ดราม่าเข้มข้น

สำหรับคนอื่น... เขาคือเจ้าชีวิตที่กุมชะตาโรงพยาบาลแห่งนี้เอาไว้ในมือ
แต่สำหรับเธอ... เขาคือฝันร้ายที่เร่าร้อนที่สุดที่เธอไม่อาจสลัดหลุด
เมื่อ 'นลิน' วิสัญญีแพทย์สาวฝีมือดี ต้องโคจรมาพบกับ 'คเชนทร์' อดีตคนรักเก่าที่กลายเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจอมบงการ
เกมรักที่เคยจบลงด้วยน้ำตา จึงถูกรื้อฟื้นขึ้นใหม่ท่ามกลางแรงดึงดูดที่ห้ามใจไม่อยู่
และความลับที่ว่า... เธอจะไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียว แต่ยังมีพี่น้องตระก...

ศิตลา คือลูกนอกสมรส ที่พ่อผู้ให้กำเนิดรังเกียจหนักหนา แต่แล้ววันหนึ่งลูกชังอย่างเขา กลับถูกเลือกให้ไปแต่งงานกับมาเฟียจอมโหด อย่าง มาร์คัส มาเฟียรัสเซียที่รังเกียจการแตะต้องข้องแวะกับผู้หญิง แต่ปรารถนาอยากมีทายาท เอาไว้รองรับมรดกมูลค่าหลายแสนล้าน

ดังนั้นมดลูกของศิตลาจึงเป็นสิ่งที่มาร์คัสเลือก ผู้ชายเพียงคนเดียวที่เหมาะสม คู่ควรต่อการ...มีทายาทให้เขา โดยไม่รู้เลยว่าคนที่เขาสร้างพันธะด้วยนั้นเป็นเ...

เธอรักเขามาสิบสองปี แต่กลับถูกเขาส่งเข้าคุกด้วยมือของเขาเอง
ท่ามกลางความเจ็บปวด เธอต้องทนเห็นชายคนรักพลอดรักกับผู้หญิงคนอื่น...
ห้าปีผ่านไป เธอกลับมาอย่างแข็งแกร่ง เธอไม่ใช่ผู้หญิงหน้าโง่ที่ยอมลดศักดิ์ศรีเพื่อรักเขาอีกต่อไป!
เธอกระชากหน้ากากนังจอมมารยา เหยียบย่ำพวกเศษสวะ และในขณะที่กำลังจะเอาคืนผู้ชายสารเลวให้สาสม...
ผู้ชายที่เคยโหดร้ายและเย็นชากับเธอ กลับเปลี่ยนเป็นคนอ่อนโยนปานสายน้ำ!
ถึงขั้นก้มล...

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด

เพราะความพูดน้อยและเงียบขรึมของเขาทำให้มารดาต้องหาคู่หมั้นมาให้ ‘มาร์โค มัส’ หมอหนุ่มสุดเงียบขรึม บุตรชายคนที่ 2 ของตระกูล เขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับใครแบบผูกมัด ยิ่งเรื่องแต่งงานนั้นพับเก็บไปได้เลย ไม่เคยคิดอยู่ในสมอง ‘เอมิกา เมธีวุฒิ’ เด็กสาวคู่หมั้นที่แม่ส่งมา เธอเข้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตรวมถึงหัวใจของเขาจนมันปั่นป่วนไปหมด แล้วจู่ๆ เธอจะมาขอยกเลิกงานหมั้นไปเสียดื้อๆ งั้นหรอ ฝันไปเถอะว่าเขาจะยอม!

ตอนนี้ภูริทัศน์ยืนหน้าถมึงทึงอยู่ ในห้องเช่าที่อพาทร์เม้นเล็กๆแห่งหนึ่ง ร่างบางของผู้หญิงในวัย25กำลังยืนประจันหน้ากับเขา ร่างสูงมองไปยังเด็กวัย3ขวบที่เธออุ้มอยู่ก่อนจะเอ่ยออกมา

"เอาลูกมาให้ฉันแพรชมพู เธอต้องการเท่าไหร่ว่ามา"

"ลูกของแพรทำไมแพรต้องให้คนอื่นด้วยคะ คุณป๋ากลับไปเถอะคะ อย่ามาสร้างเรื่องให้คนอื่นเขาลำบากใจเลย"

"อย่างเธอเนี่ยเหรอจะมีปัญญาเลี้ยงลูกฉัน"

"แพรก็เลี้ยงของแพรมาได้ตั้ง...

เขาหมั้นเพราะแม่สั่ง
เธอหมั้นเพราะรักเขา
เธอผู้สนใจเขาทุกอย่างแต่เขากลับไม่สนใจเธอแม้แต่ปลายเล็บ
ภารกิจพิชิตหัวใจจึงเกิดขึ้น

คณิต มาร์คัส 24 ปี
หมอหนุ่มสุดหล่อสถานะหมั้นแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้หน้าอันอ่อนหวานมันจะซ่อนอีกตัวตนหนึ่งไว้
...มาเฟีย...
นั้นคืออีกตัวตนหนึ่งของเขา ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น

รอยพิมพ์
ลักขณา 24ปี
อดีตหมอสาวสวย
ที่ต้องออกจากการเป็นหมอเพราะต้องมารับภาระอันใหญ่หลวง

เซน ราเ...

