La Vixen de l'Alpha

La Vixen de l'Alpha

Thenightingale · W trakcie · 351.6k słów

960
Gorące
6.3k
Wyświetlenia
648
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Je veux que tu me supplies. Je veux que tu me supplies de te faire jouir et que tu sois trempée. Je veux que tu sois un vrai désastre devant moi, faible, vulnérable et tremblante de plaisir."
C'est alors que ses yeux noisette s'ouvrirent brusquement et me fixèrent... mais ils n'étaient plus noisette, ils étaient d'un rouge brillant et profond.
Ce roman contient du contenu mature


Douce, timide et obéissante. Jasmine Spectra vivait sous cette petite façade. En secret, cependant, elle appartenait à une organisation exclusive de dominatrices masquées, connue sous le nom de « Les Renardes », chargée de remettre les gens à leur place. Mais que se passe-t-il lorsque Jasmine est chargée de remettre à sa place son patron, Damon Michaels - un PDG riche et incroyablement séduisant qui a aussi quelques secrets - ? Et que se passe-t-il lorsqu'il prend accidentellement son étrange intérêt pour Jasmine non seulement un pas, mais un bond de trop loin ?
"Sors, sors petite Renarde... Je ne mords pas. Tu m'appartiens maintenant !"
Il ne savait pas encore qu'elle n'appartenait à personne...

Rozdział 1

Jasmine

"Jasmine, un café pour Monsieur Michaels... tout de suite !" Ce cri strident et déchirant venait de la "tyran" du bureau, ou plutôt, *ma* tyran du bureau. Bien sûr, j'avais un autre nom beaucoup plus approprié pour elle, mais je refusais d'être si vulgaire si tôt le matin. De plus, je m'étais habituée à ce que Madame Connor me fasse faire son travail. *Comme si je n'avais déjà pas assez de choses à faire.*

"Tout de suite ! Donne-moi dix minutes !" criai-je en retirant mes doigts de mon clavier et en commençant à quitter ma chaise de bureau dure et inconfortable. Cette chose était un cauchemar quotidien pour mon postérieur.

"Tu as cinq minutes. Sa réunion commence à huit heures, et il a dit qu'il voulait son café bien avant sa réunion !" Elle cria alors que je commençais à courir, mes talons noirs claquant bruyamment contre le sol. Sérieusement, je n'étais pas assez payée pour cette connerie matinale. Honnêtement, parfois je souhaitais pouvoir juste arracher ses cheveux blonds de sa tête et les lui enfoncer dans la gorge pour qu'elle n'ait plus à me commander de sauver sa peau de se faire virer à cause de son incompétence flagrante. Mais hélas, je n'étais que Jasmine Spectra, et Jasmine Spectra n'était autorisée qu'à penser des pensées "gentilles" et "heureuses".

Mes talons continuaient leur cliquetis violent sur le trottoir en direction du café qui se trouvait à environ deux minutes de marche du bureau. J'estimais une attente supplémentaire de deux minutes au café, ce qui signifiait que je devais réduire mon temps de trajet à environ une demi-minute - d'où le cliquetis et le claquement violent.

"Commande habituelle pour Monsieur Michaels !" criai-je à bout de souffle depuis la porte du petit café lumineux qui était rempli de l'arôme agréable de café frais et de douceurs fraîchement cuites.

Le pauvre gars qui travaillait au comptoir, Kevin, hocha la tête, faisant tomber ses cheveux sableux sur son visage et cachant ses yeux verts brillants. Il laissa tout ce qu'il faisait (y compris le charmant couple en train de commander) pour commencer à préparer le café de mon patron. Café noir fraîchement moulu, sans sucre, sans lait, sans crème, mais avec une touche de cannelle pour un bon arôme fort. Oui, je connaissais sa commande par cœur maintenant. En fait, parfois je faisais des cauchemars de tasses de café me brûlant vive, bien que j'étais sûre que les deux n'étaient *probablement* pas liés le moins du monde.

"C'est prêt !" cria Kevin. Je courus vers le comptoir, donnai l'argent à Kevin et sortis en trombe du café, frappant pratiquement les talons de mes chaussures contre le sol. Le pauvre Kevin connaissait exactement ma situation - ça, et mon patron était un client régulier avec une attitude "sans chichis" et un portefeuille plein de pourboires qui aidaient Kevin à payer ses frais de scolarité.

Une fois que mes jambes avaient adopté le rythme de course parfait, je vérifiai rapidement ma montre et réalisai qu'il me restait exactement une minute pour y arriver.

"Excusez-moi ! Tenez la porte !" criai-je en courant vers l'ascenseur. Dieu merci, ma meilleure amie London était dans l'ascenseur et elle tendit un pied magnifiquement chaussé et se déplaça pour me laisser entrer.

