อันดับ

"เมื่อหนี้ขัดดอก... เปลี่ยนให้หนุ่มปากเก่ง ต้องกลายมาเป็นพี่เลี้ยง (และคนรู้ใจ) ของมาเฟียจอมโหด!"
เพราะความเมาเป็นเหตุ! 'ภวิน' หนุ่มหล่อนักเรียนนอกที่เพิ่งกลับมารับหน้าที่เจรจาธุรกิจระดับพันล้าน ดันพลาดท่าเผลอไปอ้วกใส่โซฟาราคา 1.2 ล้านบาทของ 'ตริน' ประธานบริษัท RTy กรุ๊ป ผู้พ่วงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียมังกรแดงสุดโหด!
ในเมื่อไม่มีเงินก้อนมาใช้หนี้ มาเฟียหนุ่มจึงยื่นข้อเสนอสุดอันตราย... นั่นคือการให้ภวินมาเป็น 'พี่เลี้ยงจำเป็น' เพื่อขัดดอกให้กับ 'น้องเทล' ลูกชายวัย 3 ขวบจอมเอาแต่ใจที่ถูกปกปิดเป็นความลับของตระกูล!
จากคนที่เกลียดเด็กเข้าไส้ ภวินกลับต้องมาคอยปราบพยศเจ้าเป็ดอ้วนตัวกลมที่ดันติดเขาแจยิ่งกว่าพ่อแท้ๆ เสียอีก
แต่ที่น่าปวดหัวและอันตรายต่อหัวใจมากกว่าเด็ก ก็คือคุณพ่อมาเฟียจอมเผด็จการนี่แหละ!
เพราะนอกจากจะชอบใช้ข้ออ้างเรื่องหนี้มาบังคับข่มขู่แล้ว ดูเหมือนว่าเป้าหมายที่แท้จริงของท่านประธาน อาจไม่ใช่แค่ให้เขามาดูแลลูกชายเพียงอย่างเดียว...
เด็กหนุ่มที่เคยช่วยชีวิตลูกมาเฟียไว้ในอดีตด้วยเลือดกรุ๊ปพิเศษ สู่การเป็นพี่เลี้ยงขัดดอกในวันนี้ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความบังเอิญจะแปรเปลี่ยนเป็นความรักได้อย่างไร?
และความลับของแก๊งมาเฟียที่ซ่อนอยู่จะสร้างบททดสอบอะไรให้พวกเขา?
เตรียมพบกับความอบอุ่นปนความเร่าร้อน ในนิยายวายฟีลกู๊ดที่จะทำให้คุณตกหลุมรักมาเฟียพ่อลูกอ่อนโดยไม่รู้ตัว!

เมื่อความรักที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด รอยแผลครั้งนี้จะเป็นต้นกำเนิดของ “ซาตาน” ‘เวกัส กรวิศว์’ ที่ต้องสูญเสียทั้งอำนาจตระกูลรองและพ่อไปพร้อมๆกันด้วยฝืมือของตระกูลหลัก เพียงเพราะขนบธรรมเนียมการแย่งชิงอำนาจที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น ความทุกข์ทรมานถูกสะสมจนกลายเป็นแรงแค้น แต่ทุกอย่างไม่ได้มืดมิดไปเสียหมดเมื่อคนรักที่อยู่ข้างกาย ‘พีท พงศกร’ เปรียบดั่งแสงสว่างที่นำทางหัวใจเขาตลอดเวลา

เพราะดันใจง่ายเผลอไปรักเพื่อนสนิทเข้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ทุกครั้งที่ไอ้เวรนั่นพาผู้หญิงคนใหม่มาแนะนำให้รู้จัก ความเจ็บปวดก็ย้อนกลับมาเล่นงานหัวใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

จะโทษใครได้ล่ะ... ก็คงต้องโทษตัวเอง ที่เผลอไปมีใจให้กับคนที่ไม่ควรมีใจให้ สุดท้ายก็ต้องนั่งร้องไห้เงียบ ๆ อยู่คนเดียวอย่างที่สมควรแล้ว

แต่พอมาคิดอีกที หมอนั่นก็เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยเสียยิ่งกว่าการเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียอีก และทุกครั้งที่มันกลับมาโสด หัวใจก็พลันเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ความหวังที่เคยดับไปแล้วก็เหมือนได้รับเชื้อไฟอีกครั้ง

สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี แล้วพูดความในใจออกไป

"ไอ้ไทป์... กูชอบมึงว่ะ ชอบมานานแล้วด้วย ลองคบกับกูไหม?"

