ร่วมสมัย

"สำหรับ 'พิมพ์มาดา' ชายหนุ่มลูกครึ่งนัยน์ตาสีน้ำข้าวอย่าง 'คาร์เตอร์' คือรักแรกและรักเดียวที่เธอเฝ้ารอมาตลอดหลายปี ทว่าวันที่เขากลับมา เขากลับไม่ได้มาในฐานะพี่ชายแสนดีคนเดิม แต่มาในคราบ 'อสูรร้าย' ผู้กุมชะตาชีวิตของครอบครัวเธอไว้ในมือ!
ธุรกิจของพ่อเธอพังพินาศเพราะฝีมือเขา และทางเดียวที่จะชดใช้หนี้แค้นที่เธอไม่ได้ก่อ คือการยอมทอดกายลงบนเตียง ตกเป็น 'ของเล่นบำเรอแค้น' ของมาเฟียไร้หัวใจ

ค่ำคืนที่เร่าร้อนของทั้งคู่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ
ทว่านั่นกลับทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะไปช่วย แฟนเก่า
ความคับแค้นใจทำให้ชายหนุ่มทั้งด่าทั้งสาปแช่ง
ชาตินี้ขออย่าได้เจอกันอีก
แต่ไม่คิดว่า...
หญิงสาวจะมานั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ในฐานะ ว่าที่เจ้าสาว

“ฉันไม่ไหวแล้วพี่โชค… เอาเสียทีเถอะ”
หญิงสาวเร่งเร้าอย่างมีอารมณ์ ทั้งเสียวซ่านทรมาน ทั้งอารมณ์เสียและโกรธที่เขารั้งรออยู่ได้ มั่วแต่ล้อเล่นกับความรู้สึกของเธอด้วยการทรมานจนร่องเนื้อสาวแฉะฉ่ำ
“แม่เจ้าโว้ย… ”
สมโชคก้มมองพูเนื้อซึ่งล้นเลยออกมาถึงทางด้านหลัง แน่นนูนอยู่ระหว่างง่ามขาเหมือนเอาหลังเต่าตัวใหญ่ๆ ไปหนีบเอาไว้
“ของเอ็งโหนกนูนดีเหลือเกิน”
สมโชคชมพลางก้มลงสูดไซ้กลิ่นคาวสวาทที่กรุ่นออกมาจากก...

ทุก ๆ คำพูดยังดังกึกก้องอยู่ในความทรงจำไม่เคยเลือนหาย สถานะที่รักได้ คิดถึงได้ แต่ไม่สามารถครอบครองได้ มันเป็นแบบนี้สินะ...

เค้ก เด็กนักศึกษาวัยละอ่อนที่ดันถูกตาต้องใจตาแก่ถ้ำมองอย่างเฮียไค

"เฮียชอบหนู คืนนี้หนูไปนอนกับเฮียไหม" เค้กถลึงตาใส่เจ้าของประโยคเมื่อครู่อย่างไม่พอใจ มีที่ไหนกันรู้จักไม่ทันข้ามวันแต่ชวนเธอไปห้อง

"โทษทีค่ะ พอดีหนูไม่ชอบคนแก่" แต่ถึงกระนั้นเค้กก็ยังตอบกลับชายหนุ่มไปตามมารยาท แถมยังใช้สายตามองชายหนุ่มราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

สายตาที่ใช้มองกันไคพอจะช่างหัวมันได้ แต่ไอ้ประโยคที่บอกว่าเขาแก่น่...

“อย่าดื้อกับอาอีกเลยผิงอัน... ต่อให้หนูจะประชดประชันอายังไง สายตาห่างเหินแบบนี้มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้อยู่ดี” เฟยหลงโน้มตัวลงกระซิบชิดใบหูบาง แววตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความเผด็จการทว่าลุ่มลึก “...ว่าร่างกายของหนู มันกลายเป็นของอาโดยสมบูรณ์แบบไปแล้ว”
คำเปรยแกมขู่ชวนให้ใจหายวาบนั้นทำให้ผิงอันชะงักกึก เม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ทว่าพญามังกรจอมเผด็จการยังไม่ยอมหยุดเพียงแค่นั้น ...

