บทนำ
บท 1
บ้านทรงไทยหลังใหญ่ตั้งอยู่ริมคลองย่านเมืองนนท์มีบริเวณกว้างขวางกว่ายี่สิบไร่มีผลไม้ทุกฤดูกาลวางขายริมคลองและมีนายสนั่นกับนางชวนชมสองตายายอาศัยอยู่และปกติจะมีตายายและหลานสาวหลานชายอาศัยอยู่ด้วยหลังเรียนจบก็เข้าไปช่วยงานที่โรงแรมหรูหกดาวที่นายสนั่นลงทุนร่วมหุ้นกับเพื่อนรักมานานกว่าสามสิบปีจนติดอันดับหนึ่งในสิบโรงแรมหรูในเมืองไทยที่มีกว่ายี่สิบแห่งทั่วประเทศที่ขยายเพิ่มตอนลูกเขยและลูกสาวมาสานต่อแล้วทั้งสองเลิกกันตอนหลานสาวหลานชายอายุแปดขวบกับหกขวบและลูกสาวของนายสนั่นเสียชีวิตในอีกสองปีถัดมาและนายสนั่นกับภรรยาก็ไว้ใจให้ลูกเขยช่วยดูแลบริหารต่อพร้อมกับลูกชายของเพื่อน และยังมีโรงแรมรีสอร์ทระดับกลางอีกหลายแห่งทำให้ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดหรูกลางเมืองกับน้องชายและเสาร์อาทิตย์หลานสาวก็จะมานอนด้วย แต่จากหลังหลานสาวแต่งงานก็ย้ายไปอยู่บ้านใหม่กับสามีก็มาทานอาหารกับตายายทุกวันเสาร์ยกเว้นมีธุระจึงไม่ได้มา ส่วนลูกสาวของนายสนั่นกับนางชวนชมเสียชีวิตเพราะโรคร้ายหลังจากเลิกกับสามีได้สองปี
“ใครมาอีกล่ะนั่นตา” ยายชวนชมได้ยินเสียงรถจอดหน้าบ้านก็ถามสามีที่นั่งตรงชานเรือนถึงเธอกับสามีจะเป็นชาวสวนแต่มีฐานะร่ำรวยหรือรียกว่าผ้าขี้ริ้วห่อทองแค่ที่ดินยี่สิบไร่ทำเลทองก็หลักร้อยล้านและที่ขายไปกว่าร้อยไร่ให้กับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่คอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่และหมู่บ้านจัดสรรคอนโดก็หลายร้อยล้านและบ้านสวนของพวกเขาถูกล้อมด้วยความเจริญทั้งห้างสรรพสินค้าและหมู่บ้านเศรษฐี
“ยังไม่ลงจากรถแท็กซี่เลย อ้อ ยัยพั้นซ์มาน่ะยาย” ตาสนั่นตอบภรรยาเมื่อเห็นหลานสาวลงจากรถแท็กซี่เพราะปกติจะมีคนขับรถมาส่งหรือไม่ก็หลานเขยมาส่งหรือขับรถมาเอง
“จริงเหรอตาแต่นี่มันวันพุธนี่นา ทำไมยัยพั้นซ์ถึงมาได้ล่ะ” ยายชวนชมถามสามีด้วยความแปลกใจปกติหลานสาวจะมาหาอาทิตย์ละครั้งเพราะต้องทำงาน
“หลานมาแล้วก็ถามเอาเองสิยาย” ตาสนั่นพูดกับภรรยาเพราะนั่งอยู่ด้วยกันจะรู้ได้ยังไงพอเห็นท่าทางของหลานสาวก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“สวัสดีค่ะตายาย” วธูเดินขึ้นมาบนเรือยกมือไหว้ตายายแล้วนั่งลงข้างยาย
