Fuir à nouveau mon Seigneur de la Mafia Obsédé

Fuir à nouveau mon Seigneur de la Mafia Obsédé

H.Rowan Starling 🦋 · Zakończone · 224.9k słów

327
Gorące
4k
Wyświetlenia
158
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Il y a peu de choses dans ce monde plus dangereuses que Félix Yeats, le chef impitoyable de la mafia qui a conquis le milieu criminel de Paris. C'est un homme froid qui obtient toujours ce qu'il veut, et tout est à ses pieds. Cependant, il y a quelque chose à son sujet que personne ne connaît… sa douce faiblesse — Isabelle Nash.

Belle est comme une lumière dans ce monde sombre, une jeune femme qui vient de quitter l'université et qui ne sait rien de la réalité de Félix, encore moins des véritables couleurs de l'homme qui semble si parfait.

Cependant, on ne peut pas changer sa nature. La chute est inévitable, et la vérité attend toujours d'être révélée. Mais Isabelle ouvrira-t-elle les yeux et embrassera-t-elle les ombres qui l'entourent ? Ou s'échappera-t-elle de sa cage et fuira-t-elle l'obsession douce de Félix ?

Rozdział 1

ISABELLE NASH

[...] 8 mois plus tôt...

Aujourd'hui, la ville s'illumine des couleurs vibrantes de la haute société alors que je me prépare pour un Bal Masqué, invité par Simon Shen, mon ami de longue date et héritier d'une famille influente de Paris. L'occasion ? J'ai récemment obtenu mon diplôme en design de bijoux. Bien que je ne sois pas du genre à rechercher les projecteurs, je suis habillée pour cela, selon Simon.

La robe en satin vert, méticuleusement conçue, épouse gracieusement chaque courbe, tandis que les détails brodés en dentelle noire ajoutent une touche de sophistication au tissu. Le masque noir, avec des motifs en dentelle, confère un air mystérieux à mon visage, accentuant mes yeux et la courbe douce de mes lèvres. Même si je me prépare à entrer dans un monde de luxe et d'ostentation, mon objectif est clair : trouver des opportunités professionnelles qui me permettront d'avancer après avoir quitté la sororité.

Je prends une profonde inspiration devant le manoir imposant, observant les voitures de luxe s'arrêter devant l'entrée, déversant des invités élégamment vêtus. La lueur des lumières intérieures du manoir semble faire écho au glamour et au raffinement du lieu, créant une atmosphère de festivité et de célébration. Mes cheveux sont lâchés, tombant en douces vagues jusqu'à mon cou, complétant l'ensemble avec une aura de naturel et d'élégance.

Avec le bout de mes doigts pressant légèrement le tissu de mon manteau, je sens le vent froid caresser doucement mes joues. Je regarde autour de moi, cherchant Simon parmi les invités entrant dans le manoir. Il m'a dit qu'il m'attendrait dans le hall, mais jusqu'à présent, je ne l'ai pas encore repéré. L'anxiété commence à monter en moi, mêlée à l'excitation et à la curiosité de ce qui m'attend à l'intérieur.

"Simon, où es-tu ?" je murmure pour moi-même en sortant mon téléphone de mon sac à main et en lui envoyant un message parmi les nombreux que j'ai déjà envoyés. Je lève les yeux, prenant une profonde inspiration, tout en tapotant nerveusement mon talon sur le sol.

"Peut-être vaut-il mieux entrer, mademoiselle. Il commence à neiger fortement." La voix de Simon me ramène à la réalité, et mes yeux rencontrent les siens, affichant un sourire espiègle. Je ressens un mélange de soulagement et d'anxiété en le voyant enfin là.

"Tu veux me voir geler pour avoir pris autant de temps." Je plaisante en faisant un pas vers Simon, sentant la chaleur de l'entrée du manoir contrastant avec le froid de la nuit. En m'approchant, je ne peux m'empêcher de remarquer sa silhouette imposante. Simon est grand, avec des cheveux blonds qui brillent sous la lumière des lustres, et sa posture exsude confiance et détermination. Il est vêtu d'un smoking noir élégant, qui met en valeur sa carrure athlétique. Ses yeux bleus brillent d'une expression espiègle alors qu'il se prépare à répondre.

