อันดับ

เนม ชื่อจริงของเขาคือ วรวิทย์ วรโชติวาทิน อายุ 25
นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ ไฟแรง และมีเสน่ห์เหลือร้าย รับตำแหน่งต่อจากพ่อแม่ที่เสียไปเมื่อตอนอายุ 17 ปี จากเหตุการณ์เสียพ่อแม่ไปในครั้งนั้น
ทำให้เขาได้พบเด็กชายที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีที่พักพิงใจ

นาย ชื่อจริงของเขาคือ เจ้านาย พัชรวิทิต อายุ 18
เด็กชายบ้านๆ คนหนึ่ง ฐานะกลางๆ ไม่จนแต่ก็ไม่ได้รวย การตายของแม่ทำให้เขารู้อะไรหลายอย่าง ที่พ่อและแม่ไม่เคยบอก ความลับที่ถูกปิดบังไว้
ในช่วงเวลายากลำบาก ก็ได้เจ้านายหนุ่มผู้ใจดีเข้ามาช่วยเหลืออยู่เสมอ

"อ่า ทั้งนาย ทั้งฉัน เราต่างเหมือนกันเลยนะ"

หลังจากเรียนจบผมยื่นเข้าทำงานหลายๆบริษัท แต่กลับมีบริษัทชื่อดังรับผมเข้าทำงานแบบงงๆ พร้อมด้วยตำแหน่งแปลกๆ ตำแหน่งนั้นมอบประสบการณ์ชั้นเลิศให้กับผม ตำแหน่งบำเรอรักให้กับพนักงานในบริษัท..

“อ้าปากสิ...” เมื่อเธอทำตาม เขาจึงส่งนิ้วเข้าไปกวาดในโพรงปาก พร้อมสอนให้เธอเรียนรู้การอม ดูด ไล้เลียอย่างเป็นงาน ไม่ใช่ทำราวกับอดยากเหมือนก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาขบขัน และเกือบหมดอารมณ์ หญิงสาวรุกหนักเกินไป ทั้งพยายามจะกัดด้วย
ฝ่ายเขมชาดาเคลิ้มจัด ยิ่งเห็นหัวคิ้วของเก้าชลขมวด และลูกกระเดือกเขาขยับไหวรุนแรง ผสานกับเสียงคราง... อือๆ เป็นจังหวะด้วยความพึงพอใจ ให้ตายเถอะ เธอแทบจะหลั่งเลยทีเดียว จากนั้น นิ้วก็เขากวาดในปาก กวาดแล้วเล่นเย้าหยอกกับลิ้นสากร้อนเรียวเล็กของเธอ กระทั่งรู้ตัวอีกที เขมชาดาก็ถูกจับพลิกตัวนั่งหันหลังให้ชายหนุ่ม
โอ้ ความอุ่นจัดของสิ่งแข็งแกร่งกำลังถูกดันเข้ามา และพยายามแทรกตัวเข้าสู่ความหวานฉ่ำ ซึ่งเธอก็พร้อมจะตอดรัดสิ่งที่เขาจะใช้มอบความสุขอย่างเร่าร้อน

เรื่องที่ 1 เพื่อนกันมันส์ดี
มึงเราเป็นเพื่อนกันกูว่าถ้ายังสบตากันแบบนี้ผีผลักได้นะมึง.....[ให้แม่งผลักเถอะกูจะกดให้มิดเลย]
"มึงกับกูก็รู้จักกันมานาน"
"แล้วไงต่อ"
"ธามกูถามจริงๆมึงไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ"
"แล้วมึงจะให้กูรู้สึกอะไร?"
[ถ้ากูบอกกูรู้สึกกับมึงมา5ปีแล้วมึงจะโกรธกูไหม]

