Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Rozdział 1: Wychodzisz za mojego byłego?

„Wychodzę za mąż!”

Mrugnęłam. „Co? Ty się z kimś spotykałaś?”

„Oczywiście, że tak, głuptasie. Wiesz, że uwielbiam być zakochana.” Moja siostra, Chloe, zaśmiała się.

Promieniała. To był pierwszy czerwony alarm.

„Czy to ten facet o imieniu Zane z cichym G? Ten, którego poznałaś na trzymiesięcznym kursie jogi w LA?”

„Fuj, nie. Zane to był dupek.” Warknęła.

„Umm, gratulacje chyba... ale kto jest tym szczęśliwcem?” Nieszczęśliwcem, gdybym mogła być szczera.

Chloe wyciągnęła świeżą, zielono-kremową kopertę ze srebrnym kaligrafią.

Wzięłam zaproszenie na ślub i rozłożyłam je, już z poczuciem niepokoju osiadającym w tyle głowy.

„Masz zaszczyt być zaproszonym na ślub Chloe Hart i Deana Archera.”

Moje serce nie tylko opadło, ono spadło przez żołądek i wypadło z ciała.

„Dean Archer,” powiedziałam powoli. „Mój Dean?”

Chloe szybko wyrwała zaproszenie ze zaciśniętych palców. „MÓJ Dean,” zaświergotała Chloe. „Czy to nie szalone? Wszystko po prostu... kliknęło. Wrócił do New Hope w zeszłe święta, odnowiliśmy kontakt i – bum. Natychmiast.”

Patrzyłam na moją siostrę, jakby mówiła w obcym języku.

Dean Archer był moim byłym z czasów studiów. Tym, który zostawił mnie bez prawdziwego wyjaśnienia. Rzucił mnie przez SMS-a w moje urodziny.

Byłym, którego nigdy nie zapomniałam.

Tym, który znał wszystkie właściwe guziki do naciśnięcia i zniknął dokładnie wtedy, gdy zaczęłam w niego wierzyć.

„Wychodzisz za mojego byłego?”

Chloe przewróciła oczami. „Twojego byłego? To było w ogóle jakieś związanie? Ta stara przygoda? Daj spokój, siostro.”

Moje usta zaschły.

Chloe wstała z kanapy i ruszyła w moją stronę, ale nagle się zatrzymała, marszcząc nos w delikatnym przerażeniu.

„Och. Nie, nie sądzę, że mogę cię przytulić. Masz tusz na rękach, a ja właśnie oddałam ten sweter do pralni chemicznej.”

Miała na sobie pastelowo-różowy sweter z warkoczowym splotem na białym satynowym topie, do tego wyprasowane kremowe lniane spodnie i baleriny, które nigdy nie widziały zadrapania. Jej blond włosy były upięte w idealny niski kok. Każda część jej osoby krzyczała o bezwysiłkowej elegancji.

Ja, w przeciwieństwie do niej, stałam w drzwiach w pogniecionej koszuli, grafitowej spódnicy ledwo zakrywającej uda, jednym obcasie trzymającym się resztkami sił i czarnym tuszem rozmazanym na trzech palcach.

Patrzyłam na nią, oszołomiona.

Chloe łyknęła wina. „Wszystko w porządku? Wyglądasz na trochę bladą. To znowu zawroty głowy? Może lepiej odpuść toast szampanem na ślubie. Nie chciałabym, żebyś zemdlała podczas przysięgi. To byłoby żenujące, Sav. W każdym razie, będziesz moją druhną. Trzymaj kciuki, żebyś złapała bukiet. Mój narzeczony ma przystojnych przyjaciół, których mogłabyś zauroczyć.”

Patrzyłam na nią.

„Wybiegłam z biura w pośpiechu, złamałam cholerny obcas, przejechałam trzy czerwone światła, walczyłam z pijanymi kierowcami i prawie rozbiłam moje Audi, żeby tylko wrócić do domu do ciebie, Chloe. Powiedziałaś, że to była nagła sprawa!”

Zatrzymała się w połowie łyka.

„Och... przepraszam, nie miałam pojęcia. Myślałam, że się spóźniłaś, bo znowu zagapiłaś się na wystawę w Zarze.” Zachichotała.

„Nie.”

„Cóż, gdybyś to zrobiła, to teraz by się przydało, bo wiesz, że jestem bardzo wybredna co do kolorów, odcieni i tkanin.” Paplała dalej.

