
L'Ex-Femme Piégée
Miranda Lawrence · W trakcie · 1.6m słów
Wstęp
Malgré leurs deux années de mariage et de compagnonnage, leur relation n'avait pas autant d'importance pour Martin que le retour de Debbie.
Martin, pour soigner la maladie de Debbie, ignora sans cœur la grossesse de Patricia et la lia cruellement à la table d'opération. Martin était impitoyable, il laissa Patricia se sentir vide de vie, ce qui la poussa à partir pour un pays étranger.
Cependant, Martin ne renoncerait jamais à Patricia, même s'il la détestait. Il ne pouvait nier qu'il avait une fascination inexplicable pour elle. Se pourrait-il que Martin, à son insu, soit devenu éperdument amoureux de Patricia ?
Quand elle revint de l'étranger, de qui est le petit garçon à ses côtés ? Pourquoi ressemble-t-il tant à Martin, l'incarnation du diable ?
Quels autres livres souhaitez-vous lire ? Ou qu'avez-vous d'autre à suggérer ? N'hésitez pas à me contacter : mirandaLovesart@gmail.com
Rozdział 1
"Félicitations, Madame Langley, vous êtes enceinte !" annonça le médecin à Patricia Watson.
Ravie de cette merveilleuse nouvelle, Patricia Watson se précipita chez elle avec le rapport du test de grossesse, impatiente de le partager avec Martin Langley.
"Martin, je suis..." commença-t-elle.
"Patricia, divorçons !" dit Martin en même temps.
L'excitation retombée, Patricia ravala le mot "enceinte".
"Pourquoi ?" demanda-t-elle d'une voix tremblante, essayant de dissimuler sa douleur.
C'était si soudain, elle avait besoin d'une explication.
Martin serra les lèvres, ses yeux froids.
"Debbie est de retour." Sa réponse glaça le cœur de Patricia.
Elle pâlit visiblement et mordit sa lèvre inférieure, à peine capable de se tenir debout.
Debbie, l'amour de la vie de Martin qui avait disparu pendant deux ans, était de retour.
Martin sortit un chèque et le posa sur le bureau, disant : "Voici quinze millions d'euros. Une partie pour le règlement du divorce, et l'autre pour le don de votre moelle osseuse."
Patricia se méfia immédiatement et demanda instinctivement : "Qu'est-ce que tu veux dire ?"
"Debbie a une anémie aplasique et a besoin d'une greffe de moelle osseuse de toute urgence. Vous êtes compatible à 90%. En tant que sa sœur, vous devez la sauver." Martin ne laissait aucune place à la négociation. Il donnait un ordre plutôt qu'une discussion.
Patricia se figea, le cœur brisé.
Ils étaient mariés depuis deux ans. Mais maintenant, pour sauver Debbie, qui l'avait autrefois abandonné, il divorçait de Patricia et la forçait même à donner sa moelle osseuse !
"Donner ma moelle osseuse à Debbie ? Jamais ! Sa mère a détruit le mariage de mes parents. Ma mère n'aurait pas souffert de dépression et ne se serait pas suicidée si ce n'était pas pour sa mère. Et maintenant tu veux que je la sauve ? Hors de question !" Patricia serra les dents, la haine montant en elle en se rappelant le passé.
"Si tu as encore un peu d'amour pour moi après ces deux années de mariage, ne me pousse pas à bout. Sinon, je ne te pardonnerai jamais !"
Le cœur de Martin se serra à cause de ses mots. Mais Patricia ne le remarqua pas. Elle prit directement le stylo et signa rapidement son nom sur l'accord de divorce.
"Je déménage. À partir de maintenant, nous ne sommes plus que des étrangers." Sur ces mots, Patricia posa le stylo, prête à partir.
Juste au moment où elle se retournait, elle heurta Debbie, qui venait d'entrer dans la pièce.
Debbie portait une robe blanche, ses longs cheveux tombant en cascade sur ses épaules, son visage pâle.
"Patricia, je sais que tu détestes ma mère, mais tu ne connais pas toute l'histoire ! Ma mère sortait avec Papa avant que ta mère n'apparaisse. Mais Grand-père les a séparés et a forcé Papa à épouser ta mère..." expliqua-t-elle.
Avant qu'elle ne puisse terminer ses mots, Patricia l'interrompit.
"Assez ! Si Papa aimait vraiment ta mère, pourquoi a-t-il épousé la mienne ? Puisqu'il a choisi ma mère, il aurait dû lui rester fidèle. Et ta mère n'aurait pas dû venir briser ma famille.
"Debbie, ta mère a volé le mari de ma mère, et maintenant tu veux prendre le mien ! Quoi, c'est une tradition familiale d'être la maîtresse ?" Patricia regarda Debbie avec moquerie.
"Patricia, comment peux-tu dire ça ? Martin était mon fiancé. C'est toi qui me l'as volé, et maintenant tu m'accuses ?" Debbie fit une mine affligée et jeta un coup d'œil à Martin.
Patricia répliqua rapidement : "Puisqu'il était ton fiancé, pourquoi as-tu soudainement disparu la veille du mariage ? Tu es partie à cause de son handicap, n'est-ce pas ?
"Si tu étais restée, je ne l'aurais pas épousé. Maintenant, ses jambes vont bien, alors tu le veux de retour. Debbie, n'as-tu pas honte ?"
"Patricia, ce n'est pas comme ça," sanglota Debbie en essuyant ses larmes.
Patricia jeta un regard méprisant à Debbie et renifla, "Ça suffit. Je ne suis pas Martin. Tes larmes ne fonctionnent pas sur moi ! Si tu veux Martin, il est à toi. Mais ma moelle osseuse ? Jamais !"
Sur ce, elle repoussa Debbie et quitta le bureau sans se retourner.
En voyant Patricia partir, Martin ressentit une douleur inexplicable dans son cœur.
Mais ensuite, il rit de lui-même, pensant, 'Elle n'est qu'une femme vaine et égoïste. Comment puis-je avoir des sentiments pour elle ? Ce doit être une illusion. Après tout, nous sommes mariés depuis deux ans.'
En regardant le dos de Patricia, Debbie serra secrètement les poings. Puis, elle montra un visage triste à Martin, disant doucement, "Martin, Patricia n'a pas accepté. Que dois-je faire ?"
Martin répondit calmement, "Je demanderai à Alan de continuer à chercher un donneur compatible pour toi."
Cela sous-entendait qu'il laissait Patricia partir.
"Mais..." Debbie se sentit morose.
Elle avait enfin trouvé un donneur parfait pour sa greffe de moelle osseuse. Elle ne voulait pas abandonner comme ça !
Se sentant un peu irrité, Martin dit froidement, "Je n'aime pas forcer les gens."
Sensing his firm attitude, Debbie dared not say more. She lowered her head, a trace of malice flashing in her eyes.
'Renoncer ? Non ! Peu importe ce qu'il faudra, j'obtiendrai sa moelle osseuse,' pensa-t-elle.
Patricia sortit de la chambre avec sa valise. En regardant la porte fermée du bureau, elle se sentit triste et toucha inconsciemment son ventre plat.
Elle dit intérieurement, 'Adieu, Martin. Je t'ai aimé pendant dix ans. Mais à partir de maintenant, je ne resterai qu'avec mon bébé.'
Elle prit une profonde inspiration, retint ses larmes et quitta l'endroit où elle avait vécu pendant deux ans. Puis, elle se rendit à l'appartement que sa mère lui avait laissé avant de mourir.
Alors que Patricia sortait ses bagages du coffre, quelqu'un lui couvrit soudain la bouche et le nez par derrière.
Immédiatement, une odeur âcre emplit ses narines.
Patricia essaya de se débattre mais se sentit faible. Après une brève résistance, son corps s'affaissa et elle perdit connaissance.
Lorsqu'elle reprit conscience, la douleur intense lui fit pousser un gémissement de douleur.
Elle essaya d'ouvrir les yeux mais échoua. Elle ne pouvait que sentir l'odeur forte de désinfectant et entendre vaguement une conversation.
"Monsieur Langley, Madame Langley est enceinte. Si nous procédons à la greffe de moelle osseuse, le bébé pourrait mourir. Vous êtes sûr de vouloir faire cela ?" demanda une voix masculine de médecin.
"Elle est enceinte ?" s'exclama Martin, incrédule.
Patricia, comme si elle s'accrochait à une bouée de sauvetage, tenta désespérément de dire à Martin qu'elle était enceinte de son enfant. Elle pensait qu'il ne risquerait pas la vie de son bébé pour sauver Debbie !
Mais peu importe ses efforts, elle ne pouvait pas émettre un son.
"Oui, elle doit être enceinte d'environ un mois," répondit le médecin.
Patricia pensait que, peu importe à quel point Martin était sans cœur, peu importe à quel point il la détestait, il l'épargnerait pour le bien de leur bébé.
Mais elle se trompait.
"Debbie ne peut plus attendre. Continuez l'opération. Ne vous arrêtez pas." Les mots de Martin étaient comme une lame tranchante, perçant le cœur de Patricia.
Elle n'avait jamais pensé que Martin pouvait être si impitoyable. Il était même prêt à tuer son propre enfant juste pour sauver Debbie !
"Mais le bébé..." le médecin hésita.
"Le bébé n'a pas d'importance. Je veux seulement que Debbie soit en bonne santé." Les paroles impitoyables de Martin brisèrent complètement l'espoir de Patricia.
Son cœur souffrait, des larmes brûlantes coulaient sur ses joues.
Un désespoir sans précédent enveloppa Patricia. À ce moment-là, elle comprit enfin ce que signifiait être complètement brisée.
Elle essaya de se débattre, de fuir ce cauchemar, mais elle était impuissante. Tout ce qu'elle pouvait faire, c'était rester allongée alors que les outils chirurgicaux froids touchaient sa peau.
Elle cria dans son cœur, 'Non ! S'il vous plaît, non ! Aidez-moi ! Sauvez mon bébé...'
Ostatnie Rozdziały
#1274 Chapitre 1274 Une relation étrange
Ostatnia Aktualizacja: 10/15/2025#1273 Chapitre 1273 Seul le succès est autorisé, l'échec n'est pas autorisé
Ostatnia Aktualizacja: 10/8/2025#1272 Chapitre 1272 Utilisation de Stella
Ostatnia Aktualizacja: 10/1/2025#1271 Chapitre 1271 Mélancolique et perdu
Ostatnia Aktualizacja: 9/24/2025#1270 Chapitre 1270 S'abstenir d'émotions
Ostatnia Aktualizacja: 9/17/2025#1269 Chapitre 1269 Douleur déchirante
Ostatnia Aktualizacja: 9/10/2025#1268 Chapitre 1268 Heartbroken
Ostatnia Aktualizacja: 9/3/2025#1267 Chapitre 1267 Vraiment en colère
Ostatnia Aktualizacja: 8/27/2025#1266 Chapitre 1266 Le sentiment de chagrin
Ostatnia Aktualizacja: 8/20/2025#1265 Chapitre 1265 Partir sans dire au revoir
Ostatnia Aktualizacja: 8/13/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Kontraktowa Żona Prezesa
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












