เข้าใจผิด

“วันนี้แค่น้ำจิ้ม ถ้าคราวหน้าพี่ได้ชิมเธออีก พี่ต้องได้กินอาหารจานหลัก” จริงใจกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าอาหารจานหลักของเขาคือการจับเธอกลืนลงท้องนี่แหละ

‘มาร์คัส’ ผู้ชายหน้านิ่ง สุขุม เย็นชา พูดน้อยและเข้าถึงตัวยาก แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดจะกลับกลายเป็นตรงกันข้ามทันทีเมื่ออยู่ใกล้ ‘จริงใจ’ หญิงสาวตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก คนที่กลัวเขายิ่งกว่ากลัวผี เจอทีไรเป็นต้องหนีหน้าตลอด

เขา ‘รุกใส่...

คนสองคนแม้จะอยู่ห่างกันแสนไกลกันเพียงใด แต่สักวันหนึ่งด้ายแดงแห่งรักจะชักใยพันผูกพาคนทั้งคู่มาพบกัน เพื่อครองรักกันไปจนตราบชั่วนิจนิรันดร์

“พะ...พี่เพชร” ฟ้ารดาร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับที่แขนของเธอ
“ไปคุยกับพี่” เพชรดนัยบอก พร้อมกับดึงสาวเจ้าให้ลงจากรถ ท่ามกลางสีหน้ามึนงงของชื่น ที่ไม่รู้ว่าหนุ่มสาวมีเรื่องอะไรกัน
“ไม่ค่ะ ฟ้าจะเข้าเมือง” ฟ้ารดาพยายามแกะมือหนาออก แต่ทว่า...มันกับบีบรัดแน่นขึ้นอีกเท่าตัว
“ไม่ต้องไปไหนสักที่ ถ้าวันนี้ยังคุยกับพี่ไม่รู้เรื่อง” เพชรดนัยบอกด้วยสีหน้าดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะอ้าปากห้ามทัพ ถึงกับพ...

“คุณกล้าดียังไง ถึงขัดคำสั่งผมต่อหน้าคนอื่น”

“ฉันจะทำอีก ถ้าคุณคิดจะหยามฉัน ด้วยการเอาผู้หญิงคนนั้นมายุ่งในห้องนี้”

“ผมจะทำอะไรก็เป็นสิทธิ์ของผม”

“งั้นการที่ฉันไม่ยอมทำตามคำของคุณ ก็ช่วยคิดว่ามันเป็นสิทธิ์ของฉันด้วย เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณล้ำเส้นมากเกินไป ฉันก็จะจัดการตามวิธีของฉัน เข้าใจตรงกันนะ”

“ร้ายนักนะตัวแค่นี้! มานี่เลย!!!”

“ปล่อยฉันนะ!!!!”

“ไม่ปล่อย! ปากดีแบบนี้สงสัยผมคงต้องจัดหนักแล้วม...

จากบุปผาร่ายรัก สู่เรื่องราวของรองแม่ทัพหนุ่มกับหมอหญิง : บุปผาต้องมนตร์
จากความเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็น ‘น้องชายวัยเยาว์’ ผู้เอาแต่ใจ
สู่การพบเจอชายหนุ่มคะนองศึกผู้กุมอำนาจทหารกองทัพจ้าว
‘มู่ฟางเหนียง’ หมอหญิงผู้อ่อนโยนต้องตาค้าง เมื่อเด็กชายที่นางเคยส่งกลองป๋องแป๋งไปให้ปลอบใจ กลายเป็นบุรุษร่างกำยำผู้แสนดุร้าย ทว่า... ยามที่อยู่ต่อหน้าพี่สาวบุญธรรมและนาง เขากลับกลายเป็นเพียงชายหนุ่มขี้ประชดประชันที...

ผมไม่สนใจใครหรอก มีแค่เพื่อนสนิทกับคนในครอบครัวเท่านั้นสนใจ แม้แต่ผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้ผมก็ไม่สนใจขอแค่เลี้ยงแล้วเชื่องก็พอ เพราะถ้าไม่เชื่อง...ผมเอาตาย

ปราณเสียทั้งเมียและลูกที่ยังไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกไป
ในขณะที่พิมฐาผู้ลงมือพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองไปยังคงลอยหน้าลอยตา
ในเมื่อเวรกรรมทำงานช้าขนาดนี้ เขา... ก็จะเป็นเวรกรรมให้เธอมันเสียเอง!



"ต่อจากนี้ไม่ว่าเธอจะพาตัวเองไปเป็นของใคร จำไว้ว่าครั้งหนึ่ง กลางดงกล้วยกลางวันแสก ๆ อย่างนี้
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เห็นและครอบครองเธอทุกสัดส่วน เธอสวยสะอาดไม่แพ้ผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ความสวยของ...

ลี่อินเด็กกำพร้าวัยแปดขวบ ถูกบ้านใหญ่ขับไล่พร้อมน้องชาย วันหนึ่งเกือบสิ้นใจทว่าท่านตาใจดีกลับหาดวงจิตอีกส่วนหนึ่งเจอ เมื่อสองดวงจิตหลวมรวมกัน เธอจึงกลายเป็นอัจฉริยะ ที่มีระบบฟาร์มและผู้ช่วยสุดป่วน!!

