
Alfa Wybrał Mnie
Julian Wilson · Zakończone · 204.4k słów
Wstęp
— Nigdy tak o tobie nie myślałem. Ale już zdecydowałaś, że to ja jestem czarnym charakterem, prawda?
Oparzona przez chłopaka, który zrobił z niej zakład, i przez system miażdżący najsłabszych, pracownica socjalna Nora Hayes wyciągnęła wnioski: nie ufaj nikomu, a już na pewno nie potężnym wilkom. A potem Julian Sterling — odznaczony bohater wojenny, federalny inspektor i czystej krwi Alfa — wciąż pojawia się dokładnie wtedy, gdy ona potrzebuje ratunku. Jego ochrona wydaje się zbyt dobra, by mogła być prawdziwa. Jego zainteresowanie — zbyt skupione, by było niewinne.
Julian wie, że Nora jest jego przeznaczoną partnerką w chwili, gdy uderza w niego jej zapach. Ale ona widzi w nim tylko kolejnego manipulatora w drogich garniturach. Kiedy rodzina jej byłego zamienia ukryte długi w broń i zaczyna grozić jej bliskim, Nora staje przed niemożliwym wyborem: zostać kochanką byłego czy przyjąć pomoc od kolejnego niebezpiecznego Alfy — jedynego, który kiedykolwiek walczył o nią, nie żądając niczego w zamian?
Rozdział 1
Perspektywa Nory
Osunęłam się na krześle przy biurku, wpatrując się w górę akt rozrzuconych po wytartej powierzchni jak polegli na wojnie. Dopiero co wróciłam z jakiejś zapadłej mieściny, trzy dni zajmowania się sprawą znęcania nad starszym Lykanem, łącznie osiem godzin snu, i miałam wrażenie, że ktoś rozwala mi czaszkę młotem pneumatycznym.
Jarzeniówki w biurze oddziału DSW w Blackwood brzęczały nad głową, tym nieustannym elektrycznym bzyczeniem, które stało się ścieżką dźwiękową mojego życia. Telefony dzwoniły w desperackiej harmonii, a moi współpracownicy krążyli między boksami, ściskając kubki z kawą. Całe to miejsce pachniało przypaloną kawą i instytucjonalną rozpaczą — eau de rządowe cięcia budżetowe.
Potarłam skronie, próbując skupić się na formularzu przede mną. Kolejna nieszczęsna kobieta, 37 lat, podejrzenie przemocy ze strony męża. Musiałabym umówić wizytę domową. Palce właśnie sięgały do klawiatury, gdy dyrektor zastukał w ściankę mojego boksu.
— Nora, masz minutę?
Podniosłam wzrok na przełożonego, rejestrując pogniecioną koszulę i bruzdy stresu głęboko wyżłobione wokół oczu. Marcus Brennan prowadził oddział w Blackwood od piętnastu lat i było to widać w każdym z nich. — Jasne. Co jest?
— Do mojego gabinetu. Teraz.
Świetnie. Poszłam za nim przez labirynt boksów, kiwając głową do Claire, która z nad biurka bezgłośnie ułożyła wargami: powodzenia. Cokolwiek to było, nie zapowiadało się przyjemnie. Marcus używał gabinetu do dwóch rzeczy: rozmów o budżecie i gównianych zadań, których nikt inny nie chciał.
Zamknął za mną drzwi i wskazał krzesło naprzeciwko biurka. Usiadłam, zauważając formalną kartę zaproszenia leżącą na wierzchu jego zwyczajowego chaosu papierów.
— Potrzebuję cię dziś wieczorem na wydarzeniu — oznajmił bez wstępów. — O szóstej trzydzieści.
Zamrugałam. — Dzisiaj? Marcus, ja dopiero wróciłam z—
— Wiem. Ale to ważne. — Podniósł zaproszenie: kremowy kartonik ze złoconym tłoczeniem, które pewnie kosztowało więcej niż mój miesięczny czynsz. — Rodzina Taylorów organizuje doroczną galę charytatywną w hotelu Blackwood. Przekazali znaczne fundusze Departamentowi Dobrostanu Gatunków. Ich Alfa poprosił konkretnie, żebyśmy wysłali przedstawicieli.
