Choyée par des Milliardaires après avoir été Trahie

Choyée par des Milliardaires après avoir été Trahie

FancyZ · W trakcie · 510.1k słów

998
Gorące
148.8k
Wyświetlenia
5.4k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Mariée depuis quatre ans, Emily restait sans enfant. Un diagnostic à l'hôpital plongea sa vie dans l'enfer. Incapable de concevoir ? Mais son mari était rarement à la maison pendant ces quatre années, alors comment aurait-elle pu tomber enceinte ?
Emily et son mari milliardaire étaient dans un mariage contractuel ; elle avait espéré gagner son amour par ses efforts. Cependant, lorsque son mari apparut avec une femme enceinte, elle désespéra. Après avoir été mise à la porte, Emily, sans abri, fut recueillie par un milliardaire mystérieux. Qui était-il ? Comment connaissait-il Emily ? Plus important encore, Emily était enceinte.

Rozdział 1

« Madame, s'il vous plaît, ne soyez pas trop découragée. Votre situation n'est pas trop grave. La capacité de concevoir est étroitement liée à l'état émotionnel. Gardez une attitude positive et coopérez avec le traitement. Je crois que vous aurez un bébé en bonne santé. »

C'était la saison la plus chaude à Paris, mais Emily Carter, tout juste sortie de l'hôpital, se sentait comme enveloppée par un froid glacial, comme si une brise froide l'avait traversée, faisant trembler son corps de manière incontrôlable.

Sa belle-mère, Carol, se tenait à l'entrée de l'hôpital, attrapant la main d'Emily dès qu'elle la vit et lui arrachant le rapport de santé, murmurant sans cesse, « Laisse-moi voir. Comment quelqu'un peut-il être marié depuis tant d'années sans avoir d'enfant ? »

Emily tenta instinctivement de reprendre le rapport.

Mais Carol la repoussa, ignorant le visage pâle d'Emily, et ouvrit le rapport là, en pleine rue.

Emily chancela en arrière, manquant de tomber. Le stress récent avait eu raison d'elle, et elle réalisa qu'elle n'avait pas bu d'eau depuis longtemps. Le soleil brûlant de l'été la fit se sentir étourdie un instant.

Carol continua de marmonner, mais Emily ne pouvait pas l'entendre pendant un moment.

« Regarde ! C'est ton problème ! Tu ne peux pas concevoir du tout », cria Carol, ramenant Emily de son étourdissement.

« Je... » Emily se sentait trop faible pour discuter avec elle. Elle voulait juste rentrer chez elle.

Carol fronça les sourcils en voyant les mots « trompes de Fallope obstruées » sur le rapport, son visage s'assombrissant comme si elle revenait tout droit de l'enfer.

« Qu'est-ce que tu as à dire ? Le diagnostic de l'hôpital te donne moins de 20 % de chances de tomber enceinte ! » La colère de Carol grandissait.

Emily secoua la tête, essayant de clarifier son esprit. Elle savait que Carol l'avait toujours détestée parce qu'elle était mariée à Nathan depuis quatre ans sans tomber enceinte. Non, Carol la détestait depuis le premier jour de son mariage avec Nathan.

Les passants entendaient la voix de Carol et les regardaient. Emily se sentait comme une clown.

Nathan Reed était le seul héritier de la célèbre famille Reed à Paris. Emily comprenait le désir de Carol d'avoir un garçon pour hériter de la fortune familiale, et comme leur mariage n'était pas basé sur l'amour, elle avait enduré cela en silence.

« Carol, essayons de rester patientes, rentrons d'abord à la maison. »

« C'est le manoir de la famille Reed, pas ta maison. Compris ? Tu n'en es pas digne ! »

Emily fronça les sourcils. « Quoi qu'il en soit, Nathan et moi sommes légalement mariés. Vous ne pouvez pas changer ce fait... »

« Je ne peux pas le changer ? Tu ferais mieux de divorcer de Nathan tout de suite ! Ne pense pas que je ne sais pas ce que tu planifies. Laisse-moi te dire, tu ne prendras rien de la fortune de notre famille ! »

De plus en plus de gens se rassemblaient autour d'elles, et la chaleur accablante et les regards perçants la rendaient de plus en plus embarrassée.

