บาดแผลในใจ

"พอกันทีความรักเฮงซวย!!! ต่อไปนี้ฉันจะไม่มีวันเป็นดอกไม้ในแจกันของใครทั้งนั้น มีเงินซะอย่าง...รักทงรักแท้อะไรฉันไม่เอาก็ได้"

เรื่องราวของ จีน่า 'จีน่า' จิณารี พชรจินดานนท์ อายุ 25 ปี ผู้หญิงที่เคยเชื่อในความรัก แต่กลับเจอแต่ผู้ชายเฮงซวย ครั้งแล้วครั้งเล่า เปิดใจกี่ครั้งก็เจ็บทุกครั้ง ทำให้เธอขยาดความรัก จนไม่อยากเปิดใจให้ใครอีก เพราะคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโชคเรื่องความรัก 
ทว่าเธอได้มาเจอกับใครคนหนึ...

“หุ่นแม่งสวยว่ะ” และมีเสียงปริศนาที่เธอเหมือนว่าเคยได้ยินมาก่อนที่ไหนแต่ก็จำไม่ได้เอ่ยออกมา

“มึงชอบเหรอ”

และก็มีเสียงเย็นชาตอบกลับมา เธอต้องขมวดคิ้วเพราะเธอนั้นรู้สึกคุ้นหูเหมือนได้ยินเสียงนี้มาจากที่ไหนมาก่อน

“เออ....ทำยังกะมึงไม่ชอบ ผิวนวลเนียนแบบนี้” เสียงเจ้าเล่ห์ติดเล่นตอบกลับและหัวเราะด้วยความชอบใจ

“หึ” และก็มีเสียงหัวเราะในลำคออีกครั้ง เธอรู้ได้ทันทีว่าเสียงหัวเราะในลำคอคือเสียงเดียวกั...

“ปากเธอทั้งหวานทั้งหอมเลย” ฟาฎิลปล่อยปากสาวให้เป็นอิสระเพื่อให้อนัญญาได้หายใจ ทั้งที่ไม่อยากทำสักเท่าไหร่
“คอยดูนะ ถ้าฉันขึ้นไปจากสระได้เมื่อไหร่ ฉันจะชกหน้าคุณ จะชกเป็นร้อยทีเลย”
อนัญญาอยากทำตามปากว่าตอนนี้เลย แต่ก็ทำไม่ได้เพราะหล่อนอยู่ในน้ำ กลัวจมน้ำก็กลัว อยากอัดหมัดใส่หน้าฟาฎิลก็อยากทำ และที่สำคัญหญิงสาวเขินอายที่ถูกชีคหนุ่มขโมยจูบแรกไปแบบไม่ทันตั้งตัว พวงแก้มขึ้นเลือดฝาดส่งผลให้ใบหน้าหล่อนชว...

ความหลังฝังใจสมัยม.ปลายที่โดนเพื่อนกับคู่หมั้นหักหลัง ทำให้คลื่นคิดเอาคืนริกกี้ด้วยการวางยาผู้หญิงของริกกี้
ทว่าโชคชะตากลับเล่นกลด้วยการส่งผู้หญิงอีกคนมาให้
...ผู้หญิงที่ไม่เคยยอมอะไรง่ายๆ และพร้อมเอาคืนเขาร้อยเท่าพันเท่า

"ก็เอาสิ อยากร้องให้คนช่วยไม่ใช่เหรอ ร้องเลย"
"....."
"หึ! เงียบทำไมหรือกลัวคนจะรู้ว่าหน้าหมวยๆ ซื่อๆ อย่างเธอร่านขนาดไหนเวลาโดนใส่เข้าไป"
"เออ! แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน ...

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า

สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง

แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใ...

