อันดับ

เมื่อเพื่อนรัก ต่างก็แอบรักเพื่อน ต่างคนต่างไม่กล้าบอกความในใจ จนเมื่อทนเก็บไว้ไม่ไหว ระเบิดความในใจออกมา แต่ทว่าอุปสรรคของพวกเขาไม่ได้มีเพียงเท่านี้ มันมีอะไรมาที่มากกว่านั้น....

"ผมไม่คิดว่าจะได้มาเจอคนที่น่าสนใจแบบคุณที่นี่"

"ผมแค่มาพักผ่อนกายใจเฉยๆ " อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยกยิ้มรับ ขยับกายเข้ามาใกล้ ฝ่ามือเอื้อมไปวางที่ต้นขา ลูบไล้ไปมาเบาๆ จนทำให้คนที่นั่งอยู่แทบจะอดใจไม่ไหว ถอนหายใจออกมาแรงๆ และพยายามหันมองรอบๆ ตัว เพื่อหักห้ามใจไม่ให้ตะบันหน้าคนที่กำลังนั่งแนบชิด แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ร้องออกมาอย่างตื่นตกใจ

"เหี้ย!!! "

เมื่ออีกคนหวังเเค่เงิน เเต่อีกคนกลับต้องการหัวใจ ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะสำหรับเสี่ยรังสิมันต์เเล้ว กำปั้นคือคนที่ขาดไม่ได้เเม้เเต่วันเดียว

เพราะคำว่ารักสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง
จากคนโหดร้ายกลายเป็นอ่อนโยน
จากคนที่เคยมีเหตุผลกลับหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้
จากแค่อยากจะแกล้งกลับต้องหวั่นไหว
และจากอะไรที่ไม่ใช่กลับกลายเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้

รอยยิ้มเเละเสียงหัวเราะของภัทร เป็นสิ่งเดียวที่เขาโหยหามาโดยตลอด อยากครอบครอง เเต่สุดท้ายก็กลายเป็นความบ้าคลั่งจนต้องบำบัด จองจำตัวเองเอาไว้ในความมืดมิดไร้ซึ่งเเสงสว่าง

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต

ชีวิตที่เคยสงบสุขของไอ้กานต้องพังลงเมื่อรู้จักกับรุ่นพี่ปี 8 อย่าง 'ไอ้ธีต์' ไอ้หัวขี้ที่เขาเหม็นขี้หน้ายิ่งกว่าขี้ในส้วม

“ไหนเจ้าบอกว่าจะอาบน้ำร่วมกับข้า แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมถอดชุดเหม็น ๆ นั่นออกอีกเล่า หรือเจ้าจะให้ข้าจัดการให้”
“ไม่! ไม่ใช่ขอรับ” ข้ารีบร้องบอกหากก็มิทัน เมื่อท่านอ๋องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนตอนนี้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าข้าแล้วและรีบจับดึงเอาอาภรณ์ออกจากกายข้าไปอย่างรวดเร็วเกินที่ข้าจะเอ่ยปากห้ามได้ทัน
“หยุด...หยุดก่อนขอรับท่านอ๋อง ข้า...ข้ายังมิได้ตอบตกลงจะอาบน้ำร่วมกับท่านในครั้งนี้นะขอรับ เรา...เราต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรมสิ ท่านจะต้องสอนวรยุทธ์ให้แก่ข้าก่อน ข้าถึงจะยอมทำอย่างที่ท่านต้องการ...อาบน้ำและนวดให้กับท่าน” กล่าวออกไปแล้วข้านี้แสนจะอับอายยิ่งนัก หวังแต่ว่าจะมิมีวันนั้นนะ
“นี่เจ้า! ถึงเจ้าจะทนเหม็นกลิ่นของตัวเองไปถึงจวนได้ แต่ข้ามิยอมทนหรอกนะ ข้ามิยอมขี่ม้ากับเจ้าโดยที่เจ้ายังมิอาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์ตัวใหม่หรอกนะ”
“เปล่า...เปล่านะขอรับ ข้าแค่...”
“ถึงอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นอนุของข้า เพียงแค่เวลาจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ถ้าครั้งนี้จะอาบน้ำร่วมกันก็มิแปลก แต่เจ้ายังมิต้องกังวลใจหรอกนะ ข้ายังมิคิดทำอันใดเจ้าหรอกนะหนิงเหอ...มันยังไม่ถึงเวลานั้น”
สุดท้ายแล้วท่านอ๋องก็เป็นผู้มีชัย...ข้ากับท่านอ๋องอาบน้ำด้วยกัน เขาสำเริงสำราญกับการกินเต้าหู้ข้าไม่ยอมหยุด ส่วนตัวข้านั้น...หุ่นไม้! เพราะไม่รู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากมือไม้ที่มันยุ่มย่ามไปทั่วร่างกับปากหนาที่คลอเคลียขบกัดสร้างรอยไว้ที่ลำคอและหน้าอกไม่ได้ ตอนนี้มันคงเป็นรอยแดงไปหมดแล้ว...ที่ไม่รู้ด้วยว่าอาภรณ์ชุดใหม่จะปกปิดร่องรอยเหล่านี้ได้หมดหรือเปล่า
เตรียมตัวอับอายกับสายตาของลูกน้องท่านอ๋องที่คงจะ...เอ่ยวาจาล้อข้ามิหยุด

