
Le Dom qui s'est échappé : La Série du Dom Perdu
Leann Lane · W trakcie · 132.9k słów
Wstęp
Scott n'avait pas l'intention de travailler pour l'entreprise de son père plus longtemps que nécessaire. Juste assez longtemps pour lui montrer qu'il était capable de prendre ce que son père appelait des "décisions d'adulte". Son rêve était d'ouvrir un club au cœur de Denver et de devenir son propre patron, propriétaire d'entreprise. Pour cela, il avait besoin de l'aide et de l'argent de son père. Mais quand Molly se retrouvait littéralement à genoux devant lui, le regardant avec ses yeux sexy et défiants, il oubliait ses plans à chaque fois.
Molly est déterminée à ne pas laisser Scott gâcher une autre aventure amusante et excitante. Jusqu'à ce qu'elle réalise que Scott est exactement la personne dont elle a besoin pour lui montrer ce nouveau style de vie qu'elle a découvert.
Scott voulait juste la garder en sécurité jusqu'à ce qu'il trouve quelqu'un pour s'occuper d'elle. Si tant est qu'il y ait quelqu'un qui réponde à ses critères.
Rozdział 1
Je tournais devant le miroir en pied, riant d'excitation en admirant ma nouvelle robe. Le corsage serré remontait ma poitrine et me donnait un décolleté audacieux. La jupe courte et moulante atteignait à peine mes genoux, me faisant sentir audacieuse et sexy comme jamais. La couleur rouge profond mettait en valeur mes cheveux blonds dorés et ma peau pâle.
Je me sentais comme une poupée de porcelaine érotique. Une pensée si coquine fit monter un rougissement sur mes joues, me rendant encore plus séduisante.
« Parfait », ronronnai-je en commençant à me maquiller.
Je voulais avoir l'air audacieuse, téméraire, sexy comme l'enfer, et cela faisait son effet en me faisant ressentir toutes ces choses. Pas que j'en aie vraiment besoin, mais un peu de soutien est toujours bon, surtout pour une soirée comme celle-ci.
Quand une femme se prépare à rencontrer l'amour de sa vie, elle a besoin de toute l'aide possible.
Du moins, c'est ce que je pensais.
Nous étions à Paris depuis un peu moins d'une semaine. Et j'avais déjà rencontré l'amour de ma vie, Jean-Pierre.
Notre premier rendez-vous avait été magique ! Rien qu'en y pensant, je soupirais et tournais à nouveau sur moi-même, comme une écolière idiote.
Nous nous étions rencontrés dans un petit café du centre-ville. Cet homme avait été si doux et charmant que je n'avais pu m'empêcher d'être immédiatement emportée.
Une fois notre café terminé, il m'avait emmenée faire une promenade le long de la Seine, puis dîner avec vue sur la tour Eiffel.
Il était fort, confiant, doux, et pourtant si coquin. Pendant tout le temps que nous avons passé ensemble, il n'arrêtait pas de me faire rougir ou rire avec ses doux flirts. Quand il m'avait finalement raccompagnée chez moi, il m'avait donné un baiser tendre qui m'avait fait presque défaillir comme une dame de la cour.
Nous avions parlé sans fin depuis ce jour-là, jusqu'à ce que je devienne presque obsédée par lui.
Quand il m'avait invitée à dîner ce soir, j'avais sauté sur l'occasion avec enthousiasme et j'étais plus qu'excitée de le revoir. Il voulait m'emmener dans ce club super exclusif qu'il fréquentait. Il ne voulait pas m'en dire beaucoup, voulant garder la surprise.
Je fis un autre tour devant le miroir et riais, aimant la promesse que Jean-Pierre me présentait.
J'entendis frapper à ma porte et invitai mon visiteur à entrer en commençant à me maquiller.
« Qu'est-ce que tu portes ? » Une voix en colère traversa la pièce.
En utilisant mon miroir, je regardai derrière moi et mes yeux tombèrent sur le visage de Scott.
Scott était classiquement beau avec ses cheveux blonds courts et bien coiffés et ses yeux bleus perçants. Il me rappelait toujours le Prince Charmant, sortant tout droit d'un conte de fées. Jusqu'à ce qu'il fronce les sourcils en me regardant avec un air sévère et désapprobateur.
Comme il le faisait en ce moment.
Je me redressai devant le miroir et me tournai pour lui faire face.
« Que veux-tu, Scott ? » demandai-je, roulant des yeux d'une manière que je savais qu'il détestait.
« Ta mère voulait savoir si tu te joindrais à elle pour le dîner chez les Harrington », répondit Scott avec une patience forcée.
