ชีวิตในมหาวิทยาลัย

ความฉิบหายมันจะเริ่มมาเยือนถ้าหากเพื่อนของคุณเอ่ยขอความช่วยเหลือ
ชีวิตของผมตอนแรกมันก็สงบสุขอยู่หรอก
แต่พอมาเจอกับยัยเด็กที่ชื่อ 'สโนว์ไวท์' เข้า ชีวิตผมก็ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าสงบสุขอีกเลย

"ทำยังไงก็ได้ให้น้องกูเรียนเก่งขึ้นก็พอ"
"เปลี่ยนสมองง่ายกว่านะกูว่า"

ปกติผมเป็นคนที่นิ่งและใจเย็น แต่พอมาอยู่กับเธออารมณ์ของผมมันก็ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนคนที่ใกล้จะบ้าเต็มที

"เรื่องรักอ่ะเซียน แต่เรื่องเรียนไม่รู้เ...

'ความลับก็ยังเป็นความลับ' คุณหมอสุดหล่อ แต่นิสัยไม่ได้หล่อเหมือนหน้าตา เขาคือบุคคลอันตรายที่จะทำให้หัวใจเธอเต้นแรง
ทัดเทพเปิดประตูห้องน้ำออกมา ร่างกายเขามีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกำยำเปลือยเปล่าเอาไว้ เขามองเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่งและหยุดสายตาไว้ที่หน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดก่อนสายตาจะหลุดโฟกัสมองต่ำลงไปจนถึงของสงวนของเธอ
"กรี๊ดดด!! อุ๊บ!!" ทัดเทพรีบปิดปากเธอไว้เมื่อยูริกำลังแหกปากร้องทำใ...

เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

แม็กซ์ยืนจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นบน เขาเหลือบเห็นหญิงสาวบ้านตรงกันข้ามกำลังหอบหนังสือและข้าวของเต็มอ้อมแขนจากรถเดินเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล ร่างเพรียวระหง ผมยาวสีน้ำตาลเกล้ามัดขึ้นสูงอย่างลวกๆ แว่นตาหนาเตอะที่ค้างอยู่บนจมูกโด่ง จากระยะที่เขายืนอยู่ทำให้ไม่อาจเดาได้ว่านัยน์ตากลมโตภายใต้แว่นตาหนาเตอะนั้นสีอะไร เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหล่อนสะดุดขาตัวเองและข้าวของให้อ้อมแขนนั่นหล่นกระจัดกระจายบนพื้น

...

3ปีก่อน...
“ไอ้ธีส! มึงมีสติหน่อยดิว่ะ!”
“มึงไม่เห็นไอ้เลวนั่นทำกับพายเหรอว่ะ!!”
“เออ! กูเห็น แต่มึงใจเย็นก็ดิ!”
ปึก!
“ไอ้ธีส! เห้ย!” ผมไม่สนคำห้ามของไอ้โรม อาศัยจังหวะที่มันเผลอชักปืนออกมาจากเอวมัน ผมเดินตรงดิ่งไปที่ผู้ชายชั่วๆคนหนึ่งที่กำลังดึงขอเสื้อของเพื่อนผมอย่างหน้าตัวเมีย แล้วใช้ปืนจ่อไปที่หัวมันทันทีแต่ไอ้โรมดันผลักมือผมออกทำให้ปืนในมือมัน
ปัง! ลั่น
“กรี๊ดดด!!” ผู้หญิงร่างบางนั่งตัวสั่นหง...

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า
โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้
เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย

“ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก”
“ทำไมไม่ได้ครับ”
“เพราะเราชอบ...

เธอไม่อยากหมั้น จึงตกลงทำตามเงื่อนไขของพ่อแม่ การตัดสินใจเพื่อตัวเองนี้ ควรจะดีสิ หากไม่ถูกเขาตามรังควาน

ผู้ชายหน้าไม่อายที่จ้องจะเอาเปรียบ คอยก่อกวนสร้างความรำคาญใจ ใครจะเป็นผู้หญิงของเขากัน

เธอพยายามหลบเลี่ยง ทั้งแสร้งไม่รู้จักแล้ว ทำไมถึงไม่ไปไกลๆ สักที เขาบอกว่าอยากเลี้ยงดูเธอ ต้องการให้เธอเป็นเพื่อนนอน ผู้หญิงคนอื่นคงยอมง่ายๆ ล่ะสิ ถึงมายื่นข้อเสนอน่าตีแบบนี้…

คิดไปก็ไม่เข้าใจ พวกผู้ชายรัก...