“พั้นซ์มาได้ยังไงลูก ทำไมนั่งแท็กซี่มาล่ะแล้วพ่อเทมส์ไม่มาด้วยเหรอลูก” ยายชวนชมถามหลานสาวที่มีสีหน้าไม่สู้ดีจึงลูบศีรษะเบาๆด้วยความรักใคร่
“ยายจะให้พั้นซ์ตอบคำถามไหนก่อนดีคะ” เสียงหวานแหบพร่าถามยายแล้วยิ้มให้ท่าน
“ก็แล้วแต่พั้นซ์จะตอบยายสิลูก เสียงแหบแบบนี้ไม่สบายหรือเปล่าลูก” ยายชวนชมยกมือขึ้นอังหน้าผากของหลานสาว "ตัวร้อนด้วยนี่ลูก"
“พันซ์รู้สึกไม่สบายก็เลยหยุดงานไปหาหมอแล้วเลยมาหาตายายนี่แหละค่ะ” เมื่อวานเธอไปตรวจงานโรงแรมที่กระบี่พร้อมกับกาญธิดาเพื่อนสนิทและเป็นน้องสาวของสามีและเธอปวดหัวตั้งแต่เมื่อคืนจึงกินยาแล้วนอนแล้วเช้ามาไม่ดีขึ้นจึงไปหาหมอและหมอบอกว่าเธอเป็นไมเกรนเพราะพักผ่านไม่เพียงพอจึงให้ยามากินแล้วเดินทางกลับกรุงเทพพร้อมกับกาญธิดาแล้วแยกมาพักผ่อนที่บ้านสวนเพราะที่นี่ทำให้เธอเป็นตัวของตัวเองมีอิสระ แม้ว่าเธอกับกฤติธีจะไม่ได้รักกันแต่พวกเธอก็เต็มใจแต่งงานกับเขาเพื่อรักษาสิทธิ์ของตัวเองและไม่ให้ทรัพย์สินของตระกูลตกไปเป็นของคนนอกตามที่ปู่ย่าและตายายของเขากับเธอได้สัญญากันไว้ตอนร่วมหุ้นทำธุรกิจด้วยกันจนตอนนี้มีทั้งโรงแรมรีสอร์ทและคอนโดทั้งขายและเช่าในเมืองท่องเที่ยวทั่วเมืองไทยและยังขยายไปต่างประเทศและทำเงินให้มหาศาลและยังมีอสัหาริมทรัพย์อีกมากมายและปู่ย่าตายายของเขากับเธอได้ทำสัญญากันไว้จึงตกมาที่รุ่นเธอกับสามี
“งั้นก็พักผ่อนนะลูก ว่าแต่พันซ์ทานข้าวเช้ามาหรือยังลูก ดูสิมัวทำแต่งานพั้นซ์ทำงานหลานยายผอมลงไปเยอะเลยเดี๋ยวยายให้นอมมันทำอาหารให้นะลูก” ยายชวนชมพูดกับหลานสาวอย่างอ่อนโยนเพราะวธูกับอนินทร์เป็นตัวแทนของลูกสาวท่านที่จากไปก่อนะทันเห็นความสำเร็จของลูก
“ไม่เป็นไรค่ะยาย พั้นซ์ยังไม่หิว เอาไว้ทานมื้อเที่ยงทีเดียวเลยละกันค่ะ พั้นซ์ขอไปนอนพักก่อนนะคะ” วธูไม่ได้ตอบยายว่าทำไมสามีไม่มาด้วยก็เพราะเขาไปต่างประเทศเป็นอาทิตย์และกลับบมาตอนเธอไปตรวจงานพอดีจึงไม่ได้เจอกันและรู้ว่าเขาแวะหาแฟนสาวของเขาที่อังกฤษเพราะแฟนของเขาส่งรูปมาให้ดูและเหตุนี้ทำให้เธอนอนไม่หลับเพราะถูกแฟนขอเขาก่อกวนแต่ไม่คิดจะบอกเขาและถ้าเธอหมดความอดทนเมื่อไหร่จะจัดการเอง
