
Gra Przeznaczenia
Dripping Creativity · Zakończone · 177.1k słów
Wstęp
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Rozdział 1
Szłam przez trawę, niosąc stos wełnianych koców. Przygotowywaliśmy się na dzisiejsze obchody pełni księżyca. Uwielbiam te comiesięczne spotkania stada. Jemy, śmiejemy się, opowiadamy historie o historii stada i bogach. Potem ci, którzy potrafią się przemieniać, biegają po lesie. Reszta z nas zostaje, udając, że nie zazdrościmy innym. Przez osiemnaście lat byłam częścią grupy, która zostaje przy ognisku, pilnując szczeniąt i dbając, by ogień nie wygasł. To stawało się nudne, chciałam, żeby mój wilk do mnie przyszedł, chciałam udowodnić, że nie jestem bezużyteczna.
„Cześć, dyniu.” Odwróciłam się w stronę głosu mojego ojca i uśmiechnęłam się. Był na zewnątrz, sprawdzając las razem z Alfą i Gammą w ramach przygotowań do nocy.
„Cześć, tato,” zawołałam, kładąc koce na kłodzie, a potem biorąc część z nich i rozkładając na innych kłodach, na których siedzieliśmy wokół ogniska. Były bardziej dla wygody niż dla ciepła, wszyscy wilkołaki mieli gorące ciała. Nawet ci, którzy jak ja, nie mieli jeszcze swojego wilka. Jeszcze, dodałam.
„Czekasz na jutro?” zapytał Alfa Mark, gdy on, Gamma Jonas i mój ojciec podeszli do mnie.
„Trochę,” odpowiedziałam.
„Co znaczy trochę, fasolko?” zapytał Gamma Jonas. On, mój ojciec i Alfa byli najlepszymi przyjaciółmi przez całe życie. Nikt nie był zaskoczony, gdy Alfa Mark mianował mojego ojca swoim Betą, a Jonasa Gammą, kiedy przejął prowadzenie stada od swojego ojca. To było lata przed tym, jak ja i mój brat się urodziliśmy. Dorastaliśmy z rodzinami Alfy i Gammy jako częścią naszej własnej. Mój brat, Elder, był najlepszym przyjacielem Jamesa, syna Alfy. Wszyscy oczekiwali, że będę najlepszą przyjaciółką Cindy, córki Gammy Jonasa. Ale nie dogadywałyśmy się wcale. Po prostu utrzymywałyśmy przyjazne relacje ze względu na nasze rodziny.
„Myślę, że moja dynia jest zdenerwowana. Osiemnaście lat to duży krok,” powiedział tata, obejmując mnie ramieniem i przyciągając do siebie.
„To prawda. Będzie mogła wyczuć swojego partnera, a on będzie mógł ją zidentyfikować, jeśli oboje mają ponad osiemnaście lat,” powiedział Alfa z dużym uśmiechem.
„Jest za młoda na takie rzeczy,” mój tata zmarszczył brwi, a jego obaj przyjaciele wybuchnęli śmiechem. Mój tata i Alfa Mark mieli częściowo rację. Byłam zdenerwowana możliwością wyczucia mojego partnera. Ale było coś więcej. Mój wilk nadal do mnie nie przyszedł, nigdy nie byłam w stanie się przemienić, a z każdą pełnią księżyca, która przychodziła i odchodziła, wyglądałam słabiej w oczach innych wilkołaków. Zaczynało się móc przemieniać między szesnastym a dwudziestym piątym rokiem życia. Wszyscy wiedzieli, że im młodszy jesteś, kiedy twój wilk przychodzi, tym silniejszy on, a więc ty, jesteś. James przemienił się po raz pierwszy miesiąc po ukończeniu szesnastu lat, mój brat siedem miesięcy po swoich szesnastych urodzinach. Cindy miała trochę ponad siedemnaście lat, kiedy się przemieniła. Ja miałam prawie osiemnaście lat i nawet nie poczułam najmniejszego mrowienia podczas pełni. Bałam się, że jeśli znajdę swojego partnera, uzna mnie za zbyt słabą.
„Nadal martwisz się o swojego wilka, mała?” zapytał Alfa. Skinęłam głową. Rozmawialiśmy o tym wiele razy w ciągu ostatnich dwóch lat. „Armeria Rose Winstone, dwa lata to nic. Ona do ciebie przyjdzie,” powiedział. Skrzywiłam się, gdy użył mojego pełnego imienia. Moja mama miała słabość do wszystkiego, co rośnie, i nazwała swoje jedyne dwoje dzieci swoimi ulubionymi roślinami. Mój ojciec nie sprzeciwił się, bo kochał ją za bardzo, żeby nie pozwolić jej na swoje.
