
Ojciec Mojej Najlepszej Przyjaciółki
P.L Waites · W trakcie · 205.8k słów
Wstęp
Trzy lata temu, po tragicznym odejściu swojej żony, pan Crane, boleśnie przystojny mężczyzna, stał się ciężko pracującym miliarderem, symbolem zarówno sukcesu, jak i niewypowiedzianego bólu. Jego świat przeplata się ze światem Elony poprzez jej najlepszą przyjaciółkę, ich wspólną ulicę i jego przyjaźń z jej ojcem.
Pewnego fatalnego dnia, jedno nieuważne przesunięcie kciuka zmienia wszystko. Elona przypadkowo wysyła panu Crane'owi serię odkrywczych zdjęć, które miały trafić do jej najlepszej przyjaciółki. Gdy siedzi przy stole w sali konferencyjnej, otrzymuje niespodziewane obrazy. Jego wzrok zatrzymuje się na ekranie, ma decyzję do podjęcia.
Czy skonfrontuje się z przypadkową wiadomością, ryzykując kruchą przyjaźń i potencjalnie wzbudzając emocje, których nikt się nie spodziewał?
A może będzie walczył z własnymi pragnieniami w ciszy, szukając sposobu na poruszanie się po tym niezbadanym terytorium, nie zakłócając życia wokół siebie?
Rozdział 1
Elona’s POV
Złote promienie popołudniowego słońca przenikały przez wysokie drzewa wzdłuż ulicy, gdy szłam znajomą ścieżką do domu Crislynn. Crislynn była moją najlepszą przyjaciółką od szóstego roku życia. Mieszkamy na tej samej ulicy, a jej rodzina była bardzo gościnna, gdy przeprowadziłam się tu z ojcem. To luksusowa dzielnica, ale lśniące fasady rezydencji nie mogły się równać z marzeniami, które w nas kiełkowały. Z bijącym sercem podeszłam do znajomego domu z elegancką architekturą i zadbanym ogrodem. Podniosłam rękę, żeby zapukać do drzwi, a w brzuchu poczułam motyle.
Drzwi otworzyły się, odsłaniając Crislynn. Jej kasztanowe włosy opadały falami na ramiona. Jej jasne zielone oczy miały w sobie odrobinę figlarności, gdy się do mnie uśmiechnęła. „Elona, jesteś punktualna. Wejdź!”
Usadowiłyśmy się w kuchni. Usiadłam na stołku przy kuchennym blacie, podczas gdy Crislynn nalewała nam sok winogronowy. Jesteśmy w ostatnim roku liceum. W przyszłym roku zaczniemy nowy rozdział w naszym życiu. „Mój tata wyjechał na spotkania, więc się nudziłam,” powiedziałam, gdy postawiła przede mną sok. Mój tata zajmuje się nieruchomościami, ale zawsze jestem wdzięczna za czas, który poświęca, żeby być ze mną. Mamy świetną relację ojciec/córka, której nie chcę nigdy stracić.
„Robiłam trochę badań na temat uczelni, do których chciałabym się dostać,” powiedziała, wkładając sok z powrotem do lodówki, a potem odwróciła się do mnie. „Bardzo trudno wybrać, na którą uczelnię się zgłosić. Dziennikarstwo to moje marzenie, ale nie chcę zostawiać ojca tutaj. Martwię się o niego,” powiedziała z nutą niepokoju.
Było mi jej żal, ona też była blisko ze swoim ojcem. Kiedy się tu przeprowadziłam, miałam przywilej poznania jej mamy, Estelle. Crislynn przypominała swoją matkę, ale miała jego leśne zielone oczy. Jej mama zmarła trzy lata temu i było to trudne dla obu. Moja mama zmarła, gdy miałam pięć lat, i w tej chwili nie chciałam o tym myśleć, bo miałam pocieszyć moją najlepszą przyjaciółkę.
„Jestem pewna, że chciałby, żebyś żyła swoim życiem i dobrze się bawiła.” Uśmiechnęłam się do niej słabo.
„Widzisz, jak pogrąża się w pracy, i sugerowałabym, żeby zaczął się umawiać, ale bardzo wątpię, że to zrobi,” westchnęła ciężko.
„To jego wybór,” wzięłam łyk soku. Muszę przyznać, że mam małą sympatię do pana Crane'a, ale nie na tyle, żeby naprawdę go ścigać.
„Chyba masz rację,” powiedziała.
„Myślałam o czymś, co mogłabym zrobić jako możliwy wybór kariery,” powiedziałam, trzymając rękę na szklance.
„Proszę, powiedz!” zawsze była taka ciekawa.
Uśmiechnęłam się nerwowo. „Cóż, ostatnio dużo myślałam o swojej przyszłości. Chcę zostać modelką.”