“คุณช่วยคนได้...แต่คุณก็ทำลายคนได้เหมือนกัน...คุณอัคคี คุณอันตรายเกินกว่าที่ผู้หญิงจิตใจดีและอ่อนโยนอย่างฉันจะอยู่ใกล้” นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นอย่างถือดี
อัคคีจ้องเธอครู่หนึ่งริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย ในใจนึกถึงวีรกรรมที่หญิงสาวเคยก่อ
ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยังคิดว่าตัวเองใจดีอยู่อีก?
แต่จะว่าไป...คนที่บ้าที่สุดอาจเป็นเขา เพราะเธอที่เป็นแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาคลั่งเธอหนักขึ้นไปอีก!

เมื่อผู้หญิงสองคนสองวัยรักผู้ชายคนเดียวกันอย่างเขา และเขาต้องเลือกระหว่างแม่กับคนที่เขารัก เขาจะเลือกจัดการกับปัญหานี้อย่างไร เขาจะเลือกทำอย่างไรให้ทั้งสองคนสมานฉันท์กัน ด้วยความเป็นลูกชายเพียงคนเดียวเขาต้องตอบแทนค่าน้ำนมแม่ และในด้านของคนรักเขายิ่งต้องกางปีกปกป้องเธอผู้เป็นรักนิรันดร์เพียงคนเดียวของเขา เมื่อคำขาดส่งตรงมาถึงเขา เขาจำต้องเลือกแก้ไขโจทย์รักนี้ให้ได้

“ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณเคยรักฉันบ้างหรือเปล่า” พอคำถามที่อยากรู้ ถูกเปล่งออกมาจากปากสั่นระริก สายตาก็มองจ้องที่ใบหน้าของสามีนิ่งนาน จิตใจจดจ่อ เฝ้ารอคำตอบด้วยความร้อนรน
“ฟังให้ชัดๆ นะ ฉันไม่เคยรักผู้หญิงอย่างเธอเลย ผู้หญิงเอเชียเมียตีทะเบียน ฉันก็เอาไปตามหน้าที่ ก็แค่นั้น” ชัดเจนเน้นทุกประโยค ไม่ต้องเสียเวลาสาธยายให้มากความ เธอก็ได้รู้คำตอบแล้ว คำตอบที่ทำให้สายน้ำผึ้งแทบล้มทั้งยืน หายใจไม่ออก ร้าว...

‘เธอ’ สวยจนไม่มีคนกล้าจีบ ‘เขา’ ก็หล่อจนมีแต่คนอยากได้
เธอเองก็อยากได้เขาเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่เขาสนใจแต่รถ
“อยากได้ ต้องให้พูดเลยหรือไงว่าอยากได้!!”
“อยากได้อะไรก็พูดมาดิวะ จะเอาอะไร!?”

แม็กซ์ยืนจิบกาแฟที่ระเบียงชั้นบน เขาเหลือบเห็นหญิงสาวบ้านตรงกันข้ามกำลังหอบหนังสือและข้าวของเต็มอ้อมแขนจากรถเดินเข้าบ้านอย่างทุลักทุเล ร่างเพรียวระหง ผมยาวสีน้ำตาลเกล้ามัดขึ้นสูงอย่างลวกๆ แว่นตาหนาเตอะที่ค้างอยู่บนจมูกโด่ง จากระยะที่เขายืนอยู่ทำให้ไม่อาจเดาได้ว่านัยน์ตากลมโตภายใต้แว่นตาหนาเตอะนั้นสีอะไร เขาหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหล่อนสะดุดขาตัวเองและข้าวของให้อ้อมแขนนั่นหล่นกระจัดกระจายบนพื้น

...

เขา:ไม่ต้องการเธออีกแล้วเมื่อมีคนใหม่เข้ามาแทนที่ เธอ:เดินออกมาพร้อมฝากแผลลึกไว้กลางใจเขาอย่างไม่รู้ตัว ทว่าวันนี้เขากลับมาทำทุกอย่างเพื่อทวงหัวใจเธอคืนอีกครั้ง

มาเฟียสาวใจกล้าลูบคมยากูซ่าหนุ่มถึงถิ่น หวังใช้ความสวยล่อลวงให้เขาตกหลุมรักจนมอบทุกอย่างให้ แต่งานนี้ไม่มีหมู มีแต่งูและเป็น ‘งูยักษ์’ ต้องมาวัดกันสักตั้ง ว่าเหลี่ยมกับร้ายใครจะ ‘รัก’ ก่อนกัน

เธอใช้ความสวยของเธอให้ผู้ชายยอมศิโรราบใต้ฝ่าเท้า คนที่เข้าหามีเป้าหมายเดียวคือการครอบครองเธอซึ่งเป็นทายาท V Group
ไข่หวานจึงใช้ความสวยของตนเองให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เธอต้องการ เม็ดเงินมหาศาลถูกวางใส่พานไว้แทบเท...