"ปะ..แป้งปั้น แป้งปั้นไปไหน" ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนไปแล้วพริกแกงที่เมื่อได้สติก็รีบร้องเรียกหาเพื่อนรัก เธอลนลานมองไปรอบๆกาย แต่ก็ไร้วี่แววแป้งปั้น เห็นเพียงรองเท้านักเรียนข้างเดียวที่วางอยู่บนฟุตปาธ เธอรีบคลานไปหยิบรองเท้าเพื่อนแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะมีคนมาช่วย
"ป้าเห็นเพื่อนหนูถูกไอ้พวกอันธพาลนั้นลากตัวไป" หัวใจดวงน้อยเหมือนหยุดเต้นทันทีที่ได้ฟังแบบนั้น
"แป้งปั้น.."
กลุ่มนักศึกษาชายใส่เสื้อช็อปวิศวะ...

ดวงตากลมโตเพ่งมอง 'ของดี' ที่เพื่อนว่า ศิริลักษณ์ทำการนัดพี่ชายให้ออกมาหา แล้วร่างสูงก็เดินเข้ามา ภายในเวลาเพียงห้านาที

"สวัสดีค่ะอาจารย์"

ปรารถนารีบยกมือไหว้ เขาพยักหน้ารับแค่เล็กน้อย แต่กลับไม่ยิ้มให้นักศึกษาสาวอย่างเพื่อนเธอแต่อย่างใด ทั้งๆ ที่เพื่อนเธอเสน่ห์ล้นหลามเลยก็ว่าได้

"มีอะไรศิริลักษณ์"

"เย็นนี้สองขออนุญาตไปกินข้าวนอกบ้านนะคะ ไปกับเพื่อนค่ะ เพื่อนคนนี้"

"ไม่อนุญาตให้เกินสองทุ่ม...

"แต่หนูเป็นคู่หมั้นของพี่นะ ครอบครัวของเราสนิทกันมาตั้งนานแล้วด้วย จะมายกเลิกงานหมั้นไม่ได้เลยนะ"
"หนูก็ไม่ได้บอกว่าจะยกเลิก แต่หนูอยากจะรอให้ตัวเองเรียนจบก่อนทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจ กลัวหนูไม่มีผัวหรือไงกัน!"
"ก็แค่งานหมั้นเอง หมั้นกับพี่เถอะนะ"
"....."
"ถ้างั้นก็บอกพี่มาสิ ว่าเพราะอะไรทำไมหนูถึงไม่หมั้นกับพี่ พี่เองก็อยากรู้เหตุผลเหมือนกัน"

"หวังว่า..รุ่นพี่ จะไม่ลืมคืนนี้ของเรานะคะ" ฉันกระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่ที่นอนนิ่งราวกับสลบไสล ความรู้สึกเจ็บตรงส่วนนั้นเป็นเครื่องยืนยันว่า.. เขาเป็นความทรงจำแรกของฉัน ก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงแม้ความเจ็บจะแผ่ซ่านก็ตามที ถ้าให้ฉันรอจนรุ่นพี่ตื่นฉันคงต้องอ่อนแอให้รุ่นพี่เห็นแน่ๆ ถึงเราจะไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าเรื่องที่ฉันตัดสินใจทำมันจะดูใจง่ายเกินไป.. แต่อย่างที่บอกฉันชอบเขา แล้วคืนนี้เป็นคืนสุด...

“ถอดชุดออกหน่อยสิ พี่อยากดูข้างในชัดๆ” เสียงทุ้มของโฬมที่ขึ้นมานั่งประกบอยู่ข้างๆ เตียงด้านขวาเอ่ยขึ้น
“อึก...”
“นั่นสิ...พวกเราถอดกันหมดแล้ว ถ้าหนูไม่ถอดก็ไม่แฟร์น่ะสิ” เสียงอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายเสริมอีกคน
“อึก...หนูก็ไม่ได้จะปฏิเสธสักหน่อย ถึงยังไงก็ต้องถอดอยู่แล้ว” พอแอลกอฮอล์เริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาบอกอะไรมา อัยรินทร์ก็กล้าทำตามอย่างไม่อิดออด ร่างเล็กยกตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้าน...

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวท...

