อคติ

'พลอยไพลิน' จะทำอย่างไร เมื่อชีวิตของเธอต้องไปพัวพันกับ 'หลี่ไป๋หู่' มาเฟียเจ้าของคาสิโนยักษ์ใหญ่ในมาเก๊า แม้กระทั่ง 'ม่านไหม' น้องสาวของเธอก็พลอยติดร่างแหถูก 'หลี่ชิงหลง' น้องชายของเขาใช้เป็นตัวล่อ

เมื่อความสัมพันธ์อันงดงามของเขาและเธอถูกสั่นคลอน เพราะเหตุการณ์ในอดีตที่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไข

ทอรุ้ง หญิงสาวที่ยังมีความผูกพันกับความทรงจำในวัยเยาว์ จะทำอย่างไรกับกำแพงหนาทึบที่เขาก่อขึ้นกางกั้น

ส่วนชานนท์จะทำอย่างไรกับหัวใจของตัวเองที่พยายามดิ้นรนหลีกหนี ไม่ให้เธอเข้าถึงได้ง่าย ๆ แต่หัวใจดื้อรั้นของเขากลับไม่ยอมทำตามคำสั่งของสมอง

หนาวเนื้อห่มเนื้อคงหายหนาว...

ฉันใช้มือดันแล้วทุบที่หน้าอกของเดฟแรงๆแต่ไม่เป็นผลใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยฉันไม่ให้สบัดหนีเขาแขนอีกข้างแค่เท้าไว้ที่โต๊ะข้างตัวก็เท่านั้น แล้วเขาก็ค่อยๆใช้ปากเขาเปิดให้ริมฝีปากฉันเผลอขึ้นเพียงเล็กน้อยแล้วดันน้ำที่มีรสชาติเหมือนน้ำแดง.. มันก็น้ำแดงไง!
เดฟค่อยๆดันน้ำแดงเข้ามาผ่านริมฝีปากของฉัน ทำเอาฉันหยุดทุบตีเเล้วเปลี่ยนเป็นจิกไปที่เสื้อหนาๆของเขาแทนแล้วเผลอกลืนน้ำแดงรสหวานๆที่เขาเป็นคนส่งมาให้อ...

"ม่อนไม่น่ารักคุณเลย"
"ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก"

เธอเคยแต่งงานและได้หย่าร้างกับสามีที่รักมาก ชีวิตนี้ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะได้กลับมาเจอกับเขาอีก แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเจอกันจนได้ โลกมันช่างกลม....

พรหมลิขิต...ร้าย! ดั่งสายลมพานพัดให้เธอต้องเจอกับเขา!

จากครั้งแรกที่เจอ เธอก็ดูไม่ดีแล้วในสายตาเขา
บวกกับคำพูดร้ายๆ ทำให้เธอต้องตกอยู่ในอุ้งมือมาร!
“ไหนว่าจะอาบน้ำล้างคราบขาวๆ ออกจากตัวให้หมดไงสายน้ำผึ้ง
หรือว่ารอฉันมาช่วยอาบให้ละยายตัวดี” เขาอารมณ์เย็นลงแล้วเชียวนะ
แต่เพราะสายน้ำผึ้งฤทธิ์มากบวกกับเรื่องที่ได้รู้เมื่อครู่ เลยอยากลองสักครั้ง
เธอมีดีแค่ไหน ถึงได้ทำให้ประพันธ์เอ่ยปากขอหย่ากับกับบ่อเ...

