รักหลังแต่งงาน

ทวงรักเมียตัวแทน
"สิทธิ์อะมีต้องให้บอกไหมว่าสิทธิ์อะไร! โทษฐานที่ร่านไม่เลิกฉันคงต้องล่ามเธอไว้แบบนี้นี่ล่ะ!"
"พูดบ้าอะไรของคุณ ปล่อยเอยนะคนสารเลว!"ชายหนุ่มได้ยินอย่างนั้นก็ตวัดสายตาขึ้นมามองคนอวดเก่งอีกรอบ
"ฉันเลว? หึ! คงไม่เท่าเธอหรอกมั้ง สับรางเก่งนิ เอากับผู้ชายอีกคนพอตอนกลางวันก็ออกไปล่าแต้มอีกคน สำส่อน!"
"หึ! ที่พูดนี่หึงหรือว่าอะไรค่ะ ถ้าบอกว่าหึงก็คงไม่ใช่เพราะว่าเราไม่ได้รักกัน อีกอย่างเอ...

ตายอย่างน่าสงสารในชาติภพของตน แต่ดันตื่นขึ้นในร่างคุณหนูสุดอาภัพในตระกูลใหญ่และกำลังจะแต่งงานกับสีหราชผู้ที่ถูกกล่าวขานว่าน่ากลัวกว่าตำรวจหรือมาเฟีย"วิปลาสเช่นนี้ยังกล้าส่งตัวมาเป็นภรรยาสีหราชอีกหรือ"

"ฉันคิดว่าการหมั้นระหว่างเราไม่ควรเกิดขึ้น ฉันรู้ว่าคุณเองก็ไม่ได้อยากหมั้นกับฉัน"
"งั้นเหรอ?"
"ฉันว่าเรามาตกลงกันให้มันจบๆ ไปเถอะค่ะ จะได้ไปบอกผู้ใหญ่ให้เลิกคิดจับฉันกับคุณหมั้นกันสักที"
"หึ อยากให้ยกเลิกมีอะไรมาแลกเปลี่ยนล่ะ ฉันไม่ทำอะไรให้ใครฟรีๆ หรอกนะ"
:
เธอมาเพื่อบอกยกเลิกการหมั้นแต่มีหรือคนเจ้าเล่ห์แบบเขาจะยอมปล่อยหญิงสาวที่เขาเคยจ้องจะงาบเมื่อสองปีก่อนหลุดมือไปง่ายๆ...

ชีวิตโสดมันดีมากจริงๆ ดีจนเขาไม่อยากจะมีครอบครัวอย่างคนอื่น ถึงพี่สาวจะมีความสุขดีกับการใช้ชีวิตมีหลานตัวน้อยมาวิ่งเล่นก็รู้สึกว่าตอนนี้มันสมบูรณ์แบบสำหรับเขาแล้ว จนวันหนึ่ง....
"น้ำเหนือนี่ใครลูก เขาบอกว่าเป็นเมียเราอ่ะคือแม่งงไปหมดแล้ว น้องเพิ่งจะ19เองนะลูก"
คนเป็นแม่พาเด็กสาวที่ถือกระเป๋ามาหาเขาที่ไร่ น้ำเหนือเห็นหน้าก็ตาโตอย่างตกใจ เด็กคนนี้ที่เขาเมาแล้วเผลอไปมีอะไรด้วยแถมยังไปพรากความบริสุทธิ...

ในวันที่นางรักเขาสุดดวงใจ เขากลับย่ำยีความรักของนางอย่างไม่ไยดี หัวใจที่เคยบริสุทธิ์ถูกหยามเหยียดเหลือเพียงความด้านชา เมื่อวันที่นางหมดใจ ไยเขาจึงมาเหนี่ยวรั้ง ต้องการสิ่งใดจากนางกันแน่
"สิ่งใดที่ติดค้าง ชีวิตนี้ข้าคืนให้หมดแล้ว จากนี้ไปวาสนาของเราขาดสะบั้น ท่านไปตามทางของท่าน ข้าก็จะไปตามทางของข้า ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีก"
ในวันที่นางรักเขาสุดดวงใจ เขากลับย่ำยีความรักของนางอย่างไม่ไยดี หัวใจที่เคยบร...

จากความเผลอไผลในคืนเดียว... สู่การจองจำด้วยหนี้สวาทที่ไม่มีวันสิ้นสุด

เพียงค่ำคืนเดียวที่เผลอไผล รสสวาทอันแสนรัญจวนกลับตราตรึงอยู่ในหัวใจของ 'ครูโซ่ ดุจตะวัน' อย่างไม่อาจลบเลือน สาวปริศนาทิ้งเขาไปในยามย่ำรุ่ง ทิ้งไว้เพียงความหวามไหว ถวิลหา และความกังวลลึกๆ ที่ทำให้เขาร้อนรนแทบคลั่ง... เธออาจจะกำลังอุ้มท้องสายเลือดของเขาอยู่!