« Café ? » demanda-t-elle en me serrant dans ses bras.

« Ouais ! » répondis-je, à bout de souffle.

Elle esquissa un sourire, comme si elle avait raconté une petite blague intérieure, puis commença à appliquer du rouge à lèvres sur ses lèvres parfaites. London devait être l'une des femmes les plus attirantes du bureau. Ses jambes étaient magnifiques et toniques, ses cheveux, épais et noirs, descendaient jusqu'à ses hanches. Elle était en gros l'équivalent d'un aimant à bave ambulant. Malheureusement pour la plupart des baveurs qui bavaient sur elle, elle était prise.

« Comment va Amber ? » demandai-je en regardant nerveusement les chiffres numériques changer au-dessus du clavier dans l'ascenseur. L'ascenseur était sérieusement en train de me taquiner à ce stade, et je n'étais pas sûr de combien de temps je pourrais tenir avant d'être submergé par une énorme crise de nerfs.

« Elle va bien, ce soir c'est notre soirée en amoureux, donc elle a été secrète toute la journée. » dit-elle.

London et Amber sortaient ensemble depuis que j'avais rencontré London, et j'étais sûr d'avoir entendu assez de choses sur leur relation pour pouvoir, en détail, décrire toute leur vie sexuelle avec des dates, des heures et des positions exactes.

Juste au moment où j'étais sur le point de dire quelque chose à London, la porte de l'ascenseur s'ouvrit au vingt-cinquième étage. « Bon, c'est mon arrêt, on se parle plus tard ? » demandai-je. Elle hocha la tête et je sortis de l'ascenseur pour me précipiter vers le bureau de Mme Connor. Elle me demandait toujours d'aller chercher le café, puis elle le portait elle-même au patron pour faire croire qu'elle faisait son travail d'assistante personnelle. Cependant, quand j'arrivai, elle n'était pas dans son bureau. À la place, une note était posée sur sa table, adressée à moi.

Apporte-lui le café dans la salle de conférence. La réunion a été déplacée à 7h50.

Dès que je lus cela, je faillis laisser tomber le café par terre, réalisant exactement ce que cela signifiait. Je devrais donner le café à mon patron. À ce moment-là, je souhaitais que le sol s'ouvre et m'engloutisse tout entière.

Je commençai à paniquer intérieurement à l'idée de le voir. J'avais toujours évité le PDG, et à juste titre. Quand je le voyais dans l'ascenseur, je prenais les escaliers - tous les vingt-cinq étages - si nous nous croisions, je baissais les yeux et faisais semblant de m'intéresser à la nuance de noir de mes talons. S'il passait près de mon bureau, je regardais l'écran de mon ordinateur, sans même oser cligner des yeux, de peur d'attirer son attention. Sa présence me rendait illogiquement nerveuse, gênée et carrément mal à l'aise. Sa présence criait l'argent et le pouvoir. Ses yeux, bien que principalement sans émotion, brûlaient sous la surface avec de la colère et de la rage. C'est pourquoi aucun de nous ne lui parlait plus que nécessaire. Il était une machine à colère ambulante qui crachait des insultes et des « vous êtes viré » et « écartez-vous de mon chemin ». Ce qui était pire, c'était qu'il semblait toujours me surveiller. J'avais toujours l'impression que ses yeux étaient rivés sur moi, comme s'il me ciblait comme une « proie facile » parmi tous les autres animaux de ce bureau. C'était troublant, pour être honnête.

Je marchai vers la salle de conférence d'un pas rapide et déterminé, tout en luttant pour respirer et en essayant d'utiliser des mots apaisants pour me calmer. Cette version de Jasmine Spectra ne pouvait compter que sur ses paroles réconfortantes et sa respiration. C'était comme si je jouais un rôle, et pour incarner parfaitement le personnage que j'avais choisi pour moi-même, je devais m'engager à agir comme elle le ferait dans une situation comme celle-ci.

"Ce n'est qu'une personne. Un être humain normal. Il ne va pas te mordre," dis-je en commençant à ouvrir la porte de la salle de conférence.

Cependant, dès que je mis un pied à l'intérieur, je me figeai. Seul Monsieur Michaels était dans la pièce. Il était assis bien droit, les yeux fixés sur un dossier devant lui. Pendant un instant, je me sentis soulagée, jusqu'à ce que la porte se referme brusquement derrière moi, attirant son attention sur moi.

Eh bien, ça ne peut pas être pire que ça, pensai-je. Malheureusement, je me trompais. Ça pouvait devenir bien, bien pire et Monsieur Michaels allait faire un travail spectaculaire pour me le prouver.

