15 Book(s) Related to amelia and kai kiss

" ถ้าฉันยังไม่เบื่อเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ...นอกจากเธอจะนอนถางขาให้ฉันเอาจนกว่าฉันจะเบื่อไปเอง! "

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดสะดุ้งตัวโหยงตกใจกับเสียง แล้วหันขวับมองด้านหลังโดยอัตโนมัติ ก็เจอกับร่างสูงของฮัททสึที่ยืนอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงยีนสีดำ เซตผมหน้าม้าขึ้นอย่างหล่อเหลาเตรียมตัวออกไปเที่ยว ทั้งที่เป็นคืนเข้าหอของตัวเองแท้ ๆ

“มองทำไม!? “เจ้าของใบหน้าหล่อตะคอกถามอย่างไม่สบอารมณ์ ครั้นสบเข้ากับนัยน์ตาคู่งามที่ฉายแววหวาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด

“เปล่าค่ะ”

ฟิ้ววว ~

แหวนแต่งงานถูกชายหนุ่มโยนมากลางเตียงใหญ่ “ฉันให้ เผื่อเธอจะได้เอาไปขายแลกเป็นเศษเงิน”

“ฉันไม่ได้ต้องการ! “มีนาอึ้งอยู่สักพักก่อนจะดันตัวลุกโต้เถียงอย่างไม่พอใจ ยามที่ถูกเขาพูดเชิงดูถูก

“แล้วแต่มึงดิ “ฮัททสึไหวไหล่ ก่อนจะเดินออกไปทันทีโดยไม่สนใจท่าทางของหญิงสาว ทำเอามีนาถึงกับกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ ในหัวอยากจะฟาดคนปากหมาหยาบคายด้วยรองเท้าแตะซะเต็มประดา

พระเอกซึ่งเป็นหมอเจ้าของโรงพยาบาล และ เป็นมาเฟีย เขาถูกบังคับให้หมั้นกับกับนางเอก เธอเป็นนักเขียนนิยายอยู่ในสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อนแล้ว แต่เกลียดขี้หน้ากันเจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีปากเสียงเถียงกันตลอด พวกเขาสองคนมีเหตุจำเป็นต้องมาหมั้นกันนางเอกย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพระเอกทันทีหลังจากเสร็จงานหมั้น ( ไอ้หน้านิ่ง !! )

ความรักที่เกิดจากความแค้นของมาเฟียหนุ่มชื่อเทวิน เขามีความแค้นต่อพี่ชายนางเอกคือมิลิน ความแค้นเป็นเหตุทำให้พระเอกต้องจับตัวนางเอกมาเพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้น

ปรั่ก!

แก้วไวน์ถูกกระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรง ก่อนที่เจ้าของแก้วไวน์จะดันตัวลุกขึ้นจากโซฟา หวังเดินเลี่ยงออกจากห้องเจ้าของผับทว่า...

หมับ!

“นี่!” แผดเสียงใส่ทันทีที่ถูกมือหนาคว้าข้อมือไว้
“ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอออกไป เธอก็ไม่มีสิทธิ์ออกไป”

“แล้วจะให้ฉันอยู่ทำไมอีก นายให้ฉันมาทำความสะอาดที่นี่ไม่ใช่?” มิลนิกส์ใช้ข้อเสนอหยิบยกขึ้นถามหวังใช้เป็นข้ออ้างหนีออกจากผับ หากเธอไม่รีบออกไปภายในหนึ่งนาทีคงไม่รอดจากฤทธิ์ของยากล่อมประสาท

“ใช่”
“งั้นก็ปล่อย ฉันจะไปทำงาน”
“อยู่กับฉันก็ทำงานของเธอได้” นัยน์ตาคมกริบโลมเลียไปตามส่วนเว้าโค้งของหญิงสาวด้วยแววตากะลิ้มกะเหลี่ย
“หมายความว่ายังไง?” มิลนิกส์ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ หัวดวงใจน้อยเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นในหัว
“ก็ทำงานบนเตียงกับฉันไง ต้องให้บอกทุกอย่างเลย?”
“ฝันไปเถอะ!”