Emily prit une profonde inspiration, se sentant désespérée et impuissante.

Si elle avait su que cela se passerait ainsi, peut-être n'aurait-elle pas accepté d'épouser Nathan en premier lieu.

Elle n'était qu'une fille ordinaire, sans aucune chance de rencontrer un milliardaire comme Nathan. Mais le grand-père d'Emily et celui de Nathan avaient été amis, et le grand-père d'Emily avait même sauvé celui de Nathan. Plus tard, la famille d'Emily déclina, et elle ne pouvait vivre que dans les quartiers pauvres. Pour s'occuper de la pauvre Emily, le grand-père de Nathan demanda à Nathan de l'épouser avant de mourir.

Nathan était initialement réticent. Quel célibataire éligible épouserait une fille ordinaire comme Emily ? Mais en voyant son grand-père faible à l'hôpital, il accepta.

Cette année marquait leur quatrième année de mariage. En ces quatre ans, Nathan ne l'avait pas maltraitée, mais il n'avait pas été très enthousiaste non plus. Leur relation était à peine meilleure que celle de simples étrangers, et cela ne pouvait même pas être considéré comme une amitié. Le cercle d'amis de Nathan était complètement différent du sien, et elle ne s'attendait pas à ce que Nathan la comprenne ou résiste à Carol pour elle. Elle ne s'attendait tout simplement pas à ce que ce mariage se retrouve dans une telle impasse.

« Carol, notre mariage a été décidé par nos grands-pères... »

« Il est mort, n'est-ce pas ? Emily, tu penses pouvoir rester Madame Reed pour toujours ? »

Le ton de Carol devenait de plus en plus fort. Juste au moment où Emily pensait qu'elle allait commencer une autre série de reproches, Carol afficha soudain un sourire et pointa un couple qui s'embrassait non loin, lui disant, « Tu vois ça ? Quelqu'un d'autre donne naissance à un héritier pour notre famille. Je te suggère de céder rapidement la place de Madame Reed. Quelqu'un d'autre y est plus apte que toi. »

En suivant le geste de Carol, le regard d'Emily tomba sur son mari Nathan, qui tenait tendrement dans ses bras une femme enceinte au ventre légèrement arrondi, baissant affectueusement la tête. La femme murmura quelque chose à son oreille, et Nathan sourit doucement, embrassant son front.

Elle n'avait jamais vu Nathan lui sourire aussi tendrement.

Son regard se posa sur la femme enceinte dans les bras de Nathan, et un étrange sentiment de familiarité l'envahit.

La femme enceinte n'était pas une inconnue ; c'était sa cousine, Sophia.

Choc, colère, incrédulité. Plusieurs émotions envahirent son esprit, et Emily eut presque du mal à croire ses yeux.

Sophia remarqua son regard, et elle s'avança lentement vers Emily, caressant son ventre et dit joyeusement, "Emily, ma cousine, je suis enceinte de l'enfant de Nathan. Nous venons de faire un examen, et le médecin a dit que le bébé est en très bonne santé. Devine si c'est un garçon ou une fille ?"

Emily regarda son ventre déjà arrondi, tremblante, incapable de prononcer des mots complets. "Comment as-tu pu... C'est ton beau-frère ! Comment as-tu pu me faire ça ? Comment as-tu pu séduire ton propre beau-frère ?"

Emily leva instinctivement la main pour la gifler, mais sa main fut saisie en plein vol.

Nathan, avec un visage sévère, saisit sa main et la repoussa violemment. Avançant d'un pas, il protégea Sophia derrière lui et dit d'une voix basse, "Emily, tu as vu. Nous allons divorcer."

