Garder l'enfant du milliardaire

Garder l'enfant du milliardaire

Lola Ben · Zakończone · 91.0k słów

409
Gorące
7.7k
Wyświetlenia
798
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Grace se rend dans un penthouse de l'hôtel le plus luxueux de Manhattan pour un travail de baby-sitting. Dès qu'elle sortira de l'ascenseur, sa vie prendra un tournant radical. M. Powers, son employeur, le père d'un enfant de cinq ans, dégage une aura de fierté mélancolique, difficile à approcher et profondément en deuil. Ses yeux perçants d'un bleu océan la hantent depuis leur première rencontre.

Grace pourra-t-elle se concentrer sur la garde de l'enfant de cinq ans ? Ou sera-t-elle distraite et intensément attirée par l'irrésistible Dominic Powers ? ************* (Contenu pour adultes)

Rozdział 1

« Bonjour, chérie. » Mes yeux s'ouvrirent plus vite que les doigts de Thanos. Je fixai le plafond familier au-dessus de moi, ne voulant pas voir l'inconnu avec qui j'avais fini la nuit précédente à cause de mon état d'ivresse. Ma tête commença à tourner, essayant de comprendre ce qui s'était passé la nuit dernière.

Même si une chose était sûre; Je suis entrée au club-house ivre et je suis devenue encore plus ivre, il était nécessaire que je me souvienne avec qui j'avais couché. Ainsi, je saurais à qui j'allais faire face.

Ugh… à qui est-ce que je fais semblant de mentir ? Je ne me souviendrai de rien. Ma vie nocturne est un cycle merdique. Cycle. Merdique.

Alors, je me préparai à affronter l'homme que j'avais bêtement amené chez moi pour probablement avoir un sexe déchaîné dans un état d'ivresse. C'était du sexe dont je ne me souviendrais jamais. C'était le type parfait car je ne gère pas bien la honte.

Ma tête me faisait terriblement mal en me redressant, je devais gémir bruyamment et attraper ma tête. C'était comme une nouvelle sensation chaque jour, je ne m'étais pas encore habituée aux conséquences de ma vie nocturne folle. Je balayai la grande masse de mes longs cheveux noirs de mon visage avec les deux mains, tout en tenant encore ma tête.

Assis en face de moi, il y avait un mec asiatique tout souriant et mignon, probablement indonésien. J'aurais rendu son sourire car il était contagieux, mais une bataille faisait encore rage dans ma tête.

« Bonjour, Rose. » Merde. J'avais dû prendre une autre identité hier.

« Hiii. » J'essayai de paraître heureuse de le voir, mais ma bouche était trop paresseuse pour ça.

« Je t'ai préparé un jus spécial contre la gueule de bois. C'est la recette spéciale de ma grand-mère. »

Je plissai les yeux en regardant le jus vert qu'il me tendait. « Ta grand-mère a aussi des gueules de bois ? » Il rit, son mouvement faisant vibrer le lit, ce qui me causa une douleur aiguë dans la tête.

« Aïe. Aïe. » Je serrai ma tête fermement, grimaçant pour exprimer la douleur que je ressentais.

« Oh là là, ça va ? » Il n'avait certainement pas l'air asiatique.

« Pourrais-tu peut-être ne pas rire. Ma tête est… » J'ouvris les yeux et regardai la tasse dans sa main. Sans prendre la peine de demander ce qu'il y avait dedans, je lui arrachai la tasse des mains et bus la moitié de son contenu sans m'arrêter. Quand je fis enfin une pause, je le regardai et lui adressai un court sourire qu'il me rendit grandement.

« Tu te sentiras mieux très bientôt. » Je hochai la tête et décidai de regarder autour de ma chambre pour voir les dégâts que nous aurions pu causer. Mais tout avait l'air propre. Même mon tiroir était bien rangé. En temps normal, il ne l'est jamais.

Mes yeux se posèrent de nouveau sur le sol, il n'y avait aucun signe de vêtements éparpillés. Ma serviette était pliée au bout de mon lit. Avec un regard confus, je me tournai vers Monsieur Mignon qui me souriait toujours comme si j'étais son jeu vidéo préféré.