Je me retournai vers le miroir, ébouriffai mes cheveux et retouchai mon rouge à lèvres avant de lui répondre à nouveau. Pour une raison quelconque, j'aimais vraiment l'irriter. Chaque fois que je voyais cette lueur d'agacement sur son visage, cela me donnait juste envie de rire. Je savais que je l'énervais.
« Pas ce soir », répondis-je enfin.
« Pourquoi pas ? » demanda Scott, exaspéré.
Je roulai encore une fois les yeux en entendant sa voix trop sèche.
À un moment donné, Scott s'était autoproclamé mon protecteur personnel. Cela n'avait pas aidé qu'il ait dû me rattraper lorsque je suis tombée de l'arbre lors de notre première rencontre.
C'était agaçant la plupart du temps. Mais utile lors de ces moments où je me retrouvais un peu trop dépassée. Peu importe le pétrin dans lequel je me mettais, Scott m'en sortait avec son froncement de sourcils classique et sa leçon sur la responsabilité. Souvent, je l'endurais, juste reconnaissante d'être sortie de la situation dans laquelle je m'étais mise.
Mais cela ne se produirait pas ce soir. Ce soir, j'allais enfin échapper à l'œil vigilant de Scott, et j'étais absolument excitée. Scott serait occupé avec ses amis et leur club et n'aurait pas l'occasion de me traquer et de me surveiller pendant mon rendez-vous ce soir.
Il n'y avait aucune chance que Scott gâche cela pour moi.
« Molly ? » Scott claqua des doigts avec un soupir pour attirer mon attention.
« Oh, calme-toi, Scott, » je l'envoyai balader.
« Ta mère était impatiente de passer du temps avec toi. Tu devrais vraiment aller avec elle, » expliqua Scott.
Je grimaçai et détournai le regard pour qu'il ne voie pas à quel point ses mots me touchaient vraiment. Ma mère, Williamina Daniels Harper Wilson Alderman Monroe, adorait être une mondaine qui sautait de fête en fête. C'était une femme merveilleuse. Absolument douce et gentille avec tout le monde. Mais elle adorait le drame et les potins qui régnaient toujours dans ces soirées. Elle me disait souvent que c'était mieux que n'importe quelle émission de télévision qu'ils pouvaient inventer.
Normalement, je serais d'accord avec elle. Cependant, ce soir était beaucoup plus important pour moi que d'apprendre ce qui se passait avant que les pages de la société n'en parlent. L'image de Jean-Pierre flottait dans ma tête, et mon sourire béat revenait.
« Je comprends que ma mère veuille passer du temps avec moi. Mais je suis sûre qu'elle comprendra, » j'essayai de le rassurer.
Je vérifiai l'heure sur ma montre, puis attrapai mon sac à main et mon téléphone. J'avais dit à Jean-Pierre que je le retrouverais au restaurant vers sept heures. Je ne voulais absolument pas qu'il vienne ici et soit bombardé par ma famille.
Scott attrapa mon poignet pour m'arrêter alors que je passais devant lui. Ses yeux bleus brillants étaient devenus sombres et orageux alors qu'il me fixait. Scott semblait extrêmement contrarié par quelque chose. Mon meilleur pari était qu'il n'aimait pas que je laisse tomber ma mère et que je ne sois pas « responsable » comme il le pensait habituellement.
« Qu'est-ce qui peut bien être plus important que de passer du temps avec ta mère ? » demanda Scott.
Je lui fis un large sourire et jetai mes longs cheveux blond miel par-dessus mon épaule. « J'ai un rendez-vous, Scott. Maman comprendrait sûrement si je préférais passer la soirée avec un beau Français plutôt qu'avec ses amis avides de scandales, » expliquai-je, puis je sortis de la pièce la tête haute.
Je faillis éclater de rire en descendant les escaliers en entendant Scott murmurer quelque chose à propos de moi ayant besoin d'une veste.
Il pouvait râler et se plaindre autant qu'il voulait. Il n'avait que dix ans de plus que moi. Mais il pouvait être un vieux grincheux parfois.
Je chassai violemment toutes les pensées de Scott de ma tête. Il ne m'empêcherait PAS de passer une soirée incroyable avec l'homme de mes rêves !
Ostatnie Rozdziały
#100 Épilogue : Becca
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#99 Chapitre 99 : Partir
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#98 Chapitre 98 : La distraction
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#97 Chapitre 97 : L'aide d'Esme
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#96 Chapitre 96 : L'avertissement de Scott
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#95 Chapitre 95 : Allez directement en prison
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#94 Chapitre 94 : Noé a été arrêté
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#93 Chapitre 93 : Un deuxième bâton
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#92 Chapitre 92 : Résultats
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025#91 Chapitre 91 : L'ultimatum de Paul
Ostatnia Aktualizacja: 2/19/2025
Może Ci się spodobać 😍
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.
Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.
Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.
Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.
Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...