เรื่องที่ 2 หลงรักคนเถื่อน
"เฮียรู้ไหมว่าทำไมซาลาเปาที่บ้านหนูถึงลูกเล็ก"
"ทำไมอะ"
"เพราะถ้ามันใหญ่มันจะเป็นซาลาเป้าาาาาาา"
"คืนนั้นไฟไม่น่าดับเลย เวรกรรมของกูแท้ๆ!!"
เฮียเฟย อายุ30 ลูกชายเจ้าของร้านทองมีความเป็นนักเลงสูง ครอบครัวค่อนข้างตามใจนิสัยเจ้าชู้ เอาแต่ใจ คบใครไม่ถึงเดือนก็เลิก อาชีพของตัวเองก็คือปล่อยเงินกู้นอกระบบ มีผับและร้านสัก
ยี่หวา อายุ20 ครอบครัวเปิดร้านขายขนมจีบซาลาเปาสูตรโบราณอยู่ติดกับร้านทองหรือบ้านของเฮียเฟย นิสัยของเธอค่อนข้างเอาแต่ใจเพราะมีเฮียเฟยเป็นไอดอลแถมยังเป็นคนที่เธอแอบชอบมาเป็น10ปี 10ขวบก็แอบชอบผู้ชายเลย แรดซะไม่มี

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

ถึงจะผ่านประสบการณ์ซ่านเสียวมากี่ครั้ง แต่ครั้งแรกมักประทับอยู่ในความทรงจำมิรู้เลือน พบกับเรื่องราวจุดเริ่มต้นจินตนาการทางเพศที่โลดโผนของพวกเขาและเธอได้ใน "แรกรู้...รสสวิง"

หลังจากสูญเสียพ่อแม่และต้องเผชิญกับค่ารักษาพยาบาลมหาศาล ซีโน อีแวนเดอร์ ก็พบว่าตัวเองต้องมาทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กผู้ชายให้กับมหาเศรษฐีลึกลับคนหนึ่ง แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน หลังจากเกือบถูกมหาเศรษฐีมาเฟียฆ่า ซีโนก็สาบานว่าจะไม่กลับไปที่นั่นอีกเลย

หนึ่งสัปดาห์หลังจากการหลบหนี ซีโนกลับถูกลักพาตัวและแบล็กเมล์ให้เซ็นสัญญาหนึ่งปีในฐานะพี่เลี้ยงและบอดี้การ์ดของมาเฟียผู้นั้น

ซีโนจะหนีจากเจ้านายที่ชั่วร้ายและโหดเหี้ยมของเขาได้หรือไม่? หรือจะถูกเขาครอบงำกลืนกิน? ถูกกลืนกินด้วยแรงปรารถนาต้องห้ามที่ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสอง? เขาจะยอมเสี่ยงชีวิตเพียงเพื่อสัมผัสกับความร้อนแรงของรักต้องห้ามนี้หรือ?

เมื่อห้าปีก่อน เซบาสเตียน โอไรออน ถูกครอบครัว อดีตภรรยา และเพื่อนสนิทหักหลัง เขาจึงกลายเป็นคนละคน ทั้งเย็นชา ห่างเหิน และอันตราย ขณะที่เขาก้าวขึ้นมาเป็นราชามาเฟียแห่งโลกใต้ดินที่น่าเกรงขามที่สุด และทุกคนที่ได้ยินชื่อของเขาก็ต่างตัวสั่นด้วยความกลัว

เขาไม่ไว้ใจใครและเกลียดชังความสัมพันธ์ทุกรูปแบบ จึงได้สร้างกำแพงหนาทึบขึ้นมารอบตัวเอง

แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป...เมื่อพี่เลี้ยงของลูกชายก้าวเข้ามาในชีวิต

ซีโนทำให้เขารำคาญใจ เขาเกลียดขี้หน้าบอดี้การ์ดของตัวเองและคงจะฆ่าอีกฝ่ายไปแล้วหากไม่เห็นแก่ลูกชาย

เซบาสเตียนพยายามผลักไสซีโนออกไปโดยปฏิบัติต่อเขาอย่างต่ำต้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่เมื่อสัญญาใกล้จะสิ้นสุดลง ความรู้สึกของเขายังคงเหมือนเดิมหรือไม่? หรือเขาเพิ่งตระหนักได้ว่า...ไม่ใช่แค่ลูกชายของเขาเท่านั้นที่ต้องการซีโน?

เรื่องราวของผมเริ่มต้นขึ้นเมื่อผมได้พบกับมนุษย์เพศผู้ที่พยายามยัดเยียดความเป็นเพื่อนให้กับผมตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน และหลังจากนั้นชีวิตของผมก็ไม่ได้พบเจอกับความสงบสุขอีกเลย...

“ติณ!”

