
LE CHOIX DU PARTENAIRE
christianafriday539 · W trakcie · 93.6k słów
Wstęp
Je gémis et arquai le dos, pressant ma poitrine contre son torse.
"Tu es tellement mouillée," murmura-t-il. "Tellement belle et tellement réceptive."
Je gémis à nouveau, mon corps bougeant de lui-même, mes hanches se mouvant contre sa main, mon corps tremblant d'anticipation et suppliant pour un soulagement.
L'homme fit glisser ma culotte le long de mes jambes, et ses doigts jouèrent avec mes lèvres sensibles.
"Tu veux ça... tu veux ça," chuchota-t-il, ses lèvres déposant des baisers humides sur mon cou. "Tu me veux."
Je hochai la tête, les mots refusant de sortir. Mais une chose était sûre, je le voulais, je voulais son toucher, je voulais sentir sa peau contre la mienne, je voulais son corps pressé contre le mien, et je voulais le sentir profondément en moi.
"Alors prends-moi," ma bouche s'ouvrit enfin pour parler, dans un murmure bas et une voix haletante et brute. "Alors prends-moi maintenant. Fais-moi tienne."
L'homme me saisit par la taille et me souleva, pressant mon corps contre le mur.
"Je vais te prendre," grogna-t-il, ses mains parcourant mon corps, ses doigts roulant mes tétons sensibles entre ses pouces et ses index. "Je vais te prendre, jusqu'à ce que tu ne puisses que crier et me supplier pour plus."
Rejetée par l'alpha de sa meute et agressée sexuellement au quotidien, Kaya décide de partir pour recommencer sa vie. Elle tombe sur un roi lycan qui s'accouple avec elle et la marque comme sa compagne.
En se réveillant le lendemain matin, avec une marque sur l'épaule et sans loup en vue, Kaya savait que sa vie venait de prendre un tournant sombre.
Capturée et vendue au roi lycan le plus puissant et impitoyable de tout le pays, le roi Ragnar, Kaya n'a d'autre choix que de danser au rythme de ses désirs.
Son cœur se serra lorsqu'elle sentit une nouvelle vie s'éveiller en elle, une vie qui la lierait à jamais à un étranger.
Rozdział 1
Chapitre 1
Point de vue de KAYA.
C'était une journée froide, et je marchais vers la rivière. Même si la rivière était partiellement gelée, la glace brillait comme de l'argent sous le soleil, et cela me plaisait.
Mes pas crissaient dans la neige alors que je me dirigeais vers la rivière, mon manteau serré autour de moi. Je trouvais du réconfort dans la morsure du vent glacé sur mon visage ; cela me rappelait d'une certaine manière que j'étais vivante.
J'atteignis la rivière et observai la glace scintiller sous le soleil. Je m'arrêtai pour contempler la vue, ressentant une vague de tristesse. Mes parents aimaient la rivière, ils m'y emmenaient souvent et nous passions des moments de qualité ensemble. Je me sentais plus proche d'eux ici. Mais maintenant, ils étaient tous deux sur le champ de bataille, défendant notre meute contre des meutes rivales.
Et je ressentis une douleur de tristesse. Juste à ce moment-là, une silhouette émergea de la forêt. La silhouette s'approcha de moi, et je le reconnus comme un loup messager de ma meute.
Son expression me disait déjà que quelque chose n'allait pas. "J'apporte des nouvelles de tes parents." dit-il, sa voix solennelle.
Mon cœur s'effondra ; mes parents m'envoyaient un message. "Ils vont bien ?" demandai-je, essayant de garder ma voix stable. Je ne pouvais m'empêcher de sentir que les nouvelles n'étaient pas bonnes.
"Je suis désolé Kaya, mais tes parents ont tous deux perdu la vie dans la guerre. Ils ont été attaqués par des soldats rivaux qui les ont tués sur le coup." dit le messager.
"Non. Ne me dis pas ça." dis-je, ma voix tremblante. Mon cœur battait la chamade et mon esprit s'emballait. Le vent fouettait mes cheveux sur mon visage. J'aurais voulu sentir le froid me mordre, me faire sentir vivante. Mais maintenant, tout ce que je ressentais était un engourdissement se répandant de mon cœur au reste de mon corps.
"Je suis tellement désolé. Leurs corps seront rapatriés dès qu'ils seront retrouvés." répéta le messager.
"Que veux-tu dire par dès qu'ils seront retrouvés ?" demandai-je, ma voix à peine audible.