« Euh… » Je m'arrêtai, réalisant que je ne connaissais toujours pas son nom. Honnêtement, je n'ai pas l'habitude de connaître les noms des hommes que je trouve dans mon lit le lendemain matin. Un simple merci et au revoir font l'affaire.

Comme s'il savait ce que je pensais, il répondit. « David. Je m'appelle David. »

Je souris de nouveau puis posai la tasse à moitié pleine sur le petit tabouret à côté de mon lit. « David… Pourquoi ma chambre ressemble-t-elle à une chambre d'hôtel inutilisée ? »

« Oh, hier soir quand nous sommes rentrés du club, tu marmonnais quelque chose à propos de souhaiter avoir un génie qui rangerait ta chambre. C'était amusant de te voir prétendre être Aladdin. »

Mes yeux s'écarquillèrent un peu en processant ce qu'il venait de dire. « Donc, on n'a pas... fait l'amour ? »

Il se leva et dit, « Non. »

« Quoi ? » J'étais tellement choquée. « Tu es sûr ? »

« Oui. Tu as dit que tu voulais, mais tu pensais que j'étais gay parce que je parlais au barman. Alors, tu m'as juste dit de te ramener chez toi et nous y voilà. » Il mit ses mains sur ses hanches et fit un grand sourire.

« Waouh. » J'étais encore sous le choc. Je brise ma routine et je suis choquée. Et David ici ne semble pas gay, ou...

« Tu es gay ? »

« Non. Honnêtement, j'avais vraiment envie de te sauter dessus hier, mais pour une raison quelconque, je n'ai pas pu. » Il haussa les épaules, avec un air faussement désinvolte sur le visage.

« Waouh. » Fidèle à ses paroles, mon mal de tête avait déjà diminué, ce qui signifiait qu'il était temps d'aller travailler. J'essayais de me rappeler quel jour on était, lundi, mardi ? Peu importe, je devais me préparer pour le travail. Espérons que je ne voie pas un zombie en me regardant dans le miroir.

« Je dois aller vérifier ce que je cuisine. » Il fait aussi le petit-déjeuner ? Aww.

« Tu veux en prendre ? » Je hochai la tête en signe d'affirmation et sortis du lit.

« Attends. » J'arrêtai David, qui avait une carrure moyenne, déjà à la porte. Il se retourna et haussa un sourcil,

« Quelle heure est-il ? »

« Euh... la dernière fois que j'ai vérifié, il était dix heures trente, ou quelque chose comme ça. »

« Oh, d'accord... Quoi ? » Je criai. « Tu es sûr que ton heure est correcte ? »

« Oui. Il devrait être onze heures maintenant. »

Mes yeux s'agrandirent encore plus et ma tête tourna un peu.

« David, je suis terriblement en retard pour le travail ! » Je criai encore et enlevai rapidement les vêtements que j'avais portés hier, mes seins recouverts d'un soutien-gorge et mon vagin nu face à David, qui, j'aurais juré, grogna. Il s'excusa immédiatement et me dit d'essayer de me dépêcher.

« S'il te plaît, emballe mon petit-déjeuner ! » Je pris ma serviette et me précipitai dans la salle de bain pour une douche rapide. J'aurais pu opter pour un excès de parfums de différentes marques, mais je n'aimais pas comment je sentais, je devais juste sacrifier cinq minutes.

En un rien de temps, je mettais un pantalon à carreaux bleu et argenté de bureau et un t-shirt bleu soutenu par mes très confortables chaussures noires. Je pris mon téléphone et mon sac de bureau et sortis de la chambre.

« David, est-ce que mon petit-déjeuner est prêt ? » Il sortit de la cuisine alors que je sortais de la chambre, il avait un sac marron dans la main et me le tendit. Je le remerciai, pris mes clés de voiture là où je les avais laissées, et sortis de l'appartement. C'est quand je suis montée dans ma voiture que je me suis souvenue que j'avais oublié de dire à David de s'assurer de partir avant mon retour.

Mais c'était le moindre de mes soucis. Je sortis ma voiture du garage en toute hâte, me sentant reconnaissante à ce moment-là que mon appartement soit au rez-de-chaussée. Dès que j'ai rejoint les routes animées de Manhattan, je me suis retrouvée à conduire très vite et de manière imprudente par le raccourci vers mon lieu de travail. Heureusement, aucun policier n'était à mes trousses, alors quand je suis finalement arrivée à destination, je n'avais pas une autre raison d'être retenue.

