
La compagne humaine mariée de l'Alpha
Heidi galea · Zakończone · 122.1k słów
Wstęp
Je suis Salara, une femme au foyer qui subit des abus mentaux de la part de mon mari Henry depuis 5 ans. J'ai failli le quitter une fois il y a quatre ans, mais j'ai découvert que j'étais enceinte et je me suis sentie piégée dans un mariage où je suis malheureuse.
Ce soir, je préparais le dîner pour le partenaire d'affaires d'Henry, Derrick.
Il est au moins une demi-tête plus grand qu'Henry et ses traits sombres sont plus attirants pour moi que ceux plus clairs d'Henry. Ses cheveux noirs sont coupés courts sur les côtés avec des boucles gracieuses sur le dessus de la tête, d'une manière des plus séduisantes.
Et ses yeux... jamais je n'ai vu cette teinte de vert dans les yeux de quelqu'un. Je me perds dans leur profondeur alors qu'il me regarde avec avidité. Son torse bien défini tend parfaitement son t-shirt noir sur son corps musclé, me faisant saliver alors que je le fixe.
"Derrick-" Henry interrompt notre évaluation silencieuse, la désapprobation dans la voix. "Voici ma femme Sa-" Un grondement sort de la poitrine de Derrick, interrompant Henry alors qu'il me présente à notre invité.
Je regarde avec une fascination avide son visage commencer à se contorsionner, sa bouche et son nez se fusionnant jusqu'à ce qu'un museau prenne leur place, de grandes canines dépassant de ses lèvres alors qu'il grogne vers Henry. L'horreur envahit le visage d'Henry alors qu'il fixe Derrick, essayant de comprendre ce qui se passe.
"Compagne," grogne Derrick à Henry, avançant d'un pas vers lui, ce qui pousse Henry à reculer de peur.
Rozdział 1
POV de Salara
« Salara. » La voix d'Henry parvient jusqu'à moi dans la cuisine depuis le canapé du salon. « Derrick sera bientôt là. » Henry continue sans attendre de réponse de ma part. « Est-ce que le dîner est presque prêt ? »
Inspirant profondément, je me mords la langue pour m'empêcher de répondre avec les mots que je voudrais vraiment dire. « Le dîner serait prêt beaucoup plus vite si tu étais ici pour m'aider. » Mais bien sûr, je ne pouvais pas dire cela, car les épouses sont censées obéir à leurs maris et cacher tout sentiment de mécontentement qu'elles ressentent.
Si j'avais su que ce serait ma vie il y a cinq ans quand Henry m'a demandé de l'épouser, je n'aurais jamais dit oui. J'aurais dû le quitter après cette première nuit où il m'a crié dessus parce que le dîner n'était pas prêt quand il est rentré du travail. J'avais déjà vu son genre et j'avais le sentiment que ce n'était pas une chose unique.
La folie de la jeunesse n'excuse pas d'avoir enduré cinq ans de maltraitance émotionnelle jusqu'à ce que je ne sois plus qu'une coquille de la femme que j'étais autrefois. J'ai failli le quitter une fois il y a quatre ans, mais ensuite j'ai découvert que j'étais enceinte et je me suis sentie piégée dans un mariage dans lequel je suis misérable.
Notre fille a maintenant trois ans et est la seule source de bonheur que je trouve dans ma vie ces jours-ci. Si ce n'était pas pour elle, j'aurais abandonné depuis longtemps. Je suppose que c'est une chose pour laquelle je peux remercier mon mari. S'il n'avait pas secrètement remplacé mes pilules contraceptives par des pilules de sucre, je ne l'aurais jamais eue.
« SALARA ! » La voix en colère d'Henry coupe mes pensées, me rappelant que je n'ai toujours pas répondu à sa question. « Je t'ai posé une question, femme ! » crie-t-il avec colère. J'entends le bruit de pieds traînants se dirigeant vers moi dans la cuisine.
Inspirant profondément, je me prépare à l'abus émotionnel que je suis sur le point de recevoir de la part de mon mari, qui est censé m'aimer jusqu'à ce que la mort nous sépare. Mes yeux se dirigent vers l'arcade qui mène à la cuisine depuis le couloir qui relie le salon. Bientôt, la vue de mon mari très en colère rencontre mes yeux depuis l'entrée.
Quand j'ai rencontré mon mari pendant ma première année d'université, université que je n'ai pas pu terminer à cause de lui, il était l'homme de rêve de toutes les filles sur le campus. J'étais tellement ravie qu'il s'intéresse à moi que j'ai complètement ignoré les nombreux signaux d'alarme à son sujet.
