เยียวยา

พันธะร้ายๆ กับผู้ชายเล-วๆ เธอจะเลือกอะไรระหว่างหนีกับอยู่ต่อเพื่อเอาคืน!!
คำโปรย

จากวันที่คิดว่าหมดสิ้นทุกอย่างในชีวิตแล้ว แก้วอัปสรได้พบกับเขา...คนที่เป็นดั่งแสงสว่างช่วยล้างมลทิน

แต่ใครเลยจะคาดคิด ว่าคนดีที่ยื่นมือช่วยในครั้งนั้นจะนำพาเธอมาสู่กรงขังที่เต็มไปด้วยหนามพิษ

ความลับที่เขาเก็บซ่อน

ความดิบเถื่อนที่เขาระบายลงกับเธอ

และสัญญาทาสที่เธอต้องทำตามอย่างเคร่งครัด

แก้วอัปสรจะปฎิเสธอย่างไร...

‘พรมลิขิต’ มนุษย์ทุกคนล้วนอยากเจอเพราะคิดว่ามันเป็นสิ่งสวยงาม
แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้คำนี้อาจมีคำอื่นๆ ซุกซ่อนอยู่
และนี่ก็คือความคิดของฉัน... เมื่อได้เจอกับเขาอีกครั้งหนึ่ง
เพื่อนเก่า...
“คำสั่งมีไว้ให้เธอทำตามไม่ใช่เหรอขิม อยากได้ไม่ใช่หรือไงเงินน่ะ”
“เงิน เงิน เงิน อะไรในโลกนี้มันต้องใช้เงินซื้อหมดหรือยังไง!”
ชีวิตบ้าๆ ของฉันจะสงบเหมือนคนอื่น
ไม่มีทางหรอกเพราะหนีไม่พ้นกับคำว่าเงิน
“ถามตัวเองดู...

"ถ้าฉันไม่มา! เธอจะตอบตกลงมันมั้ย!"
ไม่ได้สนใจฟังคำถามของฉันเลยหรือไงยะ >O<" แถมเขายังถามคำถามนั้นกลับมาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตา
"..."
"ทำไมต้องคิดนาน!"
"นี่ อื้อ!"
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไปไอ้หมาบ้านี่มันก็กัดปากฉันอีกแล้ว มือใหญ่จับล็อกท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหนี
คุณไมล์บดจูบจนฉันรู้สึกแสบร้อนไปทั่วทั้งปากก่อนที่เขาจะสอดแทรกลิ้นอุ่นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับปลายลิ้นของฉัน...

“คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์พูดถึงคนรักของฉัน จำไว้!”
“คนอย่างฉันมันทำไมคะ”
“ก็เธอมันไร้ค่าเกินกว่าจะพูดถึงเบลไงล่ะ!”
“เพราะฉันไม่ใช่เธอใช่ไหมคะ คุณถึงมองว่าฉันไร้ค่า”
“ใช่! และเธอก็ไม่มีวันมีค่าได้เท่าเบลแน่นอน”
“แล้วถ้าเกิดว่าฉันรักคุณล่ะคะ มันพอจะมีค่ากับคุณบ้างไหม”
“ความรักของเธอไม่มีทางมีค่ากับฉัน”

#เมียแต่งไร้รัก
เหมราช ต้องถูกบังคับแต่งงานกับทับทิม โดยที่เหมราชไม่เต็มใจพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว 2 ปีที่เหมราชต้องทนถือทะเบียนสมรสกับเมียแต่ง หญิงสาวเพิ่งมารู้ตัวว่าท้องก็วันที่ต้องเซ็นต์ใบหย่า เธอจะทำยังไงดี ใหนจะลูกในท้องอีก

#เมียตัวแทนรัก
เพื่อตอบแทนบุญคุณที่คนเป็นแม่ยกมาอ้างเธอจึงต้องจำยอมแต่งงานกับนพดล ชายพิการ ตาบอด ขาเดินไม่ได้
อุบัติเหตุครั้งใหญ่ทำให้ชายหนุ่มต้องตกมาอยู่ในสภาพพิการเช่นนี้...