เพราะความซวยของตำรวจหนุ่มไฟแรงจากปฏิบัติการซุ่มจับนักค้ายา แต่ดันจับมาได้แค่สองหัวโจกเจ้าพ่อโต๊ะพนันบอล และนั่นคือความผิดพลาดของเขาตำรวจหนุ่มที่บังเอิญมาเห็นการส่งมอบโพยบอล ก่อนจะแสดงตัวเข้าจับ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกจับไปซะเอง

‘เมื่อเพื่อนร่วมฟัน (Sex) กลายมาเป็นคู่ร่วมมัน’
มันโจทย์แรกที่คิดสำหรับเรื่องนี้ ไม่มีการวางโครงเรื่อง ปล่อยให้ไหลไปเรื่อย เป็นนิยายเรื่องๆ แรกที่หัดเขียนฉากเลิฟซินด้วย ตอนแรกที่เขียนเรื่องนี้แทบไม่มีความมั่นใจได้เลยว่ามันจะจบได้ แต่เขียนไปเขียนมาก็จบจนได้
เรื่องนี้แบ่งเป็น 2 Part ซึ่ง Part ที่ 1 จะเป็นของ ทิวทัศน์ หนุ่มหล่อดีกรีรองเดือนมหาวิทยาลัย ลูกชายนายหัวเกาะพงัน ที่เราจะพานักอ่านไปเที่ยวทะเล ฝ่าเกลียวคลื่นและการสารภาพรัก
Part ที่ 2 เป็นของ ปฏิทิน หนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ ที่ความหล่อเป็นรองเพื่อนร่วมฟันนิดๆ แต่สกิลในการล่าเหยื่อถือว่าเป็นเลิศ ลูกชายพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ ที่เราจะพานักอ่านไปสู่บรรยากาศของขุนเขาและสายลมหนาว

หลังจากเรียนจบผมยื่นเข้าทำงานหลายๆบริษัท แต่กลับมีบริษัทชื่อดังรับผมเข้าทำงานแบบงงๆ พร้อมด้วยตำแหน่งแปลกๆ ตำแหน่งนั้นมอบประสบการณ์ชั้นเลิศให้กับผม ตำแหน่งบำเรอรักให้กับพนักงานในบริษัท..

น่านนึกสนุกปลอมเป็นน้องฝาแฝดหนึ่งวัน แต่ใครจะคิดล่ะว่าจะได้กับคู่อริซะงั้น “ซี๊ด! เลิกพูดมากแล้วครางเรียกชื่อกูดีกว่า” “ไอ้เลว!” “กูชื่อไพร” “ไอ้เหี้ยไพร!”
#รวมเรื่องสั้น มีหลากหลายแนว เข้ามาเลือกอ่านได้เลยค้าบ ขอบคุณที่สนับสนุนนะครับ