„Wiem, Alfa,” powiedziałam.
„Jesteś idealna, taka, jaka jesteś, dyniu,” powiedział mój tata i pocałował mnie w czubek głowy.
„Musisz tak mówić, jesteś moim ojcem,” zauważyłam.
„A jeśli jakiś chłopak powie ci coś innego, powiedz nam, a skopiemy mu tyłek.”
„Dzięki, wujku Jonas,” powiedziałam.
„Zawsze do usług,” odpowiedział i poczochrał mi włosy. Sprzeciwiłam się i próbowałam się wyrwać, ale mój tata się śmiał i trzymał mnie w miejscu. Nienawidziłam, kiedy ktoś mieszał mi we włosach. Trudno było je utrzymać w ryzach z ich rudymi lokami, ale jak ktoś je zmierzwił, stawały się jednym wielkim puchem kołtunów i puszenia.
„Dobra, koniec leniuchowania. Ruszajcie się. Zobaczymy się później wieczorem, mała, a po północy będziemy świętować twój wielki dzień,” powiedział nam Alfa.
„Dobrze, już idziemy,” westchnął mój ojciec z udawanym niezadowoleniem. Czasami myślę, że oni troje utknęli w wiecznym trybie nastolatków, i trochę mnie przeraża myśl, że to oni rządzą stadem. Ale są w tym dobrzy. Nasze stado jest jednym z najsilniejszych i najbardziej szanowanych stad na świecie. To dla nas wszystkich powód do dumy. Gdy mój ojciec i jego dwaj przyjaciele kontynuowali inspekcję, wróciłam do swoich wieczornych obowiązków. Zwykle pomagałam mamie, gdy ona i kilka innych kobiet przygotowywały jedzenie. Ale zostałam przydzielona do innych zadań i zgaduję, a raczej mam nadzieję, że to dlatego, że pracują nad niespodziankowym tortem na moje urodziny. Idąc do Sally, partnerki Jonasa, aby dowiedzieć się, jakie gry planuje dla maluchów, próbowałam sobie przypomnieć, że mam szczęście. Mam dobrą rodzinę, dobrych przyjaciół i dobre stado. Co z tego, że nie mam wilka? Trzy na cztery to nie jest zły wynik, prawda? A jeśli znajdę swojego partnera i pokocha mnie jak partnerzy, to będę miała cztery na pięć. To byłoby fantastyczne. Chyba że cię odrzuci, bo nie masz wilka, mówił cichy głos w mojej głowie. To jak zepsuta płyta, która ciągle gra w mojej głowie.
Godziny później siedziałam przed ogniskiem, śmiejąc się z innymi, gdy Nick, jeden z najstarszych wojowników w stadzie, opowiadał historię o tym, jak pokonał hordę wampirów. Liczba wampirów rosła z każdą pełnią księżyca. Ale wszyscy uwielbialiśmy słuchać jego opowieści. Większość członków stada biegała w swojej wilczej formie w okolicznym lesie. Nadal nie czułam potrzeby przemiany, więc jak zwykle zgłosiłam się do pilnowania maluchów i nastolatków. Było tuż po północy, kiedy stado zaczęło wracać. W grupach lub parach wychodzili z lasu, wszyscy uśmiechnięci i zrelaksowani. Zastanawiałam się, dlaczego wracają tak wcześnie, gdy moja mama i Luna Joy wyszły z lasu z tortem urodzinowym między sobą. Poczułam, jak moje oczy robią się wielkie, patrząc na niesamowite dzieło, które postawiono przede mną. Był to trzywarstwowy tort z białym lukrem i pokryty cukrowymi kwiatami, wyglądał jak kwiecista łąka. Na górze paliły się dwie świeczki, jedna i osiem.
„Wszystkiego najlepszego, kochanie,” powiedziała moja mama.
„Dziękuję, mamo.” Mama mnie przytuliła, a potem Luna Joy również mocno mnie objęła.
„Mam nadzieję, że szybko znajdziesz swojego partnera i że będzie wszystkim, czego pragniesz i na co zasługujesz,” szepnęła mi Luna.
„Dziękuję, Luno,” odpowiedziałam.
