ตะวันออก

"เป็นแค่พี่ชายข้างบ้าน แต่กลับตามหวงก้างยิ่งกว่าใคร! เมื่อยัยเนิร์ดเสื้อพลีทยาวลุกขึ้นมาสลัดคราบเป็นสาวแซ่บพี่องศา วิศวะปีสามตัวร้ายก็แทบตบะแตก ลากเธอเข้ามุมมืดแล้วกระซิบถามว่า... รู้ใช่ไหมว่าพี่หวง"

ห้าปี... ฉันเป็นแค่เมียน้อยลับๆ ของเขา

แต่สุดท้าย เขากลับเลือกสวมแหวนให้น้องสาวแท้ๆ ของฉัน
ต่อหน้าคนทั้งเมือง

"ไสหัวไปให้พ้นสายตา!"
คำพูดเย็นชาของเขาทิ่มแทงหัวใจฉันเป็นเสี่ยงๆ

ดี ฉันก็ไม่ได้อยากเกาะติดอยู่
ฉันเจอผู้ชายที่ดีกว่า หล่อกว่า รวยกว่า

แต่พอเห็นฉันออกเดทกับผู้ชายคนใหม่
เขากลับหมดสติไปเลย

เขาผลักฉันเข้ามุมผนัง
ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาจับจ้องริมฝีปากฉัน
มือกำแน่น ดุดัน โหดร้าย
ราวกับจะกิ...

ห้าปีที่แล้ว ฉันถูกทอดทิ้งขณะตั้งครรภ์ลูกแฝด หลังจากรอดชีวิตจากการถูกจำคุกอย่างอยุติธรรม ฉันเลี้ยงดูลูกชายทั้งสองคนในต่างประเทศด้วยตัวเอง ตอนนี้กลับมาบ้านเกิดเพื่อหาความสงบ แต่อานันต์ อีกสามีเก่าของฉันกลับตามหาเราเจอ และเรียกร้องให้เราอยู่

ลูกแฝดของฉันเกลียดชังเขา ปฏิเสธที่จะยอมรับชายที่ทอดทิ้งพวกเราไป ขณะที่ความจริงเกี่ยวกับเหตุเพลิงไหม้ครั้งนั้นและแผนการของสิรินทร์เริ่มเปิดเผย ฉันต้องเผชิญกับทา...

ฉันติดตามเขามาตั้งแต่อายุสิบแปด คิดเสมอว่าตัวเองแตกต่างจากคนอื่น จนกระทั่งวันหนึ่งเขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธออ่อนโยนและเขินอาย เหมือนกับฉันในอดีต เมื่อเห็นเขาเอาใจใส่เธออย่างทุ่มเท ฉันจึงรู้ว่า ฉันไม่เคยเป็นคนพิเศษเลย คนพิเศษคือเธอต่างหาก ในปีที่สิบของการติดตามเขา ฉันเลือกที่จะจากไปอย่างเด็ดขาด

เขาคือพ่อเลี้ยงแห่งไร่พิทักษ์มหิงสา สายเลือดไทใหญ่ ส่วนเธอคือสาวพลัสไซซ์ในดวงใจ คนรักเก่าที่เขาต้องการทวงคืน

คำโปรย

"ห้ามดื้อ ห้ามดึก และห้ามฝืนตัวเอง.. ถ้าร่างกายจะพัง ให้มาพังที่พี่ ไม่ใช่ที่ร้านกาแฟ"

เธอก็แค่บาริสต้าสาวปีหนึ่งตัวคนเดียว ที่ต้องทั้งวิ่งเรียนและทำงานจนร่างแทบพัง ส่วนเขาก็แค่ช่างสักหนุ่มวัยสามสิบปี มาดเถื่อนที่ชอบทำตัวเป็นเสือยิ้มยาก

คนหนึ่งโหยหาความอบอุ่น ส่วนอีกคนก็อยากเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กับอีกคน

แล้ววันที่เข็มสักฝังรอยหมึกลงบนผิว หัวใจทั้งสองดวงก็ผูกพันกันจนลบไม่ออกอีกแล้ว

ในฐานะคนรักลับๆ ของธีระวัชมาห้าปี ฉันคิดว่าการอ่อนโยนและเชื่อฟังจะทำให้ฉันได้หัวใจของเขาในที่สุด
แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับฉัน ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัวใจล้มเหลวและเหลือเวลาอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่เดือน
เมื่อคนรักที่แท้จริงของเขากลับมา ฉันก็ถูกทอดทิ้ง
โดยไม่สร้างเรื่องวุ่นวายใดๆ ฉันจากเขาไปอย่างเงียบๆ โดยไม่เอาเงินแม้แต่บาทเดียวจากเขา...