เพชร นักมวยดาวรุ่งดีกรีแชมป์ระดับประเทศ ต้องไปตรวจสุภาพประจำเหมือนทุกปี แต่ปีนี้มันกลับเป็นอะไรที่เปลี่ยนชีวิตของนักมวยคนหนึ่งไปตลอด เพราะเขาดันไปเจอกับคู่อริตลอดกาลอย่าง คราม ในห้องตรวจหมายเลข ที่สำคัญอริคนนั้นเป็นคนตรวจร่างกายให้เขาเอง มันยังไม่ช็อกเท่ากับการมารับมารู้ภายหลังว่ามันเป็นประธานของบริษัทสปอนเซอร์รายใหญ่ของค่าย ส.ทรงชัยที่เพชรจังกัดอยู่ งานนี้เพชรจะอดทนไม่ให้เผลอไปต่อยหน้าของครามเหมือนกับตอนสมัยเรียนได้หรือไม่มาลุ้นกัน

คนอย่างผมถูกโยนนน ทิ้งขว้างงง... ผม 'เลโก้ ' ใช่ครับ ผมถูกทิ้ง และคนที่ทิ้งผมไปก็คือแม่แท้ๆ ของผมเอง เรื่องมันอาจฟังดูเศร้าใช่มั้ยครับ แต่ไม่หรอก เพราะผมมี 'พี่อาทิตย์' ผู้ชายที่เป็นทุกอย่างของผม

จุดเริ่มต้นเรื่องราวของผมมันมีที่มาตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อน พ่อกับแม่ของผมเลิกกัน แม่เอาผมมาฝากเพื่อนของแม่เอาไว้แล้วรับปากว่าจะรีบกลับมารับผม แล้วก็หายไปเลยห้าปีเต็มๆ นับจากวันนั้น ผมก็เลยต้องอาศัยอยู่กับพี่อาทิตย์ ซึ่งเขาก็ดูแลผมอย่างดีมาโดยตลอด แต่ผมก็ขยันสร้างปัญหาให้เขาไม่เว้นแต่ละวัน

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเป็นเด็กที่ถูก (ผู้) ปกครองดูแลในระบบพิเศษ...

ผมชื่อ ‘โอบเอื้อ’ เป็นบาร์เทนเดอร์ประจำอยู่ที่บาร์แห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง หน้าที่ของผมก็คือชงเครื่องดื่มให้กับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ เพื่อแลกกับเงินเดือนอันน้อยนิดและธิปจากพวกเขา กระทั่งคืนหนึ่งเมื่อผมได้พบกับ ‘พี่ศิลา’ ลูกค้าประจำของที่ร้าน

“กูชอบเขาว่ะ ทำไงดีวะ”



“ทำใจ มึงกับเขามันคนละชั้นกัน เขาน่ะลูกหมอ ส่วนมึงอ่ะ ลูกหมา”



ใครๆ ก็เตือนผมอย่างนั้น แต่ผมก็ไม่คิดจะยอมแพ้



“พี่ศิลาครับ”



“อะไรของมึง”



โอ้โหว เพียงแค่เขาขานรับ ผมก็มองเห็นอนาคตความรักของเราสดใสขึ้นมาทันใด



“พี่มีแฟนรึยังอ่ะ” ผมแสร้งถาม พี่ศิลามองผมด้วยหางตานิดๆ ก่อนจะค่อยๆ ยื่นหน้าเขามาใกล้ อีกนิดเดียวปลายจมูกของเราก็จะชนกันอยู่แล้ว แต่เขาดันยกมือขึ้นมาตบหัวผมจนหน้าทิ่มเคาน์เตอร์บาร์เสียก่อน



“อย่า-ปีน-เกลียว”



เหมือนวันนี้จะยังไม่ใช่วันของผมสักเท่าไหร่อ่ะนะ แต่...ขอลองอีกที



“พี่ศิลาครับ”



“อะไร”



“เหล้ามันขม กินผมดีกว่านะ”



พี่ศิลามองค้อนใส่ มือขวายกแก้วเหล้าขึ้นมาวนราวกับกำลังรวบรวมสมาธิ



“กูโตแล้ว ไม่ชอบของจืด กูชอบของเผ็ด”



ชอบของเผ็ดเหรอ ได้สิ ผมเอาหัวเป็นประกันเลยว่าผมเผ็ดมากกก...

เรื่องราวของผมเริ่มต้นขึ้นเมื่อผมได้พบกับมนุษย์เพศผู้ที่พยายามยัดเยียดความเป็นเพื่อนให้กับผมตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน และหลังจากนั้นชีวิตของผมก็ไม่ได้พบเจอกับความสงบสุขอีกเลย...