“อะไรของมึงอีกล่ะ ไม่มีเรียนแล้ว มึงจะไปตายที่ไหนก็ไปสิ” ไอ้ติณย้อนผมพลางสีหน้าหงุดหงิดใส่

ผมสิที่ต้องเป็นคนหงุดหงิด มันจะมาหงุดหงิดอะไรในเมื่อมันนั่นและที่เป็นต้นเหตุี่ทำให้ผมต้องโดนไล่ออกจากห้องเรียน ทั้งๆ รีบมาจนเกือบเช็คชื่อไม่ทัน

“นายตั้งใจจะทำให้เราโดนไล่ออกมาจากห้องงั้นเหรอ”

“ก็เออดิ สมองมึงแรมน้อยรึไงถึงได้ฉลาดช้านัก”

“แต่เราตั้งใจมาเรียนหนังสือนะ”

“เรียนมาครึ่งชีวิตแล้ว มึงไม่เบื่อบ้างรึไง”

ผมว่าแล้วเชียวว่าทำไมมันถึงได้สะกิดผมนักทั้งๆ ที่มันน่าจะเงียบปากไปได้ที่รู้ว่าอาจารย์มองแล้ว ที่แท้มันก็ตั้งใจจะให้อาจารย์ไล่ออกมานี่เอง

“มองหน้านี่หิวตีนรึไง หรืออยากจะลองกิน”

“นายคงกินบ่อยสินะ สมองนายถึงได้มีแต่เรื่องตีนๆ”

“ไอ้เหี้ยคิม” ไอ้ติณคะตอกเรียกผมเสียงดังแถมยังเดินเข้ามากระชากคอเสื้อผมเข้าหาตัวแล้วง้างหมัดขึ้นกลางอากาศทำท่าเหมือนอยากจะชกปากผมเสียเต็มประดา

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ปากดีมากคราวหน้าได้แดกตีนสมใจแน่”

โธ่ว้อยยย! ผมมาเพื่อเช็คชื่อแล้วก็โดนไล่ออกจากห้องสินะ ช่างเป็นการเริ่มต้นปีการศึกษาที่แสนพิเศษจริงๆ

น่านนึกสนุกปลอมเป็นน้องฝาแฝดหนึ่งวัน แต่ใครจะคิดล่ะว่าจะได้กับคู่อริซะงั้น “ซี๊ด! เลิกพูดมากแล้วครางเรียกชื่อกูดีกว่า” “ไอ้เลว!” “กูชื่อไพร” “ไอ้เหี้ยไพร!”
#รวมเรื่องสั้น มีหลากหลายแนว เข้ามาเลือกอ่านได้เลยค้าบ ขอบคุณที่สนับสนุนนะครับ

ผมหายใจหอบและค่อยๆ ผลักเขาออก “เดี๋ยวก่อน?”

“มีอะไรเหรอ” เขาจ้องผมอย่างงุนงง และแววตาที่เปี่ยมด้วยตัณหานั้นก็ราวกับเสือหิวที่พร้อมจะขย้ำเหยื่ออย่างไม่ปรานี... เป็นแววตาที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย!

“ผมแค่ขอเวลาหน่อย” ผมพูดพลางหอบหายใจ

เขายังอุตส่าห์มีน้ำใจปล่อยให้ผมได้พักหายใจ

“ต่อได้ไหม” เขาถาม เสียงแทบจะเป็นแค่ลมกระซิบและแหบพร่าจากการข่มกลั้นอารมณ์

ผมพยักหน้าเป็นการอนุญาต

และแล้วเขาก็ประทับริมฝีปากลงมาอีกครั้ง...


แผนตอนแรกคือไปที่บาร์ ดื่มย้อมใจให้ลืมความรู้สึกผิดและความเศร้าโศก แล้วค่อยกลับบ้าน

แต่แล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้น... เทพบุตรกรีกสุดเซ็กซี่คนนั้น

หัวใจของผมไม่เคยเต้นระรัวให้ผู้ชายคนไหนเท่าตอนที่ได้เห็นเขาเลย

เขายื่นข้อเสนอที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือวันไนต์สแตนด์!