Poczułam, jak zmęczenie zapada jeszcze głębiej. Impreza dla sponsorów.
— Jesteś najlepsza do takich rzeczy. — Przesunął zaproszenie po blacie w moją stronę.
Tłumaczenie: ja najlepiej się prezentuję. Podniosłam kartę i przejrzałam szczegóły. Doroczna Gala Charytatywna Rodziny Taylorów. Black tie opcjonalnie. Cicha aukcja i licytacja na żywo na rzecz kilku inicjatyw, w tym DSW.
— Aukcja charytatywna? — zapytałam.
Marcus skinął głową. — Duża. Co roku zbierają miliony. Nasze finansowanie od nich zależy od utrzymania dobrych relacji, więc musimy się pojawić i wyglądać na wdzięcznych.
Dwie godziny uśmiechania się do bogatych Lykanów, którzy rzucają nam pieniądze, żeby poczuć się lepiej, jednocześnie dalej tworząc dokładnie te problemy, które my przez całe życie próbujemy naprawiać. Chciałam powiedzieć „nie”. Chciałam wrócić do domu, wziąć prysznic i spać mniej więcej piętnaście godzin.
Ale Marcus miał rację. Potrzebowaliśmy ich pieniędzy. Oddział w Blackwood trzymał się na ostatnim pazurze.
— Dobra — powiedziałam płasko.
— Zabierz ze sobą Benjamina i Claire. W grupie raźniej. — Zawiesił głos, a jego wyraz twarzy odrobinę złagodniał. — Wiem, że to dużo, szczególnie po takim tygodniu. Ale nie możemy odmówić.
Wstałam, wsuwając zaproszenie do torby. — Coś jeszcze?
— Tak. — Marcus nawet się uśmiechnął, choć uśmiech nie dotarł do jego oczu. — Postaraj się nie mówić żadnemu z nich, co tak naprawdę myślisz o ich odpisywanej od podatku dobroczynności.
Szatnia oddziału Blackwood pachniała przemysłowym środkiem czyszczącym i desperacją — zresztą jak wszystko w tym budynku. Stanęłam przed lustrem, ściągnęłam znoszoną terenową kurtkę DSW i przyjrzałam się kobiecie, która patrzyła na mnie z odbicia.
Trzy dni prawie bez snu zostawiły pod moimi szaroniebieskimi oczami cienie, których nie zdołałby ukryć żaden korektor. Moje blond włosy były totalną katastrofą, wciąż przesiąknięte zapachem motelu, w którym padłam między kolejnymi wywiadami. Wyglądałam dokładnie tak, jak byłam w rzeczywistości: dwudziestoczteroletnia kontraktorka rządowa, jadąca na oparach i złośliwości.
Chlusnęłam sobie w twarz zimną wodą i sięgnęłam po strój awaryjny — ciemnoszarą marynarkę, czarne spodnie i białą bluzkę, tylko lekko pomiętą. Kiedy się przebierałam, znów złapałam w lustrze własne spojrzenie i poczułam, jak w gardle narasta ten znajomy, gorzki śmiech.
Ludzka pracowniczka socjalna idzie na dobroczynny bal Lykanów. Kiedyś to byłoby absurdalne.
Trzydzieści lat. Tyle czasu minęło, odkąd Ustawa o Integracji Gatunków rzekomo zrównała wszystkich. Lykanie i ludzie, ramię w ramię, te same prawa, te same szanse. Piękna opowieść o jedności i postępie, świetnie wyglądająca w podręcznikach do historii i rozsypująca się w chwili, gdy tylko zetknęło się z rzeczywistością.
Związałam włosy w schludny kok, spinając go wsuwkami. W lustrze widziałam prawdę, której prawo udawało, że nie ma. Lykanie mieli siłę, zmysły, długowieczność, a przede wszystkim agresję, by dominować w każdej branży, która się liczyła. Górnictwo, energetyka, ochrona — wszędzie tam, gdzie potrzebowało się fizycznej mocy i umiejętności zastraszania, rządzili Lykanie.