ทันทีที่พูดจบ หมอนั่นก็เงียบไปพักใหญ่ โดยที่ไม่เอ่ยคำใดออกมา ความเงียบที่แผ่ซ่านทำให้เขาเริ่มรู้สึกใจไม่ดี และไม่ทันรู้เลยว่า คำพูดประโยคนั้น... จะเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมันไปตลอดกาล

"งั้นก็เลือกเอาว่าจะเลิกชอบกู หรือเลิกเป็นเพื่อนกับกูไปเลย"

"ถ้าอยากเป็นคนโปรดของคุณ...ต้องทำยังไงครับ"

จากน้องชายที่รัก กลายเป็นผู้ชายที่ร้ายที่สุด “พี่น้องกัน..มันดี ไม่รู้จักเหรอ”

เปลือกตาฉันปิดพริ้มลง ในหัวตีกันยุ่งเหยิงยามที่คมฟันของเซอร์ซีสขบเบาๆ ที่ริมฝีปากล่าง ทำให้ฉันหลุดเสียงครางฮือออกมา ซึ่งเขาฉวยโอกาสนั้นทันทีด้วยการรุกล้ำลิ้นเข้ามา สำรวจชิมความอุ่นร้อนภายในโพรงปากของฉัน เป็นครั้งแรกที่ฉันพบว่าตัวเองตามความเร่าร้อนของจูบนี้แทบไม่ทัน เซอร์ซีสจูบฉันด้วยความตั้งใจที่จะครอบครอง มันเป็นจูบที่บริสุทธิ์และดิบเถื่อน ไม่เหลือที่ว่างให้สิ่งอื่นใด เขาดึงฉันเข้าไปด้วยแรงที่ฉันไม่ได้ขัดขืน จนร่างฉันถลาลงไปบนตักของเขา ฉันวางเข่าลงข้างสะโพกของเขาทั้งสองข้างและขึ้นคร่อมเขาอย่างเต็มใจ สองแขนโอบรอบลำคอ และปล่อยให้ตัวเองตกเป็นของชายผู้เปี่ยมอำนาจคนนี้โดยสมบูรณ์


เรื่องอื้อฉาวกับซีเอล รี้ดเป็นของคู่กัน ในฐานะนักแสดงหัวขบถผู้มีชื่อเสียงด้านความแบดบอย เขาตะเกียกตะกายจนโด่งดัง ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความวุ่นวาย แต่เมื่ออาชีพของเขากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย เชือกชูชีพก็ปรากฏขึ้นในร่างของเซอร์ซีส โลรองต์ ซีอีโอผู้เหี้ยมโหดซึ่งมีความลับดำมืดไม่ต่างจากสีชุดสูทของเขา
เซอร์ซีสเสนอโอกาสให้เขากลับมาทวงบัลลังก์ดาวดังอีกครั้ง แต่ก็มีข้อแลกเปลี่ยน นั่นคือสัญญาหมั้นหลอกๆ ที่จะทำให้ซีเอลกลายเป็นหมากตัวหนึ่งในเกมของเขา สิ่งที่เริ่มต้นจากข้อตกลงทางธุรกิจอันบิดเบี้ยว ในไม่ช้าก็ได้กลายเป็นเกมเดิมพันสูงที่ขับเคลื่อนด้วยอำนาจ ความปรารถนา และการหักหลัง
ใน ‘โซ่ไหมใต้แสงไฟ’ เปลวไฟแห่งปรารถนาแผดเผา ความภักดีแหลกสลาย และไม่มีสิ่งใดเป็นอย่างที่เห็น

เขาผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะหยุดที่ใคร แต่เมื่อเขาได้เจอเธอ ...
ส่วนเธอผู้หญิงที่ไม่เคยเชื่อในความรัก จนได้มาเจอกับเขา ...