แต่ใครจะไปรู้ล่ะ ใครเลยจะรู้ว่าสองสัปดาห์ต่อมา ผู้ชายคนเดียวกันนี้จะกลายมาเป็นเจ้านายของผม

และส่วนที่ช็อกที่สุดน่ะเหรอ ผู้ชายคนนั้นดันเป็นชายแท้... และเหมือนแค่นั้นยังไม่พอ ผมยังมารู้ทีหลังอีกว่าเขามีคู่หมั้นแล้ว

เรื่องราวความรักที่ซ่อนไปด้วยปมปริศนาอันแสนวุ่นวายของมาเฟียเจ้าอารมณ์ แห่งตระกูลหลัก และ บอดี้การ์ดข้างกายมาดเข้มที่เริ่มจากความร้าย...แต่ลงท้ายด้วยรัก

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต

ชีวิตที่เคยสงบสุขของไอ้กานต้องพังลงเมื่อรู้จักกับรุ่นพี่ปี 8 อย่าง 'ไอ้ธีต์' ไอ้หัวขี้ที่เขาเหม็นขี้หน้ายิ่งกว่าขี้ในส้วม

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว


ตะวันกดล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น มันหอบหายใจ จ้องผมด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้เอ่ยเสียงขรึม “กูเตือนมึงแล้วนะ”
ผมหรี่ตาลงจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมของตะวัน นึกขำมันในใจ มันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะควบคุมผมได้
แรงที่กดตรงข้อมือผมเยอะมากก็จริงแต่คนอย่างผมไม่มีทางจนตรอกง่ายๆ แบบนี้หรอก ผมออกแรงอยู่ใต้ร่างตะวันไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กดมันคว่ำหน้ากับเตียงแล้วจับแขนบิดไว้ข้างหลัง
“อ๊ากก ไนท์… พี่ผมเจ็บ”

ตะวัน : ไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคยรังเกียจเข้าไส้จะทำให้ผมรักหัวปักหัวปำได้
ไนท์ : ผมแค่อ่อยเด็กมันเล่นแต่สุดท้ายร่างพังทุกวัน

ฟางลู่เอินเก็บบุรุษผู้หนึ่งได้ระหว่างเดินทางไปทำงานที่หอโคมแดง
ด้วยต้องการช่วยอีกฝ่ายจึงพาตัวกลับไปรักษาที่บ้าน ใครเลยจะรู้ว่าหลังจากฟื้นขึ้นมากลับความจำเสื่อมเสียนี่่
แต่คนผู้นี้ไม่ธรรมดา รู้ทั้งภาษาและมีวิชาติดตัว

อีกฝ่ายบอกว่าตั้งใจจะตามหาครอบครัวของตนเอง ฟื้นคืนความทรงจำ
แต่ไหง๊ถึงกลับมาทำเขาท้องแล้วสร้างครอบครัวเสียเองเล่า!!

เพชร นักมวยดาวรุ่งดีกรีแชมป์ระดับประเทศ ต้องไปตรวจสุภาพประจำเหมือนทุกปี แต่ปีนี้มันกลับเป็นอะไรที่เปลี่ยนชีวิตของนักมวยคนหนึ่งไปตลอด เพราะเขาดันไปเจอกับคู่อริตลอดกาลอย่าง คราม ในห้องตรวจหมายเลข ที่สำคัญอริคนนั้นเป็นคนตรวจร่างกายให้เขาเอง มันยังไม่ช็อกเท่ากับการมารับมารู้ภายหลังว่ามันเป็นประธานของบริษัทสปอนเซอร์รายใหญ่ของค่าย ส.ทรงชัยที่เพชรจังกัดอยู่ งานนี้เพชรจะอดทนไม่ให้เผลอไปต่อยหน้าของครามเหมือนกับตอนสมัยเรียนได้หรือไม่มาลุ้นกัน

เพราะความซวยของตำรวจหนุ่มไฟแรงจากปฏิบัติการซุ่มจับนักค้ายา แต่ดันจับมาได้แค่สองหัวโจกเจ้าพ่อโต๊ะพนันบอล และนั่นคือความผิดพลาดของเขาตำรวจหนุ่มที่บังเอิญมาเห็นการส่งมอบโพยบอล ก่อนจะแสดงตัวเข้าจับ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกจับไปซะเอง

ไค ฮันเตอร์ คือเสือตัวพ่อและนักหักอกมือฉมังแห่งมหาวิทยาลัย H ด้วยชื่อเสียงด้านหน้าตาอันหล่อเหลาและการเป็นหนึ่งในนักศึกษาที่ฉลาดที่สุดในมหาวิทยาลัย ทำให้เขากลายเป็นหนุ่มโสดที่น่าหมายปองที่สุดที่ใครต่อใครต่างก็อยากจะ 'ปราบพยศ' ให้เชื่อง ทว่าทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไป เมื่อเฟรชชี่หนุ่ม ไนต์ วินเทอร์ส เข้ามาเป็นรูมเมตคนใหม่ของเขา