Przyszła moja kolej na przewracanie oczami, „No to słucham.”

„Jest zielona. Ale nie taka zwykła... jest trochę bardziej intensywna.” Opisała.

„Masz na myśli szmaragdową zieleń?” Zapytałam beznamiętnie.

„To nie jest tylko szmaragdowa, okej? Boże, czy wyglądam jak ktoś, kto nosi coś z półki? Nie. To bardziej jak... gdyby zazdrość i królewskość miały skandaliczne dziecko. Pomyśl o głębokim lesie, który błyszczy cichym osądem. Bogata. Królewska. Ale też ostra, nie dotykaj mnie. Nie turkusowa. Nie mszysta. Nie nefrytowa. I absolutnie nie ta mętna zieleń z galerii handlowej, którą znajdziesz w koszach z przecenami, gdzie kupujesz swoje OOTD. Ten odcień mówi: 'Tak, przybyłam, i nie, nie obchodzi mnie, że się gapisz'.”

Opadła mi szczęka.

„To jest szmaragdowa, Chlo.” Zaczęłam się kłócić.

„Nie, to nie jest. To jest podstawowe. A co do materiału? Jedwab. Bogaty jedwab. Możesz sobie na to pozwolić, Sav? Będziesz moją druhną, musisz wyglądać na tyle przyzwoicie, żeby grać tę rolę. Nie przynoś swoich lumpeksowych ciuchów na moje wesele.”

Coś we mnie pękło.

Jeśli tak chcesz grać, to grajmy, mała siostrzyczko.

„Mogę przyjść z osobą towarzyszącą?”

Spojrzała znad telefonu. „Nie miałaś porządnego związku od lat. Kogo mogłabyś przyprowadzić?”

Uniosłam podbródek. „Właściwie, mam dużą nowinę do przekazania... chciałam to trzymać w tajemnicy, ale teraz? Już nie.”

„Awansowałaś w pracy?”

„Jestem zaręczona.”

Chloe zakrztusiła się łykiem wina. „Ty?”

Uśmiechnęłam się promiennie, „Tak, też wychodzę za mąż.”

Chloe zrobiła minę, jakby jej wino nagle stało się gorzkie. „To duża sprawa. A kto jest tym odważnym facetem?”

„Roman Blackwood. Wiesz, mój najlepszy przyjaciel. Pracuje w finansach.” Skłamałam bez mrugnięcia okiem.

Brwi Chloe uniosły się wysoko. „Roman? Ten, który zawsze pisze do ciebie podczas rodzinnych obiadów i wysyła tacie cygara na Boże Narodzenie? Ten Roman?”

Wymusiłam uśmiech. „Właśnie ten. Trzymaliśmy to w tajemnicy. Nie chcieliśmy nikomu odbierać blasku.”

Chloe mrugnęła. „Hmm. No cóż... dobrze dla ciebie. Myślałam, że nie jesteś typem do związków, ale oto jesteśmy. Musi być coś w powietrzu.”

„Musi być.”

Odwróciłam się w stronę kuchni, żeby nalać sobie szklankę wody, moje palce drżały na tyle, że stuknęły szklanką o kran.

„Ale, uh, nie mówmy jeszcze rodzinie. Wciąż ustalamy terminy. Wiesz, Roman jest zawsze zajęty i ma tylko dwa urlopy w roku, a ja zawsze jestem zajęta organizowaniem spotkań i kontrolowaniem harmonogramów. Nie chcemy się przytłoczyć całym procesem. Rozumiesz, prawda?”

Chloe wstała i chwyciła swoją torebkę, z tą samą spokojną miną, gdy kierowała się do drzwi.

„Jasne,” powiedziała głosem jak kostka cukru rozpuszczająca się w herbacie. „Rozumiem cię. Kocham cię, siostro.”

I wtedy wyszła. Zostawiając za sobą swój zapach... i chaos.

Natychmiast mój telefon zaczął wibrować w torebce. Po długim szukaniu, w końcu go znalazłam i prawie upuściłam z krzykiem.

Chloe otworzyła swoją wielką gębę i powiedziała dosłownie wszystkim z naszego rodu, że wychodzę za mąż.

Rodzinna grupa na czacie aż się gotowała. Mama, tata, nasza starsza siostra, Alyssa, ciocia Janice, ciocia Thelma, wujek Jace... dosłownie wszyscy, którzy widzieli mnie w pieluchach!

Cholera!

Muszę ostrzec Romana.