ผลัวะ!

“โอ๊ยย! ยัยบ้าเอ๊ยอีกข้างยังไม่หายเลยนะโว้ย! “ทินกรตะโกนลั่นสุดเสียงด้วยอาการเจ็บหน่วงกะทันหัน และ รู้สึกโมโหในเวลาเดียวกัน เมื่อถูกหมัดเล็กของหญิงสาวกระแทกเข้ามาตรงเบ้าตาข้างขวาพอดิบพอดีเป็นครั้งที่สองแต่คนละข้าง ต่างกันตรงวันเวลาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

ภายในงานแต่งงานเล็ก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเท่านั้น โดยไร้ซึ่งญาติมิตร เพื่อนฝูงหรือคนรู้จัก

"ไปรับน้องสิแทน"

แทนคุณเลื่อนสายตามองไปทางบันได พบกับเจ้าสาวของตัวเองที่กำลังก้าวขาเดินลงมา วันนี้เธอดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายสายตาเขากลับหลุดโฟกัส มองไปที่พี่สาวของเธอแทนอย่างไม่สามารถห้ามได้

"น้องสวยจนอึ้งไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เสียงเอ่ยแซวของผู้เป็นแม่ทำให้แทนคุณหลุดออกจากภวังค์ความคิด สาวเท้าเดินตรงไปหาเจ้าสาวทันที โดยไม่ได้ต่อบทสนทนากับผู้เป็นแม่

"ฝากน้องด้วยนะแทนคุณ" วิจิตตรานำมือลูกสาววางบนฝ่ามือใหญ่ ส่งต่อให้เป็นหน้าที่ของเจ้าบ่าว

"ครับ"

มาริษาช้อนตาขึ้นมองสบตากับแทนคุณเพียงครู่ ก่อนจะเป็นฝ่ายหลุบตามองต่ำอย่างเขินอาย สาวเท้าเดินไปเข้าพิธีพร้อมผู้ชายที่แอบรักมานาน

แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง ที่เธอและเขาได้แต่งงานใช้ชีวิตร่วมกัน

​"ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้... แต่มันคือสิ่งสุดท้ายที่ฉันเหลืออยู่"
​สำหรับเซญ่าชีวิตคือการดิ้นรนจากบ้านไม้เก่าๆ สู่แสงสีในคลับหรูเพื่อหาเงินมาต่อลมหายใจให้ป้าอันเป็นที่รัก แต่สำหรับเลโอเพลย์บอยทายาทสนามแข่งรถผู้เย็นชาและดุร้าย เธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นยากที่เขาตั้งเป้าจะบดขยี้ให้จมดินเพียงเพราะความสะใจ
​ยิ่งเธอพยศ เขายิ่งอยากเอาชนะ... ยิ่งเธอผลักไส เขายิ่งอยากครอบครอง
​ทว่าในคืนที่โชคชะตาต้อนจนมุมท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซัด เซญ่ากลับต้องแบกศักดิ์ศรีที่บอบช้ำไปหาเขาถึงโรงแรม พร้อมยื่นข้อเสนอที่แลกด้วยทั้งชีวิตเพียงเพื่อรักษาป้าที่กำลังวิกฤต
​"ฉันยอมนายทุกอย่างแล้วเลโอ... อยากทำอะไรก็ทำ อยากย่ำยีฉันแค่ไหนก็เชิญตามสบาย ขอแค่นายทำตามสัญญาว่าจะช่วยเหลือฉันแบบไร้เงื่อนไข"
​เมื่อผู้ล่าที่มองเห็นทุกอย่างเป็นเพียงเกมเดิมพัน ต้องมาเจอกับเหยื่อที่ยอมถูกไฟเผาเพื่อให้คนที่รักรอด... เดิมพันครั้งนี้ใครจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน

มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย
" แค่เป็นเด็กดีของฉัน "

" อยากได้อะไร..ต้องการอะไร "

" ฉันจะหามาให้ทุกอย่าง..ยกเว้นตะวันกับเดือนที่ฉันเอามาให้ไม่ได้ "