ไครู้สึกถูกตาต้องใจเฟรชชี่หนุ่มสุดฮอตคนนั้นในทันที คนที่เขาเคยบังเอิญไปเห็นว่ามีวันไนต์สแตนด์ที่บาร์และไม่สามารถสลัดภาพออกจากหัวได้เลยนับแต่นั้นมา ไนต์เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ แต่ไคกลับชอบผู้หญิงมาทั้งชีวิต...หรืออย่างน้อยเขาก็เคยคิดเช่นนั้นมาตลอด เขาจะยอมทิ้งทิฐิของตนเองและยอมรับในสิ่งที่ไนต์เป็นได้หรือไม่? หรือไนต์จะต้องกลายเป็นเพียงความลับสุดเร่าร้อนของเขาตลอดไป ที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มและหลังประตูห้องที่ปิดสนิท?

ทว่าไนต์เองก็มีความลับที่ซุกซ่อนไว้ ซึ่งพร้อมจะทำลายรากฐานความสัมพันธ์อันเปราะบางของพวกเขาสองคนให้พังทลายลงได้ทุกเมื่อ และหากไคยังคงลังเลต่อไป...เขาอาจต้องสูญเสียคนเพียงคนเดียวที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปตลอดกาล

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เราต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรมสิ ท่านจะต้องสอนวรยุทธ์ให้แก่ข้าก่อน ข้าถึงจะยอมทำอย่างที่ท่านต้องการ...อาบน้ำและนวดให้กับท่าน” กล่าวออกไปแล้วข้านี้แสนจะอับอายยิ่งนัก หวังแต่ว่าจะมิมีวันนั้นนะ
“นี่เจ้า! ถึงเจ้าจะทนเหม็นกลิ่นของตัวเองไปถึงจวนได้ แต่ข้ามิยอมทนหรอกนะ ข้ามิยอมขี่ม้ากับเจ้าโดยที่เจ้ายังมิอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ตัวใหม่หรอกนะ”
“เปล่า...เปล่านะขอรับ ข้าแค่...”
“ถึงอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นอนุของข้า เพียงแค่เวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ถ้าครั้งนี้จะอาบน้ำร่วมกันก็มิแปลก แต่เจ้ายังมิต้องกังวลใจหรอกนะ ข้ายังมิคิดทำอันใดเจ้าหรอกนะหนิงเหอ...มันยังไม่ถึงเวลานั้น”
สุดท้ายแล้วท่านอ๋องก็เป็นผู้มีชัย...ข้ากับท่านอ๋องอาบน้ำด้วยกัน เขาสำเริงสำราญกับการกินเต้าหู้ข้าไม่ยอมหยุด ส่วนตัวข้านั้น...หุ่นไม้! เพราะไม่รู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากมือไม้ที่มันยุ่มย่ามไปทั่วร่างกับปากหนาที่คลอเคลียขบกัดสร้างรอยไว้ที่ลำคอและหน้าอกไม่ได้ ตอนนี้มันคงเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว...ที่ไม่รู้ด้วยว่าอาภรณ์ชุดใหม่จะปกปิดร่องรอยเหล่านี้ได้หมดหรือเปล่า
เตรียมตัวอับอายกับสายตาของลูกน้องท่านอ๋องที่คงจะ...เอ่ยวาจาล้อข้ามิหยุด

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เจ้าจอมพลาดท่านอนกับชายแปลกหน้าที่ช่วยทำให้เขาตาสว่าง

“หึ นอนกับกูทั้งคืน ตื่นเช้ามากลับคิดถึงผัว ซะงั้น”

อิสรภาพที่คิดว่าสวยงามถูกบดขยี้จากคนที่ไว้ใจ แต่โลกใบนี้เล่นตลกกับเจ้าจอมไม่พอ
ยังเหวี่ยงคนไร้หัวใจอย่างกองพลเข้ามาในชีวิตเขาอีก

“มึงก็เหมือนคนอื่นๆ ที่ชอบ..แค่ร่างกายของกู”

เขาเป็นพนักงานร้านซักรีดใต้คอนโดใจกลางเมือง ในวันหนึ่งก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีเข้ามาใช้บริการ และเน้นยำเป็นพิเศษเกี่ยวกับการทำความสะอาดบราเซียของแฟนสาว แต่ความจริงชายคนนั้นไม่เคยมีแฟน!!!!

