักสาวลำเอ็นด้วยใบหน้าหื่นกระหายขณะถ้ำมองหล่อน
ช้องนางจึงหยิบหัวฝักบัวปรับระดับแรงสุด จ่อไปที่ตุ่มไตสีชมพูสดตรงหว่างขาเรียวขาว เพื่อให้เสร็จสมไปพร้อมกัน

อย่า...อย่าทำอย่างนี้กับลัยลา อย่า” เสียงของเธอร้องห้ามชายร่างใหญ่ที่ดึงทึ้งชุดราตรีราคาแพงอย่างไร้ความปราณี
“คิดเหรอว่าฉันจะยอมให้ผู้หญิงแพศยาอย่างเธอไปแต่งงานกับผู้ชายดีดีอย่างนั้น อย่างเธอมันต้องเจอแบบฉัน”
น้ำเสียงแข็งกระด้างของจาร์ฟาลอดจากปากหนา ก่อนที่จะตั้งหน้าตั้งตากระชากชุดราตรีแสนสวยที่ถูกตัดเย็บอย่างประณีตต่อไปไม่สนใจเสียงกรีดร้อง อ้อนวอนและมือนุ่มที่พยายามปัดป้อง จนกระทั่งเรือนกายสวยเปล...

ไทโรน คาร์ตัน มหาเศรษฐีผู้เป็นตัวแทนของความสมบูรณ์แบบ
เรือนกายสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้าม นัยน์ตาคมกริบสีสนิมดุดัน กระด้าง
แต่ก็ชวนละลายยามได้สบประสาน ไทโรนคือเทพเจ้าของโลกเงินตรา เป็น
เจ้าชีวิตของคนค่อนโลก และเป็นที่หมายปองของสาวสวยในทุกระดับชั้น
แต่ชายหนุ่มกลับไม่เคยจริงจังกับใครมาก่อน ผู้หญิงมีค่าแค่เครื่องระบาย
ตัณหายามอึดอัดเท่านั้น แต่แล้ว... ทุกอย่างก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เมื่อได้สบตากั...

เด็กที่ถูกอุปการะอย่างเธอก็แค่ส่วนเกินสำหรับเขา คนที่เข้ามาแย่งความรักจากครอบครัวจนทำให้เขาไม่พอใจ นั่นจึงต้องเป็นคนที่ถูกเกลียดและรังแกมาตั้งแต่เด็กจนโต ถูกควบคุมชีวิตทุกอย่างในฐานะ ทาส ของเขา
ทาสที่ไม่มีทางหนีเขาไปไหนพ้นด้วยคำว่าบุณคุณ และความรัก

ในค่ำคืน ที่ความเหงาโอบล้อม และแสงไฟของเมืองใหญ่สาดส่องเป็นประกาย ชีวิตสองชีวิตที่แตกต่างดุจฟ้ากับดิน กลับมาบรรจบกันด้วยแรงปรารถนาเพียงชั่วข้ามคืน ท่ามกลางความผิดพลาดและความเร่าร้อน
หญิงสาวผู้แสนธรรมดา และชายหนุ่มผู้เปี่ยมอำนาจต้องเผชิญกับบททดสอบของโชคชะตา ที่พัดพาให้ความสัมพันธ์เพียงชั่วคืนกลายเป็นสายใย ที่ผูกพันเกินจะถอนตัว
เมื่ออารมณ์ชั่ววูบจุดชนวนให้เกิดความใกล้ชิดที่เกินจะลืมเลือน ความเร่าร้อ...

เจนิส [25] หญิงสาวที่ซวยซ้ำซวยซ้อน ชีวิตของเธอดวงตกที่สุด หลังจากคืนที่ไปกินเหล้ากับเพื่อนเพื่อระบายความเฮงซวยของชีวิตให้เพื่อนฟัง จากที่คิดว่าชีวิตมันซวยอะไรนักหนาอยู่แล้ว มันเทียบไม่ได้กับเรื่องที่เธอจะต้องเผชิญต่อจากนี้ เมื่อเธอดันไปอยู่ในเหตุฆาตกรรม แล้วด้วยความเมา เธอไม่สามารถให้การปฏิเสธใดๆ ได้ว่าไม่ได้เกี่ยวข้อง ในเมื่อมีคนตาย และเธอก็ต้องรับผิดชอบ

ซึ่งคนตายก็เป็นน้องสาวของ ผอ.เรือนจำอย่าง...

ในเมื่อเธอแอบไปมีชู้ ฉันจะแก้เผ็ดเอาคืนโดยการไปเป็นชู้กับชู้เธอ >ไงล่ะ เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บหรือยัง<

เคยได้ยินคำว่าเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้หรือเปล่า? และฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาหากินในที่ของฉัน แต่ 'มัน' เสือกทำ

"ไม่ใช่เด็กถิ่นเช็คอินได้เปล่า" ด้วยความที่โชคชะตามันโหดร้าย จึงทำให้เราสองคน 'ได้' กัน
..................................................................................
สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุดก็คือความเจ้าชู้ แต่แล้ววันหนึ่งฉันกลับกลายทำตัวเป็นแบบนั้นซะเอง

เหตุการณ์ที่พบเจอมันบีบบังค...

การถูกบอกเลิกทั้งที่ถูกเข้าใจมันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจจนเธอปล่อยวางไม่ได้ แต่เขาก็ยังไม่เคยคิดจะเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบายต่อเรื่องราวต่าง ๆ เหล่านั้นเลยสักครั้ง
แต่มันกลับเจ็บยิ่งกว่าเมื่อสุดท้ายผู้หญิงคนใหม่ที่เขาคบหา กลับเป็นเพื่อน(ที่เคยคิดว่า)สนิทของเธออย่างไม่มีใครรู้สึกผิด
และนั่นก็ทำให้เธอเลิกคว้าโอกาสที่จะเอาทุกอย่างกลับคืนมาเป็นของตัวเองอีกครั้งอย่างไม่แคร์ความรู้สึกใคร ตอบรับแต่งงานกับเขา...

✦ คำโปรย ✦

ทุกคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ’ ใช่ไหม? แต่สำหรับผู้หญิงที่ชื่อ ‘เชอร์รีน’ มันสาหัสกว่านั้นมหาศาล

เส้นทางชีวิตของเธอไม่ใช่แค่ไร้กลีบดอกไม้ละมุน...ทว่ามันเต็มไปด้วยขวากหนามคมกริบที่ทิ่มแทงซ้ำๆ ตลอดทุกย่างก้าว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องจ้ำเท้าเปล่าเดินผ่านเศษความเจ็บปวดเหล่านั้นเพียงลำพัง...ใช่ เพียงลำพังตัวคนเดียว

ในวัยเพียงยี่สิบปี...วัยที่ควรจะได้ใช้ชีวิตและเรียน...