การแต่งงานที่เริ่มจากความไม่เต็มใจ

เกิดขึ้นเพียงเพราะคำขอของคุณย่าที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ ชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลาย ๆ คนบอกมา

ว่าแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง

เพราะนอกจากงานประจำของเธอที่ต้องทำแล้ว

เธอยังต้องเข้าไร่ไปทำงานช่วยคุณสามี ที่เหมือนกับตั้งใจแกล้งเธออยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส

สิ่งที่เขาให้เธอทำนั้นช่างน่าเบื่อและปวดหัวมากที่สุด เธอไม่ชอบงานแบบนี้!

“นายครั...

"เพียงไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไง…" เพียงเธอบีบมือตัวเองไว้แน่นแล้วค่อย ๆ ปลดสายชุดเดรสออกทีละข้างในขณะที่ขุนเขายืนหันหลังเธออยู่ เขาหันมาแล้วหันกลับก่อนจะสะบัดหน้ากลับมาอีกครั้ง
"ทำบ้าอะไร" เขารีบก้าวออกมาจากตรงนั้นก่อนจะสั่งให้เพียงเธอใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย "ใส่เสื้อผ้าดิวะ"
"เพียงไม่มีอะไรตอบแทนพี่เลยนะคะ มีแค่..ร่างกาย"
"ฉันบอกให้ใส่เสื้อผ้าไง ถ้าไม่งั้นฉันจับเธอโยนออกไปจากห้องแน่!"
"ค่ะ.." เด็กส...

หญิงสาวจอมเฉิ่มผู้ที่พลาดมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มแปลกหน้าโดยไม่รู้ตัวและหลังจากในคืนนั้นเธอก็ได้ให้กำเนิดสองแฝดชายหญิงที่น่ารักออกมาหญิงสาวเฝ้าทะนุถนอมลูกของเธออย่างดีตัวคนเดียวมาตลอด

เขาเป็นชายหนุ่มที่กอบกุมกิจการใหญ่โตแทบจะเป็นนักธุรกิจเบอร์ต้นๆของประเทศเพอเฟคไปเสียทุกอย่างแต่มีบางอย่างที่เขานั้นยังค้างคาใจว่าผู้หญิงในคืนนั้นเธอคือใคร

วรธันย์เกลียดที่ฉันเป็นใบ้ เขาเตรียมเอกสารหย่าไว้แล้วหลังจากงานแต่งงานของเราไม่นาน
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล

เพราะเป็นคำสั่งของพ่อ เขาจึงต้องแต่งงานกับคู่หมั้นที่ครอบครัวหมั้นหมายไว้ให้ตั้งแต่เด็กๆ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เต็มใจเลย เพราะแบบนั้นเขาจึงร้ายกับเธอสารพัด เพราะไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอตั้งแต่แรก แต่ที่ทำก็เพราะคำสั่งจากผู้เป็นพ่อ

พ่อของเธอเป็นหนี้นับล้าน และครั้งนี้คือครั้งสุดท้ายที่เธอจะตอบแทนหนี้บุญคุณที่ให้เธอลืมตาเกิดมา
ระหว่างเธอและเขา สถานะเธอคือเมียขัดดอก เป็นได้เพียงนางบำเรอ พอครบสัญญาเธอก็จะได้เลือกทางเดินของตัวเองสักที

เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเขาทั้งโหดทั้งเถื่อนแต่ทำไมเขากลับยังซิง เขารักแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวมาโดยตลอดแต่พอมาเจอเธอทำไมเขาถึงกลับหวั่นไหวได้ล่ะ หรือเขาจะเป็นผู้ชายหลายใจหรือรักใครไม่เป็น?.

ถ้าเปรียบเธอเป็นมดตะนอย เธอคงเป็นมดตะนอยตัวที่กัดเจ็บที่สุด และถ้าเปรียบเขานั้นคือช้าง.. เขาจะเป็นช้างที่ถูกล้มด้วยเธอ!