สิงหราช หรือ สิงห์
เจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศ เป็นคนเงียบนิ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เพียงแค่สายตาตวัดมองมาก็ทำให้ผู้คนเสียวสันหลังวาบไม่อยากพูดคุย

เตโช หรือ เต
เป็นพนักงานร้านซักรีดเปิดใหม่ภายใต้คอนโดหรูใจกลางเมือง ได้รับรู้ความลับของสิงหราชโดยบังเอิญ ยิ่งทำให้เขาเตลิดหลงใหลอีกฝ่ายเข้าไปใหญ่ เขาจะต้องคว้าหัวใจของชายหน้านิ่งมาให้ได้!!!

เพราะป้าแม่บ้านที่คอยดูแลลาออกกะทันหัน ทำให้สิงหาราชไม่สามารถนำผ้ากลับไปซักทำความสะอาดได้เหมือนอย่างเคย ความยุ่งยากจึงเกิดขึ้นเมื่อเขาต้องนำผ้าไปส่งซักด้วยตัวเอง โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะนำพาเรื่องยุ่งยากวุ่นวายมาให้เขา!!!

เอเมอร์สัน เบ็คเก็ตต์ ทำทุกอย่างด้วยตัวเองมาโดยตลอด นับตั้งแต่ครอบครัวตัดขาดเขาเพราะเปิดเผยว่าเป็นเกย์ เขาก็ไม่มีใครให้พึ่งพิงนอกจากตัวเอง ตอนนี้ ในปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เขาแค่ต้องการเรียนให้จบ เล่นดนตรีกับวงของเขา และสำเร็จการศึกษาไปอย่างสงบสุข แต่เมื่อเขาถูกบังคับให้ต้องอยู่หอพักห้องเดียวกับอดัม เพียร์ซ—ดาวเด่นนักกีฬาฟุตบอลของมหาวิทยาลัย—ชีวิตที่เขาควบคุมไว้อย่างดีก็เริ่มจะปั่นป่วน

อดัมมีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือเอ็นเอฟแอล อนาคตทั้งชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับผลงานทั้งในสนามและในห้องเรียน แต่เมื่อผลการเรียนที่ย่ำแย่ทำให้เขาต้องถูกพักการแข่งขัน เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับการติวหนังสือจากเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ที่แสนจะน่าเหลือทน เอเมอร์สันคือคนสุดท้ายที่เขาอยากจะขอความช่วยเหลือ แต่การติวหนังสือรอบดึกคืนหนึ่งได้เปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างไป จูบหนึ่งนำไปสู่อีกจูบ และในไม่ช้า ทั้งสองก็ตกอยู่ในความลับที่ไม่อาจหลีกหนี

แต่พ่อของอดัม—ผู้เป็นกุญแจสำคัญสู่อาชีพนักฟุตบอลของเขา—คือผู้ทรงอิทธิพลที่รังเกียจพวกรักร่วมเพศ และเวลาที่พวกเขามีร่วมกันนั้นก็มีวันหมดอายุ ข้อตกลงนั้นเรียบง่าย: คบกันไปจนเรียนจบ แล้วหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไป แต่จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อการเดินจากไปไม่ใช่ทางเลือกอีกต่อไป?

สำหรับหลายคนที่ติดตามเรื่อง "ช่วยไม่ได้จับนายมาเป็นเมียมาเฟีย" มาแล้ว เรื่องนี้จะเป็นภาคต่อในส่วนของไผ่ที่ต้องสูญเสียความทรงจำ และได้รับการช่วยเหลือจากนักศึกษาแพทย์หนุ่มที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่กลับมีที่มาไม่ธรรมดา

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้

“ คนหนึ่งโหดร้ายแต่เขาก็คือพ่อของลูก...กับอีกคนที่แสนดีที่หนึ่งแต่เขาดันมาทีหลัง ”