A ludzie? Nam przypadła rola klasy profesjonalnej. Prawnicy, księgowi, pracownicy socjalni. Ci, którzy sprzątali po tym, jak Lykanie narobili bałaganu, udając, że stoimy na równych zasadach.
Wygładziłam marynarkę, myśląc o stanie Department of Species Welfare — agencji, o której wszyscy zapomnieli, że w ogóle istnieje. Tej z budżetem, który nie wystarczyłby na wakacje zamożnej rodziny. Tej, w której ogrzewanie zepsuło się trzy miesiące temu i nadal go nie naprawiono, bo nie było pieniędzy na remont.
Mieliśmy być mostem między gatunkami, siatką bezpieczeństwa dla najsłabszych. Zamiast tego byliśmy zapomnianym pasierbem rządu federalnego, żyjącym z ochłapów i okazjonalnych „datków z poczucia winy” od tych samych rodzin, które tworzyły większość naszych spraw.
„Czemu ty się tak na to wszystko zajeżdżasz?” Głos Kyle’a Vaughna zabrzmiał mi w głowie — ta mieszanka czułości i frustracji, którą słyszałam tyle razy przez ostatni rok. „DSW to tonący statek, kochanie.”
Zawsze to zbywałam śmiechem, mówiłam mu, że wierzę w tę pracę. Że nawet jeśli system jest zepsuty, wciąż mogę pomóc tym, którzy wpadają w szczeliny. Ale stojąc tutaj, w tej obskurnej szatni, w jedynym porządnym stroju, jaki miałam, gotowa iść błagać o pieniądze ludzi, którzy widzieli w nas tylko ulgę podatkową, musiałam się zastanowić, czy nie ma racji.
Mój telefon zawibrował. Wiadomość od Kyle’a.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę cię jutro wieczorem. Rok z najbardziej niesamowitą kobietą na świecie. Zaplanowałem coś wyjątkowego. ❤️
Uśmiechnęłam się mimo zmęczenia. Jutro była nasza rocznica. Byliśmy razem od roku i choć jego rodzina w oczywisty sposób nie aprobowała jego ludzkiej dziewczyny, Kyle trwał przy mnie. To musiało coś znaczyć.
Ja też.
Wsadziłam telefon z powrotem do torebki i rzuciłam sobie w lustrze ostatnie spojrzenie. Wystarczy. Nie musiałam robić na tych ludziach wrażenia, tylko nie skompromitować wydziału.
—Nora! —Głos Benjamina przebił się przez drzwi. —Samochód gotowy! Musimy jechać, bo spóźnimy się na to cholerne wydarzenie!
Benjamin niedawno skończył studia; był moim tymczasowym partnerem. Dołączył do departamentu pełen zapału i optymizmu, a teraz zaczynał narzekać na pracę bez przerwy.
—Już idę —odkrzyknęłam.
Kilka minut później chwyciłam płaszcz i wyszłam, spotykając na korytarzu Claire. Jakimś cudem udało jej się znaleźć sukienkę, w której wyglądała przyzwoicie, a ciemne włosy ułożyła w fale.
—Ładnie się prezentujesz —powiedziałam.
—Ty też. No, na tyle, na ile ktokolwiek może wyglądać przy pensji z DSW. —Zrównała krok ze mną. —Myślisz, że będzie dobre jedzenie?
—To rodzina Taylorów. Przystawki pewnie kosztują więcej niż nasza miesięczna pensja.
Benjamin czekał przy samochodzie. Przeczesał brązowe włosy i miał krawat; wyglądał poważniej niż zwykle.
—Gotowi popatrzeć, jak bogaci rozrzucają forsę? —zapytał z uśmiechem.
Wsuwając się na fotel pasażera, odparłam:
—Gotowa jak nigdy. Tylko pamiętaj—uśmiechać się, być uprzejmym i na miłość boską nie rób niczego szalonego.
