พี่หมอธงแดงขอคลั่งรัก

พี่หมอธงแดงขอคลั่งรัก

พริมริน · กำลังอัปเดต · 30.6k คำ

1.1k
ยอดนิยม
1.2k
การดู
33
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"แน่ใจเหรออัยย์... ว่าเข้าใจความหมายของคำว่า 'ฐานะอะไรก็ได้' ?"
เพื่อจะได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่แอบรักมาตลอด 'อัยย์' จึงหลุดปากออกไปอย่างสิ้นคิด และนั่นคือจุดเริ่มต้นของสัญญาลับที่ไร้หัวใจ
ต่อหน้าคนอื่น เธอคือ 'น้องสาวเพื่อน' ที่ไม่มีตัวตน
แต่เมื่อประตูห้องปิดลง เขาบังคับให้เธอเป็น 'ของเขา'
กฎคือห้ามเรียกร้อง ห้ามหึงหวง และห้ามให้พี่ชายรู้...
แต่จะเป็นอย่างไร เมื่อคนที่ออกกฎอย่าง 'หมอธาม' กลับเป็นฝ่ายล้ำเส้น คลั่งรัก และทนไม่ได้เสียเองที่ต้องเก็บเธอไว้เป็นความลับ!

บท 1

“แน่ใจเหรออัยย์… ว่าเข้าใจความหมายของคำว่าฐานะอะไรก็ได้?”

อัยย์ลดากำสายกระเป๋าแน่น หยดน้ำจากปลายผมทิ้งตัวลงบนหลังมือ ก่อนตกกระทบพื้นหน้าห้องเป็นจุดเล็กๆ

สิบนาทีก่อน เธอยังคิดว่าคำตอบที่เจ็บที่สุดคือ ‘ไม่รัก’ ทว่าตอนนี้ธามวินทร์ยืนอยู่ตรงหน้า มองเธอราวกับกำลังรอให้ทบทวนความโง่เขลาของตัวเองอีกครั้ง ทั้งที่เขาได้ยินชัดทุกคำ...

ตั้งแต่เธอบอกว่าชอบเขามานาน

ไปจนถึงประโยคสุดท้ายที่หลุดปากออกไปเพราะทนมองบานประตูห้องกำลังจะปิดลงไม่ได้

‘อัยย์ไม่ได้ขอให้พี่รักก็ได้ค่ะ ขอแค่ให้อัยย์ได้อยู่ใกล้ๆ ในฐานะอะไรก็ได้’

เธอไม่ได้เตรียมใจมาสำหรับสายตาที่เขาใช้มองหลังจากนั้น

ธามวินทร์ยืนพิงกรอบประตู สายคาดชุดคลุมอาบน้ำสีเข้มถูกผูกไว้หลวมๆ เส้นผมสีดำสนิทยังชื้น เขาเพิ่งอาบน้ำ และคงกำลังจะเข้านอนหากเธอไม่มากดออดรบกวนในเวลานี้

“อัยย์หมายถึง…”

“พี่รู้ว่าเราพูดอะไร”

เขาตัดบทโดยไม่เปลี่ยนระดับเสียง สายตาเลื่อนจากมือที่กำกระเป๋าของเธอกลับขึ้นมาสบตา

“แต่พี่ไม่แน่ใจว่าเรารู้หรือเปล่า ว่าตัวเองกำลังขออะไร”

ความเย็นจากเสื้อผ้าที่เปียกฝนเริ่มซึมลึก อัยย์ขยับเท้าเข้าหากัน เธออยากให้เขาหลีกทาง อยากให้เขาบอกให้เข้ามาคุยข้างในเหมือนทุกครั้งที่ไคพามาหา ทว่าคืนนี้ไม่มีพี่ชายอยู่ด้วย... และธามวินทร์ก็ไม่ได้ชวน

“ถ้าพี่ไม่ชอบ อัยย์ก็ไม่ได้จะบังคับค่ะ”

มุมปากเขาขยับนิดหนึ่ง “เมื่อกี้ยังบอกว่าฐานะอะไรก็ได้”