ชายหนุ่มพลิกแผ่นดินตามหาผู้หญิงที่ขโมยหัวใจของเขาไป จนกระทั่งโชคชะตาเล...

คุณหนูใหญ่จวนแม่ทัพ เอาแต่ใจที่สุด เลือกกินที่สุด ชอบชายงามที่สุด แต่หลังจากนางไล่ตามอ๋องเยียนไปชายแดนครั้งนั้น กลับมานางก็เปลี่ยนไป และพาสามีอัปลักษณ์คนหนึ่งกลับมาด้วย นางทั้งเอาใจเขา รักเขา คลั่งเขา


หลี่เฟิ่งเซียนนั่งมองคนชั่วในกรงสุนัขจากช่องฝาผนังของห้องเก็บฟืน นางไม่เข้าใจจริงๆเหตุใดเขาต้องช่วยนางมากเพียงนั้น ถึงขั้นยอมอยู่ในกรงสุนัข เห่าหอนเช่นสุนัข หากเป็นนางคงหนีเอาตัวรอดก่อน หรือไม่...

"สิทธิ์ความเป็นพ่อ... หรือสิทธิ์ของคนที่เธอหักหลังแล้วหนีไป เลือกเอาว่าอยากให้ฉันใช้สิทธิ์ไหนจัดการเธอ พิมพ์นารา"
เมื่ออดีตคนรักที่หายตัวไป กลับมาพร้อม 'สายเลือด' ของเขาในท้อง... ทางเดียวที่จะปกป้องเธอจากเงื้อมมือมัจจุราชอย่าง 'พ่อแท้ๆ' ของเขาได้ คือการสร้างกรงทองขังเธอไว้ใต้ปีกของเขา... ตลอดกาล!

กลับมาครั้งนี้เขาก็หวังว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปจากเขาได้สักที…

“ไม่ว่ายังไงเฮียก็คิดกับด้าแค่น้องสาว”

ถ้าคนเรามันบังคับความรู้สึกให้เลิกชอบใครได้ง่ายๆ เธอก็คงเลิกชอบเขาไปนานแล้ว…

“ถ้าเฮียชอบแบบนั้น ด้าก็ทำให้ได้!”

#ไปดูงูที่ห้องพี่ไหม

"ถ้าไม่รีบก็แวะไปดูงูที่ห้องพี่ก่อนได้นะ เผื่อจะติดใจ"

"นอกจากน้องนุ่มนิ่มแล้วยังมีงูตัวอื่นอีกเหรอคะ"

"มีสิ"

"งูเล็กงูใหญ่คะ"

"พอตัวนะ"
...

#คุณสิบดุมาก!
"หืม​ เงินไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการนี่นา"

"แล้วต้องการอะไรเล่า"

"ฉันต้องการผู้ชายที่มีเวลา​ เอาใจภรรยาเก่ง​ ไม่ดุ ไม่ด่า ไม่ต่อว่ามากเกินไป"

"..."

"ซึ่งคุณไม่ได้มีข้อไหนตรงกับที่ฉันต้องการเลย"

"ฉันเป็นคนที่เอาใจไม่ค...

คำโปรย
เพราะถูกรถชนอย่างน่าอนาถ เธอจึงคิดว่าตัวเองจะได้ไปสวรรค์

แต่ที่ไหนได้กลับตื่นขึ้นมาในร่างนางร้ายของนิยายที่เพิ่งอ่านจบ แถมนางร้ายที่ว่ามีแต่คนรังเกียจ โดยเฉพาะกับพระเอก เขาเกลียดผู้หญิงคนนี้เข้ากระดูกดำ

นิยายที่เคยอ่านกลายเป็นคุก

พระเอกที่เคยหลงใหลผ่านตัวอักษร กลายเป็นนักล่าโรคจิต

ที่แย่กว่านั้น ตอนเธอฟื้น

คือฉากที่เขาจับนางร้ายแพรดาวล่ามโซ่ไว้กับหัวเตียง ด้วยข้อหา 'วางยา' เขา!

แย่แล้...

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา
" อย่าแม้...แต่จะคิด ที่จะออกไปจากชีวิตของฉันง่าย ๆ ถ้าฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปจากชีวิตของฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ จะไปไหนทั้งนั้น
พระเอก :

แนะนะตัวละคร
วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ...

'เธอ' เป็นเพียงผู้หญิงบ้านๆ สุดแสนจะธรรมดา ส่วน 'เขา' รวยล้นฟ้า ฐานะสุดแสนจะต่างกัน

โชคชะตาลิขิตให้มีการลาจาก
กาลเวลาในช่วงที่พลัดพราก เขาเป็นชายอิสระ เธอมีพันธะ โลกกลับเหวี่ยงเขาและเธอให้มาเจอกัน!!

