
Początki
Maria McRill · Zakończone · 190.5k słów
Wstęp
"Obiecaj mi, że przeżyjesz" - znowu spoglądam na bestię.
"Zmusisz mnie, żebym dotrzymał słowa, prawda?"
Wilk siada na tylnych łapach, unosi głowę i wydaje długi, mocny skowyt. Dźwięk wibruje w ziemi pod moimi stopami i dociera prosto do mojego serca, łagodząc płomienie. Na początku jestem w szoku, potem czuję, jak gniewna energia opuszcza moje ciało. Osuwam się na piasek, drobne ziarenka wbijają się w suchą skórę na moich kolanach, ale to mnie nie obchodzi, ten ból jest niczym w porównaniu z tym w mojej piersi.
Drżę, płaczę, próbując utrzymać gniew, który mnie napędzał, ale on się wymyka. Wilk krąży wokół mnie kilka razy, a potem zajmuje miejsce obok mnie, skomląc trochę, zanim zaskakuje mnie, kładąc swoją ogromną głowę na moich kolanach.
***Kiedy Bogini chce uszczęśliwić swojego syna, nie ma pojęcia, że jej działania doprowadzą do powstania dwóch nowych gatunków i przypieczętują los jednej dziewczyny.
Rozdział 1
Czuję ciepło ognia, gdy moja matka dokłada więcej drewna, aby wilgotne powietrze nie dostawało się do naszej jaskini, fale ciepła pieszczą moje policzki.
Na jej twarzy widnieje blask, jakiego nigdy wcześniej nie widziałam, i słyszę, jak bierze oddech, jakby nie mogła oddychać od dłuższego czasu.
Na zewnątrz deszcz leje po raz pierwszy od mojego dzieciństwa, a każda dusza w jaskini jest zrelaksowana i w ciszy, dziękując wielkiemu niebu za jego hojność.
Było ciężko; słońce było wściekłe, a ziemia bardzo ucierpiała.
Trawa uschła pierwsza, zielony miękki dywan zastąpił brązowy, szorstki, który sprawiał, że stopy bolały od samego chodzenia po nim.
Po trawie przyszła kolej na krzewy i drzewa, wszystkie wyczerpały swoje zapasy i zamknęły się, czekając... Zwierzęta opuściły naszą ziemię, szukając pożywienia lub będąc pochłonięte przez niebo.
Jezioro na szczycie naszej góry wciąż ma trochę wody, ale ryby dawno zniknęły.
Żyjemy z plonów, które udaje nam się wyhodować, ale nie jest to wiele, a nasi ludzie są słabi, wielu z nas jest chorych.
Spoglądam na swoje ciało; jestem niczym innym jak spaloną słońcem skórą i kośćmi. Moja klatka piersiowa szeleszczy przy każdym oddechu, bo od dawna wypełnia ją sucha ziemia. Moje długie włosy są jak martwa trawa—suche, matowe i chrupiące w dotyku.
Moja matka podchodzi i bierze mnie za rękę, ciągnąc w stronę wejścia do naszej jaskini i na deszcz. Woda uderza mnie, i łapię powietrze, ale to najlepsze uczucie, jakie kiedykolwiek miałam. Twarde krople sprawiają, że moje małe napięte mięśnie się rozluźniają i chłodzą moje ciepłe ciało. Czuję, jak mrowią po mojej skórze jak rój pszczół, i płaczę. Płaczę z radości dla naszej ziemi, dla naszych ludzi i dla powracających zwierząt. Moje słone łzy mieszają się ze słodkim smakiem deszczu w moich ustach, i patrzę w oczy mojej matki, a jej emocje odzwierciedlają moje własne. Kręcimy się, tańczymy, płaczemy i śmiejemy się razem. Oddychanie staje się trudne, muszę zwolnić. Matka kładzie ręce na moich ramionach, zmuszając mnie do zatrzymania się. Jej ręce wędrują po mojej twarzy, odsuwając długie mokre kosmyki włosów z mojej twarzy. Całuje mój nos, policzki i usta, a potem opiera czoło o moje. Jej modlitwa jest silna, gdy dziękuje niebu.
"Dziękuję ci, piękne niebo, że mnie wysłuchałeś i odpowiedziałeś. Dziękuję ci, piękne niebo, za twój dar dla ziemi. Dziękuję ci, piękne niebo, za twój dar dla naszych ludzi, i dziękuję ci, piękne niebo, za życie mojej córki. Ona będzie żyć, będzie silna i będzie twoją służebnicą."
Gdy tylko ostatnie słowo jej modlitwy opuściło jej usta, nowo znaleziona siła opuściła mnie. Moje nogi zniknęły spod mnie, i upadłam na ziemię. Moja klatka piersiowa płonie, a każdy oddech jest jak płomienie liżące moje wnętrzności. Klękam i opieram się na rękach, próbując odkaszlnąć ogień, i z każdym kolejnym próbą, trochę więcej powietrza wchodzi do środka. Biorę głębsze oddechy i kaszlę mocniej, a wtedy to czuję; jakby ogień pomagał stopić kurz w moich płucach. Otwieram usta i wymiotuję. Szara gorąca śluz rozpryskuje się na moje ręce, zanim deszcz ją zmyje, i znów oddycham, naprawdę oddycham, głębokie czyste oddechy do dna moich płuc. Żadnego ognia, żadnego bólu, żadnego braku tlenu.
