Ukryta Żona Prezesa

W kawiarni na przedmieściach,

Elizabeth Jones niespokojnie wierciła się w boksie, jej oczy były utkwione w jej chłopaku, Anthony'm Thomasie.

"Anthony," chwyciła go za rękaw, jej głos drżał, "Co my zrobimy?"

Anthony siedział naprzeciwko niej, zaciśnięte usta, nerwowo bawił się filiżanką kawy.

"Elizabeth, uspokój się. Daj mi pomyśleć," mruknął.

"Jak mam się uspokoić? Jutro mam wyjść za twojego wujka. A ty jesteś moim chłopakiem," powiedziała Elizabeth, marszcząc brwi i przygryzając wargę. "Anthony, podjęłam decyzję. Nie pozwolę, żeby moja macocha i jej ekipa mną rządziły. Nie wyjdę za Michaela Thomasa." chwyciła jego rękę, "Anthony, uciekajmy razem!"

Anthony wyrwał rękę, jakby była w ogniu, jąkając się, "E-Elizabeth, m-musimy to przemyśleć. Nikt nie wie, że jesteś moją dziewczyną. Jeśli rodzina Thomasów się dowie, że cię zabrałem, jestem skończony."

Widząc, jak jej twarz opada, szybko dodał, "A może tak? Udawaj, że nic nie wiesz i weź ślub. Potem czekaj na mój telefon, okej? Nie stresuj się, Elizabeth. Wyciągnę cię stamtąd. Nawet jeśli coś pójdzie nie tak, Michael i tak długo nie pociągnie. Jest w śpiączce. Jak tylko odejdzie, przyjdę po ciebie. Zaufaj mi, nie zostawię cię."

Uśmiech Elizabeth złagodził jej twarz. Anthony wydawał się zbyt zdenerwowany, by to zauważyć.

Była tak piękna, że prawie zmienił swój plan.

Następnego dnia, na miejscu ślubu rodziny Thomasów, Elizabeth stała przed lustrem do makijażu. Była cała wystrojona.

Miała wysoką, szczupłą sylwetkę z elegancką postawą.

Suknia ślubna na miarę pasowała do niej jak ulał. Biały materiał przylegał do jej krągłości, a rąbek dotykał jej kostek.

Była szczupła, ale miała wszystkie odpowiednie krągłości.

Jej skóra była nieskazitelna, a makijaż sprawiał, że promieniała jak rozkwitająca czerwona róża.

Lustro odbijało jej olśniewającą twarz.

Ale jej piękne migdałowe oczy były pełne niepokoju.

Zostało dwadzieścia minut do ceremonii, a ona ciągle przeglądała telefon, niecierpliwie czekając na odpowiedź.

Ona i Anthony mieli plan, że on ją porwie. Ale jego telefon nie nadszedł.

Nie mogła dłużej czekać.

Ten ślub miał tylko pannę młodą.

Pan młody był nieobecny.

Sześć miesięcy temu, wypadek samochodowy sprawił, że Michael leżał w łóżku i był w śpiączce.

Lekarze powiedzieli, że ma mniej niż rok życia.

Jego mama, Mary Smith, była zdruzgotana.

Uważając, że to prawdziwa tragedia, że Michael przechodzi przez takie piekło w młodym wieku, Mary postanowiła zaaranżować mu małżeństwo, podczas gdy był jeszcze w śpiączce.

Nawet jeśli rodzina Thomasów była na najwyższym poziomie w Aurora Bay, nikt nie chciał wydać ich córki za mąż za mężczyznę na łożu śmierci.

Poza tym, Elizabeth już miała chłopaka.

Wstała z krzesła, ściskając telefon, i znalazła wymówkę, aby opuścić pokój.

W garderobie było zbyt wiele osób, więc nie mogła zadzwonić.

Ale musiała jak najszybciej skontaktować się z Anthonym.

Musiała wiedzieć, jak Anthony planuje pomóc jej wykręcić się z wesela.

Gdyby nie jej macocha, Jennifer Johnson, i przyrodnia siostra, Patricia Jones, które knuły te brudne intrygi, nie znalazłaby się w tym bałaganie.

Podnosząc ciężką suknię ślubną obiema rękami, powoli przemierzała korytarz w wysokich obcasach, szukając cichego miejsca, by zadzwonić do Anthony'ego.

Przechodząc obok saloniku, zatrzymała się.

Usłyszała śmiech swojej siostry, Patricii.

Drzwi do saloniku były uchylone, więc Elizabeth zajrzała przez szczelinę.

"Anthony, moja głupia siostra pewnie nadal czeka, aż ją uratujesz. Może powinieneś do niej zajrzeć, na wypadek gdyby zmieniła zdanie i postanowiła odwołać wesele?" W środku Patricia kurczowo trzymała się Anthony'ego, który był ubrany w garnitur.

Anthony obejmował Patricię, jego prawa ręka przesuwała się w górę jej uda.

Ich ciała były ściśle do siebie przytulone.

Anthony gorączkowo całował szyję Patricii, mamrocząc, "Elizabeth to taka głupia. Nie ma szans, żeby odwołała wesele czy próbowała uciec. Wszystko jest załatwione. Ochroniarze rodziny Thomasów zaciągną ją z powrotem na ślub, jeśli będzie trzeba."

Elizabeth stała za drzwiami, a jej krew zamieniła się w lód.

Ten głos, który kiedyś szeptał jej tyle słodkich słów.

Należał do Anthony'ego!

W chwili, gdy była bezradna, Anthony tutaj, przytulał się z Patricią za jej plecami!

Elizabeth była oszołomiona, jej ciało chwiało się, gdy opierała się o ścianę.

Przenikliwy głos Patricii dotarł do jej uszu, "Anthony, jak myślisz, jak Elizabeth zareaguje, gdy dowie się, że spędziłeś niezliczone noce ze mną?"

Umysł Elizabeth wirował, a jej wzrok ciemniał. Na szczęście trzymała się ściany, aby nie upaść.

Jej palce zaciskały się na materiale sukni ślubnej, a ciało drżało z tłumionej wściekłości. Zamknęła oczy, walcząc z łzami, które groziły wypłynięciem.

Jej ojciec, Robert Jones, miał poważne problemy finansowe i był na skraju bankructwa.

W swoim stresie, poważnie zachorował.