รักหลังแต่งงาน

ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นริมฝีปากหนาค่อยๆ จูบประทับตรงรอยแผลที่เสมือนเป็นตราบาปสำหรับเขา “เจ็บมากหรือเปล่าตอนนั้น” ลมหายใจของริคคาโดเริ่มถี่มากขึ้น ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างจากกันไม่มากเท่าไหร่

“คุณริคเมาแล้วนะ…” รุ้งพราวบอกเสียงสั่นๆ ตอนนี้เธอเองก็เริ่มจะเมาตามเขาเหมือนกัน ทั้งที่ยังไม่ได้ดื่มของพวกนั้นสักหยด แต่ก็เดาได้ไม่ยากว่าตัวเองหน้าแดงไม่ต่างจากคนตัวโต

“ฉันชอบนะ…เวลาที่เธอเรียกฉันว่าคุณริค” สิ่ง...

ตอนนี้ภูริทัศน์ยืนหน้าถมึงทึงอยู่ ในห้องเช่าที่อพาทร์เม้นเล็กๆแห่งหนึ่ง ร่างบางของผู้หญิงในวัย25กำลังยืนประจันหน้ากับเขา ร่างสูงมองไปยังเด็กวัย3ขวบที่เธออุ้มอยู่ก่อนจะเอ่ยออกมา

"เอาลูกมาให้ฉันแพรชมพู เธอต้องการเท่าไหร่ว่ามา"

"ลูกของแพรทำไมแพรต้องให้คนอื่นด้วยคะ คุณป๋ากลับไปเถอะคะ อย่ามาสร้างเรื่องให้คนอื่นเขาลำบากใจเลย"

"อย่างเธอเนี่ยเหรอจะมีปัญญาเลี้ยงลูกฉัน"

"แพรก็เลี้ยงของแพรมาได้ตั้ง...

"ปล่อยกู"
"ได้กันแล้วคิดว่าจะออกไปง่ายๆก็ได้เหรอ"
"เดี๋ยวนะ กูไหมที่ควรพูดประโยคนี้"

"นายคือคนแรกของฉันเพราะงั้นรับผิดชอบด้วย"
มือเรียวยกตบหน้าผาก เมาเหล้าว่าหนักแล้วแต่เมาไอ้คนข้างๆ น่าจะหนักกว่า

หลิวฟางเซียนเคยโง่งมดื่มชาพิษที่ชายคนรักมอบให้เพื่อพรากชีวิตมาแล้วคราหนึ่ง ทว่านางกลับรอดชีวิตมาอย่างปาฏิหาริย์ ครานี้นางจะใช้ชีวิตต่อไปเพื่อครอบครัวที่รักนางและตัดใจจากความรักที่เป็นไปไม่ได้เสียที...

'พี่หย่งฉี...ระหว่างข้ากับท่านขอให้สิ้นวาสนากันแต่เพียงเท่านี้เถิด สตรีที่เคยรักท่านได้จากโลกนี้ไปตั้งแต่ชั่วยามก่อนแล้ว ต่อแต่นี้ ข้าคือหลิวฟางเซียนคนใหม่ คนที่หัวใจจะไม่ได้มีไว้รักท่านอีกแล้ว'

เขาคือมาเฟียหนุ่มที่ไม่เคยรักใครและไม่อยากมีครอบครัวมาก่อนจนกระทั่งวันหนึ่งรู้จักกับหญิงสาวที่บังเอิญเจอและได้ช่วยเหลือเธอไว้ ข้อแลกเปลี่ยนคือยอมเป็นเมียอย่างลับๆ ของเขา แต่เมื่อได้ใกล้ชิดความรู้สึกก็เปลี่ยนใจออสตินทั้งรักทั้งลงจนถอนตัวไม่ขึ้น จากสถานะเมียลับๆ ก็อยากจะบอกทุกคนได้รู้ว่าเธอคนนี้คือผู้หญิงของของเขา
........
เพราะเคยเสียลูกสาวไปแล้วคนหนึ่งเขาจึงไม่อยากจะเสียหลานสาวไปอีกคน มาเฟียหนุ่มจ...