Avec ses airs de jeune premier, il était facile de passer outre les petites choses qui déclenchaient des alarmes dans mon cerveau. Parce que comment quelqu'un d'aussi beau pouvait-il être si méchant ? Comme j'étais naïve et stupide à l'âge tendre de dix-neuf ans.
Henry mesure un mètre quatre-vingt, soit une bonne trentaine de centimètres de plus que mes propres un mètre cinquante-huit. Ses cheveux blonds sont courts sur les côtés avec plus de longueur sur le dessus qu'il coiffe parfaitement tous les jours, car Dieu nous en préserve qu'un cheveu soit jamais en désordre.
Son corps est plus mince que beaucoup d'hommes musclés que j'ai vus à la télévision, mais il n'y a pas une once de graisse sur lui, ce qui rend les filles folles. Ajoutez à cela ses yeux bleu clair et il est le fantasme de toutes les filles. Quelque chose qu'il me rappelle constamment lorsqu'il critique le poids de grossesse restant que je n'ai pas réussi à perdre.
Ce n'est pas comme si j'étais grosse ou quoi que ce soit, je ne pèse que soixante kilos, ce qui est un poids normal pour mon âge et ma taille, du moins c'est ce que les médecins me disent... mais essayez de dire ça à Henry. Il me critique constamment de ne pas être revenue à mes cinquante-trois kilos d'avant la naissance de Hayden.
« Tu vas rester là à avoir l'air stupide ? Ou tu vas répondre à ma question ? » Henry me lance avec mépris. Il s'appuie contre le cadre de l'entrée, les bras croisés sur la poitrine, faisant ressortir les muscles de ses bras. Il est vraiment agréable à regarder, tant qu'il ne parle pas.
En soupirant, je me détourne de Henry et me concentre sur le dîner qu'il faut sortir du four. « Le dîner sera prêt dans quelques minutes. » Ma voix sort dans un murmure doux. Des années à craindre sa colère m'ont menée à ce point de ma vie.
Ce n'est pas que je crains qu'il me frappe, il n'a jamais levé la main sur moi ou notre fille, mais les abus émotionnels peuvent être bien plus dévastateurs que les abus physiques.
Sentant Henry toujours derrière moi, je me retourne pour lui faire face, mon corps se raidissant à la vue de son regard sévère. « C'est vraiment ce que tu vas porter ? » demande-t-il en me regardant de haut en bas.
Baissant les yeux, j'observe ma robe d'été noire couverte de tournesols. C'est ma robe préférée et il le sait, c'est pourquoi il essaie de me faire sentir mal à l'aise dedans. Je me tortille sous son regard scrutateur, incapable de combattre ce moment de haine de soi qui traverse mon esprit en me regardant.
À ce moment-là, la sonnette retentit, signalant l'arrivée du partenaire d'affaires de Henry qu'il a invité à dîner dans le but de le faire signer les contrats rapidement. Henry pousse un soupir de dépit en détournant enfin les yeux de moi. « Il n'y a plus de temps pour se changer maintenant, alors ça devra faire l'affaire. »
Sur ces mots, il se retourne et me laisse seule dans la cuisine, redoutant le faux spectacle d'amour et d'affection que Henry me témoignera pendant ce dîner, juste pour me dire plus tard de ne pas croire un mot de ce qu'il a dit. C'est ce qui se passe à chaque fois que nous avons l'un de ses associés à dîner.
Bientôt, des voix se font entendre dans le couloir. Le son rauque de la voix de notre invité glisse sur mon corps comme une caresse de l'amant, éveillant en moi des sentiments que même Henry n'est pas capable de susciter lors de nos accouplements hebdomadaires.
« Je vois que tu as amené ton fils avec toi, Derrick. » dit Henry, prenant cette voix fausse que je déteste tant.
Un rire grave résonne en moi, éveillant encore plus ces délicieuses sensations dans tout mon corps. L'anticipation envahit mon esprit alors que le bruit des pas se rapproche de la cuisine. « Quelque chose sent délicieusement bon. » dit la voix, provoquant un rougissement sur mes joues.
Henry me dit toujours à quel point ma cuisine est terrible quand il est de mauvaise humeur, et ne me complimente jamais quand il ne l'est pas, ce qui n'arrive pas très souvent ces derniers temps.
Mes yeux se fixent sur l'entrée, ne voulant pas manquer l'instant où l'invité de Henry fait son entrée dans la cuisine, mon lasagne dans le four complètement oublié. Soudain, un homme apparaît dans l'entrée, coupant mon souffle alors que je reste là, le regardant avec admiration.