อัยย์เงียบ

เธอเกลียดที่เขาจำประโยคนั้นได้แม่นกว่าเรื่องอื่น เกลียดที่ความกล้าซึ่งรวบรวมมาตลอดทางกำลังกลายเป็นบ่วงที่ทำให้เธอถอยกลับลำบาก แต่พอถูกเขามอง เธอก็ยังดื้อดึงอยากยืนอยู่ตรงนี้

“พี่ไม่ได้มองหาแฟน... อัยย์”

ครั้งนี้เขาพูดช้า ปล่อยให้เธอได้ยินชัดทุกคำ

“แล้วพี่ก็ไม่คิดจะรับปากอะไร เพียงเพราะเรายืนร้องไห้อยู่หน้าห้อง”

อัยย์รีบกะพริบตา เธอยังไม่ได้ร้อง แต่ขอบตาร้อนผ่าวจนต้องหลบไปมองปมสายคาดชุดคลุมแทนใบหน้าเขา

“อัยย์ไม่ได้ขอให้พี่สงสาร”

“ดี พี่ก็ไม่ได้สงสาร”

ความเงียบตามมาทันที

เขาพูดมันออกมาได้ง่ายเหลือเกิน ขณะที่เธอต้องใช้แรงทั้งหมดเพื่อควบคุมไม่ให้เสียงสั่น

ผู้ชายคนนี้เคยขับรถมาส่งเธอ เคยรับโทรศัพท์จากไคแล้วหันมาถามว่าหิวไหม เคยเป็นคนที่เธอแอบมองอยู่ท้ายโต๊ะอาหารโดยไม่กล้าสบตานาน

อัยย์เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเขาสามารถมองกลับมาอย่างไม่เผื่อทางรอดให้เธอได้ถึงขนาดนี้

“ถ้าอยากอยู่ใกล้พี่จริงๆ พี่มีให้ได้อย่างเดียว”

เธอเงยหน้าขึ้น ธามวินทร์ไม่ได้ยิ้มแล้ว

“เป็นคู่นอน”

นิ้วที่กำสายกระเป๋าชาวาบ อัยย์ได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศจากด้านในห้องชัดขึ้นอย่างประหลาด

“ไม่มีสถานะให้เรียกร้อง ไม่มีสิทธิ์เข้ามาจัดการชีวิตพี่” เขามองเธอตรงๆ “และไอ้ไคต้องไม่รู้... รวมถึงคนอื่นด้วย”

อัยย์อ้าปาก แต่เสียงไม่ออกในทันที

เธอเคยจินตนาการถึงการได้เป็นคนรักของเขา เคยเผลอยิ้มคนเดียวเมื่อคิดว่าสักวันอาจนั่งข้างเขาโดยไม่ต้องเว้นเก้าอี้ให้พี่ชาย

แต่สิ่งที่เขาเสนออยู่ห่างไกลจากความฝันนั้นมาก...

ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้บอกว่า 'ไม่ต้องการเธอ'

ความคิดโง่เขลาข้อนี้รั้งเธอไว้ และอัยย์รู้ตัวว่าตัวเองกำลังยึดมันแน่นเกินไป

“พี่พูดจริงเหรอคะ”

“พี่ดูเหมือนกำลังล้อเล่น?”

“เพราะอัยย์เป็นคนบอกว่าฐานะอะไรก็ได้ พี่เลยเสนอแบบนี้เหรอ”

ธามวินทร์ผละจากกรอบประตู ระยะห่างลดลงเพียงก้าวเดียว แต่อัยย์กลับต้องเงยหน้ามองมากกว่าเดิม กลิ่นสบู่อ่อนๆ ลอยมากับตัวเขา เธอเผลอกลั้นหายใจเมื่อสายตาคู่นั้นหยุดลงบนใบหน้า

“พี่เสนอเพราะพี่ต้องการเหมือนกัน”

