ประวัติศาสตร์

แจ๊บ ช่างไม้ชายแท้หุ่นบึกบึน หัวใจวายตายเพราะความสะเพร่าของยายแก่คนหนึ่งได้ทะลุมิติมาที่โลกคู่ขนาดที่ทุกอย่างผิดแปลกไปหมดผู้ชายท้องได้ ไหนจะร่างนี้ที่พึ่งแต่งงานอีก แม่ผัวก็ประสาทแดก แจ๊บยากตายอีกโว๊ย

แม้หลิ่วเหวินอี้จะได้กลับมาเกิดในยุคใหม่ที่ไม่รู้จัก ทว่าความทรงจำในอดีตยังคงตามหลอกหลอน ประสบการณ์ในภพก่อนและภพปัจจุบันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ
แต่แล้วปราการน้ำแข็งที่สร้างขึ้นกลับสั่นคลอนเมื่อจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ลั่วเหยียนเจิ้งตามก่อกวน
แม้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะแย้มยิ้มเป็นนิจ ทว่ากลับหาความจริงใจได้ไม่ แล้วความรู้สึกที่มีให้คือนิรันดร์หรือแค่ชั่วขณะหนึ่ง?

คริสตศักราช2020 ปรางผู้หลงทางมาไกลจากอีกยุค สาวน้อยที่ตื่นขึ้นมาบนเตียงคนไข้ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง และได้รู้จักกับนายแพทย์หนุ่ม ผู้ซึ่งมาเปลี่ยนชีวิตเธอไปจากเดิม สาวน้อยไร้เดียงกลายเป็นสาวร้อนแรง
"อยู่ที่นี่ไปก่อนนะ" หมอธาดาพาปรางมาอยู่ที่บ้านของตนเอง หนุ่มโสดอาศัยอยู่คนเดียวการที่มีสาวสวยมาอาศัยชายคาเดียวกันเป็นเรื่องที่ลำบากนัก แต่เขาก็เสียสละยอมแบ่งที่กิน ที่นอน ที่อาบน้ำให้ใช้ บ้านสองชั้น 1ห้องน...

เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายโดยการมานั้นไม่ได้เป็นนางเอก แต่ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ต้องตายเพราะโดนนางเอกของเรื่องวางยา

ทิชานักธุรกิจสาวแสนสวยมือทอง หยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด เมื่ออยู่ ๆ ต้องโผล่เข้ามาในนิยายโดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ไม่มีใครต้องการ แต่...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น นางร้ายคนนี้มาพร้อมกับมิติ

เธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องได้ไหม ทุกท่านมาตามเอา...

ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน


จิ้งจื่อรู้สึกอยากจูบจนแทบรอไม่ไหว เขายื่นปากไปใกล้ริมฝีปากของซู่หราน หลับตา สองมือที่เคยกำแน่นยามนี้กำลังเอื้อมไปกุมเอวคอดของนาง ดันเล็กน้อยให้ตัวนางขยับเข้ามาแนบชิดเขายิ่งขึ้น แต่ไม่กล้าแนบชิดริ...

เรื่องราวของคุณหนูใหญ่ตระกูลเฉิน ที่จำต้องแสร้งเป็นคนจิตวิปลาสเพื่อเอาตัวรอดจากการใช้ชีวิตในบ้านของตนเอง อยู่มาวันหนึ่ง บิดาผู้เป็นแม่ทัพจากชายแดน ได้ส่งจดหมายมาบอกให้นางเตรียมตัวแต่งงาน ซึ่งข่าวนี้ก็เป็นประดุจดังสวรรค์ประทานพร ในที่สุด วันที่นางจะได้ก้าวออกจากจวนหลังนี้ก็มาถึง แม้จะได้เป็นเพียงพระชายารองของท่านอ๋องจอมโหด แต่สำหรับนางแล้วก็เป็นเรื่องที่ดีมาก ไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ใช้ชีวิตอยู่อย่างส...