เมื่อความรักที่เธอมีให้ มันไม่มีค่าสำหรับเขา เธอจึงต้องหนีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ เปลี่ยนแปลงตัวเองจนกลายเป็น นางมารร้ายในสายตาของคนที่พบเห็นเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว

“พี่เคยบอกแล้วว่าพี่เกลียดคนโกหก แค่พูดความจริงมันยากนักหรือไง หรือเธอเห็นพี่เป็นควายในสายตาเธอ” เขาเริ่มพูดแล้ว และน้ำเสียงของเขามันน่าเกรงกลัว เหมือนว่าตอนนี้เขากำลังโกรธฉันเอามาก ๆ
ไม่โกรธสิแปลก ฉันปิดบังเขานี่เนอะ
“ไม่ใช่นะคะ หนูไม่ได้โกหก” แก้ตัวได้แย่มากเลยคนดี
“ถ้าที่เธอทำไม่เรียกว่าการโกหก แล้วมันเรียกว่าส้นตีนอะไร” นับว่าครั้งนี้เขาพูดหยาบกับฉันมากเลยก็ว่าได้
“มันคือเรื่องที่หนูไม่จำเป็นต...

ประธาร เมียคุณไม่ต้องการคุณอีกแล้ว...

เธอคือน้องสาวของชายหนุ่มที่ช่วงชิงคนรักของเขาไป รัฐภาคย์จึงตอบแทนการกระทำของพี่ชายของลลิลด้วยการย่ำยีทั้งกายและหัวใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า เพลิงเสน่หากำลังหลอมละลายความแค้นให้กลายเป็นรัก

‘ภคิน บริรักษ์’
ไม่เคยคิดจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของบิดา
แต่ที่ยอมไม่ได้ เพราะท่านคิดจะยกย่องแม่เล้าให้เป็นเมียออกนอกหน้า
หนำซ้ำยังเอาลูกเล้ามาฝากเป็นนักศึกษาฝึกงานในออฟฟิศเขาเสียด้วย
แถมลูกเล้าแสนสวยยังกลายเป็นลูกที่แท้จริงของแม่เล้าที่คิดจะบินสูง
เขาก็ยิ่งเพิ่มความชิงชังจนแทบจะขยี้เธอให้แหลกคามือ
...ทว่า...
แม้ไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด แต่ไก่ก็น่าฟัดเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

‘ลลิล’
เมื่อเธอต้องการฝึกง...

ฝากรักในรอยแค้น

“ฉันเป็นแม่แก! ฉันมีสิทธิในตัวแกทุกอย่าง!!!”

“หนู 20 แล้ว หนูโตแล้ว! ชีวิตมันเป็นของหนู!!”

“แกจะไปกับผู้ชายเก่าของแม่แกได้ยังไง!”

“หนูจะไป! และคุณก็ไม่ใช่แม่หนู!!”

“เพี๊ยะ! นังลูกอกตัญญู! นังลูกสารเลว!”

พิณะ หรือ ณะ อัครา

พ่อเลี้ยงไร่ชา ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจังหวัดเชียงราย สร้างฐานะด้วยตัวเองไม่สนธุรกิจครอบครัว

ชายหนุ่มโสดวัยกลางคน ผู้หวงชีวิตอันเป็นส่วนตัว ไม่ชอบผูกมัด ไม่...

ในเมื่อเธอเป็นเมียที่ได้มาจากการทรยศ

ความรู้สึกเดียวที่เธอจะได้รับจากเขาก็มีแค่ ความชัง เท่านั้น

อย่างหวังว่า เขาจะเลิกชัง

อย่าหวังว่า เขาเหลียวแล

อย่าหวังว่า จะได้แม้แต่เศษเสี้ยวความรักของเขา

นภัทรบอกตัวเองเช่นนั้น อย่างหนักแน่นอยู่เสมอ
แต่ความเกลียดชังโกรธแค้นของเขามันน้อยลงตั้งแต่เมื่อไหร่
หรือเป็นเพราะนัยน์ตาเศร้าๆ ซื่อๆ ของเด็กคนนั้น
ที่มันค่อยๆ เขย่าความเย็นชาในหัวใจเขา ให้กลายเป็นความร...