“ติณ!”

“อะไรของมึงอีกล่ะ ไม่มีเรียนแล้ว มึงจะไปตายที่ไหนก็ไปสิ” ไอ้ติณย้อนผมพลางสีหน้าหงุดหงิดใส่

ผมสิที่ต้องเป็นคนหงุดหงิด มันจะมาหงุดหงิดอะไรในเมื่อมันนั่นและที่เป็นต้นเหตุี่ทำให้ผมต้องโดนไล่ออกจากห้องเรียน ทั้งๆ รีบมาจนเกือบเช็คชื่อไม่ทัน

“นายตั้งใจจะทำให้เราโดนไล่ออกมาจากห้องงั้นเหรอ”

“ก็เออดิ สมองมึงแรมน้อยรึไงถึงได้ฉลาดช้านัก”

“แต่เราตั้งใจมาเรียนหนังสือนะ”

“เรียนมาครึ่งชีวิตแล้ว มึงไม่เบื่อบ้างรึไง”

ผมว่าแล้วเชียวว่าทำไมมันถึงได้สะกิดผมนักทั้งๆ ที่มันน่าจะเงียบปากไปได้ที่รู้ว่าอาจารย์มองแล้ว ที่แท้มันก็ตั้งใจจะให้อาจารย์ไล่ออกมานี่เอง

“มองหน้านี่หิวตีนรึไง หรืออยากจะลองกิน”

“นายคงกินบ่อยสินะ สมองนายถึงได้มีแต่เรื่องตีนๆ”

“ไอ้เหี้ยคิม” ไอ้ติณคะตอกเรียกผมเสียงดังแถมยังเดินเข้ามากระชากคอเสื้อผมเข้าหาตัวแล้วง้างหมัดขึ้นกลางอากาศทำท่าเหมือนอยากจะชกปากผมเสียเต็มประดา

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ปากดีมากคราวหน้าได้แดกตีนสมใจแน่”

โธ่ว้อยยย! ผมมาเพื่อเช็คชื่อแล้วก็โดนไล่ออกจากห้องสินะ ช่างเป็นการเริ่มต้นปีการศึกษาที่แสนพิเศษจริงๆ

เนม ชื่อจริงของเขาคือ วรวิทย์ วรโชติวาทิน อายุ 25
นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ ไฟแรง และมีเสน่ห์เหลือร้าย รับตำแหน่งต่อจากพ่อแม่ที่เสียไปเมื่อตอนอายุ 17 ปี จากเหตุการณ์เสียพ่อแม่ไปในครั้งนั้น
ทำให้เขาได้พบเด็กชายที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีที่พักพิงใจ

นาย ชื่อจริงของเขาคือ เจ้านาย พัชรวิทิต อายุ 18
เด็กชายบ้านๆ คนหนึ่ง ฐานะกลางๆ ไม่จนแต่ก็ไม่ได้รวย การตายของแม่ทำให้เขารู้อะไรหลายอย่าง ที่พ่อและแม่ไม่เคยบอก ความลับที่ถูกปิดบังไว้
ในช่วงเวลายากลำบาก ก็ได้เจ้านายหนุ่มผู้ใจดีเข้ามาช่วยเหลืออยู่เสมอ

"อ่า ทั้งนาย ทั้งฉัน เราต่างเหมือนกันเลยนะ"

เมื่อความรักที่ต้องแลกมากับความเจ็บปวด รอยแผลครั้งนี้จะเป็นต้นกำเนิดของ “ซาตาน” ‘เวกัส กรวิศว์’ ที่ต้องสูญเสียทั้งอำนาจตระกูลรองและพ่อไปพร้อมๆกันด้วยฝืมือของตระกูลหลัก เพียงเพราะขนบธรรมเนียมการแย่งชิงอำนาจที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น ความทุกข์ทรมานถูกสะสมจนกลายเป็นแรงแค้น แต่ทุกอย่างไม่ได้มืดมิดไปเสียหมดเมื่อคนรักที่อยู่ข้างกาย ‘พีท พงศกร’ เปรียบดั่งแสงสว่างที่นำทางหัวใจเขาตลอดเวลา