“ไคเลอร์ ฉันท้อง” | “เธอท้องกับใครก็ไม่รู้ มาบอกฉันทำไม? หรือในบรรดาผู้ชายที่นอนด้วย ฉันรวยที่สุด เธอเลยคิดจะจับฉัน” [ไม่นอกกายไม่นอกใจ]

เธอเห็นความหล่อเหลาที่เปล่งออกมาเป็นรัศมีสมชื่อสุริยะ กลายเป็นความมืดมิดที่หลายคนไม่อยากมองเห็นอย่างราหู ส่วนเขาเห็นเธอเป็นดวงจันทร์นวลอร่ามงดงามที่เกิดมาเพื่อราหูอย่างเขา แล้วราหูจะไม่อมจันทร์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเชียวหรือ ในเมื่อพระเจ้าสร้างขึ้นมาให้เธอกับเขานั้นคู่กัน

ชายาตัวร้ายของท่านอ๋องอำมหิต
คำโปรย
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหาวางกบฏลงบนหัวของนาง เกิดใหม่คราวนี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้น ชีวิตนี้นางลิขิตเอง

เขาคือเจ้าของไร่Amour Le-son ผู้ไม่ยอมปล่อยผ่านให้ กรวลัย ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเพราะเธอคือตัวการที่ทำให้แม่เขาต้องตาย
กรวลัย หญิงสาวผู้อับโชค แม้จะชดใช้ความผิดในเรือนจำแล้ว ทว่า โลกภายนอกกลับโหดร้ายกับเธอยิ่งกว่า เธอจะสามารถฟันฝ่า และก้าวผ่านการถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตรกรได้หรือไม่
หากเกลียดมากมาย ใยจึงเลือกให้เธออยู่
เหตุใดแค้นนี้จึงต้องชำระด้วยบทสวาท ?

แล้วความสัมพันธ์ที่คลุมเครือนี้ จะก่อตั...

ณ เรือนท้ายไร่แห่งนี้ เต็มไปด้วยความรัก โลภ แรงราคะ และไฟสวาท..

..เพราะทิฐิในใจและสาเหตุที่ทำให้เขาและเธอได้มาใกล้ชิดกัน
มันทำให้เขาต้องเอ่ยวาจาที่เชือดเฉือนหัวใจ และการกระทำที่ตรงกันข้ามกับหัวใจทุกครั้งไป
.เกลียด.. ทว่า กักขัง
ชัง ทั้งๆที่ยังปรารถนา..

มาเป็นของพวกเฮียสิ ค่ารักษาป้าของเธอเดี๋ยวเฮียจ่ายให้ อยากได้อะไรก็บอก เป็นเด็กดีว่าง่าย ๆ เดือนดาวก็หามาให้ได้ ขออย่างเดียวอย่ามีคนอื่นเพราะพวกเฮียขี้หึงมาก ขอแค่นี้เธอให้พวกเฮียได้ไหม

แต่เมื่อความรักของทั้งสองต้องเผชิญกับสายตา คำพูด และแรงกดดันจากสังคม คำถามจึงเกิดขึ้นว่า—ความรักที่มีเพียง “เราสองคน” จะเพียงพอหรือไม่
หรือสุดท้ายแล้ว… ความรักที่บริสุทธิ์ จะต้องพ่ายแพ้ให้กับกรอบของคำว่า “ถูกต้อง” ที่คนอื่นเป็นคนกำหนด

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด...

สามีวางแผนฆ่าฉัน

โซ่รักหมอมาเฟียไร้ใจ
"เธอไปเอากับมันใช่ไหม!?"
"แม่งเอ้ย! ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่แรก...ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงที่พร้อมจะขายตัวให้คนที่เสนอราคาสูงกว่า"

บำเรอรักร้ายนายสารเลว
“เธอกับลูกต้องกลับมาอยู่ในชีวิตฉัน จะด้วยความเต็มใจ...หรือไม่ก็ตาม” “และเธอต้องทำตามกฎทุกข้อที่ฉันสั่ง แล้วจำใส่สมองเล็กๆเธอไว้ว่าห้ามหลงรักฉันเด็ดขาด”

อูย"
"ฮึก ๆ" เสียงร้องไห้ของใครสักคนดังแว่วมา บัวชมพูชะโงกหน้าไปดูก็เจอผู้ใหญ่สิงห์กำลังแกล้งร้องไห้ ไม่มีน้ำตาเลยสักนิด
ไอ้คนผีทะเลเอ้ย เธอสบถในใจ
"นี่เยาะเย้ยฉันใช่ไหม?" บัวชมพูคว้าสมุดปาใส่ผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ
"ไม่ได้เยาะเย้ยสักหน่อย"
"แล้วที่ร้องไห้อยู่นี่คืออะไร?"
"ก็หนูบัวได้พี่ผู้ใหญ่เป็นผัว หนูบัวต้องรับผิดชอบนะ ฮึก หนูบัวต้องรับผิดชอบพี่ ถ้าหนูบัวไม่ยอม พี่จะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ ว่าห...

“ฉันอยากรู้จริงๆ ผู้ชายคนนั้นซื้อเธอด้วยอะไร!? เธอถึงได้กล้าไปจากฉัน!”
“ความรักไงวาคิม! เขาซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!”

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...