J'ai attrapé mes affaires et j'ai couru dans le bâtiment à deux étages. Je pouvais sentir des regards sur moi alors que je me précipitais vers mon poste, espérant intérieurement que mon amie avait encore pu me couvrir et que mon patron n'était pas là. J'ai finalement atteint l'étage et mon poste, haletant fortement.

J'ai posé mes mains sur mon bureau, m'appuyant ensuite contre le mur pour me détendre. Je me suis laissé glisser le long du mur jusqu'à atteindre le sol et je suis restée assise là un moment.

"Grace, c'est toi ?" J'ai entendu la voix de ma collègue, Samantha, m'appeler de son siège. Incapable de lui répondre car je tentais encore de retrouver une respiration normale, j'ai réussi à lever ma main droite pour lui répondre. En un rien de temps, ma collègue blonde s'était accroupie devant moi, une bouteille d'eau à la main contre ma bouche. J'ai avalé l'eau si vite que Sam ne pouvait s'empêcher de me regarder amusée.

J'ai fini toute la bouteille, laissé échapper un soupir de satisfaction puis j'ai fait un geste en direction du bureau du patron pour demander s'il était là.

"Grace, je crains que le patron ne soit pas indulgent avec toi cette fois. Il attendait que tu lui remettes ton travail et comme tu n'étais pas là, il a commencé à jurer qu'il te licencierait. J'ai essayé de te couvrir mais je n'ai pas pu. Je..."

Sa voix est devenue très, très lointaine alors que je me replongeais dans mes pensées. Le moment que je redoutais tant était arrivé. Honnêtement, je ne serais pas surprise si je me faisais virer. Je le mérite un peu.

Avec une boule d'émotions coincée dans la gorge, je suis revenue à la réalité et j'ai regardé Sam qui me regardait avec inquiétude. Elle a posé sa main affectueusement sur mon épaule.

"Grace, je sais que les dernières semaines ont été difficiles pour toi. Mais le mode de vie que tu as choisi pour t'en sortir te détruit un peu et je n'aime pas te voir comme ça."

J'étais sur le point de lui répondre quand j'ai entendu la voix ferme de mon patron crier mon nom. Je me suis levée précipitamment, manquant de tomber si Sam ne m'avait pas rattrapée à temps. J'ai épousseté le dos de mon pantalon et j'ai hoché la tête vers Sam qui m'a souhaité bonne chance. J'en avais besoin à ce stade.

"Mademoiselle Sands ! Où diable est passé votre cul ?" Oh là là. Il est furieusement en colère. Merde.

J'ai quitté mon bureau en courant et me suis dirigée vers le sien, bousculant quelqu'un au passage.

"Hé ! Fais attention !" s'est exclamée la personne, les mains levées en signe de protestation.

"Désolée, désolée, désolée," ai-je répété en reprenant ma course vers le bureau du patron. À mon arrivée, j'ai pris un moment pour reprendre mon souffle, puis j'ai poussé les portes vitrées qui nous séparaient.

"Bonjour, monsieur," ai-je salué la silhouette derrière le grand bureau en bois, où des papiers étaient disposés d'un côté, un ordinateur portable au centre encadré par deux cadres, et son téléphone posé juste à côté de l'ordinateur. En ajustant ses lunettes sur l'arête de son nez, ses yeux bleus ont rencontré les miens. Je savais que j'étais en difficulté ; son visage était calme mais exprimait la plus profonde colère.

Il s'est levé, repoussant sa chaise avec force. Passant une main dans ses cheveux, maintenant parsemés de mèches argentées, il a mis ses mains dans les poches de son pantalon de costume et s'est dirigé vers moi. S'arrêtant à environ deux mètres, il m'a fixé comme s'il essayait de lire dans mes pensées. Incapable de soutenir son regard, j'ai baissé les yeux sur le sol carrelé blanc, souhaitant qu'il dise quelque chose—n'importe quoi.