“มู่เหริน” คืออัจฉริยะที่เกิดขึ้นในรอบร้อยปี ทว่าแท้จริงแล้วดวงวิญญาณที่อยู่ในร่างเป็นถึงศาสตราจารย์สอนประวัติศาสตร์ผู้รอบรู้ ที่กลับชาติมาเกิดใหม่พร้อมความทรงจำเดิม การแย่งชิงอัจฉริยะจึงเกิดขึ้น!
ความรัก ความผูกพัน จะผูกมัดจอมคนอัจฉริยะผู้นี้ได้หรือไม่...
7 แคว้นที่มีอำนาจแข็งแกร่ง ยามนี้กลับกระสับกระส่ายกับข่าวลือที่ดังกระส่อนไปทั่วทั้ง7แคว้น ทุกแคว้นต่างหมายแย่งชิงจอมคนอัจฉริยะเพื่อความเป็นใหญ่ที่สุดใน7แผ่นดิน
ทว่าความฉลาดลึกล้ำของมู่เหริน กลับวางแผนพาตนเองออกจากตระกูลเพื่อไม่ให้ผู้ใดเดือดร้อนเพราะตน การเดินทางจึงเริ่มขึ้น พร้อมความรักและความผูกพันที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างไม่รู้ตัว...
โดยที่ชะตาดอกท้อเริ่มผลิบานจนยากจะถอยกลับ ในที่สุดก็หลีกหนีบ่วงเสน่ห์องครักษ์เงาไม่พ้น ขณะเดียวกันสงครามแย่งชิงเริ่มรุนแรงมากขึ้น จน “หลิงหวาง” องครักษ์เงาที่หลบซ่อนตัวตนต้องดิ้นรนไขว่คว้าอำนาจเพื่อปกป้องคนที่รัก หมายสยบแคว้นทั้ง7 ไว้ในกำมือ มิให้ผู้ใดมาทำร้ายมู่เหรินได้อีก
หนทางเบื้องหน้าจะลงเอยเช่นไรนั้น แล้วแต่จอมคนจะเลือกเดิน...
และความรัก ความผูกพัน จะผูกมัดจอมคนอัจฉริยะผู้นี้ได้หรือไม่!

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต

ชีวิตที่เคยสงบสุขของไอ้กานต้องพังลงเมื่อรู้จักกับรุ่นพี่ปี 8 อย่าง 'ไอ้ธีต์' ไอ้หัวขี้ที่เขาเหม็นขี้หน้ายิ่งกว่าขี้ในส้วม

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว


ตะวันกดล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น มันหอบหายใจ จ้องผมด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้เอ่ยเสียงขรึม “กูเตือนมึงแล้วนะ”
ผมหรี่ตาลงจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมของตะวัน นึกขำมันในใจ มันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะควบคุมผมได้
แรงที่กดตรงข้อมือผมเยอะมากก็จริงแต่คนอย่างผมไม่มีทางจนตรอกง่ายๆ แบบนี้หรอก ผมออกแรงอยู่ใต้ร่างตะวันไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กดมันคว่ำหน้ากับเตียงแล้วจับแขนบิดไว้ข้างหลัง
“อ๊ากก ไนท์… พี่ผมเจ็บ”

ตะวัน : ไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคยรังเกียจเข้าไส้จะทำให้ผมรักหัวปักหัวปำได้
ไนท์ : ผมแค่อ่อยเด็กมันเล่นแต่สุดท้ายร่างพังทุกวัน

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เราต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรมสิ ท่านจะต้องสอนวรยุทธ์ให้แก่ข้าก่อน ข้าถึงจะยอมทำอย่างที่ท่านต้องการ...อาบน้ำและนวดให้กับท่าน” กล่าวออกไปแล้วข้านี้แสนจะอับอายยิ่งนัก หวังแต่ว่าจะมิมีวันนั้นนะ
“นี่เจ้า! ถึงเจ้าจะทนเหม็นกลิ่นของตัวเองไปถึงจวนได้ แต่ข้ามิยอมทนหรอกนะ ข้ามิยอมขี่ม้ากับเจ้าโดยที่เจ้ายังมิอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ตัวใหม่หรอกนะ”
“เปล่า...เปล่านะขอรับ ข้าแค่...”
“ถึงอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นอนุของข้า เพียงแค่เวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ถ้าครั้งนี้จะอาบน้ำร่วมกันก็มิแปลก แต่เจ้ายังมิต้องกังวลใจหรอกนะ ข้ายังมิคิดทำอันใดเจ้าหรอกนะหนิงเหอ...มันยังไม่ถึงเวลานั้น”
สุดท้ายแล้วท่านอ๋องก็เป็นผู้มีชัย...ข้ากับท่านอ๋องอาบน้ำด้วยกัน เขาสำเริงสำราญกับการกินเต้าหู้ข้าไม่ยอมหยุด ส่วนตัวข้านั้น...หุ่นไม้! เพราะไม่รู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากมือไม้ที่มันยุ่มย่ามไปทั่วร่างกับปากหนาที่คลอเคลียขบกัดสร้างรอยไว้ที่ลำคอและหน้าอกไม่ได้ ตอนนี้มันคงเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว...ที่ไม่รู้ด้วยว่าอาภรณ์ชุดใหม่จะปกปิดร่องรอยเหล่านี้ได้หมดหรือเปล่า
เตรียมตัวอับอายกับสายตาของลูกน้องท่านอ๋องที่คงจะ...เอ่ยวาจาล้อข้ามิหยุด