ระหว่างอังเดรกับทรายทอง ทุกอย่างมันคือธุรกิจ ไม่มีความรัก ไม่มีความรู้สึกอื่นใด
พอจบงานก็จ่ายเงิน เป็นค่าเช่าที่เธอมาอยู่บนเตียง

ทว่าความรักมันขับเคลื่อนตัวเอง ถักทอหล่อหลอมอยู่ในหัวใจของใครคนหนึ่ง แต่มิอาจแสดงให้รู้ ด้วยว่าฐานะที่เป็นอยู่ ไม่ต่างจากเมียเช่า ชั่วครั้ง...ชั่วคืน

ใครจะคิดว่าเพราะอยากทำความดีช่วยเหลือคนอื่นจะทำให้เธอต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงที่แต่งงานแล้ว อีกทั้งสตรีนางนี้ยังตาบอดอีกด้วย แม่สามีก็ปากร้าย บ้านเดิมก็ร้ายกาจ แล้วเธอจะเอาตัวรอดจากที่นี่ยังไง

วันที่‘มินชยา’อายุครบ 25 ปี ชีวิตที่แสนเรียบง่ายของหล่อนก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ความบังเอิญชักนำให้หล่อนต้องเข้าไปพัวพันกับคดีลักพาตัวเด็ก และกลายเป็น‘ผู้ต้องสงสัย’โดยไม่รู้ตัว
อีกทั้งยังถูกพาตัวไปพบ‘ปฏิพัทธ’ผู้ปกครองเด็กคนนั้นซึ่งเป็นรักแรกของหล่อน…ผู้ชายดิบเถื่อนที่วาจาร้ายกาจ กิริยาจาบจ้วงเถื่อนถ่อย
แต่ทว่าเขากลับเป็นเพียงคนเดียวที่ช่วยให้หล่อนพ้นจากอันตรายทั้งปวงที่ถาโถมเข้ามา

เธอเป็นเมียบังเอิญที่เขาไม่ได้รัก
ผู้หญิงอย่างเธอ แค่ตำแหน่งแม่พันธ์ยังไม่คู่ควร...อย่างมากก็เป็นได้แค่คู่นอนส่วนตัวของเขาก็เท่านั้นแหละ
.....
“จูบของคุณไง จูบ 1ครั้ง ผมให้ 1พัน ถ้าหอมแก้มให้แค่ 500 ถ้าให้ผมจับ…” ตาคู่คมหลุบลงมองทรวงอกอวบที่เนินทะลักออกมานอกเกาะอก แม้ว่าหล่อนจะใช้เสื้อของเขาคลุมไว้แล้วก็ตาม “ผมให้ครั้งละ 3000 แต่ถ้านอนกับผม ผมให้ครั้งละ 10000”

คำโปรย
เพราะอ่านหนังสือในห้องสมุดจนเผลอหลับ
ซูเยว่หลันจึงข้ามมิติมาตื่นในหมู่บ้านยากจนแห่งยุค 80 บ้านก็จน คนในบ้านก็ไม่รัก ชีวิตเดิมของเจ้าของร่างยังแทบไม่มีทางรอด แต่ใครจะคิดว่าเธอจะได้ ห้องสมุดลึกลับติดตัวมาด้วย
เมื่อทุกครั้งที่หลับ เธอสามารถเข้าไปค้นความรู้ในห้องสมุดประหลาดแห่งนั้นได้ จากบรรณารักษ์ธรรมดาในยุคปัจจุบัน เธอจึงค่อย ๆ ใช้ความรู้เรื่องดิน น้ำ พืช อาหาร และการจัดการ พลิกแปลงผักแห้งแล้...

เพราะความเกลียดชังที่ ญาดา ได้รับจากแม่สามีและสามีของเธอ มันจึงได้หล่อหลอมให้หญิงสาวกลายเป็น 'สะใภ้อาภัพ'

'ผู้หญิงสกปรกอย่างเธอ ตายๆ ไปซะก็ดี อยู่ไปก็ไม่มีใครต้องการ หน้าตาอัปลักษณ์ยังไม่พอ นิสัยยังอัปลักษณ์ยิ่งกว่าหน้าอีก ไปตายซะ!'

ในเมื่อไม่มีใครต้องการ เป็นที่รังเกียจของครอบครัวสามี แม้กระทั่ง ปองกานต์ ผู้ชายที่เป็นคนทำให้เธอท้องไม่มีใจพิศวาสเธอกับลูกในท้องสักนิด

ชีวิตอันแสนเศร้าของสะใภ้อาภั...