หัวใจเธอกระตุก เขาเห็น... และไม่ได้ปล่อยให้เธอเข้าใจต่อไปไกล

“แต่ความต้องการกับความรัก คนละเรื่องนะอัยย์”

เธอเม้มปาก คำพูดที่เกือบทำให้ยิ้มกลับทิ้งรอยกรีดที่เจ็บลึกกว่าเดิม

ธามวินทร์ถอยออก เปิดทางให้มองเห็นห้องด้านหลัง แสงสีอุ่นจากโคมข้างโซฟาทอดลงบนพื้น ทุกอย่างเงียบ เรียบร้อย และคุ้นตา

ทว่าเธอรู้ดีว่าหากก้าวเข้าไปคืนนี้ ความคุ้นเคยเดิมจะเอากลับมาใช้ไม่ได้อีกตลอดกาล

“ถ้ารับไม่ได้ก็กลับไป พรุ่งนี้เจอกัน... พี่จะทำเหมือนไม่มีเรื่องคืนนี้”

“แล้วถ้าอัยย์เข้าไปล่ะคะ”

“ก็อย่าหวังว่าพี่จะเปลี่ยนคำตอบทีหลัง”

อัยย์มองเขาอยู่นาน เธอควรกลับ ควรเดินไปเรียกลิฟต์ ลงไปขึ้นแท็กซี่ แล้วร้องไห้ให้พอระหว่างทาง แต่สองเท้ากลับยังฝังตรึงอยู่ที่เดิม

เพราะอีกความคิดหนึ่งกระซิบหลอกตัวเองว่า... บางทีเขาอาจเพียงยังไม่รู้จักเธอมากพอ

เธอไม่ได้พูดความหวังนั้นออกไป ธามวินทร์บอกชัดเจนแล้วว่าไม่ต้องการฟัง

“อัยย์ตกลงค่ะ”

สายตาเขานิ่งขึ้น “มองพี่แล้วพูดใหม่”

เธอเงยหน้า ทั้งอับอาย ทั้งเจ็บปวด แต่ยังฝืนสบตาเขาจนจบประโยค

“อัยย์ตกลง”

ธามหลีกทาง... เปิดช่องว่างเพียงพอให้ร่างเล็กก้าวผ่าน

อัยย์กลั้นหายใจ ทิ้งความตระหนักรู้และศักดิ์ศรีทั้งหมดไว้เบื้องหลัง แล้วก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้าไปในอาณาจักรของเขา

แกร๊ก...

ทันทีที่บานประตูหนาหนักปิดสนิท เสียงระบบล็อกอัตโนมัติก็ทำงานราวกับเสียงสับไกปืน ตัดขาดพวกเขาสองคนจากโลกภายนอก

อัยย์ใจหายวาบ เธอเพิ่งรู้ตัวว่าคิดผิดมหันต์... เมื่อหันกลับมาพบว่าหน้ากากความใจเย็นของ 'พี่หมอธาม' ได้หลุดลอกออกไปจนไม่เหลือซาก

สายตาที่เคยมองอย่างประเมินค่าเมื่อครู่...

บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสัญชาตญาณของนักล่า

ร่างสูงก้าวประชิดตัวเธออย่างคุกคาม พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้คนมองแทบหยุดหายใจ

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

623.3k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

409.7k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน

1.1k การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
ทะลุมิติมาทั้งที ดันต้องรับมรดกเป็นโรงเตี๊ยมใกล้เจ๊งกับหนี้ก้อนโตในดินแดนเถื่อนที่คนมีปืนมีสิทธิ์พูดมากกว่าคนมีเหตุผล!

ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!

แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา

เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น

เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

591.8k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

42.5k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

254.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เกลียดรัก

เกลียดรัก

549.6k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

1m การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?

446.1k การดู · เสร็จสิ้น · Nanaกะหอยทาก
เมื่อ พฤกษา ต้องแต่งงานกับ น่านบงกช จากเงื่อนไขที่ผู้ใหญ่ตั้งขึ้น และต้องแต่งโดยไม่มีข้อแม้
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

297.2k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

350.1k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!