เซธ หรือ เซเธอร์
เทพเจ้าแห่งการคุ้มครองและปกป้องสรรพชีวิตบนพื้นโลก ลงมาจุติตามคำสั่งของนายเหนือหัวผู้สร้างโลก
ด้วยคำสั่งที่ว่า "จงดูแลและปกป้องสิ่งมีชีวิต ให้อยู่รอดปลอดภัย จนเมื่อพวกเขาเหล่านั้นเข้มแข็งเพียงพอที่จะพึ่งพาตนเอง"

ไวท์ หรือ ไวท์มอลต์
อดีตชาติคือมาร จิ้งจอก 3 หางผู้ถูกทอดทิ้ง แต่แล้วความทรงจำหวนคืน ปักใจรักเพียงผู้เดียว แต่กลับถูกขับไล่ไสส่ง ปฏิเสธความรักที่มอบให้ ต้องทำยังไง? ต้องทำแบบไหน? จึงจะเรียกร้องขอความรักกลับคืน......

White
“ข้ารักเจ้า ยอดดวงใจของข้า”
“ข้าขอให้เราเกิดมา ฮึก ได้ครองคู่กันอีก อึก!”
“รักเราจะคงอยู่นิจนิรันดร์”
“ดวงใจของข้า แม้แต่ร่างยังไม่มีให้ข้าได้คิดถึง......”

Black
“ทำไมคุณต้องไล่ผมอยู่ตลอดเวลา!”
“เพราะข้าไม่ต้องการอยู่ใกล้เจ้า”
“ทำไมต้องขับไล่ไสส่งผมด้วย!”
“ข้าไม่อยากสูญเสียอีก.... จงไปซะเถอะ”
“ไม่!!!”

Gray
“ท่านแม่ พี่ชายคนนั้นประหลาดสุดๆเลย”
“จงหุบปากของเจ้าเสีย เพราะความสามารถของเจ้า ทำให้เราต้องหนีหัวซุกหัวซุนขนาดนี้”
“แต่-”
“ไม่มีแต่!! เก็บปากของเจ้าซะ ถ้าไม่อยากตายเพราะความสามารถของตัวเจ้าเอง”

ความรักยาวนาน 3ชาติ 3ภพ ที่ยังคงพันผูกร้อยเรียงพวกเขาไว้ด้วยกัน
หนักแน่นและมั่นคง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป.......

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้

เขาเป็นพนักงานร้านซักรีดใต้คอนโดใจกลางเมือง ในวันหนึ่งก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีเข้ามาใช้บริการ และเน้นยำเป็นพิเศษเกี่ยวกับการทำความสะอาดบราเซียของแฟนสาว แต่ความจริงชายคนนั้นไม่เคยมีแฟน!!!!

สิงหราช หรือ สิงห์
เจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศ เป็นคนเงียบนิ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เพียงแค่สายตาตวัดมองมาก็ทำให้ผู้คนเสียวสันหลังวาบไม่อยากพูดคุย

เตโช หรือ เต
เป็นพนักงานร้านซักรีดเปิดใหม่ภายใต้คอนโดหรูใจกลางเมือง ได้รับรู้ความลับของสิงหราชโดยบังเอิญ ยิ่งทำให้เขาเตลิดหลงใหลอีกฝ่ายเข้าไปใหญ่ เขาจะต้องคว้าหัวใจของชายหน้านิ่งมาให้ได้!!!

