การลักพาตัว

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า

สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง

แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใ...

หญิงสาวจอมเฉิ่มผู้ที่พลาดมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มแปลกหน้าโดยไม่รู้ตัวและหลังจากในคืนนั้นเธอก็ได้ให้กำเนิดสองแฝดชายหญิงที่น่ารักออกมาหญิงสาวเฝ้าทะนุถนอมลูกของเธออย่างดีตัวคนเดียวมาตลอด

เขาเป็นชายหนุ่มที่กอบกุมกิจการใหญ่โตแทบจะเป็นนักธุรกิจเบอร์ต้นๆของประเทศเพอเฟคไปเสียทุกอย่างแต่มีบางอย่างที่เขานั้นยังค้างคาใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นเธอคือใคร

ถ้าเปรียบเธอเป็นมดตะนอย เธอคงเป็นมดตะนอยตัวที่กัดเจ็บที่สุด และถ้าเปรียบเขานั้นคือช้าง.. เขาจะเป็นช้างที่ถูกล้มด้วยเธอ!

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

หญิงสาวพบชายหนุ่มในคืนที่ฝนพรำเธอเจอเขานอนจมกองเลือดอยู่ที่ริมแม่น้ำข้างพงหญ้าในขณะที่เธอกลับมาจากการซื้อวัตถุดิบมาทำขนมขายหลังจากที่เธอช่วยพาเขาส่งโรงพยาบาลเธอเองก็หมั่นคอยไปเยี่ยมเยียนตลอดเป็นเวลาเกือบอาทิตย์กว่าชายหนุ่มจะฟื้นขึ้นหญิงสาวคิดไว้ว่าเมื่อเขาฟื้นขึ้นเมื่อไรเธอจะได้หมดธุระที่ต้องมาดูแลเขาเสียที

เหตุการณ์มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเพราะชายหนุ่มกลับจำอะไรไม่ได้เสียอย่างนั้นเลยทำให้ทั้งสอ...

เมื่อหญิงเดียวในดวงใจไม่เห็นค่า ขยี้ความรู้สึกของเขาอย่างมิให้ราคา สะบั้นรักไม่ไยดี รักแท้จึงเปลี่ยนเป็นชิงชัง แล้วนางก็กลับมาอีกครั้ง พร้อมความทรงจำที่เลือนหาย เขาควรขยี้นางให้แหลกคามือหรือประคองไว้ในอุ้งมือดีเล่า?

“ออกไปให้พ้น!”
มือหนาคว้าร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่ ให้ลุกขึ้นมาพูดกับเขา แม้จะออกแรงขัดขืน แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ศาสวรรษเห็นรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ ราวกับมันเป็นภาพประติมากรรมฝาผนัง
“เธอไล่ผัวตัวเองเหรอมลุลี”
“หยุดหยาบคายสักที คนเลวๆ อย่างคุณไม่เหมาะสมจะเป็นผัวใครทั้งนั้น!”
“เสียใจด้วย เพราะฉันเป็นผัวเธอแล้ว... คนแรกเสียด้วย”
“แต่ไม่ใช่คนสุดท้าย!”

"คุณปล่อยนะ!"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกกอดรัดจากด้านหลัง มือเรียวแกะแขนเขาออกจากเอว รู้สึกโมโหและเขินอายในเวลาเดียวกัน เขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับเธอแบบนี้
"ปล่อย! ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย"ลันลดาขู่
"ไม่ปล่อยครับ เฮียจะไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง"อาคมตอบกลับ พร้อมกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น มีแรงดิ้นก็ดิ้นไปเขาจะรัดเธอไว้อย่างนี้
"คุยอะไรคะ ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว ปล่อย!"บอกอย่างแสนงอน เมื่ออยู่ๆก็น้อยใจเขาข...