แม้หลิ่วเหวินอี้จะได้กลับมาเกิดในยุคใหม่ที่ไม่รู้จัก ทว่าความทรงจำในอดีตยังคงตามหลอกหลอน ประสบการณ์ในภพก่อนและภพปัจจุบันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ
แต่แล้วปราการน้ำแข็งที่สร้างขึ้นกลับสั่นคลอนเมื่อจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ลั่วเหยียนเจิ้งตามก่อกวน
แม้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะแย้มยิ้มเป็นนิจ ทว่ากลับหาความจริงใจได้ไม่ แล้วความรู้สึกที่มีให้คือนิรันดร์หรือแค่ชั่วขณะหนึ่ง?

ไมค์ หรือ ไมเคิล
ชายผู้สูงศักดิ์มียศเป็นถึงลอร์ดวัลโด้..... เพราะสายเลือดที่มีทำให้ทางเดินชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเฉกเช่นคนอื่น ใช้ชีวิตเยี่ยงสุนัขรับใช้ของราชวงศ์ ทุกการกระทำเพียงเพื่อให้คนที่รักได้อยู่สุขสบายไร้ภัยใดกล้ำกรายดวงใจของตน.....

ตัวเล็ก หรือ เอวา
ชีวิตเกิดการพลิกผันตาลปัตรแปรเปลี่ยน ทำให้ชีวิตที่เคยมีครบทั้งพ่อแม่พี่น้อง ครอบครัวที่อบอุ่น กลับกลายเหลือเพียงชายคนเดียวที่ช่วยชีวิตให้รอดพ้นภัย ยกให้พี่ชายเป็นที่หนึ่งในดวงใจทุกๆ เรื่องราว

โรม หรือ โรมีโอ
ผู้ช่วยคนสนิทของไมเคิลที่ติดสอยห้อยตามไปในทุกๆ ที่ จัดการทุกสิ่งได้ดีเลิศจนบอสหนุ่มแทบไม่ต้องลงแรง ความจงรักภักดีที่มีให้ แม้ตายถวายหัวก็ยินยอมมอบให้ไม่มีเกี่ยงงอนหากเป็นความปรารถนาของบอสผู้เป็นนาย

บาร์ค หรือ บารอน
เพื่อนสนิทที่ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน.... ในทุกการกระทำ มักจะมีบางสิ่งซ่อนเร้นอยู่เสมอ แต่ใครเลยจะรู้....... ถึงความคิดในจิตใจภายใต้ใบหน้าที่พร่างพราวไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขอยู่เสมอ

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น นอกจากนี้แล้วยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อนยังคอยมองจ้องไม่คลาดสายตา ปมเรื่องราวร้อยเรียงถักทอเป็นใยหนา คงจะง่ายกว่าหากคิดตัดความสัมพันธ์....

“ คนหนึ่งโหดร้ายแต่เขาก็คือพ่อของลูก...กับอีกคนที่แสนดีที่หนึ่งแต่เขาดันมาทีหลัง ”

ภีมวัจน์×นัฐธฤทธิ์×แอริค

ภีมวัจน์ นักธุรกิจหนุ่มที่มีดีเพียงรูปร่างหน้าตาบริหารบริษัทในเครือตัวเองจนเกือบล้มละลายเขาเลยต้องหาที่พึ่งให้ตัวเองยืนพื้นได้มั่นคงอีกครั้ง จึงยอมรับข้อเสนอจากผู้บังเกิดเกล้าตกลงหมั้นหมายกับ นัฐธฤทธิ์ ลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเพื่อเอาตัวรอด รายนั้นเป็นถึงผอ.ศูนย์ศิลปะดีกรีไม่ธรรมดาทั้งเก่งและรวยใครบ้างจะไม่อยากได้ไว้เป็นเครื่องประดับบารมี สวมบทบาทสุภาพบุรุษบังหน้าหลอกเล่นกับใจของอีกฝ่ายเพื่อขยี้ความบริสุทธิ์จนได้แต่งงานกัน

เขามองการแต่งงานเป็นเรื่องของผลประโยชน์ ไม่ได้รักหรือพิศวาสอีกฝ่ายมากไปกว่านั้น ด้อยค่าภรรยาในทะเบียนเปรียบเสมือนเครื่องมือสนองความใคร่ในแต่ละคืนก็เท่านั้น ทว่าคำลวงของเขาทำให้ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠นัฐธฤทธิ์ เชื่อสนิทใจว่าสามีที่ตนรักคือเทพบุตร จนมารู้ในตอนท้ายที่สุดว่าเขาคือสัตว์ร้าย...