“งั้นตาเข้าสวนไปดูผลไม้มาให้หลานดีกว่านะ” ตาสนั่นบอกหลานสาวก่อนจะลงจากเรือนเพื่อเข้าไปดูผลไม้ในสวนมาให้หลานสาว หากมีเรื่องอะไรเดี๋ยววธูก็คุยให้เขาฟังเอง แม้เขาจะปล่อยมือจากธุรกิจอยู่แต่ในไร่ในสวนแต่เขาก็ติดตามข่าวสารเศรฐกิจอยู่ตลอดเวลาและเขายังเป็นที่ปรึกษาให้ลูกเขยและหลานสาวหลานชาย
วธูก็เข้าห้องนอนส่วนตัวของเธอเพื่อพักผ่อนและเธอได้บอกเพื่อนและพ่อแม่ของสามีไว้แล้วว่าจะค้างบ้านสวนแล้วพรุ่งนี้จะไปทำงาน แต่พ่อแม่ของสามีบอกให้เธอหยุดพักผ่อนให้หายดีก่อนแล้วค่อยมาทำงานเพราะเป็นห่วงลูกสะใภ้ที่เห็นมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกจึงรักและเอ็นดูวธูดุจลูกในไส้ของตัวเอง
ส่วนคนที่ยังไม่รู้ว่าภรรยาไม่สบายก็ทำงานของเขาที่ยุ่งทั้งวันเพราะช่วงนี้ใกล้เทศกาลวาเลนไทน์ทางโรงแรมจึงจัดโปรโมชั่นสำหรับคู่รักที่มาดินเนอร์และพักที่โรงแรมทุกสาขาเครือโรงแรมมันตราคีรี แกรนด์ ไฮเอนด์ กรุงเทพที่มีกว่ายี่สิบแห่งในแหล่งท่องเที่ยวของเมืองไทยตามเกาะใหญ่อย่างภูเก็ต สมุย พะงันและยังมีโรงแรมรีสอร์ทแอนด์สปาอีกหลายแห่งนับไม่ถ้วนและยังมีขยายไปต่างประเททั้งแถบเอเชียและยุโรปและกฤติธีเป็นหลานชายคนโตจึงรับตำแหน่งประธานบริษัทถึงจะเป็นการสืบทอดแต่เขาก็ได้ตำแหน่งมาด้วยความสามารถ ส่วนน้องสาวและญาติพี่น้องก็เป็นกรรมการบริหารและภรรยาของเขาก็เป็นรองประธานบริหารซึ่งแบ่งหน้าที่ตามความสามารถแม้จะมีปัญหาภายในเรื่องความคิดเห็นไม่ตรงกันบ้างมันก็ไม่ได้รุนแรง
“พี่เทมส์อยู่หรือเปล่าคะคุณบู้” กาญธิดาหรือ แทมมี่ วัยยี่สิบแปดปีสวยเซ็กซี่เปรี้ยวจนเข็ดฟันถามเลขาหน้าห้องของพี่ชายเพราะเธอเพิ่งกลับมาจากไปตรวจงานที่กระบี่กับพี่สะใภ้เพราะมีปัญหาเรื่องอาหารและฝ่ายจัดซื้อวัสถุดิบทุจริตรายการอาหารสดที่ลดคุณภาพไม่ได้มาตรฐานสมกับราคาอาหารที่แพงทำให้ลูกค้าร้องเรียนจึงต้องไปจัดการพร้อมกับพี่สะใภ้วัยเดียวกันและยังเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็กและกลับมาถึงกรุงเทพเมื่อตอนสายของวันนี้และไล่เพื่อนรักไปพักผ่อน
“อยู่ครับ แต่จะมีประชุมเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาครับ” บุพกรเลขาคนสนิทที่คอยดูแลจัดการเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวของเจ้านายมาตั้งแต่กฤติธีเข้ามารับตำแหน่งประธานบริษัทตอบน้องสาวของเจ้านาย
“ผลั้วะ..”