Emily ferma les yeux, accablée par l'épuisement et l'impuissance. "Quand avez-vous commencé à vous voir ? En tant que ton épouse, j'ai encore le droit de savoir."

"Tu oses demander ? Laisse-moi te dire, Emily, tu n'as aucun droit d'interférer dans les affaires de notre famille, encore moins avec Nathan !" Carol était extrêmement arrogante à ce moment-là.

Emily se sentait étouffée, et elle grogna doucement, "Je suis l'épouse de Nathan. Mon mari m'a trompée, et j'ai le droit de savoir, non ?"

"Toi, avec ton passé de vie dans les bidonvilles, tu oses penser que tu peux être l'épouse de la famille Reed ? Le grand-père de Nathan était confus, mais pas moi !"

De plus en plus de gens se rassemblèrent autour, comme s'ils regardaient un feuilleton en direct.

Elle n'aurait jamais imaginé qu'un jour elle serait la protagoniste d'une telle farce.

Sophia avait l'air coupable, s'appuyant doucement contre la poitrine de Nathan, disant doucement, "Carol, ne blâme pas Emily. C'est ma faute. Je... J'aime tellement Nathan."

Carol prit la main de Sophia et sourit, "Sophia, tu es différente d'elle. Tu es cultivée, et maintenant tu portes l'héritier de la famille Reed. Tu es ma belle-fille reconnue."

Emily ferma les yeux, espérant que ce n'était qu'une hallucination due à l'épuisement.

"Sophia, je me suis toujours occupée de toi. Depuis que tu es venue dans cette ville pour aller à l'université, je t'ai traitée comme une famille ! Je t'ai aidée à entrer dans l'entreprise de Nathan." Emily ne pouvait plus contrôler ses larmes. "Comment as-tu pu me faire ça ?"

"Emily," Nathan prit la parole, avançant et protégeant Sophia derrière lui avec une posture ferme, "Sophia est maintenant ma femme. Si tu es en colère, tu peux m'en parler."

En colère ?

Quelle colère pouvait-elle avoir ?

Pendant quatre ans, elle avait enduré toutes les humiliations seule, transformant toute sa colère en plaisir. Elle avait essayé de construire une bonne relation avec Nathan et Carol, même en traitant bien la domestique. Que pouvait-elle dire de plus maintenant ?

Au début, elle était excitée de se marier avec Nathan. Elle l'aimait. Elle voulait être une bonne épouse, prendre soin de son mari et avoir un enfant mignon. Qu'y avait-il de mal à cela ?

Elle n'avait pas de proches. Elle pensait avoir gagné de nouveaux membres de la famille après son mariage, mais son mariage avait été ruiné par sa cousine.

Son cœur semblait être déchiré par une main invisible, l'empêchant de se tenir droite à cause de la douleur.

"Rentre chez toi. Ne te ridiculise pas dans la rue," Nathan, un célèbre milliardaire à Paris, ne voulait pas être reconnu dans la rue par les autres.

Mais quand la main d'Emily saisit la poignée de la portière de la voiture, Nathan dit, "Prends un taxi, ne prends pas cette voiture. Sophia va s'asseoir dans cette voiture."

C'est une voiture à quatre places. Il conduisait, Carol était assise sur le siège passager, et Sophia était seule à l'arrière, s'excusant avec un sourire, "Désolée, Emily. Nathan est juste trop inquiet pour cet enfant..."

Elle sourit amèrement et referma la portière.

La racine de tout cela était qu'elle ne pouvait pas avoir d'enfant.

Nathan partit dans une Bugatti noire, la laissant seule devant l'entrée de l'hôpital, pointée du doigt et commentée par les passants.

Elle était l'épouse nominale de Nathan, mais aussi un membre de la famille non reconnu par la famille Reed.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

841.9k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

708.2k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

402.1k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

346.6k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

395.7k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

324.6k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Accardi

Accardi

774.2k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

720.9k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

334.6k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

250.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...