พลาดการเชื่อมต่อ

ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิล...

เรื่อง...คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเอ...

“ดัดจริตใครบอกให้เรียกคุณ ขึ้นมาเร็วๆเหยียบที่พักเท้าแล้วนั่งซ้อนหลังพี่.” ชายหนุ่มพูดเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจยัยเด็กนี่ดเรียกเขาว่าคุณทั้งที่เรียกพี่ทัพพ์มาตลอดแค่ไม่ได้เจอกันไม่เท่าไหร่กลับดัดจริตเรียกคุณมันน่ามั้ยล่ะ

“นี่..” ใบพลูกำลังจะอ้าปากพูดแต่ทวิภาคชี้หน้าเธอบอกให้ซ้อนท้ายเขา

“ขึ้นมาเดี๋ยวนี้.” เสียงห้าวพูดดังขึ้นกว่าเดิม

“ก็ได้ อยากให้ซ้อนใบพลูจัดให้” ร่างเพรียวเหยียบที่พักเท้าแล้วย...

“ฉันกำลังท้องค่ะ”
“เธอท้อง! แล้วมาบอกฉันทำไม ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย”

“ที่ฉันมาบอกคุณ ก็เพราะว่า เด็กในท้องของฉัน คือลูกของคุณ”
“เธอว่าอะไรนะ ลูกเธอจะมาเป็นลูกฉันได้ยังไง เธอเอาอะไรมาพูด”
“คุณหมายความว่ายังไง คุณรู้อยู่แก่ใจว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับคุณ”

“เรื่องระหว่างฉันกับเธอเหรอ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นล่ะระพีพรรณ เท่าที่ฉันรู้ก็คือ เราไม่เคยมีอะไรกันเลย แล้วเธอจะมาบอกว่าท้องกับฉันได้ยังไ...

นิยายโรมานซ์อีโรติกสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

พระเอกเคร่งขรึมแต่หื่นเงียบ...นางเอกเปิ่นๆเวิ่นเว้อแต่แซ่บเวอร์

อีฟได้รับทุนการศึกษาจนจบปริญญาตรี ภายใต้เงื่อนไข เมื่อเธอเรียนจบ เธอจะต้องทำงานใช้ทุนให้บริษัทเป็นเวลา 3 ปี ในวันแรกที่ก้าวเข้ามาในบริษัทแห่งนี้คือวันแรกที่เธอจะได้พบหน้าผู้ที่ให้ทุนการศึกษาแก่เธอ

นิยายแนวฟีลกู๊ด ฮีลใจ พระเอกธงเขียว (คลั่งรักเกินลีมิต)

กลุ่มวิศวะธงเขียว รักเดียวใจเดียว ชายบริสุทธิ์ ไร้มลทิน

หม่อมเจ้านคเรศ วิษณุรังสรรค์ผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและ รักเกียรติขององค์เหนือสิ่งใด จะทำเช่นไรเมื่อพินัยกรรมของพระชนกระบุให้ท่านซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับชินานาง อัครเกตุ บุตรสาวนายจรัญพระสหายของพระองค์เป็นการปลดหนี้สินของราชสกุลวิษณุรังสรรค์ ทั้งที่ท่านชายทรงมอบพระทัยให้กับนาถนารีอริคนสำคัญของชินานางไปเสียแล้ว

เขาเข้ามาหลอกลวงเธอและทิ้งเธอ หักหลังเธออย่างไม่ไยดี จนวันหนึ่งทั้งสองคนวนมาเจอกันอีกครั้ง เธอที่เคยอ่อนแอตอนนั้นกลับกลายเป็นเข้มแข็งและบอกตัวเองเสมอว่าได้อย่าหวั่นไหวไปกับเขา เพราะเขานั่นอันตรายและร้ายกาจมากจนเธอตามเขาไม่ทัน และเขาไม่มีทางรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอมันทำให้เธอต้องทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ขอแค่เขาปล่อยเธอไปและไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีกก็พอ

ตะวัน - ชายหนุ่มเจ้าของรอยสักน่าเกรงขาม ใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นแต่ชอบทำหน้าดุ เก๊กหน้าขรึม ปากร้ายจนน่าโมโห เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ไม่เคยจะญาติดีกับเห็ดหอม กัดเก่งเสียยิ่งกว่าหมา!

“ถ้าไม่อยากให้จูบอีกก็อยู่นิ่งๆ!”

เห็ดหอม - ดาราสาวสุดสวย หุ่นน่าขย้ำ ดีกรีไม่ธรรมดาแถมยังพ่วงตำแหน่งลูกมหาเศรษฐี ชีวิตดียิ่งกว่าในนิยายก็เลยมีนิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ แม้แต่ผู้ชายขี้เก๊กอย่างตะวัน น้องชายของ...