"Vous êtes ?" Sa voix profonde et douce résonna dans la pièce. Je le regardai un moment, puis, me souvenant de rester dans mon rôle, j'évitai son regard et fixai le sol, laissant mes cheveux noirs coupés au carré couvrir mon visage et cachant mes yeux bleus glacés sous ma frange. Aujourd'hui, il portait un costume noir sophistiqué qui épousait parfaitement son corps absolument magnifique. Ses cheveux noirs et doux étaient coiffés soigneusement, contrastant avec le style sexy, propre mais désordonné qu'il arborait habituellement. Ses yeux noisette, normalement enflammés, étaient maintenant plus calmes... presque neutres. Je devais admettre qu'il était aussi irrésistiblement séduisant que d'habitude - des pommettes hautes, une mâchoire acérée, des lèvres parfaitement pulpeuses, un nez soigneusement ciselé. Et c'était encore une chose qui le rendait si intimidant - son attractivité en contraste avec mon apparence fade.

J'avalai ma salive, avant de dire, presque inaudiblement, "Je... je travaille au département financier. Je suis comptable." Tout cela sortit dans un murmure bégayant, pourtant il sembla entendre chacun de mes mots.

"Pourtant, vous m'apportez mon café quotidiennement ? Je ne pense pas que cela fasse partie de vos attributions, Mademoiselle Spectra." Ma tête se redressa immédiatement et je faillis m'étouffer avec ma salive - en fait, j'aurais souhaité m'étouffer avec ma salive. Cela m'aurait épargné cette rencontre et la réalisation stupéfiante qui commençait à s'imposer à moi. Il me connaissait et pourtant faisait semblant de ne pas ? À quel jeu jouait-il ?

"P-pardon monsieur ?" murmurai-je.

Maintenant, le regardant droit dans les yeux, je sentis mes jambes se rapprocher alors qu'un désir brûlant grandissait entre mes cuisses. Aucun homme ne m'avait jamais fait ressentir cela - m'enivrer de désir rien qu'en respirant et en me fixant dans les yeux. Pourtant, je ne pouvais pas détourner le regard, et c'était la première fois que je brisais mon personnage.

Monsieur Michaels esquissa alors un sourire en coin et dit : "Je ne suis pas idiot. Pendant les trois premières années où Madame Connor travaillait pour moi, elle n'avait jamais réussi à prendre ma commande correctement. Mais maintenant, c'est impeccable. Donc, évidemment, j'ai commencé à me méfier quand ma commande de café est devenue miraculeusement *ma* commande. J'ai fait enquêter sur toute cette situation il y a un an."

Et c'est là que j'ai complètement ignoré le personnage que je m'étais créé, laissant échapper un peu de la Vixen en moi. "Excusez-moi monsieur... vous m'observiez ? Et si vous saviez exactement ce que je faisais, pourquoi ne me confrontez-vous que maintenant ? Cela semble un peu puéril de jouer à de tels jeux avec une de vos employées. Dirigez-vous une entreprise ou une cour de récréation, Monsieur ?"

Il sembla surpris par ma fermeté, et pendant une seconde, j'ai presque regretté cette erreur de personnalité. Je ne voulais pas mordre, mais je ne pouvais pas m'en empêcher. Alors, j'ai baissé les yeux à nouveau, priant pour pouvoir revenir à la version calme, effrayée et timide de moi-même que j'avais créée.

Monsieur Michaels prit alors une profonde inspiration et dit : "La raison pour laquelle je ne vous ai pas confrontée plus tôt, c'est parce que je voulais voir quel genre d'idiote j'avais embauchée, qui laissait une collègue profiter d'elle. Je voulais voir combien de temps vous tiendriez et si vous finiriez par vous défendre... mais vous ne l'avez jamais fait. Cependant, puisque vous prenez ma commande de café si parfaitement, vous le ferez désormais tous les jours. Je veux mon café à sept heures précises chaque jour-"

Et encore une autre échappée de la Vixen que j'étais vraiment.

"Ce n'est pas dans mes heures de travail, j'arrive à sept heures quinze et je refuse de venir plus tôt." protestai-je.

Il haussa les sourcils et dit : "Vous auriez dû y penser avant de laisser les gens vous marcher sur les pieds. Maintenant, sortez de mon bureau. Votre petite personne décevante me dégoûte."

Si les choses étaient différentes, j'aurais eu Monsieur Michaels à genoux, nu, vulnérable et suppliant. Cependant, à ce moment précis, je n'étais que Jasmine Spectra. Une façade ambulante de timidité, d'obéissance et de peur.

"Oui monsieur." Et c'est ce que Jasmine Spectra obtenait - réprimandée par son patron de salaud.

Premier chapitre officiel ! Tellement excitée de commencer ce roman. Des avis jusqu'ici ??

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

710.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

562.5k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

679.2k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

334.8k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

340.7k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

679.7k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

376.3k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

295.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

302.3k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

269.2k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

222.3k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...