" จะ รถ บ้าน หรือ คอนโด ที่ดิน ภูเขา ทะเล ..ฉันจะไปว่านซื้อมาให้แค่เอ่ยปากขอมา "

"..แค่เชื่อฟังและ ปฏิบัติตามที่ฉันบอก และนายจะได้ในสิ่งที่ต้องการ "

" ทุกอย่าง "

" ....คิ้กก~~ ได้ผมแค่ครั้งเดียวเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรอครับคุณภรัน "

คำโปรย : เรื่องราวของพ่อหนุ่มสายเปย์ภรัณ ทัพปวีณ์เจ้าของร้านเพชรกับเด็กหนุ่มนิติศาสตร์ข้าวปุ้น สกลพัชญ์ผู้อาภัพจะเป็นอย่างไร ด้วยเสน่ห์หานำพาคนสองคนให้มาเจอกัน เพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน ทำให้เด็กหนุ่มนิติหน้าหวานเลื่อนสถานนะเป็นคนโปรด ชีวิตพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือจากเด็กที่อาภัพ ชีวิตกลับมีทุกๆอย่างภรัณค่อย ๆ เติมเต็มในสิ่งที่ขาด จนถึงช่วงเวลานึงเพราะความรักต่างวัยทำให้สองคนถึงจุดหักเหความเข้าใจเริ่มไม่ลงรอย ฝ่ายใดฝ่ายนึงเริ่มคิดมาก เขามอบให้ได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือความรัก แต่สิ่งที่เขาให้ไม่ได้คือเวลา

“ บอกว่าทำงานไม่เข้าใจหรือไง ”

“ ทำงานหรือไปหาใครกันแน่..ฮึกกก ก่อนจะมาเจอผมรัณก็มีคนโปรดเยอะไม่ใช่หรอ! ”

“ จิ๊! บอกกี่ครั้งว่าอย่าเรียกชื่อฉันห้วนๆ แบบนี้ หยุดเง่าสักทีได้ไหม? ข้าวปุ้นนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบคนเอาแต่ใจ ”

“ คนหนึ่งโหดร้ายแต่เขาก็คือพ่อของลูก...กับอีกคนที่แสนดีที่หนึ่งแต่เขาดันมาทีหลัง ”

ภีมวัจน์×นัฐธฤทธิ์×แอริค

ภีมวัจน์ นักธุรกิจหนุ่มที่มีดีเพียงรูปร่างหน้าตาบริหารบริษัทในเครือตัวเองจนเกือบล้มละลายเขาเลยต้องหาที่พึ่งให้ตัวเองยืนพื้นได้มั่นคงอีกครั้ง จึงยอมรับข้อเสนอจากผู้บังเกิดเกล้าตกลงหมั้นหมายกับ นัฐธฤทธิ์ ลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเพื่อเอาตัวรอด รายนั้นเป็นถึงผอ.ศูนย์ศิลปะดีกรีไม่ธรรมดาทั้งเก่งและรวยใครบ้างจะไม่อยากได้ไว้เป็นเครื่องประดับบารมี สวมบทบาทสุภาพบุรุษบังหน้าหลอกเล่นกับใจของอีกฝ่ายเพื่อขยี้ความบริสุทธิ์จนได้แต่งงานกัน

เขามองการแต่งงานเป็นเรื่องของผลประโยชน์ ไม่ได้รักหรือพิศวาสอีกฝ่ายมากไปกว่านั้น ด้อยค่าภรรยาในทะเบียนเปรียบเสมือนเครื่องมือสนองความใคร่ในแต่ละคืนก็เท่านั้น ทว่าคำลวงของเขาทำให้ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠นัฐธฤทธิ์ เชื่อสนิทใจว่าสามีที่ตนรักคือเทพบุตร จนมารู้ในตอนท้ายที่สุดว่าเขาคือสัตว์ร้าย...

