ดราม่า

"ไม่เลิก เลิกเพราะอายุมันไร้สาระ"

ไฟ เพลิงกัลป์

เหลนของแทนไทกับพรพระพาย ลูกชายคนเล็กของภีมกับยี่หวา จอมป่วน จอมแสบประจำบ้าน แต่ก็ขี้อ้อนเป็นที่สุด

ตังเม มินตรา

ตังเมกับพ่อได้รับความเมตตาจากครอบครัวของภูให้มีงาน และที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โดยภีมรับเป็นผู้อุปการะจนกระทั้งเรียนจบ และได้เป็นศัลยแพทย์ด้านหัวใจและทรวงอก เป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่น้องของเพลงกับแฝดสี่ เจียมเนื้อเจียมตัวเป็นที่สุด

จากบุปผาร่ายรัก สู่เรื่องราวของรองแม่ทัพหนุ่มกับหมอหญิง : บุปผาต้องมนตร์
จากความเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็น ‘น้องชายวัยเยาว์’ ผู้เอาแต่ใจ
สู่การพบเจอชายหนุ่มคะนองศึกผู้กุมอำนาจทหารกองทัพจ้าว
‘มู่ฟางเหนียง’ หมอหญิงผู้อ่อนโยนต้องตาค้าง เมื่อเด็กชายที่นางเคยส่งกลองป๋องแป๋งไปให้ปลอบใจ กลายเป็นบุรุษร่างกำยำผู้แสนดุร้าย ทว่า... ยามที่อยู่ต่อหน้าพี่สาวบุญธรรมและนาง เขากลับกลายเป็นเพียงชายหนุ่มขี้ประชดประชันที...

นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ

บิดาผู้เลือดเย็นไม่เคยเห็นเธอเป็นลูกเขาส่งเธอไปเป็นเพียงหญิงอุ่นเตียงของนายกองหนุ่มเพื่อแลกกับ...

ผมไม่สนใจใครหรอก มีแค่เพื่อนสนิทกับคนในครอบครัวเท่านั้นสนใจ แม้แต่ผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้ผมก็ไม่สนใจขอแค่เลี้ยงแล้วเชื่องก็พอ เพราะถ้าไม่เชื่อง...ผมเอาตาย

ปราณเสียทั้งเมียและลูกที่ยังไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกไป
ในขณะที่พิมฐาผู้ลงมือพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ของทั้งสองไปยังคงลอยหน้าลอยตา
ในเมื่อเวรกรรมทำงานช้าขนาดนี้ เขา... ก็จะเป็นเวรกรรมให้เธอมันเสียเอง!



"ต่อจากนี้ไม่ว่าเธอจะพาตัวเองไปเป็นของใคร จำไว้ว่าครั้งหนึ่ง กลางดงกล้วยกลางวันแสก ๆ อย่างนี้
ฉันเป็นคนแรกที่ได้เห็นและครอบครองเธอทุกสัดส่วน เธอสวยสะอาดไม่แพ้ผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ความสวยของ...

ชาติก่อน 'เฉินเหิงเยว่' เป็นถึงฮองเฮามารดาแห่งแผ่นดิน แต่กลับไร้ซึ่งอำนาจเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในวังหลวงอันเน่าเฟะนี้เท่านั้น ซ้ำร้ายยังถูกหญิงชั่วชายเลวใส่ร้ายจนต้องตายอย่างน่าอนาถราวสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง ทว่าสวรรค์มีเมตตาเขาจึงได้ย้อนอดีตกลับมาแก้ไขข้อครหานั้นอีกครั้ง
แต่ผู้ใดเล่าจะโง่งมกลับไป เรื่องชาติก่อนก็ช่างมันปะไร ชาตินี้ขอเพียงได้ร่ำสุราเลิศรส พร้อมทั้งมีหญิงงามข้างกายก็เพียงพอแล้วเรื่องใ...

ผลัวะ!