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

เพราะบุญคุณที่ท่วมหัว ม่านดาว พยาบาลสาวจบใหม่จึงยอมสละทั้งชีวิตและ 'หมอแทนคุณ' ชายคนรัก เพื่อเข้าพิธีวิวาห์ขัดดอกกับเสี่ยใหญ่รุ่นพ่อ หวังปกป้องครอบครัวผู้มีพระคุณจากการล้มละลาย แต่เธอกลับนึกไม่ถึงว่า... คืนส่งตัวของเธอจะถูกเปลี่ยนมือด้วยมูลค่าหนี้กว่าเจ็ดร้อยล้าน และเจ้าหนี้คนใหม่กลับกลายเป็น 'เขา' อดีตคนรักที่เธอเคยเหยียบย่ำหัวใจ
"ในเมื่อเธออยากได้เงินจนตัวสั่น ฉันก็จะทำตัวเป็นเศรษฐีสายเปย์.....

หนีจากซีอีโอผู้ไร้หัวใจ

ลี่จูสาวออฟฟิตตกงาน ด้วยความเป็นคนขี้สงสารจึงช่วยซื้อของเก่าจากลุงข้างทาง สิ่งที่เธอซื้อคือสร้อยหยก เมื่อเธอกลับบ้านมานอนแต่พอเธอตื่นกลับเข้ามาอยู่ในร่างของซูเชี่ยว นางร้ายที่ใครๆก็ต่างถอยหนี และเขาลี่หยางที่แสนเย็นชา หลังจากที่ลี่จูเข้ามาอยู่ด้วยนิสัยที่เปลี่ยนไปซูเซียว ทำให้เขาที่เย็นชามาตลอดกลับเปลี่ยนไป

'ตะขวด' เป็นเด็กเทคนิกที่กำลังจะนั่งรถไฟฟ้ามหานครไปตีอริที่สยามพาราก_น

เเต่เผอิญได้เจอเด็กผู้หญิง ม.ปลาย ท่าทางน่ารัก ตัวเล็ก สเป็คพี่ ตัวหอม ผมสวย

เเน่นอนว่าเขาหลงรักน้องคนสวยคนนี้ตั้งเเต่เเรกพบ

ขวดตั้งหน้าตั้งตาจีบ 'น้องมนต์' เเต่ด้วยความที่เป็นคนที่ค่อนข้างพิเศษ เขามันไม่เคยจีบผู้หญิง

เลยได้เเต่เข้าหาน้องเเบบกร่างๆ ติดห่ามจนทำสาวเจ้าถึงกับกลัว

สุดท้ายเขามันก็เเค่เด็กเกเรเต็มไปด้วยปัญหาคนหน...

ชายหนุ่มนักศึกษาปริญญาโทสาขาเทคโนโลยี การเกษตรกำลังทำงานวิจัยเพื่อที่จะช่วยเหลือเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบจากภัยแล้ง ทว่าจู่ ๆ ก็เกิดอุบัติเหตุฟ้าผ่าลงมาในขณะที่เขากำลังนั่งก้มหน้าก้มตาทำงานวิจัยอย่างเคร่งเครียด ชายหนุ่มหมดสติไปอย่างกะทันฟื้นขึ้นมาอีกทีก็มาอยู่ในร่างของเด็กชายวัยสิบขวบที่ขี้โรค ครอบครัวของเด็กชายเป็นชาวนายากจนและเพิ่งถูกยึดที่ดินทำกินไป ไม่ใช่เพียงครอบครัวนี้เท่านั้นทว่าทั้งเมืองโดนข...

นางเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านที่ถูกชินอ๋องจอมโหดเหี้ยมและปากร้ายรับเป็นอนุภรรยา เขาทั้งเอาใจสตรีไม่เป็นและยังมักมากในกามเสียจนนางระอาใจ ในเมื่อหนีเขาไม่พ้น นางคงต้องตกเป็นของเขาจนได้สินะ

ทูลพระสนมฝ่าบาทเสด็จมาแล้วเพคะ /โอ้วว เช่นนั้นหรือ ทรงถามพระองค์ทีว่าคืนนี้นำของกำนัลติดมือมาด้วยหรือไม่ หากไม่ได้นำมาด้วยก็กลับไปเถิดข้ามิชอบหลับนอนกับบุรุษขี้งก!

นางคือสตรีที่มีดวงชะตาเป็นเครื่องรางมนุษย์คุ้มภัย ส่วนเขาคือฮ่องเต้ที่ได้สมญานามว่าทรราช ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดที่นำพาให้เขาและนางได้มาพบกัน แต่ช่างเถอะ อย่าเพิ่งคิดมากเลย ไปนอนสักงีบก่อนค่อยว่ากันเถอะ!

อยู่ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวร้ายในนิยายที่ผู้คนเกลียดชัง เมิ่งอ้ายเยว่ ถึงกับกรีดร้องในใจ แล้วยังต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับ ซือหม่าอี้เฉิน ฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนต่างหวาดเกรงนั่น ที่ร้ายไปว่านั้นก็คือนางต้องคอยร...

เธอหนีงานแต่งมาเก๊าเพื่อหนีชีวิตที่คนอื่นเลือกให้
แต่กลับเดินเข้าไปทำ “ดีล” กับผู้ชายที่ควรอยู่ให้ห่างที่สุด

ลั่วหมิงซู ต้องการเบาะแสเกี่ยวกับความลับที่พ่อซ่อนไว้
เยี่ยนเส้าเหิงมีข้อมูลที่เธอต้องการ แต่เขาไม่เคยให้อะไรใครฟรี ๆ

ข้อตกลงจึงเกิดขึ้น

เธอจะเป็น “ผู้หญิงของเขา” เมื่อสถานการณ์ต้องการ
ส่วนเขาจะแลกเปลี่ยนด้วยเบาะแสทีละชิ้น

คำโปรย
เขาคือท่านประธานหนุ่มผู้แบกรับทั้งบริษัท ครอบครัว และชีวิตของผู้คนมากมายไว้บนบ่า
เธอคือหญิงสาวแห่งไร่ชา ผู้มีเพียงหัวใจเข้มแข็ง ความฝันเรียบง่าย และศักดิ์ศรีที่ไม่ยอมให้ใครเหยียบย่ำ
ท่ามกลางวิกฤตหนี้สิน การหักหลัง และเงามืดของคนในครอบครัว ชวินทร์กับมัทนีได้พบกันในวันที่ต่างฝ่ายต่างไม่เชื่อใจ จากการปะทะ กลายเป็นความผูกพั นจากความใกล้ชิด กลายเป็นความรักและจากคำสัญญาท่ามกลางทะเลหมอก กลับกลายเป...

ช่วงนี้นางฝันร้ายอยู่ทุกคืนวัน ในฝันนางถูกบุรุษผู้หนึ่งบั่นคอจนตาย เลือดไหลนองไปทั่วทั้งลานหิน ฟู่ลี่อิ๋ง คุณหนูผู้ถูกตามใจมาตั้งแต่ยังเยาว์เลยสาบานต่อหน้าฟ้าดิน นางจะไม่เป็นสตรีชั่วช้าอีกต่อไปแล้ว

ฟู่ลี่อิ๋งเติบโตมาแบบได้รับความรักจากทุกคนในครอบครัว จนกระทั่งวันหนึ่ง สตรีผู้นั้นก็โผล่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว นางทั้งโกรธทั้งเกลียดฟู่เหยาเหยา จึงคิดหาวิธีกลั่นแกล้งบีบบังคับให้สตรีผู้นั้นทนไม...

“บัดซบ... ความหยาบคายของนางโลมผู้นี้ มันทำให้ข้าอยากหลั่งความสุขออกมาจนหมดตัว”


“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า”
“เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!”
เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกำยำก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็...