มีผัว "ดี" เป็น "ศรี" แก่ตัว มีผัว "ชั่ว" หัวของผัวต้องมี "สี" พร้อมหรือยังที่จะเป็น "เมียโหด" ไปด้วยกัน
เห็นผมอ่อนแอนักใช่ไหม? ถึงชอบรังแกกันแบบนี้

ทำร้าย "ตัว" ยังไม่พอ ยังทำร้าย "ใจ" กันอีก
มีผัวกับเขาสามคน หาดีไม่ได้ซักคน
ต่อไปนี้ผมจะไม่ยอมให้อีกแล้ว
เมื่อความอดทนของผมมันถึงที่สิ้นสุด
ถ้าเขา "เลว" ผมจะ "เลว" ให้มากกว่า
ถ้าเขา "ร้าย" ผมจะ "ร้าย" ให้มากขึ้น
ถ้าเขา "มั่ว" ผมก็จะ "ร่าน" ให้มันรู้กันไปเลย
"พวกนายได้เจอดีกันฉันแน่"

ผมตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ
และก็เป็นผู้ชายแท้ทั่งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน
ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน
แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว


ตะวันกดล็อกข้อมือทั้งสองข้างของผมเอาไว้แน่น มันหอบหายใจ จ้องผมด้วยสายตาคาดโทษก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้เอ่ยเสียงขรึม “กูเตือนมึงแล้วนะ”
ผมหรี่ตาลงจ้องใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมของตะวัน นึกขำมันในใจ มันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะควบคุมผมได้
แรงที่กดตรงข้อมือผมเยอะมากก็จริงแต่คนอย่างผมไม่มีทางจนตรอกง่ายๆ แบบนี้หรอก ผมออกแรงอยู่ใต้ร่างตะวันไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถพลิกกลับขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กดมันคว่ำหน้ากับเตียงแล้วจับแขนบิดไว้ข้างหลัง
“อ๊ากก ไนท์… พี่ผมเจ็บ”

ตะวัน : ไม่คิดเลยว่าคนที่ผมเคยรังเกียจเข้าไส้จะทำให้ผมรักหัวปักหัวปำได้
ไนท์ : ผมแค่อ่อยเด็กมันเล่นแต่สุดท้ายร่างพังทุกวัน

ความรักที่เริ่มด้วยความเข้าใจผิด และจบลงด้วย...น้ำตา (อคินvsปลายฟ้า)

เขาผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะหยุดที่ใคร แต่เมื่อเขาได้เจอเธอ ...
ส่วนเธอผู้หญิงที่ไม่เคยเชื่อในความรัก จนได้มาเจอกับเขา ...

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เจ้าจอมพลาดท่านอนกับชายแปลกหน้าที่ช่วยทำให้เขาตาสว่าง

“หึ นอนกับกูทั้งคืน ตื่นเช้ามากลับคิดถึงผัว ซะงั้น”

อิสรภาพที่คิดว่าสวยงามถูกบดขยี้จากคนที่ไว้ใจ แต่โลกใบนี้เล่นตลกกับเจ้าจอมไม่พอ
ยังเหวี่ยงคนไร้หัวใจอย่างกองพลเข้ามาในชีวิตเขาอีก

“มึงก็เหมือนคนอื่นๆ ที่ชอบ..แค่ร่างกายของกู”

เขาเป็นพนักงานร้านซักรีดใต้คอนโดใจกลางเมือง ในวันหนึ่งก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีเข้ามาใช้บริการ และเน้นยำเป็นพิเศษเกี่ยวกับการทำความสะอาดบราเซียของแฟนสาว แต่ความจริงชายคนนั้นไม่เคยมีแฟน!!!!