ณ โรงแรมสุดหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองใหญ่ ซึ่งหนึ่งในห้องบอลรูมภายในได้ถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงเพื่อการกุศลของมูลนิธิเพื่อเด็กด้อยโอกาส เหล่าดวงดาราทั่วฟ้าเมืองไทยต่างตบเท้าเข้างานกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง หนึ่งในนั้นก็คือ ละอองดาว หญิงสาวไม่ใช่ดารา ไม่ใช่ไฮโซหรือผู้ดีมีสกุล แต่เธอก็อยู่ในงานคืนนี้ด้วย ร่างอรชรในชุดราตรีสีฟ้าครามสามารถสะกดสายตาบรรดาหนุ่มๆ ได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่ก้าวผ่านประตูเข้ามา แม้แ...

"ฝันไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้ว พี่จะทำแบบนี้กับฝันไปถึงไหน ฝันรู้ว่าฝันที่เป็นสาเหตุในการทำให้อาการของคุณย่าของพี่แย่กว่าเก่า แต่ฝันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ฝันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครทั้งนั้น แล้วทำไมพี่ไม่ฟังกันบ้าง.."

"เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอมันไม่ใช่การอธิบาย แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะหย่าเมื่อไหร่.."

ความรักบางครั้งไม่ได้จบลงเพราะหมดรัก แต่อาจจบลงเพราะคนสองคนยังไม่รู้จักวิธีรักกัน
เรื่องราวตั้งคำถามว่า หากคนที่เราเคยรักและเคยทำให้เราเจ็บ ได้รับโอกาสกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราจะเลือกปกป้องหัวใจตัวเองจากอดีต หรือยอมเปิดประตูให้ความรักครั้งเดิมได้เติบโตอย่างที่ควรเป็น
เขาจำไม่ได้ว่าเธอคือภรรยาเก่า แต่หัวใจกลับจำได้ว่าเธอคือคนที่ขาดไม่ได้

"สโรชา นี่มันห้องทำงานคุณอย่าทำให้ผมต้องเสียคนที่นี่ " รามีนเอ่ยออกไปแล้วทำหน้านิ่ง ที่สโรชาเดินมาหาเขาพร้อมกับสายตายั่วยวน แล้วปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดช้าๆอย่างยั่วยวน
"เสียคนที่ไหนคะก็แค่เสียตัวให้เอย จะที่ไหนสำคัญด้วยหรอคะ" สโรชาพูดไปก็เดินเข้าไปหาร่างหนา แล้วนั่งบนโต๊ะทำงานของเขาพร้อมกับโชว์เต้างามที่ถูกปลดปล่อยออกมา จะดูสิจะเย็นชาใส่เธออยู่รึเปล่า สโรชาคิดในใจ
"หยุด ก่อนที่ผมจะหมดคว...

ห้าปีก่อน...เขาจากไปโดยไม่แม้แต่บอกลา
ส่วนเธอ...เฝ้ารอคำอธิบายที่ไม่เคยมาถึง
เมื่อโชคชะตาพาทั้งคู่กลับมาเจอกันอีกครั้ง
"ต้น" กลับมาในฐานะ CEO คนใหม่และทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอ
เมษาพยายามตัดใจ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนวันแรกที่พบกัน
ทว่าเบื้องหลังสายตาเย็นชาคู่นั้น...กลับซ่อนความรักที่ไม่เคยหายไป
ครั้งนี้...ความรักจะได้เริ่มต้นใหม่ หรือจะจบลงเหมือนเมื่อห้าปีก่อน

เมื่อหนุ่มสาวแปลกหน้า ต้องสวมบทบาท "คู่รัก" เรื่องราวสนุกๆ จึงเริ่มต้นขึ้น

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก

“เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที” สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

“เปิดใจให้จีบดิ เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าเลิกโง่จนลืมคนเก่าได้มันดียังไง”

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’
สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก
เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ
แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก
“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน
“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายโดยการมานั้นไม่ได้เป็นนางเอก แต่ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ต้องตายเพราะโดนนางเอกของเรื่องวางยา

ทิชานักธุรกิจสาวแสนสวยมือทอง หยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด เมื่ออยู่ ๆ ต้องโผล่เข้ามาในนิยายโดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ไม่มีใครต้องการ แต่...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น นางร้ายคนนี้มาพร้อมกับมิติ

เธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องได้ไหม ทุกท่านมาตามเอา...

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ มันเริ่มต้นด้วย ‘สัมผัสลวง’ จุดจบเลยกลายเป็น ‘ความเสียใจ’ เมื่อเธอเลือกที่จะหักหลังเขา เขาเลยเลือกที่จะเอาคืนเธออย่างแสนสาหัส ให้ลิ้มรสของความเสียใจอย่างที่เขาเคยเจอ

"ฉันจะทำให้เธอได้รู้รสชาติของการเป็นเมียน้อย..เหมือนกับที่...แม่ของเธอเคยเป็น!" เสียงปิดประตูใส่หน้าดังปัง..เขาไปแล้ว แก้วกัลยามองร่องรอยแห่งรักบนผืนผ้าขาวสะอาดพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลริน...ภาคต่อทรามสวาท

คืนเข้าหอที่ไร้ความอบอุ่น... ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ไม่เคยถูกเปิดออก คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์อันเฉียบเย็นระหว่างเธอกับเขา ‘นาวา’ เลือกที่จะก้าวออกจากเรือนหอไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองหน้าเจ้าสาวตามคำสั่งผู้ใหญ่ ทิ้ง ‘ใบข้าว’ ไว้กับความเงียบงันนานถึงสามปี
เมื่อเวลามันหมุนผ่าน เขากลับมาอีกครั้งพร้อมเจตนาอันแรงกล้าที่จะแสดงออกว่าไม่แยแส เธอถูกปล่อยให้อยู่อย่างไร้ตัวตนในเรือนหอหลังโต ขณะที่เขาเลือกไปอาศ...