“หากชาติหน้ามีจริง ผมขอให้เราเกิดมาเป็นครอบครัวเดียวกันออีกนะครับ ให้ผมได้อยู่กับแม่แบบที่ไม่ต้องแยกจากกันแบบนี้อีก” คำขอสุดท้ายของลูกชายที่หวังอยากจะอยู่กับแม่ของตน

สตรีอย่างจ้าวเยว่ก็เสมือนคมในฝัก ภายนอกแม้จะดูเกียจคร้านจนผู้คนเบือนหน้าหนี ทว่าความสามารถที่มีนั้นไม่อาจดูแคลนได้ แต่เมื่อต้องปกป้องชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีจึงไม่อาจปิดบังความสามารถได้อีกต่อไป

เมื่อแพทย์อัจฉริยะสวยโดนฟ้าผ่าตายระหว่างทางกลับบ้าน
ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีหน้าตาอัปลักษณ์ด้วยสามีจ้านอ๋องที่เกลียดนางมากและจะแต่งพระชายารองเข้าจวนอ๋อง
แล้วชีวิตสุดรันทดของนางจะรอดได้อย่างไร

เสิ่นรั่วหลัน ทายาทที่เหลือรอดเพียงคนเดียวของตระกูลเสิ่น ครอบครัวของนางถูกคนชั่วลอบสังหารทั้งตระกูลในคืนเดียว มารดากอดนางไว้นานสิ้นใจต่อหน้านางในวัยเพียงสิบขวบ ท่ามกลางซากศพและเลือดที่นองพื้น เหลียนหงอี้นำทหารเข้ามาช่วยแต่ไม่ทันการณ์ ช่วยได้เพียงเสิ่นรั่วหลันคนเดียวเท่านั้น จากนั้นนางเหมือนคนสติไม่ดีกลายเป็นคนปัญญาอ่อน แม้ร่างกายเติบโตแต่ลักษณะนิสัยยังเป็นเด็กสิบขวบและจำเรื่องในคืนนั้นไม่ได้
...

เหตุเพราะพ่ายแพ้สงคราม เขา 'หานเฟิง' แม่ทัพใหญ่แคว้นฉีจึงต้องตกเป็นเชลยศึกก็นับว่าเป็นความอัปยศใหญ่หลวงแล้ว แต่เหมือนชะตาชีวิตจะเล่นตลกอีกครั้ง เมื่อฮ่องเต้แคว้นจ้าวประกาศว่าจะนำตัวเขาไปเป็นสนม

องค์หญิงใหญ่จิ่นซี เป็นธิดาที่มิได้รับความรักใคร่จากบิดา เพราะเมื่อยามที่นางลืมตาขึ้นมาดูโลก ฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้กลับต้องมาตายจาก จึงทำให้พระบิดาลืมเลือนบุตรสาวคนนี้!!

เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน
โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง
ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ
แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด
ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ
เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง


เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหลือกาลเวลายังมีเจ้า…
ใครจะคาดคิดว่าจอมทัพหนุ่มผู้เหี้ยมโหดกำลังสู้ศึกกลางสมรภูมิรบอย่างดุเดือดเลือดพล่าน จักบังเอิญปลดปล่อยเหรินเซียนตนหนึ่งออกมาจากกำไลหยกลายคราม นางผู้มีเชื้อสายความร้ายกาจฝัง...

จะเป็นยังไงเมื่อลูกสาวเศรษฐีย้อนเวลากลับไปในยุค 1950's

ต้องไปใช้ชีวิตในชื่อเหมือนตัวเอง

'จินเยว่' ยัยผู้หญิงเห็นแก่ตัว..เอาแต่ใจ ที่หน้าตาเหมือนตัวเธอเองเป๊ะ แถมยังต้องมาเลี้ยงหลานชาย หลานสาว กับน้องชายตัวร้าย

ที่สำคัญยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน..แถมไอ้ต้าวสามีหน้าหล่อสุดแสนจะเย็นชา..ในยุคที่เธอจากมาก็คือ..ไอ้เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ..ตามวอแวเร้ารือเธอมาตลอดชีวิต

แต่ครั้งนี้..แววตาคมกับมีแต่ความเกลียดช...