เพราะป้าแม่บ้านที่คอยดูแลลาออกกะทันหัน ทำให้สิงหาราชไม่สามารถนำผ้ากลับไปซักทำความสะอาดได้เหมือนอย่างเคย ความยุ่งยากจึงเกิดขึ้นเมื่อเขาต้องนำผ้าไปส่งซักด้วยตัวเอง โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะนำพาเรื่องยุ่งยากวุ่นวายมาให้เขา!!!

ไอ้เด็กบ้านี่มันกระโดดขวางหน้ารถผมครับ ผมก็เลยจับทำเมียซะเลย

เมื่อเด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานอย่าง 'อะตอม' ถูกฝากฝังให้สามหนุ่มสุดหล่อเจ้าของผับชื่อดังช่วยดูแล แต่ทำไมมันดูเหมือนการส่งเครื่องบรรรณาการให้ยังไงก็ไม่รู้?

มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย
" แค่เป็นเด็กดีของฉัน "

" อยากได้อะไร..ต้องการอะไร "

" ฉันจะหามาให้ทุกอย่าง..ยกเว้นตะวันกับเดือนที่ฉันเอามาให้ไม่ได้ "

" จะ รถ บ้าน หรือ คอนโด ที่ดิน ภูเขา ทะเล ..ฉันจะไปว่านซื้อมาให้แค่เอ่ยปากขอมา "

"..แค่เชื่อฟังและ ปฏิบัติตามที่ฉันบอก และนายจะได้ในสิ่งที่ต้องการ "

" ทุกอย่าง "

" ....คิ้กก~~ ได้ผมแค่ครั้งเดียวเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรอครับคุณภรัน "

คำโปรย : เรื่องราวของพ่อหนุ่มสายเปย์ภรัณ ทัพปวีณ์เจ้าของร้านเพชรกับเด็กหนุ่มนิติศาสตร์ข้าวปุ้น สกลพัชญ์ผู้อาภัพจะเป็นอย่างไร ด้วยเสน่ห์หานำพาคนสองคนให้มาเจอกัน เพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน ทำให้เด็กหนุ่มนิติหน้าหวานเลื่อนสถานนะเป็นคนโปรด ชีวิตพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือจากเด็กที่อาภัพ ชีวิตกลับมีทุกๆอย่างภรัณค่อย ๆ เติมเต็มในสิ่งที่ขาด จนถึงช่วงเวลานึงเพราะความรักต่างวัยทำให้สองคนถึงจุดหักเหความเข้าใจเริ่มไม่ลงรอย ฝ่ายใดฝ่ายนึงเริ่มคิดมาก เขามอบให้ได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือความรัก แต่สิ่งที่เขาให้ไม่ได้คือเวลา

“ บอกว่าทำงานไม่เข้าใจหรือไง ”

“ ทำงานหรือไปหาใครกันแน่..ฮึกกก ก่อนจะมาเจอผมรัณก็มีคนโปรดเยอะไม่ใช่หรอ! ”

“ จิ๊! บอกกี่ครั้งว่าอย่าเรียกชื่อฉันห้วนๆ แบบนี้ หยุดเง่าสักทีได้ไหม? ข้าวปุ้นนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบคนเอาแต่ใจ ”

ฟางลู่เอินเก็บบุรุษผู้หนึ่งได้ระหว่างเดินทางไปทำงานที่หอโคมแดง
ด้วยต้องการช่วยอีกฝ่ายจึงพาตัวกลับไปรักษาที่บ้าน ใครเลยจะรู้ว่าหลังจากฟื้นขึ้นมากลับความจำเสื่อมเสียนี่่
แต่คนผู้นี้ไม่ธรรมดา รู้ทั้งภาษาและมีวิชาติดตัว

อีกฝ่ายบอกว่าตั้งใจจะตามหาครอบครัวของตนเอง ฟื้นคืนความทรงจำ
แต่ไหง๊ถึงกลับมาทำเขาท้องแล้วสร้างครอบครัวเสียเองเล่า!!

ผมมันก็แค่...."ของเหลือเดน” ชีวิตและร่างกายแปดเปื้อนด้วยมลทิน ราคีและกลิ่นคาว ใครล่ะจะอยากลดตัวลงมาเพื่อยุ่งเกี่ยวกับคนอย่างผม ?