Benjamin poprowadził służbowy wóz przez dziurawe ulice Blackwood w stronę autostrady.
Hotel Blackwood wyrastał z krajobrazu jak wyciągnięty środkowy palec dla wszystkiego, co reprezentowało Blackwood. Cały ze szkła i stali, ociekający agresywnym bogactwem, stał tuż za granicą administracyjną Silverton—na tyle blisko naszego okręgu, by mogli twierdzić, że „odwdzięczają się społeczności”, i na tyle daleko, by nigdy nie musieli jej naprawdę oglądać.
Benjamin wjechał na okrągły podjazd i natychmiast poczułam, że tu nie pasuję. Przy wejściu stały luksusowe auta—smukłe sedany z indywidualnymi lakierami, SUV-y kosztujące więcej, niż zarobiłabym przez pięć lat. Parkingowy w nienagannym uniformie pojawił się przy moim oknie, zanim w ogóle zdążyłam do końca otworzyć drzwi.
—Dobry wieczór, proszę pani. Witamy w hotelu Blackwood.
Wysiadłam, poprawiając marynarkę, podczas gdy Benjamin zaczął się jąkać coś o tym, czy powinniśmy dać napiwek. Claire znalazła się obok mnie; oczy miała szeroko otwarte, gdy wpatrywała się w lobby widoczne przez szklane drzwi.
—Ja pierdolę —wydyszała. —Czy ja właśnie weszłam do innego świata?
—Pewnie tak. Chodźcie. —Poprowadziłam ich do środka. Lobby było pełne strzelistych sufitów i wysmakowanego oświetlenia, tego rodzaju wykalkulowanego luksusu, który krzyczał: mamy więcej pieniędzy, niż jesteś w stanie sobie wyobrazić.
Podszedł do nas mężczyzna w nieskazitelnie skrojonym garniturze, z uśmiechem profesjonalnym i chłodnym.
—Dobry wieczór. Są państwo z gali charytatywnej rodziny Taylorów?
—Tak. Jesteśmy z Department of Species Welfare. —Wyciągnęłam identyfikator.
Jego wyraz twarzy się zmienił — nie było to wprawdzie ciepło, ale jakby odrobina mniej chłodu. — Oczywiście. Pan Taylor wspominał, że do nas dołączycie. Proszę tędy.
Poprowadził nas przez lobby w stronę podwójnych drzwi, zza których już dobiegał mnie szmer rozmów i miękka muzyka. Idąc, zauważyłam innych gości — kobiety w sukniach od projektantów i mężczyzn w smokingach, z tą swobodną pewnością siebie ludzi, którzy nigdy nie musieli się martwić, czy w tym samym tygodniu będzie ich stać na zakupy i benzynę.
— Licytacja na żywo zaczyna się o siódmej — mówił nasz eskort. — Wasze miejsca są w środkowej sekcji, piąty rząd. Będziecie mieć znakomity widok na scenę.
— Jakie przedmioty będą licytowane? — zapytała Claire, z szeroko otwartymi oczami.
— Och, niezwykłe rzeczy. Rzadkie dzieła sztuki, luksusowe pakiety wakacyjne, biżuteria od ekskluzywnych projektantów. Najdroższy przedmiot w zeszłym roku poszedł za milion dolarów. — Wskazał wejście do sali balowej. — Miłego wieczoru.
Znaleźliśmy swoje miejsca — całkiem niezłe, musiałam przyznać, z wyraźnym widokiem na scenę, gdzie czekał już pulpit dla prowadzącego aukcję. Sala balowa była obscenicznie wręcz luksusowa.
Zapadłam się w miękki fotel i próbowałam zignorować skręcanie żołądka. To nie był mój świat. Byłam tu po to, żeby się uśmiechać i reprezentować DSW, a potem wrócić do domu i zapomnieć, że ci ludzie w ogóle istnieją.
— Panie i panowie — rozległ się przez nagłośnienie donośny głos. — Witamy na dorocznej gali charytatywnej rodziny Taylorów. Dziś wieczorem łączymy siły, by wesprzeć kluczowe inicjatywy w naszej społeczności, w tym niezwykłą pracę Department of Species Welfare.