“ ลืมรสรักของผัวเก่าคนนี้ไปแล้วสินะ หึ!..ฉันจะช่วยสงเคราะห์รื้อฟื้นความหลังให้เอาบุญ ”

ภาสกร&อัยรินทร์

นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )

เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน

เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น

เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้

“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”

การวิเคราะห์ต้นฉบับ

เป็นข้อความแนวนิยายจีนร่วมสมัย มีลักษณะการเล่าเรื่องแบบตลกขบขัน มีการใช้ภาษาพูดแบบไม่เป็นทางการ และมีนัยยะเชิงตลกเกี่ยวกับการพบกันของตัวละครหลัก

คำแปล

เพียงเพราะค่ารถแค่แปดสิบหยวน เสี่ยวหยู่ถึงกับลากสาวสวยขึ้นรถไปด้วย... ภายหลังเขาถึงได้รู้ว่า สาวคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา โชคดีที่ไอ้ข้าก็ไม่ใช่ไม้ใกล้ฝั่งเหมือนกัน!

หมายเหตุการแปล: ได้ปรับสำนวน "老子也不是吃素的" (แปลตรงๆ คือ "ข้าก็ไม่ใช่คนกินเจ") เป็นสำนวนไทย "ไม่ใช่ไม้ใกล้ฝั่ง" ซึ่งสื่อความหมายว่าไม่ใช่คนอ่อนแอหรือไร้ความสามารถ และคงน้ำเสียงของตัวละครที่มั่นใจในตัวเองไว้

การวิเคราะห์ต้นฉบับ

ประเภท: นิยายกำลังภายใน/แอ็คชั่นร่วมสมัย
โทน: ตื่นเต้น ยิ่งใหญ่ แสดงถึงการเริ่มต้นของเรื่องราวที่จะกลายเป็นตำนาน
องค์ประกอบสำคัญ: อดีตนักรบ/แม่ทัพ การกลับมาสู่เมือง การเริ่มต้นของตำนาน

คำแปล

ยอดแม่ทัพแห่งวันวาน "หยางตง" กลับคืนสู่เมืองหลวง ก่อกระแสพายุให้ปั่นป่วนไปทั่ว ตำนานแห่งยุคสมัยได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!

Translation Analysis

Genre & Style: Contemporary Chinese fiction with family drama elements, dialogue-heavy with emotional themes.

Cultural Elements: Family relationships (mother-in-law/son-in-law dynamics), traditional gender expectations.

Narrative Structure: Direct dialogue followed by narrative description revealing emotional conflict.

Thai Translation:

แม่ยาย: "ลูกเขยคนดี ขอร้องละ อย่าทิ้งลูกสาวฉันเลยนะ ได้ไหม?"
ลูกเขยที่ถูกดูถูกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เขาเพียงรอคำห่วงใยสักคำจากเธอ แล้วเขาจะมอบทั้งโลกให้เธอครอบครอง!

Translation Notes:

Used "แม่ยาย" (mother-in-law) and "ลูกเขย" (son-in-law) to maintain proper Thai kinship terms
Translated "好女婿" as "ลูกเขยคนดี" to preserve the affectionate/pleading tone
Rendered "上门女婿" (live-in son-in-law) as simply "ลูกเขย" with context of being disrespected
Used "ทิ้ง" (abandon/leave) for emotional impact in Thai
Added "ครอบครอง" (possess) to "มอบทั้งโลก" (give the whole world) for literary flourish in Thai

I'll translate this Chinese novel excerpt into authentic Thai literature:

"ให้เงินเดือนสามหมื่น ระยะเวลาสามเดือน จีบแม่เลี้ยงของฉัน หาหลักฐานการนอกใจของเธอให้ฉัน ว่าไง?" เจี่ยนเสี่ยวไป๋ถามเสียงเย็นชา

"ไม่ได้!" เฉินเยว่ร้องเสียงแปลกๆ "จะให้ผมทำเรื่องบ้าบอขนาดนั้น เว้นแต่ว่า—สามหมื่นห้า!"

The translation preserves the casual yet dramatic tone of what appears to be a contemporary Chinese novel with elements of intrigue. I've maintained the bargaining interaction and the shocking proposition while using natural Thai expressions. The characters' personalities come through in their speech patterns - the cold, calculating nature of the first speaker and the performative outrage (but ultimate willingness) of the second character.