ภีมวัจน์×นัฐธฤทธิ์×แอริค

ภีมวัจน์ นักธุรกิจหนุ่มที่มีดีเพียงรูปร่างหน้าตาบริหารบริษัทในเครือตัวเองจนเกือบล้มละลายเขาเลยต้องหาที่พึ่งให้ตัวเองยืนพื้นได้มั่นคงอีกครั้ง จึงยอมรับข้อเสนอจากผู้บังเกิดเกล้าตกลงหมั้นหมายกับ นัฐธฤทธิ์ ลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเพื่อเอาตัวรอด รายนั้นเป็นถึงผอ.ศูนย์ศิลปะดีกรีไม่ธรรมดาทั้งเก่งและรวยใครบ้างจะไม่อยากได้ไว้เป็นเครื่องประดับบารมี สวมบทบาทสุภาพบุรุษบังหน้าหลอกเล่นกับใจของอีกฝ่ายเพื่อขยี้ความบริสุทธิ์จนได้แต่งงานกัน

เขามองการแต่งงานเป็นเรื่องของผลประโยชน์ ไม่ได้รักหรือพิศวาสอีกฝ่ายมากไปกว่านั้น ด้อยค่าภรรยาในทะเบียนเปรียบเสมือนเครื่องมือสนองความใคร่ในแต่ละคืนก็เท่านั้น ทว่าคำลวงของเขาทำให้ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠นัฐธฤทธิ์ เชื่อสนิทใจว่าสามีที่ตนรักคือเทพบุตร จนมารู้ในตอนท้ายที่สุดว่าเขาคือสัตว์ร้าย...

เมื่อเด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานอย่าง 'อะตอม' ถูกฝากฝังให้สามหนุ่มสุดหล่อเจ้าของผับชื่อดังช่วยดูแล แต่ทำไมมันดูเหมือนการส่งเครื่องบรรรณาการให้ยังไงก็ไม่รู้?

ถ้าชีวิตมันเหมือนการเล่นกีต้าร์ ณ วินาทีนี้คงเป็นคอร์ดที่ยากที่สุดแล้วหล่ะ ... แต่กูก็ยังเชื่อใน จังหวะ ทำนอง และการตอบสนองอยู่นะเว้ยไอ้คิม : )

เรื่องราวความรักที่เดินไปพร้อมกับถ่วงทำนอง ของลูกชายคนเล็กตระกูลมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ คิม คิมหันต์ ธีรปัญญากูล และ ปอเช่ พิชญะ กิตติสวัสดิ์

กับความบังเอิญ โลกกลม พรหมลิต ? ไม่รู้ว่าบทเพลงที่ถูกเขียนขึ้นมาจะเป็นจังหวะของเพลงรักหรือเพลงเศร้า แต่ถ้าเชื่อในดนตรี ก็จงมีศรัทธาต่อไป

เมื่อความรู้สึกบอกว่า ‘เกินเพื่อน [สนิท]’ ใจมันเลย ‘คิดไม่ซื่อ’ สัก ‘เท่าไหร่’
และ ‘ยิ่งได้’ มาเรียน มาร่วม ‘ทุกกิจกรรม’ (หมายถึงกิจกรรมต่างๆ ตามประสานักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยน่ะ อย่าคิดมากๆ อิอิ) ‘ได้ทำ’ ได้พบ ได้เจอ ‘ได้อยู่ใกล้’ ไอ้ที่อัดอั้น เก็บกด ‘ไว้ข้างใน’ มันก็ค่อยๆ ‘เผยไต๋’ ออกมา ‘ทีละนิด’
แต่ครั้นจะเอ่ยก็กลัว ‘มิตรภาพ’ ที่มีจะ ‘จางหาย’ อีกทั้งไม่แน่ใจว่า ‘อีกฝ่าย’ จะรู้สึก...‘เหมือนกัน?’
เฮ้อ...หากมัวแต่แอบรัก ‘สักวัน’ ก็ต้อง ‘เจ็บช้ำ’ ก็ได้แค่ ‘ทำใจ’ ยอมรับสิ่งที่ ‘เป็น’
หวังเพียงอีกคน ‘มองเห็น’ และรับรู้...‘เท่านั้น’ ไม่อยาก ‘ฝัน’ เกินสถานะ ‘เพื่อน’ ที่ ‘ยืนหนึ่ง’ อะไรๆ ที่คิด ‘ลึกซึ้ง’ ก็คงอยู่แค่ใน...จินตนาการ

