
Pocałowałeś Moja Duszę
Soumiya S. Sahoo · Zakończone · 90.5k słów
Wstęp
Brązowy wilk z zakrwawioną twarzą i rozdartym uchem spojrzał na nią i warknął, zanim odwrócił się i pobiegł głębiej w las, znikając z jej pola widzenia. Odetchnęła z ulgą, myśląc, że dzikie zwierzę uciekło, prawdopodobnie przestraszone nią, ale wtedy usłyszała niski warkot za sobą. Zaniepokojona powoli się odwróciła, tylko po to, by zobaczyć wilka dwa razy większego od poprzedniego, który wpatrywał się w nią.
Ważne**
Ta historia została napisana, gdy miałam 16 lub 17 lat. Nigdy nie była edytowana. Zawiera błędy gramatyczne i niedojrzałe pisanie. Czytasz na własne ryzyko!! Pod koniec można zauważyć stopniową zmianę stylu pisania.
Rozdział 1
Człowiek to istota, która ma uczucia i emocje, od których nigdy nie może się uwolnić. Bez względu na wszystko, zawsze będziesz pamiętać, jak życie podnosi cię z jednego okresu i wrzuca w inny. Życie, westchnęłam głośno, myśląc o tym, jak moje życie drastycznie się zmieniło. Samotna łza spłynęła mi z oka, gdy przypomniałam sobie wydarzenia sprzed dwóch lat.
„Nie chcę, żebyś odchodziła. Proszę, nie odchodź. Boję się.” Spojrzałam w jej oczy i przytuliłam ją mocniej do piersi, delikatnie całując ją w czoło. Obiecałam, że wrócę niedługo.
„Nie płacz, Sissie idzie załatwić ważne sprawy zawodowe.” Przestała płakać i swoimi małymi rączkami chwyciła moją twarz, szlochając. Przez chwilę wahałam się, myśląc, że powinnam po prostu zostawić pracę i zostać z nią, ale potem wiedziałam, że mam obowiązki. Dobrze, poczekam na ciebie.
„Dobra dziewczynka.” Pocałowałam ją jeszcze raz i wyszłam z sali.
Głębokie westchnienie wydobyło się z moich ust, gdy patrzyłam przez okno mojego czerwonego Audi A3 Cabriolet. Obserwowałam, jak krajobraz mijał.
Moje życie się zmieniło i ja też.
Przeszłam przez tak wiele w moim życiu, czego desperacko chcę zapomnieć, ale nie moralności.
Spojrzałam w lusterko wsteczne, aby zobaczyć swoje matowe brązowe oczy patrzące na mnie z ciemnymi kręgami wokół nich. „Co zrobiłaś ze sobą, panno Aderyn Brookes?” mruknęłam do siebie. Wszystko, co miało się wydarzyć, przeminęło i nie byłam już tą dwudziestoletnią dziewczyną. Mam teraz dwadzieścia dwa lata i zmieniłam się tak bardzo, że nawet ludzie, którzy mnie znali, nie rozpoznaliby mnie, gdybym się im nie przedstawiła. Gdy prowadziłam, zaczęła mnie swędzić głowa, ponieważ siedziałam na moich brązowych włosach sięgających talii, i warknęłam z irytacją, używając drugiej ręki, aby odgarnąć włosy na bok i usiąść wygodnie, mijając domy. Zdecydowanie potrzebuję obcięcia włosów!
Właściwie jechałam Jeeną, nazwą, którą nadałam mojemu Audi, do mojego celu. Uwielbiałam podróżować i od roku podróżowałam wszędzie. Odczuwanie powietrza, poznawanie nowych kultur stało się częścią mojego życia od roku.
Przez trzy godziny jechałam, jechałam i jechałam. W końcu po dwudziestu minutach zauważyłam diner. Zaparkowałam Jeenę na miejscu parkingowym i założyłam czarne aviatory. Wzięłam ze sobą plecak, rozglądając się po miejscu, i weszłam do środka, czując głód. Gdy tylko otworzyłam drzwi dineru, mentalnie śliniłam się, czując aromat jedzenia.
Jedzenie. To słowo jest dla mnie jak niebo. Nie mogę przestać jeść nawet na kilka minut, a tutaj czekałam trzy godziny i dwadzieścia minut, żeby coś zjeść.
Restauracja była pełna ludzi, a kelnerka biegała tam i z powrotem, przyjmując zamówienia i serwując jedzenie. Wybrałam kąt, usiadłam i po kilku minutach pojawił się chłopak, który zapytał o moje zamówienie. Po złożeniu zamówienia, przestał pisać w swoim notesie i spojrzał na mnie dziwnie, ale nic nie powiedział i odszedł.
Po 15 minutach moje jedzenie zostało podane. Najbardziej interesujące było to, że wszyscy, mam na myśli każdego człowieka obecnego w restauracji, patrzyli na mnie, jakbym wyrosły dwa lub trzy rogi na głowie.
Nie podobało mi się, że byłam w centrum uwagi, więc warknęłam: „Co, nigdy nie widzieliście dziewczyny jedzącej?” Na to wszyscy odwrócili wzrok.
To nie była moja wina. Zazwyczaj nigdy nie warkam na ludzi, ale byłam głodna, a to ich wina, że się gapili. Technicznie rzecz biorąc, zamówiłam wszystko, co było dostępne w tej restauracji.
Nie kłamałam, kiedy mówiłam, że zamówię wszystko. Bez marnowania kolejnych minut wbiłam się w jedzenie.
Kiedy skończyłam, ludzie znów się gapili. Niektórzy patrzyli z niedowierzaniem, a inni z rozbawieniem. Skończyłam wszystko. Serio myśleli, że zmarnuję swoje jedzenie?
Jakie to osądzające?
Tylko się uśmiechnęłam. Zapłaciłam rachunek starszej pani z szeroko otwartymi ustami i ruszyłam do wyjścia.
Gdy tylko dotarłam do klamki, drzwi zostały szeroko otwarte i przede mną stanął, myślę, że najprzystojniejszy mężczyzna na świecie.
A co ja robiłam w tym czasie?
Nie mogłam się ruszyć, jakby jego głębokie leśne zielone oczy trzymały mnie w niewoli, próbując zajrzeć głęboko w moją duszę, ale nie mogły.
Patrzyłam.
On patrzył.
Patrzyłam.
On patrzył.
Ludzie patrzyli.
Patrzyłam.
Kilku facetów obok niego również patrzyło i nagle zauważyłam zmianę w jego oczach.
Jego oczy powoli zmieniały się z leśnej zieleni na odcień czerni.
Jak nienawiść.
Co do diabła?
Otrząsnęłam się, wyrwałam się z jego niewoli wzroku.
Odwracając uwagę od niego, przeszłam obok niego i facetów do mojego Blush.
Nie wiem, dlaczego moje serce nie przestawało bić tak szybko.
Odpaliłam silnik i wyjechałam z parkingu, kontynuując swoją podróż.
O rany, co do diabła?
Dlaczego myślę o tym facecie z leśnymi zielonymi oczami?
I jak do diabła zmienił kolor oczu?
Nie, to niemożliwe, musiałam śnić.
Czy to możliwe?
Ostatnie Rozdziały
#60 Epilog
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#59 Rozdział 59
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#58 Rozdział 58
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#57 Rozdział 57
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#56 Rozdział 56
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#55 Rozdział 55
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#54 Rozdział 54
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#53 Rozdział 53
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#52 Rozdział 52
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#51 Rozdział 51
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.