เธอเห็นความหล่อเหลาที่เปล่งออกมาเป็นรัศมีสมชื่อสุริยะ กลายเป็นความมืดมิดที่หลายคนไม่อยากมองเห็นอย่างราหู ส่วนเขาเห็นเธอเป็นดวงจันทร์นวลอร่ามงดงามที่เกิดมาเพื่อราหูอย่างเขา แล้วราหูจะไม่อมจันทร์ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเชียวหรือ ในเมื่อพระเจ้าสร้างขึ้นมาให้เธอกับเขานั้นคู่กัน

เพราะความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ ไลลา ต้องมาชดใช้กรรมแทนพ่อและพี่ชาย
ด้วยการถูกบังคับให้กลายมาเป็น ‘เมียเชลย’ ของมาเฟียหนุ่ม ผู้มีรูปลักษณ์แสนดิบเถื่อน ไร้หัวใจ
อย่าง ราฟาเอล มาร์เซียอาโน่ รองหัวหน้าแก๊งเลโอปาสคาล แห่งคารัสซีเลีย
ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า หากเธออยากเป็นอิสระ ก็ต้องมีลูกให้เขา แล้วจากนั้นเธอจะไปไหนก็ไป
ไลลากัดฟันทน ทำตามหน้าที่อย่างไม่มีทางเลือก เธอได้แต่สัญญากับตัวเองว่า
จะไม่ยอมให้หัวใจ...

"คุณซื้อรินมา เพื่ออะไรคะ"
"เพื่อทรมานให้ตายช้าๆ ยังไงล่ะ"
"วิธีไหนคะ"
คนถามน้ำเสียงสั่น หยาดน้ำตาพร้อมจะไหลตลอดเวลา เขาเลิกคิ้วขึ้นสูงมองคนตรงหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มและเปลี่ยนเป็นขบขันเสียเต็มประดา
"ทำไมคำถามและแววตาของเธอ มันทำให้ฉันคิดว่าเธอกำลังชวนขึ้นเตียง"
"มะ... ไม่ใช่ค่ะ"
"จะบอกอะไรให้นะ ฉันกระเดือกเธอไม่ลงจริงๆ ดูละครมากไปหรือเปล่า เวลาผู้ชายเขาลงโทษหรือแก้แค้นผู้หญิงที่ปากบอกว่าเกลียดด้วยการ...

คำโบราณเคยกล่าวไว้ มีผัวผิดคิดจนตัวตาย
ซึ่งมันคงจะจริงเพราะฉันมี ผัวเลว
เรื่องราวชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก
ฉันรักเขา แต่เขาไม่เคยรักฉัน
เราต้องแต่งงานกันเพราะโดนครอบครัวจับได้
หน้าไม่สวย
แต่งตัวเชย
เพื่อนเรียก อีเฉิ่ม แม่ชี
สามีไม่เคยเปิดตัว ซ้ำยังควงผู้หญิงอื่นไปเรื่อย ทว่าฉันก็ทนเพราะหวังว่าวันหนึ่งเขาจะมองเห็นความรักของฉัน
แต่เมื่อไหร่ล่ะที่เขาจะเห็น ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ต้องทนไปอีกนาน...

เขาคือเจ้าของไร่Amour Le-son ผู้ไม่ยอมปล่อยผ่านให้ กรวลัย ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเพราะเธอคือตัวการที่ทำให้แม่เขาต้องตาย
กรวลัย หญิงสาวผู้อับโชค แม้จะชดใช้ความผิดในเรือนจำแล้ว ทว่า โลกภายนอกกลับโหดร้ายกับเธอยิ่งกว่า เธอจะสามารถฟันฝ่า และก้าวผ่านการถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตรกรได้หรือไม่
หากเกลียดมากมาย ใยจึงเลือกให้เธออยู่
เหตุใดแค้นนี้จึงต้องชำระด้วยบทสวาท ?

แล้วความสัมพันธ์ที่คลุมเครือนี้ จะก่อตั...

ณ เรือนท้ายไร่แห่งนี้ เต็มไปด้วยความรัก โลภ แรงราคะ และไฟสวาท..

..เพราะทิฐิในใจและสาเหตุที่ทำให้เขาและเธอได้มาใกล้ชิดกัน
มันทำให้เขาต้องเอ่ยวาจาที่เชือดเฉือนหัวใจ และการกระทำที่ตรงกันข้ามกับหัวใจทุกครั้งไป
.เกลียด.. ทว่า กักขัง
ชัง ทั้งๆที่ยังปรารถนา..