คนอย่างผมถูกโยนนน ทิ้งขว้างงง... ผม 'เลโก้ ' ใช่ครับ ผมถูกทิ้ง และคนที่ทิ้งผมไปก็คือแม่แท้ๆ ของผมเอง เรื่องมันอาจฟังดูเศร้าใช่มั้ยครับ แต่ไม่หรอก เพราะผมมี 'พี่อาทิตย์' ผู้ชายที่เป็นทุกอย่างของผม

จุดเริ่มต้นเรื่องราวของผมมันมีที่มาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน พ่อกับแม่ของผมเลิกกัน แม่เอาผมมาฝากเพื่อนของแม่เอาไว้แล้วรับปากว่าจะรีบกลับมารับผม แล้วก็หายไปเลยห้าปีเต็มๆ นับจากวันนั้น ผมก็เลยต้องอาศัยอยู่กับพี่อาทิตย์ ซึ่งเขาก็ดูแลผมอย่างดีมาโดยตลอด แต่ผมก็ขยันสร้างปัญหาให้เขาไม่เว้นแต่ละวัน

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเป็นเด็กที่ถูก (ผู้) ปกครองดูแลในระบบพิเศษ...

"เพราะความซวยระดับมหากาพย์ที่ดันไปเห็น 'สิ่งที่ไมควรเห็น' เข้า! ทำให้ 'แซลม่อน' เด็กศิลปกรรมหน้าหมาปั๊กต้องหนีหัวซุกหัวซุนจากเงื้อมมือของ 'พี่เพลิง' เฮดวิดวะสายโหดที่มีศักดิ์ศรีค้ำคอและอำนาจล้นมือ... 'ถ้าคลิปหลุดออกไป มึงตาย!' คำขู่สั้นๆ ที่เปลี่ยนชีวิตเด็กปีหนึ่งให้กลายเป็นเบี้ยล่างที่ต้องคอยรองรับอารมณ์มาเฟียวิดวะคนนี้ตลอด 24 ชั่วโมง ท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งลุ้นระทึกและกวนประสาทจนต่อมความดันพุ่ง... งานนี้ศักดิ์ศรีของรุ่นพี่จะร่วง หรือความดื้อของรุ่นน้องจะรอด?"

มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย
" แค่เป็นเด็กดีของฉัน "

" อยากได้อะไร..ต้องการอะไร "

" ฉันจะหามาให้ทุกอย่าง..ยกเว้นตะวันกับเดือนที่ฉันเอามาให้ไม่ได้ "

" จะ รถ บ้าน หรือ คอนโด ที่ดิน ภูเขา ทะเล ..ฉันจะไปว่านซื้อมาให้แค่เอ่ยปากขอมา "

"..แค่เชื่อฟังและ ปฏิบัติตามที่ฉันบอก และนายจะได้ในสิ่งที่ต้องการ "

" ทุกอย่าง "

" ....คิ้กก~~ ได้ผมแค่ครั้งเดียวเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรอครับคุณภรัน "

คำโปรย : เรื่องราวของพ่อหนุ่มสายเปย์ภรัณ ทัพปวีณ์เจ้าของร้านเพชรกับเด็กหนุ่มนิติศาสตร์ข้าวปุ้น สกลพัชญ์ผู้อาภัพจะเป็นอย่างไร ด้วยเสน่ห์หานำพาคนสองคนให้มาเจอกัน เพียงความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน ทำให้เด็กหนุ่มนิติหน้าหวานเลื่อนสถานนะเป็นคนโปรด ชีวิตพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือจากเด็กที่อาภัพ ชีวิตกลับมีทุกๆอย่างภรัณค่อย ๆ เติมเต็มในสิ่งที่ขาด จนถึงช่วงเวลานึงเพราะความรักต่างวัยทำให้สองคนถึงจุดหักเหความเข้าใจเริ่มไม่ลงรอย ฝ่ายใดฝ่ายนึงเริ่มคิดมาก เขามอบให้ได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือความรัก แต่สิ่งที่เขาให้ไม่ได้คือเวลา

“ บอกว่าทำงานไม่เข้าใจหรือไง ”

“ ทำงานหรือไปหาใครกันแน่..ฮึกกก ก่อนจะมาเจอผมรัณก็มีคนโปรดเยอะไม่ใช่หรอ! ”

“ จิ๊! บอกกี่ครั้งว่าอย่าเรียกชื่อฉันห้วนๆ แบบนี้ หยุดเง่าสักทีได้ไหม? ข้าวปุ้นนายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบคนเอาแต่ใจ ”