La Reine Luna

La Reine Luna

THE ROYAL LOUNGE👑 · Zakończone · 112.0k słów

229
Gorące
17.9k
Wyświetlenia
600
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Pourquoi ? Pourquoi me choisis-tu ?", lui demandai-je.
"Parce que chaque roi doit avoir une reine", répondit-il simplement.
"Mais...", commençai-je, toujours aussi perdue.
"Ne remets pas en question mon autorité", grogna-t-il, "Tu seras ma Reine Luna et c'est définitif", exigea-t-il avant de s'éloigner en tapant du pied...


Daphne Rosen est une jeune femme de vingt-deux ans, franche et un peu folle. Elle est en fait une lycane de la famille Delta. Le Roi Alpha Dwayne Edwards s'intéresse à elle et en fait sa reine, ce qui la laisse perplexe... Pourquoi elle ?

●Les humains sont éteints.
●Les enfants peuvent se transformer librement dès qu'ils savent marcher.
●Les femmes sont ouvertement appelées des chiennes.

Contenu mature

Rozdział 1

Chapitre 1.

Point de vue du narrateur.

« Daphne, veux-tu bien sortir de la voiture ? », siffla la femme d'âge moyen en essayant de traîner sa fille désobéissante hors du véhicule. La jeune fille se débattait pour échapper à la poigne ferme de sa mère, « Arrête, tu fais une scène », les yeux de la femme parcouraient la foule avec une gêne visible,

« C'était déjà assez difficile que tu essaies de me forcer à porter une robe blanche », dit la jeune fille de vingt-deux ans avec immaturité en croisant les bras sur sa poitrine,

« Ce dont je me souviens très bien, c'est que tu as renversé du café dessus - volontairement », sa mère la regarda avec dégoût, « Parmi tous les vêtements, pourquoi celui-ci ? ». Daphne baissa les yeux sur sa tenue, ne trouvant absolument rien de mal à cela, c'était une combinaison noire - bien meilleure qu'une robe blanche, seules les Lunas sont censées porter cela.

« Je l'aime bien », haussa-t-elle les épaules, « Pourquoi le roi Alpha veut-il que tout le monde soit ici ? », elle fit un signe de tête en direction du grand château devant eux et croisa les bras à nouveau, agissant comme une enfant rebelle,

« Je ne sais pas, Daphne », la femme plus âgée poussa un soupir frustré et se pencha à nouveau pour parler à sa fille-femme, « Écoute, et si je te disais que ton père est là-dedans ? Viendrais-tu alors ? ». Les oreilles de Daphne se dressèrent à la mention de son père, elle ne l'avait pas vu depuis des mois car il était parti travailler et essayer de gagner sa vie en tant que Delta. Elle hocha la tête et descendit enfin de la voiture,

« Tu le regretteras si tu me mens », menaça-t-elle tandis que sa mère leva les yeux au ciel.

Entrer dans ce château plus grand que nature, c'était comme pénétrer dans un tout nouveau monde, c'était le château où vivait lui-même le célèbre roi alpha, il y vivait depuis des siècles. Oui, le loup le plus puissant, impitoyable, arrogant, dominant et avide de pouvoir de tous les temps avait plus de deux cents ans mais avait le corps d'un homme dans la fin de la vingtaine.

La rumeur disait que la salle de bal du château pouvait contenir plus de quatre millions de personnes. C'était un chiffre énorme.

En regardant les autres filles, parées de leurs tenues coûteuses et de leurs visages maquillés, Daphne se sentait déplacée mais elle ne laissait pas cela l'atteindre. C'était sa décision de porter cela donc elle ne le regretterait pas.

La salle de bal était bien décorée et tous les rangs avaient leurs sections. Les Alphas étant à l'avant, habillés de leurs robes, bijoux et chaussures coûteux. Ils avaient tous l'air vaniteux, la façon dont ils s'asseyaient et mangeaient. On pouvait dire que leurs sourires étaient faux à des kilomètres.

Les bêtas étaient les suivants avec leurs ornements également coûteux. Ils semblaient faux. Tous.