"Désolé, Belle, j'étais occupé à parler avec des hommes d'affaires à la demande de mon père." Simon tend la main vers moi, attendant que je le rejoigne. J'enlève mon manteau et le donne à l'un des domestiques du manoir pour qu'il le garde en sécurité.

"Ce n'est pas grave, j'oublie parfois que tu viens de ce monde-là. Tu n'as pas besoin de te battre pour un emploi pour quitter la sororité." Je souris quelque peu maladroitement, plaçant ma main sur la sienne. Le contact est réconfortant, comme toujours quand je suis avec Simon.

"Au fait, tu es ravissante, Belle. Je savais que cette robe t'irait parfaitement." Ses compliments réchauffent mon cœur, et je le remercie d'un sourire timide.

"Merci, Simon. Tu sais toujours quoi dire pour me mettre à l'aise." J'exprime ma gratitude alors qu'il me guide à travers la salle de bal, où la danse bat son plein. Le son de la musique captivante et l'éclat des tenues des invités me laissent enchantée.

"Belle, c'est ici que tu trouveras l'inspiration dont tu as besoin. Mais tu sais, si tu veux, je peux te trouver un emploi très rapidement." Simon murmure près de mon oreille, me faisant tourner la tête pour le regarder. Ses yeux bleus rayonnent de confiance et de détermination, mais aussi d'une pointe de malice qui me fait sourire.

"Je sais, Simon. Mais je veux y arriver par mes propres moyens. Je sais que je peux le faire," je réponds fermement, sentant un frisson parcourir ma colonne vertébrale à cause de sa proximité.

Je mets cela de côté alors que deux hommes s'approchent de nous, flûtes de champagne à la main. Des sourires impeccables ornent leurs visages, ainsi que leurs tenues élégantes. Je force un sourire dans leur direction, prête à interagir cordialement.

"Simon Shen, le célèbre playboy de Saphyr," se présente l'un des hommes, d'un ton enjoué. "Et qui est cette charmante demoiselle à vos côtés?"

Les hommes tournent leur attention vers moi, s'attendant à ce que Simon me présente. Je ressens un léger inconfort face à la situation, mais je garde un sourire poli sur le visage en observant l'interaction de près.

"Voici Isabelle, elle est créatrice de bijoux et résiste à l'idée de travailler pour Saphyr," répond Simon, avec une pointe de fierté dans la voix. "C'est une amie de longue date."

Mes yeux rencontrent brièvement ceux de Simon, le remerciant silencieusement pour le compliment. Cependant, mon attention est détournée lorsqu'un des hommes mentionne la fiancée de Simon, Evelyn. Un frisson me parcourt l'échine alors que j'essaie de conserver une expression neutre. Entendre son nom me met mal à l'aise, réveillant des souvenirs désagréables. Evelyn s'est fiancée à Simon par convenance ; il essaie de lui échapper par tous les moyens possibles car elle est contrôlante et jalouse. Combien de fois m'a-t-elle humiliée à l'université simplement parce que nous allions dans la même direction ? Amalia et moi avions l'habitude de l'appeler une enfant gâtée parce que tout ce qui concerne Simon, elle veut le savoir et le contrôler. C'est étouffant, et si elle est ici, elle trouvera un moyen de m'humilier.

Je détourne mon regard de Simon, concentrant mon attention sur un groupe de personnes près du bar, essayant de masquer l'inconfort que je ressens. La voix de l'homme continue de résonner dans mon esprit, ravivant des souvenirs désagréables de confrontations passées avec Évelyne. Prenant une profonde inspiration, j'essaie de chasser ces pensées, me rappelant que je suis ici pour atteindre mon objectif, non pour être affectée par les problèmes des autres.

Alors que je m'éloigne subtilement de la conversation, me faufilant à travers la foule de gens qui discutent et dansent, mon regard est attiré par les bijoux étincelants ornant les dames de la haute société. J'observe avec fascination la variété des styles et des designs uniques, chacun reflétant la personnalité et le goût de sa propriétaire.

Chaque bijou semble raconter une histoire, révélant le talent et la créativité de son créateur. J'admire les détails méticuleux, et les pierres précieuses scintillant sous les lumières du salon, et je me perds dans mes pensées en imaginant les processus créatifs derrière chaque pièce.

D'un léger mouvement, je prends une flûte de champagne du plateau équilibré dans la main du serveur, hochant la tête en signe de remerciement. Avec le verre entre mes doigts, je ressens la froideur du cristal contre ma peau en observant le salon autour de moi.