Spoglądam na moją matkę; mimo że deszcz leje się po jej twarzy, widzę, że płacze, ale to są łzy, które pojawiają się, gdy myślisz, że straciłeś coś ważnego w swoim życiu, tylko po to, by to odzyskać. Łzy radości i ulgi.
Pomaga mi wstać i wtula mnie w swoje ramiona, a ja słyszę jej radosne łkania przy moich włosach. Znów się kręcimy i tańczymy, a wkrótce dołącza do nas kilku innych z jaskini. Dzieci skaczą w kałużach, a mężczyźni i kobiety obejmują się i całują. Zbierają wodę do garnków, aby przynieść ją do jaskini na wypadek, gdyby deszcz znowu zniknął.
Kładę się i zamykam oczy, zapach i bębnienie deszczu na zewnątrz jaskini kołyszą mnie do snu, a na mojej twarzy pojawia się uśmiech.
Jestem prawie tam, w krainie zielonej trawy, zwierząt i rzek bez końca, kiedy moje oczy otwierają się na zimny wiatr liżący moją twarz, pozostawiający smak mokrego żwiru na moim języku. Widzę cienie poruszające się po ścianie jaskini, zbyt szybko, by były ludzkie, a potem zaczynają się krzyki.
Głosy pełne paniki, mężczyźni, kobiety i dzieci próbują uciec przed cieniami, które ich ścigają. Mokre dźwięki rozdzierania ciała i bulgotanie krwią wypełnionych gardeł.
Moja matka biegnie do mnie i pada na kolana przede mną.
„Słuchaj mnie, dziecko! On cię nie zobaczy, ale cię poczuje. Musisz pozostać nieruchoma i czekać; nie pozwól mu cię złapać. Przeżyj! Słyszysz mnie? Obiecaj mi, że przeżyjesz! Wszystko teraz zależy od ciebie. Znajdź wilka i zdobądź swojego. To jedyny sposób, aby go pokonać.”
Złote oczy pojawiają się za moją matką. Czuje go, ale zamiast walczyć, krzyczeć czy próbować uciec, ma oczy utkwione w moich i powoli przechyla głowę na bok, odsłaniając szyję. Złote oczy zbliżają się, a ja widzę twarz, do której należą. Mężczyzna o najpiękniejszych rysach, jakie kiedykolwiek widziałam: jego brązowe włosy były krótkie i nawet nie sięgały ramion; jego skóra była blada, ale nie chora; miał mocną szczękę i pełne czerwone usta, a jego kości policzkowe były wysokie, ale ciało je pokrywające było zdrowe, nigdy nie zaznało głodu. Jego złote oczy były otoczone gęstymi ciemnymi rzęsami pod parą grubych brwi.
Chciałam wyrwać moją matkę z tego stanu, zmusić ją do ucieczki, ale byłam zamrożona, z plecami twardo przyciśniętymi do kamiennej ściany za mną. Byłam zahipnotyzowana pięknem przede mną.
Czy znowu rozgniewaliśmy niebiosa? Czy niebo zesłało to piękno, aby nas ukarać?
Wszystko działo się jak w zwolnionym tempie, piękna twarz blisko szyi mojej matki, pełne usta rozchylone, a ostre, długie zęby wbijają się w ciało mojej matki.
Ssanie, połykanie, ssanie i połykanie, dźwięk przypominał mi wodę, którą piłam z bukłaka jako dziecko. Blask mojej matki zanika, pojedyncza łza spływa po jej policzku, a ja zamykam oczy.
Kiedy następnym razem otworzyłam oczy, ogień w jaskini dawno zgasł, a słońce wpadało przez otwór jaskini, dumnie przeganiając deszcz. Zamknęłam oczy ponownie, mając nadzieję, że moja matka wkrótce się obudzi i rozpali ogień; nigdy nie byłam w tym dobra. Próbowałam nasłuchiwać dźwięków w jaskini, ale powitała mnie martwa cisza. Żadnych kobiet kołyszących płaczące dzieci, żadnych mężczyzn krzątających się przed wyjściem do pracy. Jedynymi dźwiękami były moje własne. A potem uderzył mnie zapach. Zapach krwi, wnętrzności i martwych ciał. Wspomnienia uderzyły mnie jak piorun. Ledwo mogłam oddychać; musiałam się wydostać. Próbując znaleźć siłę, zaczęłam na rękach i kolanach w kierunku otworu.
-
Notatka od autora: Dziękuję za przeczytanie!
-
To moja pierwsza książka, a angielski nie jest moim ojczystym językiem, więc proszę zostawcie miły komentarz, aby wskazać błędy.
-
Polubcie rozdział, jeśli wam się podobał!
Ostatnie Rozdziały
#141 Rozdział 140 - Odrodzenie
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#140 Rozdział 139 - Starzy przyjaciele, nowa rodzina.
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#139 Rozdział 138 - Nowe procedury
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#138 Rozdział 137 - Zrób to
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#137 Rozdział 136 - Kocham je wszystkie
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#136 Rozdział 135 - Zabij ich wszystkich
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#135 Rozdział 134 - Zbieranie wojsk
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#134 Rozdział 133 - Głos ze światła
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#133 Rozdział 132 - Wniosek
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025#132 Rozdział 131 - Poddanie się
Ostatnia Aktualizacja: 10/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