เซบาสเตียน สไนเดอร์ (คุณใหญ่)
หนุ่มลูกครึ่งไทย-เยอรมัน นัยน์ตาชวนฝัน หล่อล่ำน่าปล้ำเป็นที่สุด ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็สามสิบสามปีดีดัก ฝ่าดงสาวงามมาก็นับแทบไม่หวาดไม่ไหว ทว่าเจ้าพ่ออุตสาหกรรมขนส่งทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในน่านน้ำอันดามัน ดันมาตกหลุมแม่สาวน้อยวัยกระเตาะ หากแสบซ่าใช่ย่อยที่เห็นเป็นน้องเป็นนุ่งมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ว่าแต่...ทำไมสาวเจ้ายิ่งโตยิ่งสวย ยิ่งเล็งยิ่งเซ็กซี่ชะมัด แถมแตะเข้าทีไรเรีย...

ชายหนุ่มวัย25 ปี ร้ายกาจ เสเพล ไม่ใช่คนที่เธอควรจะ จะข้องเกี่ยวข้อง
คนอย่าง นาย อิทธิพัทธ์ กลับเข้ามาสั่นคลอนหัวใจของเธอ ได้อย่างง่ายดาย

ใบหน้าหล่อเหลา เสน่ห์อันร้ายกาจ และความร้อนแรง ทำให้เธอ เดินเข้าไปหาเขา

ผู้ช่วยสอนคนสวย พราวรุ้ง ที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้เพียงวันแรก ก็ต้องถอนหายใจ ด้วยความอึดอัด เมื่อต้องมาเจอ เด็กซิ่ว อย่างนายอิฐ
ลูกชายคนรวย ที่เอาแต่ใจ เกเร และต้องการเล่นเกมเอาชนะกับเธอ
...

“อาจารย์แซนเดอร์สครับ อาจารย์ประหม่าแบบนี้ตลอดเลย หรือว่าเป็นเพราะผมกันแน่” น้ำเสียงของไมเคิลเจือแววล้อเลียน รอยยิ้มของเขาสดใสจนทำให้ใจอ่อนขณะเอนตัวพิงโต๊ะทำงานของดีแลน
ดีแลนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ นิ้วของเขาปัดไปโดนขอบสมุดสเก็ตช์ภาพ “ฉะ—เอ่อ—แค่...วันนี้มันเป็นวันที่ยาวนานน่ะ ไมเคิล เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า”
ความตึงเครียดนั้นติดตามดีแลนกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์แห่งใหม่ของเขา ที่ซึ่งเขาได้พบกับเดย์วอนเป็นครั้ง...

เด็กแก่แดดที่เคยวิ่งตามผู้ชายไปทั่ว ทำไมวันนี้กลับมาวิ่งตามเขาได้วะ

.......

-- มาร์วิน --
สุขุม สุภาพ อบอุ่น มีอคติกับเด็ก(บางคน)

-- ฮันนี่ --
น่ารัก แสบ ซน

คนอย่างคะนิ้งต้องสวย แซบ เป๊ะ ปัง อลังกาลตลอดเวลาไม่ว่าจะต่อหน้าไอ้ตี๋ ไอ้แว่น ไอ้ไฝ ไอ้หน้าขาว ไอ้หุ่นล่ำ หรือจะเป็นไอ้หล่ออลังกาลบ้านรวยหมื่นล้านอย่างพี่เวกัส ไม่ว่าจะต่อหน้าใครก็ตามฉันต้องสวยยืนหนึ่งเท่านั้น เพราะความพึงพอใจส่วนตัวของฉันเองไม่ใช่เพราะเพื่อผู้ชายคนไหน ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชอบพี่เวกัส และฉันไม่ได้ชอบใคร ฉันจะโสด! ฉันจะโสด ฉันรักความโสด และฉันต้องการโสด!

"...นั่นใครเหรอครับ ทำไมต้องซื้อของมาฝากแม่ด้วย"

ดวงตาคมเฉียบมองตามหลังร่างสูงโปร่งไปจนสุดสายตา ก่อนจะหันกลับมาหาคนเป็นแม่ตามเดิม

"ฉลาม ทำไมทำหน้ายุ่งแบบนั้นล่ะลูก"

"..."

"หวงแม่เหรอ ทำหน้ายุ่งเหมือนตอนเห็นผู้ชายคนอื่น มอง 'น้องคนนั้น' เลยนะ"

"ก็หวงนั่นแหละครับ หวงทั้งแม่..."

"...หวงน้องคนนั้นด้วย"