Mes yeux sont attirés par une pièce adjacente, illuminée uniquement par la douce lumière de la lune filtrant à travers les immenses fenêtres. Je vois des flocons de neige tomber sur les arbres du jardin, créant une beauté unique à contempler. Poussée par la curiosité, je commence à marcher vers les fenêtres, attirée par la beauté de la neige qui tombe, un sourire s'échappant de mes lèvres, le verre effleurant doucement celles-ci.

Distrait par le spectacle de la nature, je ne remarque pas la présence silencieuse de quelqu'un s'approchant par derrière. Une voix rauque et captivante brise le silence, me faisant légèrement frémir.

"La neige semble encore plus belle de près, n'est-ce pas ?" La voix, avec un accent qui m'est inconnu, porte un charme intrigant. En me tournant pour faire face à l'interlocuteur, je rencontre un homme élégant, aux yeux profonds et au sourire captivant. Son masque en velours noir ajoute une touche de mystère à sa silhouette, complétant sa barbe clairsemée et sa mâchoire carrée. Les mains dans les poches de son pantalon noir sur mesure, il m'observe avec curiosité, ses yeux brillant à la lumière de la lune.

"Désolé si je vous ai surprise," continue-t-il, son regard fixé sur moi avec un certain intérêt. "Vous devez être la charmante dame qui attire tant d'attention à cette soirée."

Son compliment me prend au dépourvu, et pendant un moment je me retrouve sans voix. Je reprends rapidement mes esprits, essayant de garder mon calme devant cet homme mystérieux et séduisant.

"Merci pour le compliment," réponds-je, forçant un sourire doux. "Et qui êtes-vous ? Je ne vous reconnais pas parmi les invités. Pas que je reconnaisse quelqu'un, étant donné que je ne fréquente pas ce genre d'endroits." Je laisse échapper un rire ironique.

"Disons simplement qu'il vaut mieux que vous ne sachiez pas qui je suis," réplique-t-il avec un sourire intriguant, ses yeux pétillant d'une lueur espiègle. "Peut-être que la prochaine fois, je vous dirai mon nom."

Son commentaire ne fait que me mettre mal à l'aise. Que veut-il dire par "la prochaine fois" alors que nous ne nous connaissons même pas, sans parler de nos noms ? J'affiche un sourire poli, tenant le verre dans ma main. Je jette un coup d'œil à la fenêtre, retournant à l'admiration de la neige qui tombe.

"Vous n'allez pas rejoindre votre copain ?" Son commentaire ne fait qu'ajouter à ma perplexité. Copain ? Je n'ai jamais mentionné quoi que ce soit à ce sujet. Mais avant que je puisse répondre, il se rapproche et se tient à mes côtés, regardant la neige tomber dehors. Malgré sa question apparemment innocente, je sens son regard sur moi, même si je ne le vois pas directement.

"Je n'ai pas de copain," réponds-je doucement, gardant mon attention sur le paysage au-delà de la fenêtre. "Et même si j'en avais un, je pense que la neige est une compagnie plus agréable ce soir."

Sa présence à mes côtés est intrigante, et bien que je doive rester prudente, je ne peux nier qu'il y a quelque chose en lui qui pique ma curiosité. Il affiche un sourire malicieux, se tournant vers moi ; la proximité de son corps me laisse agitée, avec une sensation étrange, mais pas désagréable.

Soudain, je sens son souffle chaud dans mon oreille, envoyant un frisson le long de ma colonne vertébrale. Ses lèvres effleurent presque ma peau alors qu'il murmure quelque chose que je peux à peine entendre, mais ses mots me laissent troublée. Mes sens sont en alerte, mon cœur battant plus vite dans ma poitrine alors que j'essaie de comprendre ce qui vient de se passer.

Je cligne lentement des yeux, encore perdue dans ses mots, et tourne mon visage pour le regarder, mais quand je le fais enfin, je ne vois que le vide devant moi. Il est déjà parti, disparaissant dans la foule comme une ombre fugace, me laissant avec la perplexité de ses murmures et l'incertitude de ce qui vient de se passer.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

741.6k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

598.3k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

700.6k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

337.8k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

350.6k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

688.2k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

379.9k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

301.3k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

310.5k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

273.2k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

229.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...