“โอ๊ยย! ยัยบ้าเอ๊ยอีกข้างยังไม่หายเลยนะโว้ย! “ทินกรตะโกนลั่นสุดเสียงด้วยอาการเจ็บหน่วงกะทันหัน และ รู้สึกโมโหในเวลาเดียวกัน เมื่อถูกหมัดเล็กของหญิงสาวกระแทกเข้ามาตรงเบ้าตาข้างขวาพอดิบพอดีเป็นครั้งที่สองแต่คนละข้าง ต่างกันตรงวันเวลาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

พันศึก หาญวรกร ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมไปด้วยฐานะและหน้าตา ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนก็เต็มอกเต็มใจจะทอดกายทอดใจให้เขา แต่เขากลับถูกผู้หญิงทิ้งอย่างไม่แยแส เท่านั้นยังไม่พอ เธอยังขโมยเอกสารสำคัญเกี่ยวกับธุรกิจของเขาไปให้คู่แข่ง เขาจึงต้องจัดการชำระแค้นเธอเสียให้สาสม แต่เหมือนชะตาเล่นตลก เพราะการตามหาผู้หญิงอีกคนด้วยความแค้น กลับไปพบเจอผู้หญิงอีกคนที่ทำให้เขารู้จักความรักอย่างแท้จริง

ไพรหอม เด็กสาววัยยี่สิบท...

เพราะความเมาและความผิดพลาดของคีย์การ์ดใบเดียว ทำให้แก้มใสกราฟิกดีไซน์เนอร์สาวฝีปากกล้า บุกรุกเข้าไปในอาณาจักรส่วนตัวของสิบทิศบอสหนุ่มมาดนิ่งผู้เย็นชาราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ค่ำคืนที่ควรจะเป็นเพียงความผิดพลาดกลับเร่าร้อนเกินกว่าจะลืมเลือน แต่ตื่นมาเขากลับฟาดหัวเธอด้วยเช็คเงินสดและสั่งให้ลืมทุกอย่างซะ

ศักดิ์ศรีที่กินได้แต่ไม่อิ่มทำให้เธอตบหน้าเขาแล้วหนีไปพักใจที่บ้านสวน ทว่าซาตานในคราบเทพบุตรอย่างเขาม...

หนูเป็นยัยตัวแสบของเฮีย เป็นยัยปีศาจน้อยของเฮีย แล้วเมื่อไรหนูจะได้เป็นที่รักของเฮีย

ณ โรงแรมสุดหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองใหญ่ ซึ่งหนึ่งในห้องบอลรูมภายในได้ถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงเพื่อการกุศลของมูลนิธิเพื่อเด็กด้อยโอกาส เหล่าดวงดาราทั่วฟ้าเมืองไทยต่างตบเท้าเข้างานกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง หนึ่งในนั้นก็คือ ละอองดาว หญิงสาวไม่ใช่ดารา ไม่ใช่ไฮโซหรือผู้ดีมีสกุล แต่เธอก็อยู่ในงานคืนนี้ด้วย ร่างอรชรในชุดราตรีสีฟ้าครามสามารถสะกดสายตาบรรดาหนุ่มๆ ได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่ก้าวผ่านประตูเข้ามา แม้แ...

เรื่อง...ดวงใจคุณหมอ
โปรย
เมื่อความผิดพลาดของเขาและเธอ ทำให้ทั้งสองได้เด็กมาเลี้ยง เขาได้เลี้ยงเด็กผู้ชาย ส่วนเธอได้เลี้ยงเด็กผู้หญิง แล้วทั้งสองก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย จนกระทั่งสี่ปีผ่านไป ทั้งสองกลับมาเจอกันอีกครั้ง ด้วยเงื่อนไขวุ่นๆของครอบครัว
แนะนำตัวละคร

คู่ที่ 1
นาธาน // คุณหมอหนุ่มสุดหล่อ นิสัย ขี้เล่น อารมณ์ดี ขี้อ่อย ปากกับใจตรงกันสุดๆ คิดอะไรก็ดูออกไปแบบนั้น รักลูก รักเมีย รักครอบครัว
น้ำผ...

เขา "แทนคุณ" เข้าหา เธอ "เจ้าหญิง" เพียงเพราะความแค้นใจที่มีอยู่เต็มอก เขาจึงคิดที่จะแก้แค้นด้วยการทำลายหัวใจของผู้ชายที่เขาแค้นมาก โดยการ ทำลายดวงใจของเธอ

หกปีก่อน เขาใช้ร่างรับกระสุนเพื่อช่วยเด็กสาวที่ไม่รู้จักหกปีต่อมา เธอกลับกลายเป็นคนเดียวที่เขายอมเอาชีวิตเข้าแลกอีกครั้งเพราะศัตรูจากอดีตไม่ได้ย้อนมาเอาคืนเขาแต่มันกำลังตามล่าเธอ

"ฝันไม่เข้าใจ.. ในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้ว พี่จะทำแบบนี้กับฝันไปถึงไหน ฝันรู้ว่าฝันที่เป็นสาเหตุในการทำให้อาการของคุณย่าของพี่แย่กว่าเก่า แต่ฝันก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันเป็นแบบนั้น ฝันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายใครทั้งนั้น แล้วทำไมพี่ไม่ฟังกันบ้าง.."