"ม่อนไม่น่ารักคุณเลย"
"ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก"

การแอบชอบใครบางคนมันเหมือนคำสาบ เพราะมันมีทั้งความสุข และความทุกข์ทรมานในเวลาเดียวกัน มีความสุขที่ได้แอบชอบ ได้แอบรัก ได้แอบมอง แต่ทุกข์ทรมานที่ไม่สามารถครอบครองเขาได้ เพราะเขามองแค่คนคนเดียว ซึ่งคนคนนั้น ไม่ใช่เธอ
"พี่ขอโทรถามเรื่องน้องเตยได้มั้ยครับ ช่วยพี่จีบน้องเตยหน่อยนะครับ"
"ค่ะ" รอยยิ้มที่ส่งกลับไปให้เขา แม้จะดูเหมือนเป็นรอยยิ้มที่แสนจะธรรมดา แต่ใครกันจะรู้บ้างว่าเธอเองก็เก็บความรู้สึกเก่ง...

เขาคือคนใจร้าย เย็นชา และ ‘เธอ’ คือคนที่เขาไม่คิดที่จะรัก แต่…สุดท้ายเขาก็พ่ายแพ้ให้กับเธอ ว่าที่คู่หมั้นของเขา

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ...

ภายใต้ใบหน้าที่เย็นชานั้นซ่อนไว้ซึ่งตัณหาแล้วพอเจอกับเลขาจอมยั่วมีหรือเขาจะปล่อยไปง่ายๆ
เขาปฏิเสธการหมั้นกับเธอเพราะไม่ชอบถูกบังคับ ทั้งที่เธอแอบชอบเขามานาน เมื่อได้มาทำงานด้วยกันเธอจึงยั่วให้เขาหลงรักเพราะอยากจะเอาชนะ แต่ใครจะรู้ว่าเรื่องแบบนี้มันเอาชนะกันได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่

......
“โลกนี้มันไม่มีอะไรยุติธรรมหรอก ในเมื่อเราไม่ได้รวยล้นฟ้าศักดิ์ศรีมันก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่หรอก ใครจะมองยังไงเกรซไม่...

นายหัวอารัณย์พยายามบอกับตัวเองว่า เพลงขวัญ ยังเด็ก และไม่ใช่สเปค แต่แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเองเมื่อได้ลิ้มรสชาติหญ้าอ่อน เขาติดใจจนอยากจะกินซ้ำ ๆ แล้วเธอจะทนเขาได้นานแค่ไหน......

"ขออีกครั้งเดียวนะ ....ครั้งเดียวนะเพลง" นายหัวหนุ่มทำเสียงอ้อนกลับ เพราะร่างกายของเขาต้องการปลดปล่อยออกมาให้ได้มากที่สุด

"จะไม่ปรานีเพลงหน่อยเหรอคะ เพลงไม่ไหวแล้ว"

"ปากเธอบอกให้ปรานี แต่ตอดถีึแบบนี้ฉันชักไม่แน่ใจแล้วว...

หญิงสาวจอมเฉิ่มผู้ที่พลาดมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มแปลกหน้าโดยไม่รู้ตัวและหลังจากในคืนนั้นเธอก็ได้ให้กำเนิดสองแฝดชายหญิงที่น่ารักออกมาหญิงสาวเฝ้าทะนุถนอมลูกของเธออย่างดีตัวคนเดียวมาตลอด

เขาเป็นชายหนุ่มที่กอบกุมกิจการใหญ่โตแทบจะเป็นนักธุรกิจเบอร์ต้นๆของประเทศเพอเฟคไปเสียทุกอย่างแต่มีบางอย่างที่เขานั้นยังค้างคาใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นเธอคือใคร

หมอศัลยแพทย์หนุ่มชื่อดังที่ไม่เคยสนใจความรัก กับความผิดพลาดคืนเดียวที่ไม่ควรเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน

ป๋าวิน นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอายุ30ปี เขาอยู่ตัวคนเดียวอายุตั้งแต่14ขวบเนื่องจากครอบครัวประสบอุบัติเหตุรถยนต์ และจากนั้นเขาก็ตั้งใจเรียนรู้งานในบริษัทเพราะเขาคือทายาทคนเดียวที่เหลืออยู่ โดยมีคนสนิทของคุณพ่อคนที่ไว้ใจได้ที่สุดคอยสอนงานให้ จนเมื่อชายหนุ่มอายุครบ18ปี คนสนิทของคุณพ่อที่คอยสอนงานเขาตลอดก็ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคร้าย และก่อนตายเขาได้ฝากฝังชายหนุ่มครั้งสุดท้าย

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...