
Swatka
Sophie Smith · Zakończone · 242.5k słów
Wstęp
Nikt nie wychodzi ze Swatki bez szwanku. Proces jest prosty—każdy uczestnik jest łączony z istotą nadprzyrodzoną, często przypieczętowując swój los krwią. Śmierć jest najczęstszym wynikiem, a Saphira nie spodziewa się niczego innego. Ale kiedy dzieje się niemożliwe, zostaje połączona z istotą tak legendarną, tak potężną, że nawet najodważniejsi drżą na jej imię—królewskim smokiem.
Teraz związana z pradawną siłą zniszczenia, Saphira znajduje się wśród królewskiej watahy. Z nimi przemierza świat pełen władzy, oszustwa i przeznaczenia. Gdy kroczy tą nową ścieżką, znajome twarze powracają, wyciągając na światło dzienne dawno pogrzebane tajemnice. Jej pochodzenie—kiedyś zagadka—zaczyna się rozwikłać, ujawniając prawdę, która może zmienić wszystko.
Rozdział 1
Księżyc zawsze był jej przeznaczeniem.
Odkąd Saphira sięgała pamięcią, śniła o tej nocy: o swoich osiemnastych urodzinach, o pełni wschodzącej specjalnie dla niej i o chwili, w której jej wilk wreszcie się obudzi. Każda historia, jaką kiedykolwiek usłyszała, każda szeptana obietnica starszyzny, każdy sen, którego kurczowo się trzymała, mówiły to samo... Kiedy księżyc woła, twój wilk odpowiada.
A dziś w nocy księżyc wołał.
Członkowie watahy zebrali się wokół niej w luźnym kręgu. Jedni patrzyli z zazdrością, inni z zachwytem, ale wszyscy czekali na tę samą chwilę. Na jej pierwszą przemianę.
Czekała na to całe życie.
Kiedy księżyc wynurzył się ponad linią drzew, ogromny i jasny, weszła w jego blask. Światło spłynęło na nią jak roztopione srebro, jednocześnie ciepłe i zimne. Zamknęła oczy, gotowa na trzask łamanych kości, napływ mocy, dziki, piękny przypływ jej wilka, który wstaje, by ją powitać.
Czekała... i czekała. Ale nic się nie wydarzyło. Drżenie pod jej skórą zamigotało… po czym zgasło.
Wśród watahy przebiegł cichy pomruk. Saphira przełknęła ślinę i spróbowała jeszcze raz… wymuszając przemianę, błagając o nią, prosząc w myślach boginię księżyca. Serce waliło jej w uszach, zagłuszając szepty za plecami.
Ale wciąż nic.
Minuty ciągnęły się jak wieczność. Im wyżej wspinał się księżyc, tym płytszy stawał się jej oddech. Próbowała wywołać przemianę siłą, spróbowała przywołać cokolwiek, ktokolwiek, ale jej ciało uparcie, boleśnie pozostawało ludzkie.
Gdy księżyc dotarł do zenitu i go minął, prawda uderzyła w nią z całą mocą.
Jej wilk nie przyjdzie.
W piersi otworzył się zimny, pusty ból. Szepty watahy wokół niej zaostrzyły się, tnąc noc jak ostrza.
— Bez wilka.
— Zepsuta.
— Bezużyteczna.
Ktoś zachichotał. Ktoś inny wymamrotał modlitwę. Kilkoro odsunęło się, jakby jej porażka była zaraźliwa.
Saphirze zamglił się wzrok; nie mogła oddychać. Nie mogła już dłużej z nimi zostać, więc pobiegła.
Gałęzie szarpały jej ramiona, kiedy uciekała w głąb lasu, a z każdym krokiem obraz rozmazywał się coraz bardziej. Nie zatrzymała się, dopóki nie dotarła na skraj urwiska, gdzie ziemia urywała się pod jej stopami. Daleko w dole ryczała rzeka — ciemny, żarłoczny nurt, który połykał wszystko na swojej drodze.
Wpatrywała się w noc, łzy spływały jej po policzkach, a głos łamał się, gdy błagała boginię księżyca o odpowiedź.
— Dlaczego ja? Dlaczego odebrałaś mi jedyną rzecz, na którą czekałam całe życie? Co zrobiłam źle?
Ale wiatr nie przyniósł żadnej odpowiedzi. Tylko ciszę.
Za jej plecami rozległy się kroki. Przez ułamek sekundy miała nadzieję, że może ktoś przyszedł ją pocieszyć, powiedzieć, że to pomyłka, że jej wilk po prostu się spóźnia.
Ale to była Ruby.
Głos jej przyrodniej siostry ociekał jadem.
— Jesteś hańbą dla tej rodziny. Nie powinnaś była się urodzić.
Saphira drgnęła, lecz wyraz twarzy Ruby mówił jej, że to jeszcze nie koniec.
— Ośmieszyłaś nas przed całą watahą. Ojciec nigdy ci tego nie wybaczy. I ja też nie.