“ไม่นะ อย่านะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ คุณได้พระคืนไปแล้วนี่ ปล่อยฉันไปเถอะ ฮือ...อย่าทำอะไรฉันเลย อย่าทำฉันเลย”
หมอนวดสาวยังคงอ้อนวอนไม่หยุด มีหรือที่รัฐภูมิจะใจอ่อน เมตตาสาวตรงหน้าง่ายๆ เขาปล่อยเธอแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้และเวลานี้ สิบแปดมงกุฎอย่างจันยาวีร์ต้องเจอคนอย่างเขา ร้ายมาร้ายกลับและเพิ่มความร้ายมากเป็นร้อยเท่า เท้าเล็กพยายามถีบ กระแทกไปที่ร่างหนาดูเหมือนว่าจะถีบลมมากกว่า มันไม่ช่วยอ...

ตลอดเวลาที่ผ่านมามัวแต่เอาเวลาไปหึงหวงสามี จนกระทั่งลูกสาวจมน้ำตาย ถึงได้สติขึ้นมา เขาทำใจไม่ได้จึงฆ่าตัวตายตาม เกิดใหม่ครั้งนี้ขอรักแค่ลูกก็เพียงพอแล้ว!

ญาณินมัวแต่เอาเวลาไปตามหึงหวงสามี ละเลยหน้าที่คนเป็นแม่ ทำให้ลูกต้องจมน้ำตาย ถึงได้สติว่าแท้จริงแล้วคนที่รักเขาหมดใจ และรอคอยความรักจขากเขา โดยที่ไม่ต้องวิ่งตามให้เหนื่อย ก็คือลูกสาว

พลาดแล้ว... ญาณินคนนี้ช่างโง่งม เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเสียจริ...

‘ลมหนาว’ สาวสองที่ตายจากโลกปัจจุบันที่ไม่อาจสมหวังในความรัก เมื่อได้รับพรให้ได้เกิดใหม่อีกครั้งในร่างของภรรยาขี้โรคในยุคยากจนข้นแค้นยังดีที่มีมิติติดตัวมา ไม่ว่าอย่างไรชาตินี้ “ต้องรอดและสมหวังให้ได้”

เซียวจ้านเป่ยนายพรานแห่งหมู่บ้านจิ่วโจวแต่งงานกับหญิงงามในหมู่บ้าน  มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนเป็นบุตรสาว  ต่อมาทางการได้มาจัดสรรที่ดินทำกิน  เมียสาวเกิดต้องตาขุนนางคนนั้น  จึงหอบผ้าหนีตามเขาไป  ทิ้งบุตรสาวอายุเพียงสามขวบไว้คนเดียว  จนเขากลับมาอีกสองวัน มีบุตรสาวนอนหายใจรวยรินเกือบตายแล้ว  ด้วยเกลียดสตรียิ่งนัก  แต่เพราะต้องขึ้นเขาบ่อยๆจึงต้องหาคนมาดูแลเซียวลี่ผิงบุตรสาว  อีกทั้งอยู่ไปก็ถูกเกณฑ์ไปเป็น...

เดิมทีก็เข้าใจว่าเขาเป็นผู้มีพระคุณ แต่ที่ไหนได้...เขาเป็นเจ้ากรรมนายเวรต่างหาก

"มึงไปลากตัวไอ้ชินออกมา "
เมฆหันไปบอกลูกน้อง ที่จับไอ้ชินขังไว้ที่ห้องเก็บของหลังสนามแข่ง ตั้งแต่รู้ว่ามันทรยศเขาก็สั่งให้ลูกน้องลาก
มันไปซ้อมและขังไว้ทันที่ค่อยเอามาสอบสวน
"ทำไมมึงกล้าทรยศกู!" เสียงเข้มกดต่ำ
หนุ่มรูปรางสูงแต่ไม่หนาเท่าเมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง ยังคงนั่งคุกเข่า ใบหน้ามีรอยเขียวฟกช้ำไป
ทั่ว รวมถึงร่างกายหลายแห่ง เมฆสั่งให้ลูกน้องกระทึบมันก่อนที่จะลากมาหาเขาอีกรอบ
"กูถาม ม...

คุณเชื่อในคำว่า... รัก ... หรือเปล่า

สำหรับเด็กสาววัยสิบสี่เธอเชื่อว่ารักนั้นมีอยู่จริง

แรกพบสบตาเมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพ เธอได้พบกับเขา พี่คม หรือคมฉณัฐ ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยน แววตาทอประกายสดใส วินาทีนั้นเด็กสาวอย่างมิลันดาจึงเรียนรู้คำว่า รักแรกพบ แต่ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างใจหวัง เมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว มิลันดารู้ดีว่าเธอไม่มีสิทธิ์จึงเฝ้ามองเพียงห่างๆ และพยายามตัดใ...