“แทมมี่เข้าห้องทำงานพี่ทำไมไม่เคาะประตู” กฤติธีหรือเทมส์ หนุ่มหล่อวัยสามสิบสองปีเขาเพียบพร้อมด้วยรูปร่างหน้าตาการศึกษาและชาติตระกูลมีฐานะร่ำรวยและยังเป็นนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่สามารถพาธุรกิจเติบโตได้ภายในไม่ถึงห้าปี พอเสียงประตูเปิดก็เงยหน้าขึ้นแล้วเอ็ดน้องสาวที่เปิดประตูเข้ามาขณะที่เขากำลังทำงานเพลินๆ
“ขวัญอ่อนจริงนะพี่เทมส์ แล้วมาทำงานอยู่นี่รู้หรือเปล่าว่าพั้นซ์มันไม่สบาย” กาญธิดามาถึงก็ใส่พี่ชายที่นั่งทำงานหน้าตาเฉยทั้งที่เมียไม่สบาย
“แล้วพี่จะรู้ได้ยังไงว่าพั้นซ์ไม่สบาย ไม่ได้เจอกันเป็นอาทิตย์แล้วนะ” ชายหนุ่มนิ่วหน้าแล้วคิดถึงคนตัวเล็กที่ไม่ได้เจอหน้ากันเป็นอาทิตย์และมันก็เป็นเรื่องปกติของเขากับเธอหากไม่มีธุระร่วมกันก็ไม่ค่อยได้เจอวธูและเขาเองเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศเมื่อวานและเพิ่งจะรู้ว่าภรรยากับน้องสาวไปตรวจงานที่กระบี่
บทล่าสุด
#159 บทที่ 159 ครอบครัวสุขสันต์
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#158 บทที่ 158 คุณปู่สายเปย์
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#157 บทที่ 157 ทำเซอร์ไพรส์เมีย
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#156 บทที่ 156 กำราบเสือหิว
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#155 บทที่ 155 ทำหน้าที่สามี
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#154 บทที่ 154 เข้าใจกัน
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#153 บทที่ 153 ครอบครัวอบอุ่น
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#152 บทที่ 152 ครอบครัวเดียวกัน
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#151 บทที่ 151 ห่วงลูกเมีย
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026#150 บทที่ 150 ทายาทหมื่นล้าน
อัปเดตล่าสุด: 5/22/2026
คุณอาจชอบ 😍
(ของหวง) มาเฟีย BAD
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-
เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ลุ้นรักซีอีโอร้าย (Inevitable Love)
"ถ้ากลัวผมจะทำเหรอ?" ซีอีโอหนุ่มย้อนถามถามด้วยน้ำเสียงเรียกร้องสิทธิ์เต็มที่ "สรุปว่าเด็กในท้องนี่... ลูกของผมใช่ไหม?"
หนึ่งคืนที่ผิดพลาด... กลายเป็นความลับที่ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์
‘ไพลิน พิทักษ์โยธิน’ ทายาทสาวพันล้าน คืนสุดท้ายในลอนดอนควรเป็นการเฉลิมฉลองการเรียนจบที่แสนหวาน แต่เธอกลับตื่นขึ้นมาบนเตียงของชายแปลกหน้าพร้อมกับความสาวที่สูญสลายไป
ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีคำขอโทษ มีเพียงความละอายและความเจ็บปวดที่เธอฝังลึกไว้เพียงลำพัง
จนกระทั่งรอยผิดพลาดในคืนนั้นเริ่มงอกเงยขึ้นในครรภ์!
‘มาร์คัส แกร์ริสัน’ ซีอีโอหนุ่มผู้ยืนอยู่บนยอดของอาณาจักรเทคโนโลยีโรโบติกส์ระดับโลก เขาเป็นทั้งอัจฉริยะและปริศนา ร่ำรวยแต่เย็นชา ปิดกั้นหัวใจจากความรักมานานนับปี
ทว่าหญิงสาวแปลกหน้าในคืนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยเล็บที่สลักลึกบนแผ่นหลังและความโหยหาที่กัดกินใจเขาจนไม่อาจลบเลือน
เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันอีกครั้งในฐานะคู่ค้าทางธุรกิจ มาร์คัสจำเจ้าของรอยเล็บบนแผ่นหลังได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรก
ยิ่งเห็นหน้าท้องที่เริ่มนูนเด่น เขาก็ยิ่งมั่นใจว่านั่นคือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!