Les gammas étaient également sous la classe prolétarienne mais ils avaient encore de l'argent. Beaucoup d'argent, assez pour paraître sophistiqués.

Puis la classe de Daphne, les Deltas. Ils parvenaient encore à s'habiller mais elle, Daphne, avait l'air déplacée. Honnêtement, elle s'en fichait. C'était imprévu et elle avait été prise par surprise.

À l'arrière, les omégas timides étaient assis. Ils avaient fait un effort pour l'occasion mais en additionnant tous leurs vêtements ensemble, cela ne pouvait pas acheter les chaussures d'un Alpha. C'était juste comme ça.

Daphne scrutait la zone Delta à la recherche d'un homme aux cheveux bruns bien particulier. Puis elle l'aperçut. Son père avait réservé deux places pour sa femme et sa fille, il les aimait beaucoup même s'il était rarement présent, car il n'était pas de la haute société et devait subvenir aux besoins de sa famille d'une manière ou d'une autre.

"Papa", le salua-t-elle alors qu'il la serrait fort dans ses bras.

"Tu m'as manqué, ma chérie", murmura-t-il à son oreille et elle hocha la tête. Ils se séparèrent et il alla vers sa femme, lui donnant un baiser chaste sur les lèvres.

Ensuite, ils s'assirent tous et commencèrent à se raconter ce qu'ils avaient manqué, c'était un moment familial rare pour eux car ils n'étaient que rarement au complet et Daphne n'était pas aussi proche de sa mère qu'elle l'était de son père. Elle avait toujours été une fille à papa et rien ne changerait cela.

"Que veut exactement le roi Alpha ?", demanda Daphne, car cela la préoccupait depuis son arrivée.

"Daphne, je t'ai dit de laisser tomber cette conversation", répliqua sa mère sèchement.

"C'est bon", dit-il à sa femme avant de se tourner vers sa fille, "Il cherche une compagne", murmura son père.

"Alors pourquoi inviter tout le monde s'il va probablement choisir parmi les alphas ?", se demanda-t-elle.

"On ne sait jamais", répondit son père en haussant les épaules avant de continuer à parler à sa mère à voix basse. Elle se leva, ressentant soudain le besoin de dégourdir ses jambes.

Le roi Alpha cherche une compagne ? Mais pourquoi maintenant ? Il a vécu des siècles, pourquoi n'a-t-il pas trouvé une compagne il y a des années ?

Son esprit vagabondait partout sauf là où elle se trouvait réellement. Pourquoi se préoccupait-elle de quelque chose qui ne la regardait pas ?

Peut-être parce qu'elle plaignait d'avance celle qu'il choisirait comme compagne. Il était impitoyable, sombre et incapable d'aimer. La plupart des gens qui l'avaient rencontré avaient dit cela, bien sûr, aucun d'eux n'avait vécu assez longtemps pour raconter toute l'histoire.

Toujours plongée dans ses pensées, elle laissa ses jambes la mener où elles voulaient. Jusqu'à ce qu'elle heurte quelqu'un, un cri strident sortit de la bouche de la personne qu'elle avait bousculée alors que le vin dans sa main se renversait sur sa robe blanche.

Blanche ?

Les yeux de Daphne s'agrandirent lorsqu'elle réalisa qu'elle était dans la section de l'Alpha. Comment avait-elle pu aller aussi loin ? Comment avait-elle pu être si perdue dans ses pensées qu'elle ne se rendait pas compte qu'elle était en train de franchir une limite ? Était-elle en difficulté ? Oh non.

"Oh mon Dieu ! Qu'est-ce qui ne va pas chez toi ? Tu ne peux pas dire pardon ?", cria la dame blonde à dessein pour attirer plus d'attention sur elles. Daphne n'était pas choquée, les sangs d'alphas étaient juste comme ça, cherchant une attention inutile.

"Je suis désolée ?", dit Daphne mais cela ressemblait à une question.

"Es-tu attardée ?", elle cria de nouveau, Daphne était vraiment confuse par la façon dont la fille agissait, clairement, elles avaient le même âge mais elle agissait comme une enfant.