"เธอจะไปไหน” อัลเฟรโด้เอ่ยเสียงแข็งเมื่อเห็นบัวสวรรค์ทำท่าเหมือนจะวิ่งตามหลังบิดาออกไป
“หนูจะกลับบ้าน”
คนฟังแค่นหัวเราะเสียงเย็น
“นี่พ่อเธอยังไม่บอกเหรอ”
บัวสวรรค์นิ่วหน้าหันมาจ้องเขาตาเขียว ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มแน่น จมูกรั้นเชิดขึ้นแล้วเอ่ยถามกลับ
“บอกอะไรคะ?”
“หึ” อัลเฟรโด้แค่นหัวเราะก่อนจะเงยหน้ากลั้วหัวเราะ
“พ่อเธอขายเธอให้ฉันแล้วบัวสวรรค์”
”มะ ไม่จริง!” บัวสวรรค์แผดเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ...

เรื่อง เจ้าที่แรง ( มาเฟีย โรคจิต คลั่งรัก )

เธอเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
บอดีการ์ดรู้ เพื่อนรู้ ครอบครัวรู้ ทุกคนรู้
แต่เธอละรู้ตัวบ้างรึยัง?
กว่าเธอจะรักเขาคงแก่ตายดังนั้นจับกินก่อนแล้วกัน
"คืนนี้เด็กดื้อคงต้องคลานลงเตียง"


เรื่อง ผัวเก่าอย่าเห่าดัง ( ผัวเก่า คลั่งรัก หึงโหด

นี่มันคือความรักนะเว้ยไม่ใช่การแข่งขันที่ต้องเอาชนะให้ได้ เถียงกันไปแล้วมันได้อะไรห่ะ ทะเลาะกันไปแล้วมีความสุข...

เมื่อดวงใจของเขาถูกทำลาย กฎหมายทำอะไรฆาตกรไม่ได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเคารพกฏหมายอีกต่อไป ชีวิตแลกด้วยชีวิตมันคงง่ายไปสำหรับซาตานไร้หัวใจอย่างเขาเธอต้องได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดกว่านั้น

ปรัชญ์ อาจารย์หนุ่ม ผู้ถูกความแค้นเข้าครอบงำ จนทำลายหญิงสาวที่เขาเกลียดชัง
บอกตัวเองว่าเขา จะไม่มีวันใจอ่อนให้ผู้หญิงเย่อหยิ่งจองหองคนนี้
ลินิน เธอรักเขาแต่กลัวเขาจะรู้ จึงต้องเก็บความรักซ่อนไว้
ยอมอดทนให้เขารังแก เพียงแค่ให้เขาได้มองเห็นเธอในสายตาบ้าง
ความเกลียดทำให้เขา... ทำร้ายเธอ
ความรักทำให้เธอ ... ยอมอดทน
แม้จะต้องถูกเปลวเพลิงแห่งความแค้นของเขาแผดเผา
จนทำให้ร่างกายของเธอมี ราคี...
ใครเคยอ่า...

"คายออกมา...เด็กดีคายออกมาเร็วเข้า" แดเนียลเอ่ยเร่งเพราะกลัวว่าเธอจะสำลักจนหายใจไม่ออก
"อึก...ฝัน...ฝันกลืนลงไปแล้วค่ะ" ฝันหวานเงยหน้าสบตากับเขาอย่างรู้สึกผิด ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะว่ารสชาติมันแปลกๆ
เธอไม่รู้นี่นาว่าห้ามกลืน...
"อ่าส์...ให้ตายสิ เธอมันน่าฟัดชะมัด!"


เขาที่เป็นถึงท่านประธานได้เสนอแกมยัดเยียดงานพิเศษสุดสวาทให้ เธอที่เป็นเพียงพนักง...

คุณเคยเกลียดใครไหม?
เกลียดจนไม่อยากจะเห็นหน้า แต่ยิ่งเกลียดกลับยิ่งได้ใกล้ชิด
คุณไม่อยากเป็นคนในความลับใช่ไหม?
แต่ฉันอยากจะเป็นอยากจะถูกเก็บเป็นคนในความลับ
ให้เขาซ่อนฉันไว้ตลอดไป
คุณเคยต้องฝืนกินอะไรที่ไม่ชอบหรือเปล่า?
ฉันน่ะกำลังเป็น ฝืนกลืนกินทั้งที่เกลียดสุดชีวิต
ทุกอย่างที่ฉันฝืนทนย่อมมีเหตุผล
และเหตุผลของฉันแม่งโคตรจะกล้ำกลืน...
ความเกลียดชังที่ฉันมีให้ผู้ชายคนนั้นมันเกิดขึ้นมานาน
ซึ่งตอนนี้ฉ...