Un lourd soupir brisa le silence, mais il ne parla pas tout de suite. Après quelques secondes supplémentaires, il le fit. "Regarde-moi, Sands." Lentement, je levai la tête, mordant ma lèvre inférieure pour m'empêcher de craquer alors qu'un léger mal de tête commençait à se former. "J'ai bien peur que tu sois allé trop loin, Sands," dit-il avec un calme inquiétant. "La dernière fois que tu es arrivé en retard, tu as dit que cela ne se reproduirait plus. Tu as fait cette promesse presque dix fois en trois semaines, ce qui est décevant pour un employé de ton calibre." Il cligna des yeux furieusement et expira profondément avant de continuer.

Il recula un peu plus, marcha vers la fenêtre et regarda dehors, probablement le parc. "Nous avons eu une réunion du conseil aujourd'hui, et je devais soumettre le travail que je t'avais assigné la semaine dernière, mais tu étais introuvable, tout comme ton travail." Il se tourna de nouveau vers moi. "Je suis désolé, Sands, mais nous ne pouvons pas tolérer un tel comportement. Les membres du conseil m'ont demandé de... te licencier." Il murmura les deux derniers mots comme s'il n'aimait pas les dire.

J'expirai le souffle que je retenais, mon corps tremblant légèrement. Incapable de fournir une réponse raisonnable à sa question implicite sur mon bien-être, je me contentai de hocher la tête et de sortir de son bureau, ressentant une lourdeur inhabituelle dans ma poitrine. Déprimée, j'atteignis mon bureau et m'affalai sur ma chaise. Samantha s'approcha, et lorsqu'elle atteignit mon bureau, je levai les yeux vers elle avec une moue, les larmes menaçant de couler.

"Oh, Grace. Je suis tellement désolée," dit-elle, son parfum chocolaté m'enveloppant alors qu'elle se penchait pour un câlin complet. Puis je commençai à pleurer, lamentant ma situation actuelle et me rappelant les luttes d'il y a presque deux ans, ce qui ne fit qu'intensifier mes sanglots. Sam murmura des paroles apaisantes, caressant mon bras.

"Je suis tellement désolée. Je suis vraiment, vraiment désolée," murmura-t-elle.

"Pourquoi es-tu désolée ? Je l'ai cherché," reniflai-je, pleurant contre sa poitrine. Finalement, je me ressaisis, essuyai mes larmes et dis à Sam que j'allais bien. Bien que son expression montrait son incrédulité, elle me relâcha de son étreinte. Je pris mon sac, récupérai le travail que j'étais censée soumettre et le posai sur mon bureau. Après avoir pris mon téléphone, je me levai pour faire face à Sam, luttant contre une nouvelle vague de larmes.

"Merci beaucoup pour tout, Samantha. Mais je devrais partir pour commencer pleinement mon premier jour de chômage," dis-je. Elle me fit un triste sourire et un bref câlin.

"Je t'enverrai tes affaires plus tard; rentre juste chez toi et repose-toi," conseilla-t-elle. Je hochai la tête et me dirigeai vers la porte, mais elle me retint en saisissant ma main. "Tu dois arrêter ces sorties nocturnes inutiles; elles te tuent, Grace." Je soupirai lourdement et hochai de nouveau la tête. Elle serra ma main de manière réconfortante avant de la lâcher.

Elle réitéra qu'elle enverrait mes affaires plus tard, et je quittai la pièce, entrant dans ma vie altérée, me sentant plus comme le zombie que je craignais de voir dans le miroir plus tôt ce matin.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

653.2k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi

Accardi

623.5k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna

Moja Oznaczona Luna

487.5k Wyświetlenia · Zakończone · Sunshine Princess
„Czy nadal będziesz mi się sprzeciwiać?” pyta, jego spojrzenie jest chłodne i twarde.
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!


Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem

Zabawa z Ogniem

646.4k Wyświetlenia · Zakończone · Mariam El-Hafi🔥
Pociągnął mnie przed siebie, a ja poczułam się, jakbym stała twarzą w twarz z samym diabłem. Pochylił się bliżej, jego twarz była tak blisko mojej, że gdybym się poruszyła, zderzylibyśmy się głowami. Przełknęłam ślinę, patrząc na niego szeroko otwartymi oczami, przerażona tym, co może zrobić.

„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.

Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa

Zacznij Od Nowa

1.8m Wyświetlenia · Zakończone · Val Sims
Eden McBride całe życie spędziła, trzymając się zasad. Ale kiedy jej narzeczony porzuca ją na miesiąc przed ślubem, Eden ma dość przestrzegania reguł. Gorący romans to dokładnie to, czego potrzebuje na złamane serce. Nie, nie do końca. Ale to właśnie jest potrzebne Eden. Liam Anderson, spadkobierca największej firmy logistycznej w Rock Union, jest idealnym facetem na odbicie. Prasa nazwała go Księciem Trzech Miesięcy, ponieważ nigdy nie jest z tą samą dziewczyną dłużej niż trzy miesiące. Liam miał już sporo jednonocnych przygód i nie spodziewa się, że Eden będzie czymś więcej niż przelotnym romansem. Kiedy budzi się i odkrywa, że Eden zniknęła razem z jego ulubioną dżinsową koszulą, Liam jest zirytowany, ale dziwnie zaintrygowany. Żadna kobieta nigdy nie opuściła jego łóżka dobrowolnie ani go nie okradła. Eden zrobiła jedno i drugie. Musi ją znaleźć i zmusić do odpowiedzialności. Ale w mieście liczącym ponad pięć milionów ludzi znalezienie jednej osoby jest równie niemożliwe, jak wygranie na loterii, aż los ponownie ich łączy dwa lata później. Eden nie jest już naiwną dziewczyną, którą była, gdy wskoczyła do łóżka Liama; teraz ma sekret, który musi chronić za wszelką cenę. Liam jest zdeterminowany, by odzyskać wszystko, co Eden mu ukradła, i nie chodzi tylko o jego koszulę.

© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów

Zakazane pragnienie króla Lykanów

596.3k Wyświetlenia · W trakcie · Esther Olabamidele
"Zabij ją i spal jej ciało."

Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.

Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...

Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.

Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...

Zimny.

Śmiertelny.

Bez litości.

Jego obecność była samym piekłem.

Jego imię szeptem terroru.

Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać

Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.

Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

326.4k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa

Kontraktowa Żona Prezesa

643.7k Wyświetlenia · W trakcie · Gregory Ellington
Świat Olivii Morgan wywraca się do góry nogami, gdy przyłapuje swojego chłopaka na zdradzie z jej przyjaciółką. Zrozpaczona i tonąca w długach, zostaje wciągnięta w niecodzienne porozumienie z Alexandrem Carterem, zimnym i wyrachowanym prezesem Carter Enterprises. W zamian za roczne małżeństwo z rozsądku, Olivia otrzymuje pieniądze, których desperacko potrzebuje – oraz awans, którego się nie spodziewała. Jednak gdy ich fałszywy związek zaciera granice między biznesem a przyjemnością, Olivia zaczyna się wahać między mężczyzną, który oferuje jej wszystko, a biznesowym rywalem, który pragnie jej serca. W świecie, gdzie zdrada jest na wyciągnięcie ręki, a pożądanie płonie żarliwie, Olivia musi poruszać się wśród swoich emocji, kariery oraz niebezpiecznej gry władzy, namiętności i tajemnic. Czy uda jej się strzec swojego serca, jednocześnie coraz głębiej wplątując się w sieć pożądania i miłości miliardera? A może zimne serce Alexandra stopnieje pod wpływem ich niezaprzeczalnej chemii?
Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

618.7k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha

Narzeczona Wojennego Boga Alpha

472.3k Wyświetlenia · Zakończone · Riley Above Story
W dniu, w którym Evelyn myślała, że Liam jej się oświadczy, on zaskoczył ją, klękając na jedno kolano—przed jej przyrodnią siostrą, Samanthą. Jakby ta zdrada nie była wystarczająca, Evelyn dowiedziała się okrutnej prawdy: jej rodzice już zdecydowali sprzedać przyszłość jednej córki niebezpiecznemu mężczyźnie: słynnemu Bogu Wojny Alfie Aleksandrowi, o którym krążyły plotki, że jest okaleczony i kaleki po niedawnym wypadku. A panną młodą nie mogła być ich ukochana córka Samantha. Jednak kiedy "brzydki i kaleki" Alfa ujawnił swoje prawdziwe oblicze—niewiarygodnie przystojnego miliardera bez śladu urazu—Samantha zmieniła zdanie. Była gotowa porzucić Liama i zająć miejsce Evelyn jako córka, która powinna poślubić Aleksandra.
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

362.2k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.