จะมีทางไหนบ้างมั้ยนะที่จะให้คนที่เราแอบชอบมาเป็นคนของเราเร็วๆ ก่อนหน้านี้ต้องหักห้ามใจเพราะเขามีคนของเขา แต่ตอนนี้เขาแยกทางกันแล้ว โอกาสมาถึงเธอแล้วต้องรีบคว้าเอาไว้ แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นพ่อม่ายลูกติดมาด้วยถึงสองคนก็ไม่เป็นปัญหา ไม่เป็นไรเลยนะเธอไม่ถือ เธอรัก (พ่อ) เด็ก ขณะที่กำลังนั่งคิดว่าจะเข้าหาผู้ชายที่ชอบยังไงอยู่ๆ ก็ปิ้งไอเดียขึ้นมา เธอต้องใช้เพื่อนให้เป็นประโยชน์สิเพราะคนที่เธอชอบน่ะเป็นอดี...

'แก้วกรุณา' สาวสู้ชีวิตที่ดิ้นรนจากดินสู่ดาว ต้องเผชิญกับ 'อเล็กเซียร์' เจ้าชายผู้เอาแต่ใจ เขามองเธอเป็นเพียง 'ชัยชนะ' หนึ่งในชีวิตที่พ่ายแพ้ของตัวเอง
ทางรอดเดียวของเธอคือพันธสัญญาปลอมๆ กับ 'ธามินทร์' รัฐมนตรีหนุ่ม ที่ยื่นมือเข้าช่วย... ในเงื่อนไขที่เธอต้องยอมแลกอิสระเพื่ออยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
ท่ามกลางแรงริษยาจากดาราดัง และเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิต ภาษารักครั้งนี้... จะลงเอยด้วยความเข้าใจ...

มู่อันเหมยชาติก่อนเธอหนีการแต่งงานเพียงเพราะคิดว่า ว่าที่สามีนั้นเป็นเพียงอดีตนักโทษ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หลังจากที่รู้ว่าชายคนรักที่เธอหนีตามไปกลับยัดเยียดคำว่าเมียน้อยให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว

"พราว พราววลิน" หญิงสาวผู้เกิดมาพร้อมกับความสมบูรณ์แบบ เธอสวย เธอเก่ง เธอเพียบพร้อม และไม่ยอมใครแต่จะมีใครรู้ล่ะว่า "นางร้ายในคราบของนางฟ้า" เบื้องหลังความสำเร็จของเธอจะผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง

3ปีก่อน...
“ไอ้ธีส! มึงมีสติหน่อยดิว่ะ!”
“มึงไม่เห็นไอ้เลวนั่นทำกับพายเหรอว่ะ!!”
“เออ! กูเห็น แต่มึงใจเย็นก็ดิ!”
ปึก!
“ไอ้ธีส! เห้ย!” ผมไม่สนคำห้ามของไอ้โรม อาศัยจังหวะที่มันเผลอชักปืนออกมาจากเอวมัน ผมเดินตรงดิ่งไปที่ผู้ชายชั่วๆคนหนึ่งที่กำลังดึงขอเสื้อของเพื่อนผมอย่างหน้าตัวเมีย แล้วใช้ปืนจ่อไปที่หัวมันทันทีแต่ไอ้โรมดันผลักมือผมออกทำให้ปืนในมือมัน
ปัง! ลั่น
“กรี๊ดดด!!” ผู้หญิงร่างบางนั่งตัวสั่นหง...

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

สี่ปีก่อนความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างเขาและเธอเกิดขึ้นเพราะฤทธิ์ยาและจังหวะชีวิตพาไปเจอ สี่ปีให้หลังใครจะคิดว่าเขาจะได้เจอเธออีกครั้งพร้อมกับเด็กแฝดที่เรียกเธอว่าแม่จ๋า...นั่นลูกเขาใช่มั้ย?
"ถึงผมจะจำผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้ามาในชีวิตผมไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะลืมไปทุกคนนะ ใครมันจะไปลืมขี้ขโมยได้ลง"
"คะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ ฉันไม่ได้ขโมยอะไรมานะ" คนถูกกล่าวหาว่าเป็นขี้ขโมยแย้งทันที แต่แล้วก็ต้องหุบ...