Oczy Crislynn rozszerzyły się, mieszając zaskoczenie z podekscytowaniem. „Wow, Elona!” była zaskoczona. „Masz wygląd i pewność siebie, nie ma co do tego wątpliwości. Ale wciąż jesteś trochę nieśmiała.”
Nie mogłam powstrzymać rumieńca na jej słowa. „Dzięki, Crislynn. Po prostu badałam agencje i rozmawiałam z ludźmi, i naprawdę wierzę, że mogę to zrobić. Nigdy się nie dowiem, jeśli nie spróbuję, a może ta nieśmiałość zniknie. Wciąż o tym myślę, ale na razie proszę, nie mów nikomu, dopóki nie podejmę decyzji i nie porozmawiam z ojcem.”
Uśmiech Crislynn się poszerzył. „Obiecuję, że nikomu nie powiem. Nie mam wątpliwości, że będziesz świetna, Elona. I będę ci kibicować na każdym kroku.”
„To wiele dla mnie znaczy i wiesz, że zrobię to samo dla ciebie,” uśmiechnęłam się.
„Oczywiście. Teraz tylko trzeba przekonać mojego tatę, żeby znowu zaczął się umawiać,” powiedziała. Usłyszałyśmy, jak drzwi frontowe się otwierają i zamykają, i wiedziałam, kto to jest. Moje serce zaczęło bić jak szalone na ten nagły przypływ nerwów i podekscytowania.
Nagle zesztywniałam, gdy usłyszałam głos pana Crane’a za mną, „Dzień dobry, dziewczyny,” powiedział, a Crislynn uśmiechnęła się do niego zza mojego ramienia.
„Cześć, tato. Jesteś w domu dość wcześnie,” powiedziała. Pan Crane pojawił się obok mnie, a ja złapałam jego spojrzenie. Pan Crane był niezaprzeczalnie atrakcyjny, z ostrymi rysami i charyzmą, która wydawała się emanować bez wysiłku. Jakby był przyzwyczajony do bycia w centrum uwagi, nawet w murach własnego domu.
„Jak się masz, Elona?” Spojrzał na mnie tymi przeszywającymi, zielonymi oczami, które czasami nawiedzają mnie w snach. Przełknęłam ślinę.
„Dobrze, panie Crane.” Uśmiechnęłam się i spojrzałam na mój sok. Czułam, jak ciepło wpełza mi na policzki. Nigdy wcześniej nie czułam się na tym poziomie.
„To dobrze wiedzieć,” odpowiedział, a jego głos był bardzo aksamitny. „Czy badałaś, na które uczelnie chcesz aplikować?” zapytał Crislynn, gdy podszedł do szafki i sięgnął na górę po szklankę. Zauważyłam jego smukłe mięśnie przez czarny trzyczęściowy garnitur Armaniego. To mi też nie pomogło.
„Tak, przyglądałam się temu, ale mamy też trochę pracy domowej. Musimy napisać esej. Czy Elona może zostać na kolację? Jej ojciec jest na spotkaniach, a to piątkowy wieczór. Mogę zamówić pizzę dla nas,” powiedziała.
Gdy ponownie spojrzałam na pana Crane’a, pił wodę ze swojej szklanki, patrząc na mnie uważnie, aż przestał pić. „To mi pasuje, w międzyczasie mam trochę pracy do nadrobienia w gabinecie,” powiedział, po czym odwrócił się, postawił pustą szklankę w zlewie i odszedł.
Moje serce przyspieszyło, i po raz pierwszy naprawdę go zobaczyłam, nie tylko jako tatę Crislynn, ale jako mężczyznę. A gdy nasze oczy spotkały się na krótką chwilę, zrozumiałam z dreszczem, że moja mała sympatia do niego była o wiele większa niż tylko to.
Ostatnie Rozdziały
#175 Pogarszanie sytuacji
Ostatnia Aktualizacja: 11/12/2026#174 Reggie przejmuje kontrolę
Ostatnia Aktualizacja: 10/15/2026#173 Grace zajmuje stanowisko
Ostatnia Aktualizacja: 10/6/2026#172 Czas na fortepian
Ostatnia Aktualizacja: 9/9/2026#171 Planowanie kampanii
Ostatnia Aktualizacja: 9/8/2026#170 Przygotowania
Ostatnia Aktualizacja: 9/3/2026#169 Wreszcie Prelim Hearing
Ostatnia Aktualizacja: 9/2/2026#168 Szybka wizyta
Ostatnia Aktualizacja: 9/1/2026#167 Rozbłyski
Ostatnia Aktualizacja: 8/31/2026#166 Reggie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Niezłomna Przysięga
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.