ชายาตัวร้ายของท่านอ๋องอำมหิต
คำโปรย
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหาวางกบฏลงบนหัวของนาง เกิดใหม่คราวนี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้น ชีวิตนี้นางลิขิตเอง

“ถ้ามีคนโดนยาปลุกเซ็กส์ต้องแก้ยังไง คุณ!!” เธอเรียกเขาเสียงสูง “อย่าล้วง...อ้าย!! ไอ้บ้า อย่าจับ”
“ฉันไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าออกจากปากของชายหนุ่มที่สติขาดผึ่งไปแล้ว
‘เฮ้ย!! จริงดิ’
“ก็เออสิ ใครจะเอามาล้อเล่น”
‘เสียงคุ้น ๆ ใครอ่ะ’
“จะใครก็ชั่ง บอกวิธีแก้มา”
“อ่าส์ ผมจะแตกแล้ว”ไม่พูดเปล่าเขายังคงถูไถแท่งเนื้อที่กำลังแข็งเต็มที่ไปกับก้นของหญิงสาว
“ไอ้บ้า!! หุบปากไปเลยนะ แล้วอย่าเอาไอ้นั่นมาจิ...

ณ เรือนท้ายไร่แห่งนี้ เต็มไปด้วยความรัก โลภ แรงราคะ และไฟสวาท..

..เพราะทิฐิในใจและสาเหตุที่ทำให้เขาและเธอได้มาใกล้ชิดกัน
มันทำให้เขาต้องเอ่ยวาจาที่เชือดเฉือนหัวใจ และการกระทำที่ตรงกันข้ามกับหัวใจทุกครั้งไป
.เกลียด.. ทว่า กักขัง
ชัง ทั้งๆที่ยังปรารถนา..

"ความรักที่เริ่มต้นด้วยการปฏิเสธอย่างเย็นชา จะแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่มั่นคงได้จริงหรือ?"

ภูผา ชายหนุ่มผู้เย็นชาดุจหินผา และเป็นที่หมายปองของสาว ๆ ทั้งโรงเรียน

แต่พรหมลิขิตกลับเล่นตลก ให้คนที่ไม่เคยแยแสความรู้สึกใครอย่างภูผา ต้องเข้ามาในชีวิตของเธออีกครั้ง... ไม่ใช่ในฐานะรักแรกที่ถูกปฏิเสธ แต่ในฐานะของ "พันธะ" ที่ไม่อาจตัดขาด

เขาผู้ที่เคยเมินเฉย จะทำอย่างไรเมื่อหัวใจที่แกร่งดั่งภูผา ต้องอ่อ...

เพราะต่ำต้อยจึงทำได้แค่มอง
เพราะไม่ใช่เจ้าของจึงเป็นได้แค่... เจ้าสาวนอกหัวใจ

เธอ ยินยอมแต่งงานเพราะถูก คนรัก หักหลัง ในขณะที่ เขา ยอมแต่งงานเพราะผู้ใหญ่ต้องการ

​​​​
คลุมถุงชน รชานนท์หงุดหงิดแทบบ้า ในวินาทีที่รู้ว่าชีวิตของเขากำลังจะยุ่งเหยิงวุ่นวายเพราะต้องคบหากับหญิงสาวที่คุณย่าสุดที่รักหาให้

เพราะเคยถูกทิ้ง เพราะผู้หญิงที่เขาเคยรักหมดใจ มองว่าผลประโยชน์มันสำคัญกว่าตัวเขาจนเธอต้องโบยบินจากไป 

ความรักในนิยามของเขาแทบไม่มีเหลือ เขาไม่พร้อมเปิดใจ ไม่พร้อมอ้าแขนรับใครทั้งน...