ไมค์ หรือ ไมเคิล
ชายผู้สูงศักดิ์มียศเป็นถึงลอร์ดวัลโด้..... เพราะสายเลือดที่มีทำให้ทางเดินชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเฉกเช่นคนอื่น ใช้ชีวิตเยี่ยงสุนัขรับใช้ของราชวงศ์ ทุกการกระทำเพียงเพื่อให้คนที่รักได้อยู่สุขสบายไร้ภัยใดกล้ำกรายดวงใจของตน.....

ตัวเล็ก หรือ เอวา
ชีวิตเกิดการพลิกผันตาลปัตรแปรเปลี่ยน ทำให้ชีวิตที่เคยมีครบทั้งพ่อแม่พี่น้อง ครอบครัวที่อบอุ่น กลับกลายเหลือเพียงชายคนเดียวที่ช่วยชีวิตให้รอดพ้นภัย ยกให้พี่ชายเป็นที่หนึ่งในดวงใจทุกๆ เรื่องราว

โรม หรือ โรมีโอ
ผู้ช่วยคนสนิทของไมเคิลที่ติดสอยห้อยตามไปในทุกๆ ที่ จัดการทุกสิ่งได้ดีเลิศจนบอสหนุ่มแทบไม่ต้องลงแรง ความจงรักภักดีที่มีให้ แม้ตายถวายหัวก็ยินยอมมอบให้ไม่มีเกี่ยงงอนหากเป็นความปรารถนาของบอสผู้เป็นนาย

บาร์ค หรือ บารอน
เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน.... ในทุกการกระทำ มักจะมีบางสิ่งซ่อนเร้นอยู่เสมอ แต่ใครเลยจะรู้....... ถึงความคิดในจิตใจภายใต้ใบหน้าที่พร่างพราวไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขอยู่เสมอ

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้แล้วยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อนยังคอยมองจ้องไม่คลาดสายตา ปมเรื่องราวร้อยเรียงถักทอเป็นใยหนา คงจะง่ายกว่าหากคิดตัดความสัมพันธ์....

เมื่อคุณย่าหา "พี่เลี้ยง" คนใหม่มาให้ผม แล้วไอ้พี่เลี้ยงตัวร้ายที่เข้ามาวุ่นวายปั่นประสาทให้ผมว้าวุ่นไปทั้งตัวและหัวใจ แค่เจอกันวันแรกผมก็อยากจะบ้าตายแล้ว ผมต้องจัดการมันให้ได้

"กูให้ความเป็น เพื่อน มึงได้
กูก็ยัดเยียดความเป็น ผัว ให้มึงได้เหมือนกัน"
จอมทัพ : หล่อ ร้ายลึก ตรงไปตรงมา ปากร้าย
คุณอาจจะมองว่าผมใจร้าย เเต่สิ่งที่ผมเจอการทำดีคงไม่ช่วยอะไร
ผมไม่สนว่าใครจะเจ็บปวด ต่อจากนี้ผมขอสนแค่ตัวเองบ้างก็เเล้วกัน
"กูก็แค่อยากแก้แค้น"
น้ำเหนือ : หล่อ จริงใจ ซื่อตรง ปากไม่ร้าย (แต่กัดเจ็บ)
ถ้าผมผิดผมก็ลูกผู้ชายพอที่จะยอมรับความผิด
ผมโกรธที่มันยัดเยียดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ผมเกลียดที่มันหูเบา
"มึงก็ทำมันสำเร็จเเล้วนี่"
"กูไม่ชอบน้องมึง"
"เเล้วมึงชอบใคร"
"กูชอบมึง"

"มึงจะทำอะไรกู"

"จูบมึงไง"

"หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าเข้ามาใกล้นะ กูขยะแขยง กูไม่ชอบผู้ชาย"

"ปากบอกไม่ชอบ แต่เวลากูจูบมึงทำไมต้องคลิ้มตลอดเลยวะ"

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

เมื่ออีกคนหวังเเค่เงิน เเต่อีกคนกลับต้องการหัวใจ ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะสำหรับเสี่ยรังสิมันต์เเล้ว กำปั้นคือคนที่ขาดไม่ได้เเม้เเต่วันเดียว

เมื่อเพื่อนรัก ต่างก็แอบรักเพื่อน ต่างคนต่างไม่กล้าบอกความในใจ จนเมื่อทนเก็บไว้ไม่ไหว ระเบิดความในใจออกมา แต่ทว่าอุปสรรคของพวกเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ มันมีอะไรมาที่มากกว่านั้น....