Il est au moins une demi-tête plus grand que Henry et ses traits sombres sont plus attirants pour moi que ceux plus clairs de Henry. Ses cheveux noirs sont coupés court sur les côtés avec des boucles gracieuses sur le dessus de la tête, dans un style des plus séduisants.
Et ses yeux... jamais je n'ai vu une telle nuance de vert dans les yeux de quelqu'un. Je me perds dans leur profondeur alors qu'il me regarde avec avidité. Son torse bien défini tend son t-shirt noir parfaitement sur son corps musclé, me faisant saliver en le regardant.
« Derrick- » Henry interrompt notre évaluation silencieuse, désapprobation dans la voix. « Voici ma femme Sa- » Un grondement sort de la poitrine de Derrick, interrompant Henry alors qu'il me présente à notre invité.
Je regarde avec fascination son visage commencer à se contorsionner, sa bouche et son nez se fusionnant jusqu'à ce qu'un museau prenne leur place, de grandes canines dépassant de ses lèvres alors qu'il grogne vers Henry. L'horreur envahit le visage de Henry alors qu'il regarde Derrick, essayant de comprendre ce qui se passe.
« Compagne. » grogne Derrick à Henry, faisant un pas vers lui, ce qui pousse Henry à reculer de peur.
À ce moment-là, le bruit du minuteur de mon four attire l'attention de tout le monde vers moi.
Ostatnie Rozdziały
#87 Chapitre 87- Fin d'un chapitre, partie 2
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#86 Chapitre 86- Fin d'un chapitre, partie 1
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#85 Chapitre 85 : Combat avec les Alpha
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#84 Chapitre 84 - Party Crashers
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#83 Chapitre 83- Cérémonie lunaire
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#82 Chapitre 82 : Surprise pour sa lune
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#81 Chapitre 81 - La tempête arrive
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#80 Chapitre 80 - Ma nuit avec l'Alpha, partie 2
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#79 Chapitre 79 : Ma nuit avec l'Alpha
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#78 Chapitre 78 - Possessif envers elle
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Kroniki Wilka Pioruna
Krew wypełnia moje usta. Zaciskam zęby mocno, odmawiając krzyku.
"Oni nigdy nie urządzili MI przyjęcia!" Wrzeszczy. "Ale wszyscy kręcą się wokół CIEBIE!"
Mój wilk warczy w mojej głowie, rozpaczliwie chcąc się uwolnić. Ale zmuszam ją do powrotu. Nie mogę się przemienić. Nie tutaj.
Kiedy w końcu zauważają, co się ze mną stało, staję przed nimi z wyczerpaniem:
"Wszystko, co wy czcicie? Nienawidzę tego. Przetrwanie najsilniejszych, silni dręczą słabych... Jesteśmy wilkołakami. Mamy mózgi, uczucia, zdolność wyboru dobroci."
Trojaczki patrzą w szoku, gdy kontynuuję.
"Jeśli teraz przyjęłabym waszą pomoc, jaka byłaby różnica między mną a wami? Byłabym tylko kolejną osobą korzystającą z tego chorego systemu."
Magnus robi krok do przodu. "Evelyn, możemy się zmienić—"
"Możecie? Kiedy będziecie liderami, powiecie wszystkim wilkom o wysokiej randze, że teraz wszyscy będą traktowani równo?"
Cisza.
"Mam nadzieję, że kiedy odejdę, przypomni wam to o czymś."
Evelyn wytrzymała lata brutalnych nadużyć, ukrywając przed wszystkimi w Polaris Pack swojego przedwcześnie obudzonego wilka i śmiertelne umiejętności bojowe. Kiedy przyszłe alfa trojaczki i ich wewnętrzny krąg w końcu odkrywają jej tajemnice, są przerażeni tym, co przeoczyli.
Ale Evelyn odmawia ich pomocy. Nauczyła się przetrwać, pozostając niewidzialna, chroniąc słabszych członków stada, kierując uwagę prześladowców na siebie.
Ze srebrnymi bliznami jako dowodem jej cierpienia i trzema potężnymi dziedzicami alfa, którzy są zdeterminowani, aby zburzyć jej mury, czy Evelyn znajdzie siłę, aby rzucić wyzwanie okrutnej hierarchii stada? Czy ujawnienie jej prawdziwej mocy zniszczy wszystko, co poświęciła, aby chronić, zanim będzie mogła zdobyć swoją wolność?
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