Po sali przetoczyły się uprzejme brawa. Wymusiłam uśmiech, gdy kilka głów odwróciło się w naszą stronę.
Aukcja zaczęła się od mniejszych pozycji — podpisanych pamiątek, kolekcji win, weekendowych wypadów. Licytacja była swobodna, niemal znudzona, jakby ci ludzie wybierali między przystawkami, a nie wydawali tysiące dolarów.
Wtedy głos prowadzącego przybrał inny ton. — A teraz, panie i panowie, nasz klejnot koronny wieczoru. Olśniewający, wykonany na zamówienie egzemplarz od Cartiera — naszyjnik Moonlight Cascade. Platyna i diamenty, z centralnym kamieniem o masie piętnastu karatów. Wycena: 850 tysięcy dolarów. Czy zaczniemy licytację od 500 tysięcy?
Reflektor oświetlił aksamitną gablotę wjeżdżającą na scenę. Nawet z mojego miejsca widziałam, jak naszyjnik iskrzy się niczym uwięzione światło gwiazd — obsceniczny w swoim pięknie i cenie.
— Czy słyszę 500 tysięcy?
Gdzieś w przedniej sekcji uniosła się tabliczka.
— 500 tysięcy dla tabliczki czterdzieści siedem. Czy słyszę 550 tysięcy?
Kolejna tabliczka. Kwoty rosły szybko — 600 tysięcy, 650 tysięcy, 700 tysięcy. Patrzyłam na to z mieszaniną fascynacji i odrazy. Te pieniądze mogłyby sfinansować całą naszą placówkę przez pół roku. Mogłyby pomóc setkom rodzin. Zamiast tego miały zawisnąć komuś na szyi na koktajlowych przyjęciach.
— 850 tysięcy dla tabliczki dwadzieścia trzy. Czy słyszę 900 tysięcy?
Cisza. Prowadzący odczekał, budując napięcie.
— 850 tysięcy po raz pierwszy...
— Milion dolarów.
Ten głos przeciął salę jak ostrze. Głęboki, rozkazujący, bezbłędnie Alfa. I bezbłędnie znajomy.
Krew mi zastygła.
Odwróciłam się w stronę przedniej sekcji, a serce waliło mi o żebra. Mężczyzna wstał, z uniesioną tabliczką; jego profil oświetlały światła sceny.
Kyle.
Ostatnie Rozdziały
#191 Rozdział 191 Zakończenie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#190 Rozdział 190
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#189 Rozdział 189
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#188 Rozdział 188
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#187 Rozdział 187
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#186 Rozdział 186
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#185 Rozdział 185
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#184 Rozdział 184
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#183 Rozdział 183
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#182 Rozdział 182
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Witaj w Piekle
Zwyczajny mężczyzna z jasną przyszłością przed sobą.
Ale jedno zdradzenie wystarczyło, by wszystko się rozpadło.
Wrobiony przez kobietę, którą kochał, i własnego brata, został skazany i wrzucony do najgorszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić: do więzienia, gdzie nie ma zasad—i gdzie niebezpieczeństwo ma imię, twarz… i głodne oczy.
Teraz dzieli celę z najbardziej przerażającym człowiekiem w całym zakładzie.
Dominujący. Intensywny. Obsesyjny.
I chce go.
Nie z miłości.
Nie z litości.
Ale z czystego, bezwzględnego pożądania.
W świecie bez praw, bez ucieczki i bez nikogo, kto mógłby go uratować, staje się królikiem dla wilka—uległym jego dotykowi, więźniem przyjemności… i całkowicie niezdolnym do oporu.
Bo czasami to właśnie potwór wie dokładnie, jak sprawić, byś poczuł się żywy.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Niechętna Panna Młoda Miliardera
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Równowaga Światła i Cienia
Nie wiedziała jednak, jak bardzo oba światy potrzebują jej, aby przynieść pokój i prawdziwą wolność.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.












