Ne Jamais Jouer Avec Les Loups-Garous (18+)

Ne Jamais Jouer Avec Les Loups-Garous (18+)

Organized Chaos · Zakończone · 129.0k słów

523
Gorące
11.1k
Wyświetlenia
1k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

« Mademoiselle Pierce, j'ai bien peur que vous soyez sur le point d'apprendre une leçon précieuse. » Son corps continuait de se contorsionner, et il tomba à genoux. Son cri resta coincé dans sa gorge alors que la transformation se poursuivait. Un grand loup noir se tenait sur ses quatre pattes, toujours dos à elle. Sa taille massive se dressait haut, et il se tourna pour la regarder avec un regard furieux. Ses dents étaient découvertes, mais affichaient encore d'une certaine manière le sourire tordu que Jordan arborait fréquemment. Faisant un pas vers elle, il parla d'une voix mortelle, « Ce soir, tu vas apprendre de première main pourquoi il ne faut jamais jouer avec les loups-garous. »

Morgan Pierce a toujours eu le don de se mettre dans des situations délicates, et la soirée d'Halloween organisée par son travail ne fit pas exception. Vêtue d'un costume de loup-garou offensant, elle énerve sans le savoir son patron, Jordan, l'Alpha de la Meute de la Lune Noire. Déterminé à lui donner une leçon, il la transforme, mais réalise bientôt qu'elle est sa Luna. Au fil des jours et des mois, tous deux doivent admettre ce qui planait depuis le début. Peut-être que la véritable leçon était de trouver la personne avec qui ils étaient destinés à être.

Rozdział 1

Morgan tira sur la dentelle de son masque noir pour la centième fois depuis qu'elle était sortie de son taxi.

Ce truc n'arrête pas de remonter !

En lissant sa jupe plissée rouge, elle essayait de ne pas laisser transparaître ses nerfs sur son visage, mais échouait lamentablement. La longue queue de loup synthétique et les oreilles assorties la faisaient se sentir bon marché au lieu de sexy comme elle l'avait espéré. Pourtant, elle était reconnaissante. Avant la générosité de Bethany, elle n'avait pas de costume du tout. Sa mère lui avait toujours appris à être reconnaissante pour les cadeaux, même si le cadeau n'était pas génial. Ignorant les regards de ceux qui entraient par les grandes portes du manoir, ses talons hauts transparents cliquetaient contre les immenses marches en pierre.

Tu peux le faire.

Elle souhaitait que ses sœurs soient avec elle. Elles savaient toujours comment faire ressortir son côté confiant. Elle entra dans le manoir et se dépêcha de passer devant les fêtards à la recherche des toilettes.

La marche fut plus longue qu'elle ne l'avait pensé. Prenant un moment pour vraiment apprécier tout ce que le manoir offrait, elle réalisa qu'il était vraiment somptueux. La balustrade en forme de trèfle qui entourait l'escalier massif contenait des garnitures noires et dorées qui étaient clairement coûteuses. Des poteaux semblables à des pièces d'échecs en crème et or se dressaient comme des videurs et étaient pulvérisés aux extrémités de chaque luminaire. Monsieur Loup avait vraiment mis le paquet pour la fête, encore plus qu'elle ne l'avait imaginé. Plus elle s'enfonçait à l'intérieur, cependant, plus elle se sentait mal à l'aise.

Bien que ses autres collègues soient déguisés, dire que le sien était le plus osé serait un euphémisme. Même la jupe la plus courte avait des leggings en dessous au lieu des bas résille révélateurs collés à ses jambes. La chaleur de leurs regards continuait de s'intensifier, lui faisant savoir qu'elle n'imaginait pas les choses. Enfin repérant sa cible, elle se précipita vers les toilettes. Des larmes brûlantes montèrent à ses yeux dès qu'elle ferma la porte de la cabine derrière elle.

"Tu penses qu'elle va le porter ?" demanda Caroline à Bethany en entrant dans les toilettes.

Bethany gloussa. "Bien sûr. La façon dont elle suit Jordan comme un chiot amoureux, tu sais très bien que si ça l'affecte même un tant soit peu, elle va le faire."

"Tu es tellement mauvaise," dit Caroline en réappliquant son rouge à lèvres. "Je ne peux pas croire qu'elle ait vraiment pensé que vous étiez amies."

"Parce qu'elle est totalement stupide—" Sa phrase s'arrêta lorsqu'elle vit Morgan se tenir dans l'embrasure de la porte de la cabine à travers le miroir.

La colère se répandit sur le visage de Morgan. "Vous m'avez piégée."

Une lueur de malice traversa les yeux de Bethany à la vue du costume. "Waouh. Tu l'as rendu encore plus vulgaire que je ne l'avais imaginé," dit-elle.

"Tu es tellement puérile."

"Et pourtant tu voulais être amie." Une brève lueur de douleur traversa le visage de Morgan, et Bethany donna un coup de coude à Caroline. "Oh, regarde Caroline, elle va pleurer."