"เธอก็รู้ว่าสิ่งที่ฉันต้องการจากเธอมันไม่ใช่การอธิบาย แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะหย่าเมื่อไหร่.."

ความรักบางครั้งไม่ได้จบลงเพราะหมดรัก แต่อาจจบลงเพราะคนสองคนยังไม่รู้จักวิธีรักกัน
เรื่องราวตั้งคำถามว่า หากคนที่เราเคยรักและเคยทำให้เราเจ็บ ได้รับโอกาสกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราจะเลือกปกป้องหัวใจตัวเองจากอดีต หรือยอมเปิดประตูให้ความรักครั้งเดิมได้เติบโตอย่างที่ควรเป็น
เขาจำไม่ได้ว่าเธอคือภรรยาเก่า แต่หัวใจกลับจำได้ว่าเธอคือคนที่ขาดไม่ได้

"พ่อฉันเป็นหนี้ไอ้พวกมาเฟียเลือดเย็นนั่น..พวกมันโหดร้าย"
"มาเฟียงั้นเหรอ หรือว่า.." มิลินทำหน้าตกใจสุดขีดเมื่อนึกถึงบุคคลอันตรายคนหนึ่งซึ่งใครๆก็ขนานนามเขาว่าปีศาจร้าย
"มันชื่อ..ภารัน"
"แก! ห้ามเอ่ยถึงชื่อผู้ชายคนนี้นะ"
"ทำไมเหรอ" พะพายผละออกจากอ้อมกอดของมิลินเธอมองหน้าเพื่อนด้วยความอยากรู้ ขณะที่มิลินทำหน้าลำบากใจที่ต้องพูดชื่อผู้ชายอันตรายคนนั้น พะพายเม้มริมฝีปากแน่นเก็บซ่อนความอยากรู้ไว้ภายใต้ใ...

"สโรชา นี่มันห้องทำงานคุณอย่าทำให้ผมต้องเสียคนที่นี่ " รามีนเอ่ยออกไปแล้วทำหน้านิ่ง ที่สโรชาเดินมาหาเขาพร้อมกับสายตายั่วยวน แล้วปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดช้าๆอย่างยั่วยวน
"เสียคนที่ไหนคะก็แค่เสียตัวให้เอย จะที่ไหนสำคัญด้วยหรอคะ" สโรชาพูดไปก็เดินเข้าไปหาร่างหนา แล้วนั่งบนโต๊ะทำงานของเขาพร้อมกับโชว์เต้างามที่ถูกปลดปล่อยออกมา จะดูสิจะเย็นชาใส่เธออยู่รึเปล่า สโรชาคิดในใจ
"หยุด ก่อนที่ผมจะหมดคว...

“หม่อมฉันอยากหย่าเพคะ“ เซเลน่าเอ่ยกับผู้เป็นสามี
“ขอเหตุผล“ เจ้าชายมาร์คัสเอ่ยถามภรรยาสาว
“หม่อมฉันอยากได้อิสระเพคะ“ ดวงตาคมจ้องเข้มมองภรรยาอย่างพินิจพิจารณา
“เราจะหย่าก็ต่อเมื่อเราอยากได้สิ่งที่ต้องการ“ เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยพร้อมโคลงแก้ววิสกี้ในมืออย่างใช้ความคิด
“ตรัสมาเลยเพคะว่าพระองค์ต้องการสิ่งใด“
“มีโอรสให้เรา แล้วเรานะปล่อยเจ้าไป“
“…“

ห้าปีก่อน...เขาจากไปโดยไม่แม้แต่บอกลา
ส่วนเธอ...เฝ้ารอคำอธิบายที่ไม่เคยมาถึง
เมื่อโชคชะตาพาทั้งคู่กลับมาเจอกันอีกครั้ง
"ต้น" กลับมาในฐานะ CEO คนใหม่และทำเหมือนไม่เคยรู้จักเธอ
เมษาพยายามตัดใจ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ หัวใจกลับเต้นแรงเหมือนวันแรกที่พบกัน
ทว่าเบื้องหลังสายตาเย็นชาคู่นั้น...กลับซ่อนความรักที่ไม่เคยหายไป
ครั้งนี้...ความรักจะได้เริ่มต้นใหม่ หรือจะจบลงเหมือนเมื่อห้าปีก่อน