ลลิน ไม่คิดว่าการที่เข้าไปทำงานในบริษัทที่ใฝ่ฝันจะทำให้ได้เจอเขาอีกครั้ง

ผู้ชายที่เป็นครั้งแรกในคืนนั้น คนที่ทำให้เธอจดจำไม่เคยลืม

เขาเก่ง…เก่งไปหมดเสียทุกอย่าง ทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องหัวใจ

แต่ทำไมยิ่งพยายามหนี เขายิ่งขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ…ใกล้จนใจไหวหวั่น

เพราะฉะนั้นถึงต้องเว้นระยะห่างกับเขา…คิรัน

“คุณคงไม่ลืมผมหรอกใช่ไหม”

”…“

“หรืออยากให้ผมทบทวน?”

…

“ลลิน…คุณท้องเหรอ?”

เมื่อเด็กรุ่นลูกมันปีนเกลียว คิดจะเคี้ยวคนแก่ ......อาจิมมี่ ทำไมน่ารักจังเลยอ่ะ มีแฟนยัง?

“ไม่ต้องกลัวหรอกน่า เธอได้ใช้หนี้ฉันอยู่แล้วโดยไม่ต้องไปหางานทำที่ไหน...สาวน้อย” ดรัณยิ้มที่มุมปาก แววตาลุกวาวจ้องมาที่ชุดนอนของเธอที่แนบเนื้อ

ชานนท์ ที่เริ่มรู้สึกเหมือนอิ่มตัวกับความรัก จากที่เคยตื่นเต้นกลับกลายเป็นว่าเบื่อกับความสัมพันธ์จนพยายามหาทางค่อยๆ ปลีกตัวออกมา
ในขณะที่ ‘แป้ง’ แสนรัก ยังคงมีแต่ความรักและความทุ่มเทให้กับความสัมพันธ์เหมือนเดิม เมื่อก่อนเป็นยังไงตอนนี้แสนรักก็ยังเป็นแบบนั้น เมื่อถูกคุณหมื่นขอเว้นระยะห่าง เธอจึงรั้งทุกทางเพื่อให้สถานะยังคงอยู่
คนอยากไปกับคนยื้อแน่นอนว่าฝั่งที่เจ็บกว่าย่อมเป็นฝั่งที่ไม่ยอมปล่อยมือ...

“เมียที่ดี ควรอยู่เฉยๆ ให้ผัวเขาแย่งกัน” เพราะเขานอนด้วยแต่ไม่เคยให้สถานะ เธอจึงประชดด้วยการไปขอคบกับเพื่อนสนิทของเขา เพราะอยากจะหลุดพ้นจากความสัมพันธ์ แต่ความจริงคือ 'เธอไม่เคยหลุดพ้นเลยสักคืน'

“ขึ้นรถ” ไร้เสียงตอบรับจากคนอย่างฉันนอกเหนือจากได้ยินปลายเท้าก็รีบสาวก้าวเร่งความเร็วให้ถี่ขึ้นเพื่อจะได้หลุดพ้นจากเขาเสียที การเดินเหยียบฟุตบาทที่ข้างตัวมีเลกซัสสีดำคันหรูแนบข้างเคลื่อนไปด้วยมันไม่ดีนัก
“ทำไมดื้อวะ บอกให้ขึ้นรถร้อนตายห่าอยู่แล้วอยากดำหรือไง” เสี้ยวนาทีใบหน้าฉันเหวี่ยงไปมองผู้ชายที่ลดกระจกรถลงทำคิ้วขมวดหัวเสีย จมูกโด่งยิ่งกว่าสันเขื่อนนั้นอยากทุบออกชิบหายเมื่อเจอนัยน์ตาคมตว...

อาร์มันโด้คือผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคน แต่สำหรับนารีเขาคือผู้ชายที่เห็นแก่ตัว เมื่อการแต่งงานที่เกิดจากตัวแปรทางธุรกิจบังหน้า ความรู้สึกของเขาและเธอเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทรกกลาง

ปากก็บอกว่ายายน้องไม่คู่ควรกับตัวเอง แต่ตอนนี้ใครก็ไม่รู้แอบดักซุ่มทำตัวเป็นหมอโรคจิต แอบมองยัยน้องอยู่ เพราะว่าคิดถึงจนแทบขาดใจ แถมเข้าไปหาไม่ได้ด้วยนะก็เพราะว่าดูถูกเธอเอาไว้เยอะ