สิงหราช หรือ สิงห์
เจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศ เป็นคนเงียบนิ่งไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เพียงแค่สายตาตวัดมองมาก็ทำให้ผู้คนเสียวสันหลังวาบไม่อยากพูดคุย

เตโช หรือ เต
เป็นพนักงานร้านซักรีดเปิดใหม่ภายใต้คอนโดหรูใจกลางเมือง ได้รับรู้ความลับของสิงหราชโดยบังเอิญ ยิ่งทำให้เขาเตลิดหลงใหลอีกฝ่ายเข้าไปใหญ่ เขาจะต้องคว้าหัวใจของชายหน้านิ่งมาให้ได้!!!

เพราะป้าแม่บ้านที่คอยดูแลลาออกกะทันหัน ทำให้สิงหาราชไม่สามารถนำผ้ากลับไปซักทำความสะอาดได้เหมือนอย่างเคย ความยุ่งยากจึงเกิดขึ้นเมื่อเขาต้องนำผ้าไปส่งซักด้วยตัวเอง โดยที่ไม่รู้เลยว่ามันจะนำพาเรื่องยุ่งยากวุ่นวายมาให้เขา!!!

เมื่อต้องมาอยู่กับพี่ชายที่ไม่ใช่พี่ชาย
แต่พี่มันเมาแล้วเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเมียเลยจับปล้ำ
คิดว่าเวอร์จิ้นน้อยๆ ของผมจะเหลือมั้ย!

เมื่อเด็กผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานอย่าง 'อะตอม' ถูกฝากฝังให้สามหนุ่มสุดหล่อเจ้าของผับชื่อดังช่วยดูแล แต่ทำไมมันดูเหมือนการส่งเครื่องบรรรณาการให้ยังไงก็ไม่รู้?

"เวลาอยากมีอะไรกับผู้ชายขอแบบนี้เหรอ ?"

(นางเอกเรื่องนี้รุกจีบพระเอกนะคะ)

จากน้องชายที่รัก กลายเป็นผู้ชายที่ร้ายที่สุด “พี่น้องกัน..มันดี ไม่รู้จักเหรอ”

เซธ หรือ เซเธอร์
เทพเจ้าแห่งการคุ้มครองและปกป้องสรรพชีวิตบนพื้นโลก ลงมาจุติตามคำสั่งของนายเหนือหัวผู้สร้างโลก
ด้วยคำสั่งที่ว่า "จงดูแลและปกป้องสิ่งมีชีวิต ให้อยู่รอดปลอดภัย จนเมื่อพวกเขาเหล่านั้นเข้มแข็งเพียงพอที่จะพึ่งพาตนเอง"

ไวท์ หรือ ไวท์มอลต์
อดีตชาติคือมาร จิ้งจอก 3 หางผู้ถูกทอดทิ้ง แต่แล้วความทรงจำหวนคืน ปักใจรักเพียงผู้เดียว แต่กลับถูกขับไล่ไสส่ง ปฏิเสธความรักที่มอบให้ ต้องทำยังไง? ต้องทำแบบไหน? จึงจะเรียกร้องขอความรักกลับคืน......

White
“ข้ารักเจ้า ยอดดวงใจของข้า”
“ข้าขอให้เราเกิดมา ฮึก ได้ครองคู่กันอีก อึก!”
“รักเราจะคงอยู่นิจนิรันดร์”
“ดวงใจของข้า แม้แต่ร่างยังไม่มีให้ข้าได้คิดถึง......”

Black
“ทำไมคุณต้องไล่ผมอยู่ตลอดเวลา!”
“เพราะข้าไม่ต้องการอยู่ใกล้เจ้า”
“ทำไมต้องขับไล่ไสส่งผมด้วย!”
“ข้าไม่อยากสูญเสียอีก.... จงไปซะเถอะ”
“ไม่!!!”

Gray
“ท่านแม่ พี่ชายคนนั้นประหลาดสุดๆเลย”
“จงหุบปากของเจ้าเสีย เพราะความสามารถของเจ้า ทำให้เราต้องหนีหัวซุกหัวซุนขนาดนี้”
“แต่-”
“ไม่มีแต่!! เก็บปากของเจ้าซะ ถ้าไม่อยากตายเพราะความสามารถของตัวเจ้าเอง”

ความรักยาวนาน 3ชาติ 3ภพ ที่ยังคงพันผูกร้อยเรียงพวกเขาไว้ด้วยกัน
หนักแน่นและมั่นคง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไป.......