อดีตชาติพัวพัน ความทรงจำกาลก่อนวัยเด็กเกือบจมน้ำทำให้เธอได้พบสตรีนางหนึ่งผู้ส่งมอบความสามารถพิเศษ มือซ้ายเธอยามแตะต้องผู้ใดสามารถรับรู้อดีตและอนาคตของคนเหล่านั้นได้ พลอยภัทราจะทำเช่นไร เมื่อต้องเข้าไปพัวพันคดีเก่า ที่เคยจบชีวิตของครอบครัวที่แสนดีที่คอยช่วยเหลือเธอมาก่อน

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ...

“ต่อให้เธอจะพยายามแทบเป็นแทบตาย หรือจะงัดวิธีที่เลวทรามต่ำช้าแค่ไหนมาเรียกร้องความสนใจจากฉัน แต่ฉันก็ไม่มีวันสนใจผู้หญิงอย่างเธอหรอกสโรชา...เพราะฉันเกลียดเธอ!"

คุณหนูไฮโซผู้แสนจะเย่อหยิ่งที่บ้านถูกยึดจนสิ้นเนื้อประดาตัว 'สโรชา' จำต้องบากหน้าไปขออาศัยข้างบ้านซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของคุณพ่อ แต่จู่ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ผู้ใหญ่ต้องจับมัดมือชกให้แต่งงานกับ 'นายแพทย์ภาคษ์' ผู้ชายที่เกลียดชังเธอเข้ากระดู...

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

เพราะตั้งแต่เกิดมาจนเรียนมหาลัย ปี 2 น้ำหวานสาวสวย น่ารัก ลูกคุณหนูไม่เคยเจอกับความรักหรือการมี "แฟน" เลย พวกเพื่อนๆ ที่มีแฟนจึงรวมหัวกันหวังให้เพื่อนสาวมีแฟน จึงแอบเอารูปน้ำหวานไปสมัครแอพหาคู่ จนวันหนึ่งน้ำหวานได้สปาร์กกับบุคคลในแอพ เพื่อนๆ เลยพาน้ำหวานมาหาคู่เดต กระทั่งน้ำหวานต้องตกใจ เมื่อผู้ชายที่อยู่ในแอพหาคู่ คือผู้ชายข้างถนนที่เธอให้เงินเขา เพราะคิดว่าเขาเป็นขอทาน!!

พลอยนภัสเด็กสาวที่กำลังสิ้นหวัง เมื่อกระเป๋าสตางค์และพาสปอร์ตของเธอหายกลางกรุงปารีส แต่แล้วก็เหมือนเป็นพรหมลิขิต ที่ทำให้เธอได้พบรักกับซีอีโอหนุ่มหล่อ
มังกร มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อที่ชีวิตมีแต่ตัวเลขและดีลธุรกิจ เขาไม่เคยคิดว่าการไปปารีสครั้งนี้จะนำพาเขาให้เขาได้พบกับเด็กสาวคนหนึ่งที่ทำเขาหลงรักเธอ
พลอยนภัส เด็กสาวนักเรียนทุนโครงการแลกเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรมไทย-อังกฤษ ขณะที่เธอกำลังนั่งรถไฟมาเที่ยวปารี...

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ..และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น..อย่าฝันจะเป็นอิสระ

“เธอคิดเหรอ ว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้เธอมีคุณค่าขึ้นมา ไม่มีวัน เธอมันก็แค่ขยะสกปรกชิ้นหนึ่งเท่านั้นสำหรับฉัน” นายแพทย์หนุ่มกล่าวออกมา ด้วยถ้อยคำที่แสนร้ายกาจ จนหญิงสาวสะอึกน้ำตาคลอ แสดงความอ่อนแอออกมา
“ถ้าฉันมันเป็นแค่ขยะ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ออกไป” หญิงสาวชี้ไปที่ประตูมือไม้สั่น หยาดน้ำใสไหลรินออกมาเป็นสายน้ำ ด้วยความน้อยใจปนความเจ็บปวด