"Ils ont été traînés jusqu'au territoire de la meute rivale." La voix du messager s'éteignit, me laissant compléter ses paroles avec ce qui me venait à l'esprit.
Mes yeux se remplirent de larmes. "Ils ont été torturés et ont enduré une douleur atroce avant d'être tués sans pitié. J'aurais dû les empêcher de s'enrôler. J'aurais pu les sauver." dis-je, ma voix se brisant.
"Je suis désolé, mais personne ne s'attendait à ce que cela se produise." dit le messager d'une voix douce.
Mais je ne pouvais pas accepter cela, j'aurais dû les arrêter. J'aurais dû faire quelque chose, n'importe quoi pour les empêcher de s'enrôler dans la guerre. J'aurais dû les arrêter le jour où ils ont pensé à rejoindre la guerre. "C'est ma faute." dis-je d'une voix étranglée par l'émotion.
« Non, ce n'est pas vrai. Tu ne peux pas te blâmer pour quelque chose qui était hors de ton contrôle, Kaya. Je suis désolé pour ce que tu traverses. Je ne peux qu'imaginer ta douleur et tes peines. » dit le messager d'une voix douce mais ferme, en posant doucement une main sur mon épaule.
Mais je n'étais pas convaincue. J'avais l'impression de me noyer dans le chagrin, et c'était bien vrai, car perdre mes parents si tôt était la dernière chose à laquelle je m'attendais.
J'avais du mal à faire face à cette nouvelle réalité, la perte de mes parents. J'avais l'impression que le sol s'était dérobé sous mes pieds. Mes parents étaient mon fondement, mon roc, mes piliers de force et mon tout, et maintenant ils étaient partis. Je me sentais à la dérive, comme un bateau perdu en mer. Je n'avais aucune raison d'être forte, mon chagrin était accablant, et j'avais l'impression de m'y noyer. Je ne m'étais jamais sentie aussi seule.
« Tu dois être forte, Kaya. Je sais que c'est une nouvelle déchirante, mais tu dois ramasser les morceaux de ta vie et repartir à zéro. Prie pour tes parents, et ils t'aideront. Je suis sûr qu'ils voudraient que tu fasses de même, ils ne voudraient pas te voir pleurer et perdre espoir. Tu dois être forte et rendre tes parents fiers, Kaya. » dit le messager, sa voix douce et empreinte de sollicitude.
Mais même le réconfort des paroles du messager semblait creux. Comment pourrait-il comprendre ce que je traversais ? Il a encore ses deux parents avec lui, il ne pouvait pas connaître la douleur et le vide que je ressens. J'avais l'impression de tomber dans un trou noir, avec toute la joie et la lumière aspirées de ma vie, et je ne savais pas comment l'arrêter. Je fermai les yeux, essayant de bloquer le monde autour de moi. J'aurais voulu pouvoir remonter le temps, avant la guerre, avant que mes parents ne s'enrôlent et avant que tout ne prenne une tournure sombre. J'aurais voulu tout changer et peut-être que mes parents seraient ici avec moi, riant et se chamaillant pour des choses insignifiantes.
Mais je savais que c'était impossible. J'étais coincée dans ce moment, ce moment de deuil, ce moment de douleur, ce moment de vide et de solitude. Je ne savais pas comment ramasser les morceaux et recommencer ma vie, je ne savais pas comment avancer.
Alors que je restais là, perdue dans mes pensées, un bruit faible parvint à mes oreilles. C'était un hurlement, un hurlement lointain et plaintif. Il était plein de chagrin et de perte, et il semblait faire écho à mes propres sentiments. J'écoutais attentivement, et bientôt un autre hurlement rejoignit le premier, puis un autre et encore un autre. Bientôt, l'air fut rempli des sons des loups hurlant à l'unisson. J'avais l'impression que les loups partageaient mon chagrin, comme s'ils souffraient du même sort que moi, c'était le symbole de la lamentation des loups.
Bientôt, les sons des hurlements devinrent lointains, et je commençai à me demander ce que la vie me réservait.
Ostatnie Rozdziały
#86 La vision du chaman.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#85 L'avertissement d'Elma.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#84 Argent liquide
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#83 Le voyageur
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#82 Des séparations.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#81 Enfermé à clé.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#80 Père.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#79 Une séparation déchirante.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#78 La confrontation.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#77 Je l'ai assassiné.
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Kontraktowa Żona Prezesa
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