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด...

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

"ค่าแท็กซี่"

"ถ้าได้ยินคำว่าขอบคุณมันคงดีมากกว่านี้นะคะ"

"ฉันไม่พูดอะไรที่มันไร้สาระแบบนั้นแน่" เขาผลักประตูรถ และก้าวขาลงไปก่อน ฉันจึงดับเครื่องยนต์และก้าวขาตามลงไป

"กุญแจรถค่ะ"

"โยนมา" หัวใจฉันชาไปทั้งแถบ เขาให้ฉันส่งกุญแจรถคืนด้วยการโยนให้ หมายความว่า เขาไม่อยากเข้าใกล้ฉันเลยสักนิด

"เอาเงินพี่คืนไปด้วยค่ะ"

"จะเดินตากฝนกลับ หรือจะใช้เงินเธอจ่ายค่ารถเองก็ตามใจเธอนะ ถือว่าฉันชดใช้ให้เธอแ...

ในโลกธุรกิจ...ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย แม้กระทั่งความรัก

พลอยไพลิน ราชินีแห่งเครือโรงแรมหรู พีเจมส์กรุ๊ป วาดฝันว่าชีวิตคู่ของเธอกับ กัปตันภีม คือวิมานที่สมบูรณ์แบบ จนกระทั่งรอยร้าวปรากฏขึ้นพร้อมหลักฐานการทรยศ สามีผู้แสนดีกลับกลายเป็นชายชั่วที่นอกใจไปหาแอร์โฮสเตสสาว แพรพิชชา

แต่เกมนี้ไม่ใช่ละครแย่งชิงสามีทั่วไป เมื่อเมียน้อย ไม่ได้เข้ามาแค่เพื่อแย่งความรัก แต่มาพร้อมไฟแค้นในอดีตที่หมายจะเผาผลาญต...

เพราะเธอคือคนแปลก เขาถึงได้ติดกับ
เธอเป็นหมอรักษาสัตว์ ส่วนเขาเป็นหมอรักษาเธอ

ธาดา สุดสิริ อายุ 28ปี หนุ่มหล่อที่มีหญิงสาวคลั่งไคล้มากมายพนักงานฝ่ายไอทีบริษัท PR JEWELRY เขามีความสามารถในการถ่ายภาพ ตัดต่อเป็นที่รู้กันว่ามีชื่อเสียงและทำงานเก่งมากพอสมควร เขาเริ่มมีความสัมพันธ์กับเจ้านายหรือแพรีส เจ้าของบริษัทเครื่องเพชรและเป็นรุ่นพี่ที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยเดียวกันมา โดยเงื่อนไขของความสัมพันธ์ครั้งนี้คือ ไม่ผูกมัดและห้ามมีความรู้สึกต่อกัน
แพรีส พัชราภา ธิติการเกียรติ อายุ 30...

'ก็ไหนบอกว่าไม่อยากแตะต้องตัวเดียน่าไง พื้นดินอย่าเข้ามานะ!! อ๊ะ! อย่าจับตรงนั้น'
'คืนแต่งงานทั้งทีจะนอนอยู่ในห้องเฉยๆก็คงจะแปลกๆว่ามั้ย? แต่งงานแล้วก็ทำหน้าที่เมียหน่อย แต่ฉันไม่ถือนะถึงเธอจะเคยผ่านมาเยอะแต่ก็พอแก้ขัดไปได้'
'คนบ้า! เดียน่าไม่ใช่คนแบบนั้นนะ!
'เดี๋ยวเอาก็รู้เองแหละว่าเป็นแบบนั้นอย่างที่เขาพูดกันรึเปล่า หึ'

เมื่อบุญคุณต้องตอบแทน แต่แค้นไม่อาจจะชำระ แล้วยังมีภาระเป็นพันธะของหัวใจที่เผลอไผลไป "รัก" กับคน....หัวใจเถื่อน