"โทษที พอดีกูคันตีน อยากเหยียบหน้าตัวเหี้ยแถวนี้❞ ❝ชอบจริงๆ พวกม้าพยศแบบนี้ เดี๋ยวกูจะตีให้เชื่องเหมือนแมวเลย"

เธอผิดนักเหรอที่เกิดมาเป็นผู้หญิงหัวโบราณ

หวงเนื้อหวงตัวไม่ยอมให้ใครแตะต้อง แม้แต่คนรักของเธอเองก็ตาม

ถ้ามันผิดมากนักต่อไปนี้เธอก็จะแรด จะอ่อยให้ดู เธอจะไม่เก็บซิงไว้ชิงโชคอีกแล้ว...

อ่อยให้สุดแล้วไปหยุดที่ใครดี...

เคยได้ยินไหมคำว่าหมอดูย่อมคู่กับหมอเดา?
“ดวงชะตาของเอ็งกำลังขาด เอ็งจะตายโหงก่อนอายุขัย” พ่อครูโพล่งขึ้นก่อนลืมขึ้นมามองชายหนุ่มตรงหน้า รอยคิ้วเคร่งเครียดบนใบหน้าดุดันไม่ได้ทำให้คนถูกทักรู้สึกกลัว ซ้ำยังทำสีหน้าแสดงความไม่เชื่อออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน ทว่าคนเป็นแม่เริ่มกลับกระวนกระวายใจเริ่มนั่งไม่ติดพื้นแล้ว
“แล้วจะทำยังไงดีจ๊ะพ่อหมอ มันพอมีทางแก้ไหม” นวลเอ่ยเสียงสั่น ลนลานคลานเข้ามายกมือไหว้อ้อนว...

ยัดเยียดความเป็นเมียให้เขาจนได้แต่งงาน แต่เขาชัดเจนมาตลอดว่าไม่ได้รัก
แม้เธอจะทำหน้าที่เมียได้อย่างดี แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เคยแม้แต่จะรู้สึกดี

หรือผู้หญิงชอบคนเลว
ยิ่งเลวเท่าไหร่ยิ่งดี งั้นเหรอ?

'เธอเป็นหมาหรือไงถึงต้องเยี่ยวสร้างอาณาเขต บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ชอบ! ให้เป็นเมียแค่ตอนอยู่ในห้องนอน จำไม่ได้แล้วเหรอ'

"ยิ่งเธออยากให้จบเร็วเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งอยากอยู่ทรมานเธอแบบนี้ไปนาน ๆ"

ในวันที่เธอรู้ว่าตัวเองกำลังป่วย

คือวันที่เขากำลังจะไปอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิต

เพราะไม่อยากฉุดรั้งอนาคตของใคร

จึงจำใจยอมจากลา ทั้งๆที่ยังรัก

แต่ไม่ว่าจะผ่านมานานหลายปี

หัวใจของเธอก็ยังเป็นเขาเหมือนเดิม...ในณะที่หัวใจของเขาเป็นของคนอื่นไปแล้ว!

"ทำแบบนี้ทำไม! คุณก็รู้ว่าดากับโรสเป็นเพื่อนกัน!!"

"ขอโทษนะรมิดาที่ฉันเลือกโรส เพราะในวันที่ฉันต้องการเธอมากที่สุด...กลับเป็นโรสที่อยู่ข้างๆฉัน"

"ดา...

เขาเข้าใจว่าเธอวางแผนจับเขา เมื่อเธอหนีเขายิ่งปักใจเชื่อ เธอสูญเสียความสาวเพราะความเข้าใจผิด จึงเลือกหนีโดยไม่รู้ว่ามีสิ่งหนึ่งติดตัวไปด้วย
“ปล่อยฉันนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอ โดนฉันทับจนมีลูกมาสองคนนั่นนะ เขาเรียกว่าอะไร”

“อีกอย่างอย่ามาบอกว่าเด็กสองคนนั่นไม่ใช่ลูกฉัน”

“โคลกแบบฉันมาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าเชื้อฉันจะแรงขนาดนี้” ร่างบางตวัดมือไปที่หน้าคมเต็มแรง

เพี้ยะ
แร...