"ผมไม่คิดว่าจะได้มาเจอคนที่น่าสนใจแบบคุณที่นี่"

"ผมแค่มาพักผ่อนกายใจเฉยๆ " อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยกยิ้มรับ ขยับกายเข้ามาใกล้ ฝ่ามือเอื้อมไปวางที่ต้นขา ลูบไล้ไปมาเบาๆ จนทำให้คนที่นั่งอยู่แทบจะอดใจไม่ไหว ถอนหายใจออกมาแรงๆ และพยายามหันมองรอบๆ ตัว เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ตะบันหน้าคนที่กำลังนั่งแนบชิด แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ

"เหี้ย!!! "

ไค ฮันเตอร์ คือเสือตัวพ่อและนักหักอกมือฉมังแห่งมหาวิทยาลัย H ด้วยชื่อเสียงด้านหน้าตาอันหล่อเหลาและการเป็นหนึ่งในนักศึกษาที่ฉลาดที่สุดในมหาวิทยาลัย ทำให้เขากลายเป็นหนุ่มโสดที่น่าหมายปองที่สุดที่ใครต่อใครต่างก็อยากจะ 'ปราบพยศ' ให้เชื่อง ทว่าทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไป เมื่อเฟรชชี่หนุ่ม ไนต์ วินเทอร์ส เข้ามาเป็นรูมเมตคนใหม่ของเขา

ไครู้สึกถูกตาต้องใจเฟรชชี่หนุ่มสุดฮอตคนนั้นในทันที คนที่เขาเคยบังเอิญไปเห็นว่ามีวันไนต์สแตนด์ที่บาร์และไม่สามารถสลัดภาพออกจากหัวได้เลยนับแต่นั้นมา ไนต์เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ แต่ไคกลับชอบผู้หญิงมาทั้งชีวิต...หรืออย่างน้อยเขาก็เคยคิดเช่นนั้นมาตลอด เขาจะยอมทิ้งทิฐิของตนเองและยอมรับในสิ่งที่ไนต์เป็นได้หรือไม่? หรือไนต์จะต้องกลายเป็นเพียงความลับสุดเร่าร้อนของเขาตลอดไป ที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มและหลังประตูห้องที่ปิดสนิท?

ทว่าไนต์เองก็มีความลับที่ซุกซ่อนไว้ ซึ่งพร้อมจะทำลายรากฐานความสัมพันธ์อันเปราะบางของพวกเขาสองคนให้พังทลายลงได้ทุกเมื่อ และหากไคยังคงลังเลต่อไป...เขาอาจต้องสูญเสียคนเพียงคนเดียวที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปตลอดกาล

ผมแอบแซ่บกับผู้ชายหน้าหวานใส่เสื้อช็อปต่างสถาบันและมีรอยสักมังกร! เรื่องเชี่ยเนี่ยควรจบแค่นั้นถ้าหากเขาไม่คิดตามกดผมทุกเวลาและสถานที่ ไอ้ฉิบหาย เกิดเป็นเสือทั้งทีใครจะยอมให้กระต่ายหื่นจ้องผสมพันธุ์
“อืม ปืนใหญ่เรียนช่างเหรอ” ดวงตาเขาเป็นประกายวาบขึ้น
ได้ยินคำถามนั้น ผมก็รีบตอบ กลัวลงเอยจะมองว่าผมเป็นนักเลงหรือขาใหญ่ “อือฮึ เด็กช่างไม่ได้เถื่อนทุกคนนะ โดยเฉพาะผม แล้วก็โคตรจริงใจสัดๆ !”
เขาอมยิ้มและเอ่ยว่า “ผมรู้ เพราะเรียนช่างเหมือนกัน แต่เป็นภาคเสาร์ – อาทิตย์”
เป็นตอนนั้นที่ผมชะงักค้าง ก่อนที่หางตาจะหันไปเห็นเสื้อ
ช็อปของลงเอย เชี่ย... เชี่ยสุดๆ
เสื้อตัวนั้น มันเป็นของสถาบัน B
ที่เมื่อสองเดือนก่อนผมไปเปรี้ยวตีนใส่ชุดใหญ่ และหวิดเกือบซวยต้องขึ้นโรงพัก!

เมื่อต้องมาอยู่กับพี่ชายที่ไม่ใช่พี่ชาย
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!