Saphira otworzyła usta, żeby coś powiedzieć, ale Ruby odwróciła się, po czym gwałtownie zawróciła z warknięciem i ruszyła na nią z szarżą. Jej zamiar był oczywisty — skoro Saphira stała tak blisko krawędzi, Ruby chciała zepchnąć ją w przepaść.
Ogarnęła ją panika i potknęła się, cofając, przygotowana na uderzenie. Wtedy spomiędzy drzew wypadł Connor. Nie zawahał się ani przez chwilę. Rzucił się między nie, odpychając Saphirę z drogi Ruby całą siłą, jaką miał.
Świat zawirował jej przed oczami, gdy ciężko uderzyła o ziemię, a wstrząs wybił jej powietrze z płuc. Ból przeszył kręgosłup. Z trudem zaczerpnęła tchu, gramoląc się na łokcie akurat na czas, by usłyszeć krzyk Ruby.
— CONNOR!
Krew w żyłach Saphiry zamieniła się w lód. Ruby pochylała się nad krawędzią urwiska, a jej głos niósł się echem po górach, piskliwy i spanikowany.
Connora nigdzie nie było widać.
Serce Saphiry waliło o żebra, a żołądek podchodził do gardła, gdy zataczając się, dopadła do brzegu. Rzeka w dole kotłowała się wściekle, pożerając wszystko na swojej drodze. Krzyczała jego imię, aż załamał jej się głos, ale nie było odpowiedzi.
Tylko szum rzeki i cisza dookoła.
Ugięły się pod nią kolana. Chwyciła ziemię, trzęsąc się, łkając i modląc się o cud. Nawet nie zauważyła, że Ruby odeszła, dopóki nie wróciła, maszerując z powrotem, a za nią cały wataha.
— Zepchnęła go! — krzyknęła Ruby. — Zabiła go! Connor i ja przyszliśmy ją pocieszyć, ale odbiło jej, bo nie przemieniła się i nas zaatakowała!
— Nie, ona kłamie! — próbowała błagać Saphira, ale nikt nie słuchał.
— Connor mnie uratował, a ona go zepchnęła! — zaniosła się szlochem Ruby.
Saphira próbowała mówić, próbowała wyjaśnić, ale nikt nie słuchał. Uwierzyli Ruby bez wahania, a Saphira nie miała żadnego dowodu. Wataha zacisnęła krąg wokół niej, ich spojrzenia były zimne, a osąd niepodważalny.
Nie mogli jej zabić za zbrodnię, o którą ją oskarżano — nie dlatego, że jej wierzyli, ale dlatego, że nie było ciała Connora. A bez dowodu nie mogli jej stracić.
Zamiast tego wymierzyli inną karę. Zaciągnęli ją do lochów i nakazali osiemnaście batów srebrnym biczem. Po jednym uderzeniu za każdy rok życia Connora, którego już nigdy nie dożyje.
Bicz przetykany srebrem raz po raz rozdzierał jej plecy. Krzyczała przy każdym uderzeniu. W przeciwieństwie do reszty watahy nie miała wilka, który stępiłby ból albo zagoił rany. W pewnym momencie nie była pewna, czy przeżyje, i jakaś część jej samej wcale tego nie chciała. Ale przeżyła… ledwie.
Blizny zostały i z biegiem lat się zmieniały. Były wypukłe, poszarpane — wyryte w skórze przypomnienia. Nosiła je jak drugi kręgosłup, każdy ślad był wspomnieniem zdrady, straty i nocy, gdy jej świat się rozpadł.
Przez lata spojrzenia watahy podążały za nią jak cienie. Szeptali „morderczyni, potwór, pomyłka” za każdym razem, gdy przechodziła obok.
Nauczyła się trzymać głowę nisko i przełykać żal. A do tego nauczyła się żyć z ciężarem zbrodni, której nie popełniła.
Ale Saphira nie pozwoliła się złamać. Nie chciała wierzyć, że Connor zginął na próżno, i nigdy nie miała zamiaru zaakceptować zwycięstwa Ruby.
Tamtej nocy obudziło się w niej coś dzikiego, zaciekłego. Może to nie był jej wilk, tak jak pragnęła, ale była to wola — i obietnica.
Obietnica, że pewnego dnia odkryje prawdę i pomści brata oraz udowodni im wszystkim, jak bardzo się mylili.
I pewnego dnia sprawi, że wszyscy pożałują, że zlekceważyli dziewczynę, która nigdy się nie przemieniła.
Ostatnie Rozdziały
#243 1 ROK PÓŹNIEJ
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#242 ROZDZIAŁ 241
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#241 ROZDZIAŁ 240
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#240 ROZDZIAŁ 239
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#239 ROZDZIAŁ 238
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#238 ROZDZIAŁ 237
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#237 ROZDZIAŁ 236
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#236 ROZDZIAŁ 235
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#235 ROZDZIAŁ 234
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026#234 ROZDZIAŁ 233
Ostatnia Aktualizacja: 6/29/2026
Może Ci się spodobać 😍
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Serenada Wilkołaka
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Niezłomna Przysięga
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Niechętna Panna Młoda Miliardera
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.