"J'ai dit que j'étais désolée, non ?", dit-elle doucement.

"Est-ce que tu me réponds ?", elle cria encore, elle avait l'air folle, "Papa", cria-t-elle et un homme beau avec une femme accrochée à lui s'approcha d'elles.

"Était-ce vraiment nécessaire ?", demanda Daphne, tandis que la blonde tirait la langue et commençait à faire semblant de pleurer. Daphne la regarda avec incrédulité. Comment pouvait-elle être si inconsidérée ?

"Comment oses-tu ?", cria sa mère en regardant la robe ruinée de sa fille, "Sais-tu combien cette robe coûtait, sale garce ?".

« Papa, comment vais-je rencontrer le roi alpha ? Tu m'as promis qu'il me choisirait », dit la jeune fille en feignant des larmes. Cela fit instinctivement rouler les yeux de Daphne.

« As-tu osé rouler les yeux devant un alpha ? », tonna le père de la fille, son visage se tordant en une grimace. « Sache que je suis le futur beau-père du roi alpha et tu es en difficulté ». Il appela quelques-uns de ses hommes et Daphne fut effrayée par l'expression menaçante de leurs visages. « Emmenez-la au roi alpha », l'homme gardait un sourire malveillant qui la terrifia encore plus.

Les hommes l'entraînèrent et ses cris de protestation furent entendus par les invités de la fête. Même ses parents. Alors qu'ils la conduisaient dans une pièce, son père tenta de la suivre mais sa mère ne le laissa pas faire. Elle était sur le point de perdre sa fille et refusait de perdre aussi son mari. De plus, il n'avait aucune chance en combat contre le roi alpha, donc cela ne servait à rien.

Dans quel pétrin s'était-elle mise en seulement quelques minutes après leur arrivée ?

Après tout, il s'agissait de Daphne, elle était vouée à la rébellion et agissait toujours de manière désordonnée.

Daphne fut finalement poussée dans une longue salle et forcée de s'agenouiller devant le roi alpha, sa tête abaissée par l'un des hommes pour qu'elle ne puisse pas le voir. Elle n'était pas aussi terrifiée qu'un Lycan normal devrait l'être, mais cela ne signifiait pas qu'elle n'avait pas peur.

Qui ne le serait pas ?

C'était le roi alpha. Il était connu pour être impitoyable et inflexible.

« Relâchez-la », sa voix fit frissonner Daphne et hérissa les poils de sa nuque. Sur ordre, elle fut relâchée et se leva maladroitement. Quelques secondes plus tard, l'alpha qu'elle avait « offensé » entra et inclina la tête.

« Votre Altesse », salua-t-il formellement.

Le roi alpha se tourna et Daphne put enfin voir son visage. La personne qui se tenait devant elle ressemblait à un dieu avec son corps parfait et son visage impeccable. Son visage était sculpté à la perfection, chaque trait semblant parfaitement proportionné. Mais ce ne fut pas la première chose qui attira l'attention de Daphne. Ce furent ses yeux violets éclatants et leur éclat.

« Que puis-je faire pour vous, Alpha Roland ? », demanda le roi alpha en s'asseyant sur son trône.

« Sire, je vous ai amené cette prisonnière. Elle a été impolie avec ma famille et a intentionnellement renversé le vin de ma fille sur sa robe », son mensonge rendit Daphne furieuse, elle pouvait tolérer beaucoup de choses mais elle ne laisserait pas cet homme mentir à son sujet.

« Quoi ? Non ! Vous mentez », l'accusa-t-elle.

« Comment osez-vous accuser un alpha de mentir. Vous n'êtes qu'une delta sans valeur », lui cria-t-il dessus mais elle tint bon.

« Je dis la vérité et vous ne l'avez même pas niée », elle sourit triomphalement devant l'expression de l'alpha. Jamais il n'avait vu une delta se défendre ainsi. Il décida immédiatement qu'il ne l'aimait pas, elle représentait une menace pour lui.