„Czas zdmuchnąć świeczki i pomyśleć życzenie, kochanie,” powiedział mój tata, dołączając do nas.
„Jeszcze nie. Starszy jeszcze nie przyszedł,” zauważyła moja mama.
„Jest z Jamesem i Cindy,” powiedziała Luna Joy, wtulając się w Alfę.
„Mogę poczekać,” zaoferowałam, co przyniosło mi uśmiech od pary Alfa.
„Szczerze mówiąc, całe stado jest tutaj, a my czekamy na naszego syna,” powiedziała moja mama, a ja słyszałam w jej głosie niecierpliwość. Usłyszałam mojego brata i naszych przyjaciół, zanim ich zobaczyłam. Mój brat wybiegł z lasu, a zaraz za nim James, podczas gdy Cindy szła wolniej.
„Przepraszam, przepraszam, nie zdawałem sobie sprawy, jak głęboko wbiegliśmy w las. Nie zdmuchnęłaś jeszcze świeczek, prawda?” zapytał Starszy.
„Nie, czekała,” powiedziała mu nasza mama, dając mu spojrzenie, które mówiło wszystkim, że nie jest zadowolona.
„Przepraszam,” powiedział znowu. Ja? Nie zwracałam uwagi na to, co mówił mój brat. Cała moja uwaga była skupiona na zapachu sandałowca i ananasa. Nawet bez mojego wilka wiedziałam, że to zapach mojego partnera. Odwróciłam się w jego stronę, gdy zobaczyłam Jamesa stojącego na skraju lasu, patrzącego na mnie z takim samym zaskoczeniem, jakie czułam. James, syn Alfy, był moim partnerem?
Ostatnie Rozdziały
#136 Epilog
Ostatnia Aktualizacja: 4/18/2025#135 Rozdział 135
Ostatnia Aktualizacja: 4/18/2025#134 Rozdział 134
Ostatnia Aktualizacja: 4/16/2025#133 Rozdział 133
Ostatnia Aktualizacja: 4/16/2025#132 Rozdział 132
Ostatnia Aktualizacja: 4/15/2025#131 Rozdział 131
Ostatnia Aktualizacja: 4/15/2025#130 Cahpter 130
Ostatnia Aktualizacja: 4/14/2025#129 Rozdział 129
Ostatnia Aktualizacja: 4/14/2025#128 Rozdział 128
Ostatnia Aktualizacja: 4/13/2025#127 Rozdział 127
Ostatnia Aktualizacja: 4/12/2025
Może Ci się spodobać 😍
Idealny Drań
"Spadaj, ty sukinsynu!" warknęłam, próbując się wyrwać.
"Mów!" warknął, chwytając moją brodę jedną ręką.
"Uważasz, że jestem dziwką?"
"Czyli to nie?"
"Idź do diabła!"
"Dobrze. Tylko tego potrzebowałem," powiedział, podnosząc moją czarną bluzkę jedną ręką, odsłaniając moje piersi i wywołując falę adrenaliny w moim ciele.
"Co ty, do cholery, robisz?" dyszałam, gdy patrzył na moje piersi z zadowolonym uśmiechem.
Przejechał palcem po jednym ze śladów, które zostawił tuż pod jednym z moich sutków.
Drań podziwiał ślady, które na mnie zostawił?
"Obejmij mnie nogami," rozkazał.
Pochylił się wystarczająco, by wziąć moją pierś do ust, mocno ssąc sutek. Przygryzłam dolną wargę, by stłumić jęk, gdy ugryzł, sprawiając, że wygięłam się w jego stronę.
"Zaraz puszczę twoje ręce; nie waż się mnie powstrzymywać."
Drań, arogancki i całkowicie nieodparty, dokładnie taki typ faceta, z którym Ellie przysięgła sobie nigdy więcej się nie angażować. Ale kiedy brat jej przyjaciółki wraca do miasta, znajduje się niebezpiecznie blisko ulegania swoim najdzikszym pragnieniom.
Jest irytująca, inteligentna, seksowna, całkowicie szalona i doprowadza Ethana Morgana do szału.
To, co zaczęło się jako prosta gra, teraz go dręczy. Nie może przestać o niej myśleć, ale nigdy więcej nie pozwoli nikomu wejść do swojego serca.
Nawet gdy oboje walczą z całych sił przeciwko temu płonącemu przyciąganiu, czy będą w stanie się oprzeć?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona












