Le Masque du Milliardaire (Une Romance Sombre et Torride)

Le Masque du Milliardaire (Une Romance Sombre et Torride)

Margarette Grey · W trakcie · 281.4k słów

430
Gorące
5.2k
Wyświetlenia
459
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

"Je suis un monstre, Mademoiselle Hart. Vous ne voudriez pas me voir..." Il est mystérieux et brillant, riche et influent, mais aucune âme n'a jamais vu son visage. Personne ne devrait le voir—c'est l'une de ses nombreuses règles. Personne ne peut le toucher non plus; c'est une autre règle. Sauf moi, car j'ai enfreint toutes les règles. Maintenant, je suis irrésistiblement attirée par lui. Sa singularité est hors du commun, et sa beauté dépasse le physique. Mais le Maître a ses propres démons et est hanté par un passé brutal. Soudain, nous sommes devenus le reflet des cauchemars de l'autre. Je réalise que le Maître et moi ne sommes pas si différents. Ce lien nouvellement découvert est-il juste un autre destin incertain qui pourrait approfondir nos blessures, ou sera-t-il enfin notre rédemption ?

Rozdział 1

ALAYNA

« Vous ne devez jamais entrer dans la chambre de Maître Brandon ni dans son bureau. Ce n'est pas un homme très patient. Il ne permet à personne d'entrer dans sa chambre. Vous pouvez faire ce que vous voulez dans la maison, mais n'entrez jamais dans son espace privé à moins d'y être autorisée. Comprenez-vous ? » m'avertit Mme Lennie. Ses yeux d'un bleu céruléen pâle montrent clairement à quel point elle est sérieuse.

Les cheveux de la gouvernante en chef sont gris cendré et semblent attachés en chignon depuis toujours. Elle a une forte carrure et mesure environ un mètre soixante-cinq. Si je devais deviner, je dirais qu'elle est dans la fin de la cinquantaine.

« Je comprends. » Je déglutis et hoche la tête.

Je fais toujours des recherches avant les entretiens d'embauche, donc je connais un peu le « Maître ». Il a vingt-huit ans, est milliardaire autodidacte et le seul propriétaire et président de Grethe et Elga Enterprises, une entreprise de télécommunications et de produits électroniques basée à Paris.

Mais son passé familial, son diplôme, et son visage sont tous un mystère. Personne ne l'a jamais vu en personne. Il ne se montre jamais en public et n'assiste à aucun événement important. Je ne peux m'empêcher de me demander pourquoi.

A-t-il une maladie ? Est-il allergique au lever du soleil ? Un vampire ? Je veux savoir.

« Euh, Mme Lennie ? Je voudrais juste demander... »

« Oui, Mademoiselle Hart ? » Elle se tourne, reconnaissant l'hésitation dans ma voix. Nous nous arrêtons au milieu d'un long escalier.

« Ne sort-il vraiment jamais ? »

Elle croise mon regard. « Une chose de plus : c'est la dernière fois que vous me poserez cette question. »

Est-ce un oui ? Je déglutis de nouveau.

Alors que nous continuons vers le virage de l'escalier, je ne peux m'empêcher d'admirer la grandeur du manoir. Je ne savais pas que des manoirs existaient encore à Paris, mais ce n'est pas si surprenant si l'on marche jusqu'à l'extrémité chic du 16ème arrondissement.

L'architecture néoclassique de la maison m'enchante. Bien qu'elle soit indéniablement vieille, la modernité est toujours présente. Les énormes lustres illuminent le hall, et les sols sont si propres qu'il semble qu'aucune poussière n'y ait jamais touché. Pourtant, je ne peux manquer les rideaux gris foncé couvrant les hautes fenêtres, comme s'ils étaient là pour empêcher la lumière d'entrer. Et le silence des environs est assourdissant, rendant l'endroit semble-t-il solitaire et vide.

Cependant, les murs exposent des œuvres d'art coûteuses et des toiles à l'huile. Je me penche près de l'une d'elles : une belle scène d'un majestueux pin couvert de neige. Mais ce qui attire le plus mon attention, c'est le portrait d'un jeune homme séduisant accroché au centre de l'espace. Il a des cheveux noirs, des mâchoires ciselées, des yeux gris perçants, un nez parfaitement aligné, une bouche faite pour embrasser, et une expression totalement stoïque.

« Mme Lennie, qui est-il ? » je murmure.

Elle se tourne et me lance un regard d'avertissement mais ne répond pas. Après une longue marche, nous nous arrêtons devant une porte en bois sculpté à la main au deuxième étage. Mme Lennie sort un trousseau de clés de sa poche et en choisit une.

« Le Maître veut que vous utilisiez cette chambre. Vous avez de la chance. Les chambres de ce passage sont pour les invités, » dit-elle en déverrouillant la porte et en me tendant une clé. « Voici votre double, » explique-t-elle. Son expression est toujours impassible.

Sait-elle même sourire ?

« Merci. Je vais juste installer mes affaires à l'intérieur. » Je souris, me demandant si elle me rendrait mon sourire. Prédictivement, elle ne l'a pas fait.

« Votre travail commence demain, mais je vous retrouverai dans le salon dans une heure. Je vous ferai visiter la maison. »

« Bien sûr. Merci. » Je souris, puis ouvre la porte.

Je pénètre dans ma chambre, traînant ma valise derrière moi, et mes yeux s'écarquillent dès que je lève la tête.

« Mon Dieu ! Cette chambre est pour une princesse ! » m'exclamé-je, puis baisse prudemment la voix, anxieuse que quelqu'un puisse m'entendre. Je regarde autour de moi, étonnée de réaliser que je suis censée être seule dans une si grande chambre. Je n'ai pas besoin de tant d'espace, mais bon sang, c'est incroyable.

Contrairement à la morosité du reste du manoir, il y a de la lumière ici. La chambre a des murs blancs et est impeccablement aménagée. Les sols sont en marbre italien, une cheminée en pierre occupe le mur du fond, et il y a un coin salon avec deux petits fauteuils rembourrés. De plus, les rideaux ne sont pas gris, mais bleu bébé ! Le lit queen-size est recouvert d'un couvre-lit joyeusement parsemé de fleurs jaunes, et les oreillers semblent moelleux.

Je suis amoureuse ! C'est comme s'ils connaissaient mes couleurs préférées. Mais ce qui me surprend le plus, c'est le MacBook brillant sur le bureau. Je me demande si j'ai le droit de l'utiliser.

Considérant le luxe de la chambre, je dois vérifier ce qu'il en est de la salle de bain. Et comme prévu, la salle de bain est luxueuse. Mon plus grand espoir était une baignoire sur pieds ou quelque chose dans lequel je pourrais me détendre. Puis mes yeux repèrent un jacuzzi ! Je veux m'effondrer d'émerveillement.

C'est trop à absorber pour une aide-cuisinière, mais qui suis-je pour me plaindre? Mon nouveau patron est probablement généreux pour compenser son mode de vie mystérieux.

Je me souviens que Mme Lennie veut me voir dans une heure, alors je déballe rapidement mes affaires. Je sors mes quelques vêtements et les accroche dans l'armoire ou les range dans les tiroirs. Je pose mes cosmétiques et accessoires sur le lit ; parmi eux se trouve le collier en forme de cœur que Maman m'a donné.

Oh mon Dieu. Maman! Je saisis immédiatement mon téléphone et appelle à la maison.

« Allô ? » répond une voix mignonne et aiguë. C'est Martin, celui qui a pleuré le plus fort quand j'ai dit que je partais de la maison pour un moment.

« Salut, c'est Alayna. »

« Alayna ! » s'écrie-t-il avec enthousiasme. « Tu es déjà au travail ? »

« Oui, je viens d'arriver », je réponds, fixant le collier. « Est-ce que Maman est là ? »

« Oui, mais je veux te parler ! »

Je ris. Je l'imagine en train de bouder. « D'accord. Est-ce que je t'ai manqué ? »

Il rit. « Tu me manques ! Quand est-ce que tu rentres ? »

« Très bientôt, mais je veux que tu aies de bonnes notes à l'école et que tu me les montres quand je rentrerai, d'accord ? »

« Alors tu me donneras un gâteau au chocolat ? »

« Autant que tu veux, mais tu devras le partager avec les autres enfants aussi, d'accord ? »

« Oui, parce que Mira en veut aussi ! »

« Très bien. Mais peux-tu passer le téléphone à Maman maintenant ? »

« D'accord », dit-il, l'air triste. « Maman ! Alayna est au téléphone ! » Martin crie, le deuxième plus jeune de mes douze frères et sœurs adoptés. Je ris encore en entendant sa voix. J'entends ses petits pas courir sur notre plancher en bois et je l'imagine en train de courir dans la chambre de Maman.

« Qui est-ce ? » C'est la voix de Maman.

« C'est Alayna ! Elle est au téléphone », dit Martin.

« Oh vraiment ? » J'entends des bruits de grattement avant qu'elle ne réponde. « Alayna ? »

« Maman ? »

« Oh, chérie. Tu nous manques déjà ! Tu es au manoir ? » demande-t-elle. Je mets ma main sur ma bouche en entendant sa voix.

« O-Oui, Maman. » Je sanglote. « Tu me manques aussi. »

« Comment ça se passe ? Sont-ils gentils avec toi ? »

Je ne suis pas sûre si Mme Lennie était gentille, mais je ne devrais pas lui dire ça.

« Je n'ai rencontré personne, sauf la gouvernante en chef, mais je suis sûre qu'ils le sont. » Je renifle.

« Oh, chérie. Tu pleures ? » Si seulement Maman était à côté de moi, elle m'aurait déjà enveloppée dans ses bras. J'essuie mes larmes.

« Non. Vous me manquez tous tellement. Je voulais entendre ta voix. »

« Nous allons bien, Alayna. Tes frères et sœurs t'aiment », dit-elle doucement. « Tu veux leur parler ? »

« Je le voudrais, mais... » Je ris. « Je n'ai qu'une heure pour me préparer, mais je peux encore vous appeler plus tard. »

« Bien sûr, chérie. Vas-y. Je suis contente que tu aies appelé, mais assure-toi de m'appeler encore, d'accord ? »

« D'accord », je promets.

« Je t'aime, chérie. »

« Je t'aime aussi. »

Je raccroche. Ne voulant pas sombrer dans le mal du pays, je me rappelle pourquoi je suis ici. J'ai douze frères et sœurs, et Maman a besoin d'aide pour payer son traitement de scoliose neuromusculaire et les dettes qu'elle doit régler. Et ce travail est trois fois le salaire du dernier restaurant où j'ai travaillé.

Je continue à installer mes affaires et vais à la salle de bain. Il me faut toute ma volonté pour éviter d'utiliser le jacuzzi, car il me ferait perdre la notion du temps.

Après une douche régulière, je sors de la salle de bain. Je choisis un pantalon en denim et une chemise comme tenue, je me coiffe en chignon et je ne me maquille pas, bien que j'applique un peu de rouge à lèvres pour un effet brillant. Je me tourne pour regarder mon reflet dans le miroir en pied.

Regarde qui est prête !

Je jette un coup d'œil à ma montre, il me reste dix minutes.

Je sors de ma chambre et vérifie deux fois si j'ai bien verrouillé la porte derrière moi. Mes membres semblent ne pas m'appartenir. Je suis trop nerveuse pour fonctionner correctement.

Je souffle un coup sec. Je ne devrais pas être nerveuse. Mme Lennie est aussi une employée, et ce manoir a probablement plus d'employés que je ne l'avais imaginé. Mais Dieu, son visage sévère me dérange tellement.

Arrivant en bas des escaliers, Mme Lennie m'attend déjà.

« Mademoiselle Hart. Vous. Êtes. En retard », souligne-t-elle, mot par mot.

« En retard ? M-Mais vous avez dit— »

« En avance, c'est à l'heure, à l'heure, c'est en retard. »

« Je suis désolée. Je m'en souviendrai. »

« Le premier niveau comprend le salon, la salle à manger, la cuisine principale et les quartiers du personnel », explique immédiatement Mme Lennie. « Le deuxième niveau comprend le piano à queue et la bibliothèque. Les troisième et quatrième niveaux sont réservés à l'usage du Maître. En tant que sous-chef, Alayna, vous êtes autorisée à entrer dans son bureau au troisième étage. Je n'autorise pas les femmes de chambre à se promener dans les étages supérieurs si elles ne font pas de corvées. Mais tout comme elles, notre couvre-feu est à dix heures. Personne ne peut monter à l'étage à moins que ce ne soit une urgence. »

« Je comprends, Mme Lennie. »

« Venez, je vais vous montrer la cuisine et vous présenter au chef. »

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

745.9k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

602.6k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

702.7k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

337.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

351.8k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

689.4k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

380.3k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

302.1k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

311.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

273.5k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

230.1k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...