« Votre Altesse, voyez comment elle me parle sans aucun respect. Cela ne peut être acceptable », s'exclama Alpha Roland, désespéré de susciter une réaction du roi silencieux dont les yeux étaient rivés sur Daphne. Lui aussi était sous le choc car il était rare de voir un Delta se défendre. Il était également impressionné qu'elle ne se soucie pas de répondre à un alpha en sa présence. « Votre Altesse », appela-t-il à nouveau, attirant enfin l'attention du roi.

« Vous et vos hommes pouvez partir. Je vais m'occuper d'elle », dit-il à l'alpha. Les hommes s'inclinèrent mais avant de partir, Alpha Roland ajouta,

« Mon seigneur, j'espère que vous considérez ma belle fille Emilia comme prétendante pour vous, je serais honoré de vous avoir dans ma famille. » Les hommes se retournèrent pour partir et Daphne ne put s'empêcher de lever les yeux au ciel devant la soif de pouvoir de l'homme. Cette action attira l'attention du roi alpha et il fut amusé par son attitude fougueuse.

Honnêtement, il n'avait jamais vraiment apprécié Alpha Roland car il avait tendance à lui imposer sa fille. Il n'aimait pas non plus la fille, cela il le savait déjà sans même l'avoir rencontrée. Aucun rejeton d'Alpha Roland ne serait son compagnon.

Le roi alpha était plongé dans ses pensées jusqu'à ce que quelqu'un commence à fredonner. C'était Daphne. L'endroit était sinistrement silencieux et elle détestait le silence. Ils étaient les seuls à rester dans la salle et la tension semblait monter lorsqu'il tourna ses yeux violets fascinants vers elle, « Quel est ton nom ? », demanda-t-il, sa voix empreinte d'autorité.

« Daphne Rosen », répondit-elle. Le protocole normal exige qu'une fois que vous vous adressez au roi alpha, vous devez vous incliner en signe de respect mais Daphne ne le fit pas. Premièrement, elle n'aimait pas les stéréotypes et deuxièmement, elle allait mourir de toute façon, à quoi bon lui lécher les bottes royales ?

Bien qu'elle l'ait ouvertement manqué de respect, il ressentait une sorte de... fascination envers elle ? Jamais personne n'avait osé le manquer de respect le moins du monde mais maintenant que quelqu'un avait franchi ce pas, il se sentait attiré par cette personne. « Tu as manqué de respect à un alpha », déclara le roi alpha.

« Eh bien, sa fille s'est comportée comme une garce. Et je ne le dis pas gentiment », lui dit-elle sans se soucier de la personne devant qui elle se trouvait, « J'ai renversé son verre sur elle par accident et elle a appelé son père après que je me sois excusée. Il a commencé à parler et j'ai levé les yeux au ciel - c'est de ma faute. Il a ensuite dit qu'il était le futur beau-père du roi alpha... », elle l'avait perdu à ce moment-là mais elle continua à déblatérer.

Cet alpha était complètement absurde et trop sûr de lui, disant aux autres qu'il allait s'accoupler avec sa fille. « Hé, tu m'écoutes ? », claqua-t-elle des doigts devant son visage et il lui lança un regard interrogateur avant de lui saisir la main. Pour quelqu'un de si froid, il avait des mains étonnamment chaudes.

« Tu es vraiment irrespectueuse », déclara-t-il, habituellement il aurait été furieux mais étonnamment, il ne l'était pas.

« On me l'a déjà dit », répondit-elle. Ce nouveau courage qu'elle avait développé allait certainement la mettre dans le pétrin. Il relâcha sa main et se leva avec un soupir, marchant vers l'autre bout de la salle.

« Pars, je m'occuperai de toi plus tard alors n'essaie même pas de t'échapper car mes hommes te surveilleront de près. J'ai des choses à faire. » Sans un mot de plus, Daphne partit. Le roi alpha soupira, même pas un merci ou une révérence, il venait de lui épargner la vie. Qui était cette fille ?

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

701.6k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

553.4k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

671.9k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

333.5k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

338.5k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

677.5k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

375k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

294.1k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

299.2k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

267.6k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

219.6k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...