ภรรยามิเป็นที่ต้องตาของสามีย่อมไร้อำนาจ แล้วอย่างไรเล่า!!!นางต้องทนเขาหรือ เขาก็อยู่ส่วนเขา นางก็อยู่ส่วนนาง หากเขาดูแคลนนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางก็พร้อมไฟต์นะบอกเลย!!! ฮ่องเต้โฉดผู้นี้นางจะไม่ยอมเขาอีก!!!

เขาดูถูกนางตั้งแต่แรกพบ ความน้อยใจในครั้งนั้นทำให้นางเลือกที่จะหันหลังให้เขา ท่านอ๋องถูกลอบสังหารจนได้นางช่วยเอาไว้ ความรักจึงเริ่มก่อตัวขึ้น ความหึงหวงของท่านอ๋องนั้นร้ายกาจจนเผาไหม้ทุกคนที่เข้านาง..

“ใครอยู่ตรงนั้น หากไม่ตอบข้าจะฆ่าเจ้า”

“ช้าก่อน ข้าเพียงขอหลบซ่อนตัวสักพัก เดี๋ยวก็จะไป”

“ท่านเป็นผู้ใด เหตุใดจึงมาซ่อนตัวที่นี่ หรือว่าเหตุโจรกรรมข้างนอกนั่น…”

“ข้ามาดี”

“คนมาดีไม่หลบซ่อนตัว อย...

เมื่อความรักแปรเปลี่ยนเป็นหายนะ
และความไว้ใจกลายเป็นคมมีดที่แทงกลางใจ…
ในช่วงสุดท้ายของลมหายใจ นางยอมดื่มยาพิษเพื่อปลิดชีพตนเอง… ทว่ากลับลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะพังทลาย ฟ้าประทานโอกาสให้นางกลับมาแก้ไขสิ่งที่เคยผิดพลาด

ฟางซินที่เป็นพนักงานบริษัทยักษ์ใหญ่ในยุค 2020 ได้พบเจอเด็กหญิงที่อายุเท่าน้องสาวที่ตายไปร้องขายหนังสือเก่า ๆ อยู่ โดยไม่มีใครสนใจเลย เธอจึงเดินเข้าไปเหมาหนังสือทั้งหมด โดยจะไม่รับหนังสือ แต่เด็กคนนั้นก็ยัดหนังสือเล่มหนึ่งใส่มือเธอจนได้แถมเด็กคนนั้นยังบอกว่า อ่านแล้วชะตาเปลี่ยน

บุรุษสองสายเลือดผู้มีรักในดวงใจเพียงดวงเดียว แม้ปากบอกยินยอมแต่การกระทำนั้นสวนทาง
โลกนี้ช่างโหดร้ายแต่ทว่าสตรีงามนั้นจูงใจให้บุรุษทั้งหลายหลั่งโลหิต

“หนูจ๋า… อย่ากอดพ่อแบบนี้ ตอนนี้มันไม่เหมือนก่อน”
กำนันเสือพยายามห้าม หากดูเหมือนว่าจะไม่เป็นผลสำหรับหญิงสาวแก่แดดอย่างพลอยลดา
“อย่าลืมว่าหนูเป็นสาวแล้วนะ… หนูไม่ใช่เด็กเหมือนเมื่อก่อน”
กำนันเสือกล่าวให้คิด
“ก็เพราะว่าหนูเป็นสาวแล้วน่ะสิคะ… หนูเลยอยากกอดพ่อเสือแบบนี้”
“ไม่ได้… ”
“ได้สิคะ… กอดอย่างพ่อกับลูกกอดกัน… ถ้าเราบริสุทธิ์ใจต่อกันจะกลัวอะไรคะ… หรือว่าที่กลัว… เป็นเพราะว่าพ่อเสือคิดอะไ...