Inspirant profondément, Morgan secoua la tête. "En fait, je vais aller danser." Elle fit un pas en avant, les mains serrées sur ses côtés. "Ma petite, je te promets que si je ne savais pas que tu es une connasse qui appelle les flics, je te casserais la gueule dans ces toilettes."

Bethany tordit son visage en un rictus. "Tu n’as aucune idée de qui tu parles, bordel."

"Je parle à une connasse jalouse qui rabaisse les autres pour compenser sa teinture de merde." Bethany se couvrit la tête et ricana. "Profitez bien de votre soirée, mesdames. Moi, je sais que je vais en profiter," dit-elle avant de quitter les toilettes. En retournant sur la piste de danse principale, Morgan chercha un visage familier. Ne voyant pas Jordan, elle posa sa main sur sa poitrine et expira.

Dieu merci.

Elle baissa les yeux sur sa tenue et son estomac se noua.

Il faut que je me tire d'ici avant qu'il ne me repère.

Elle pouvait être imprudente, mais elle n’était pas idiote. Plus elle regardait son costume, plus elle réalisait sa naïveté. Elle aurait dû mieux savoir. Avec la façon dont Jordan grimace devant ses chemisiers et ses jupes crayon, la voir porter des talons de strip-teaseuse à la même fête à laquelle assistait l’un de ses principaux clients serait le coup de grâce. Se faufilant derrière personne après personne, elle gardait les yeux fixés sur la porte en planifiant sa sortie.

Presque là.

Elle était si proche des portes d’entrée qu’elle pouvait presque sentir l’air de la nuit caresser sa peau.

Le DJ cria dans le micro en changeant de chanson. "Je m'appelle DJ Ice et je sais que cette fête est un peu différente, mais la dernière fois que j'ai entendu, c'était toujours une fête, non ? Ça veut dire qu'il est temps de s'éclater. Maintenant, je sais qu'on est à New York, mais je dois montrer un peu d'amour à ma ville natale, Baltimore !"

La musique rythmée arrêta Morgan dans son élan. En entendant l'un de ses mixes de club préférés, un grand sourire éclata sur son visage. "C'est ma chanson !" s'écria-t-elle, ne se souciant plus de qui la regardait. Se précipitant au milieu de la piste, elle bougea en synchronisation avec la musique.

"Okay Mademoiselle !" DJ Ice cria en la voyant danser. "Hey Baltimore !"

Complètement dans son élément, les mouvements de Morgan attirèrent les regards de tous les hommes dans la salle. Tout le monde l’entoura et l’encouragea alors qu’elle continuait à danser.

De l’autre côté de la salle, Elijah tira sur la veste de costume de Jordan. "Tu sais, en général, quand les gens organisent une fête d'Halloween, ils se déguisent pour l'occasion. Je doute que tu visais le look de cadre d'affaires morose. Tu portes déjà ce look assez souvent."

Jordan prit une longue gorgée de son cognac et le posa sur le comptoir du bar. "Oh, et je suppose que te déguiser en"—il plissa le visage—"c'est quoi, ça, au juste ?"

Elijah pointa la rayure de son costume une pièce. "Je suis Jack Skellington. Tu sais, comme dans L'Étrange Noël de Monsieur Jack."

"Je n’ai aucune idée de qui ou de quoi c’est."

"Bien sûr que non."

Jordan sourit. "Je reçois des commentaires sarcastiques de mon Bêta ?"

"Non. Je pense que Morgan t'en donne plus que tu ne pourrais en utiliser en une vie." Rien qu'entendre son nom fit tressaillir la mâchoire de Jordan. Elijah secoua la tête. "Et sur ce, je vais changer de sujet."

"Je t'en prie. Je te détesterai toujours pour m'avoir fait l'embaucher."

"Elle est la meilleure."

« Ouais, la meilleure emmerdeuse que j'ai jamais rencontrée. » Il porta son verre à ses lèvres, s'arrêtant alors que des acclamations bruyantes venant du milieu de la piste de danse remplissaient ses oreilles. Jetant un coup d'œil à Elijah, il le vit hausser les épaules en réponse. Un petit trou se forma, et pendant un bref instant, il aperçut des boucles noires rebondissantes. « Est-ce que c'est— » Se levant, il se dirigea vers le centre, sa simple présence faisant se séparer la foule. En voyant Morgan, sa bouche faillit toucher le sol.

« Qu'est-ce qu'elle porte, bordel ?! » lia-t-il à Elijah, qui le rejoignit à ses côtés.

« Euh... Je pense que c'est un costume de loup-garou. Un costume terrible, mais oui, c'est définitivement un costume de loup-garou. »

La teinte de ses yeux força Jordan à les fermer pour empêcher les autres de voir leur éclat jaune. La vue des mouvements érotiques de Morgan juxtaposés aux oreilles et à la queue de loup bon marché fit bouillir son sang. Il ouvrit les yeux et regarda les hommes autour d'elle la dévorer des yeux. Son loup poussa un grognement mortel et se mit en alerte.

Très bien. Si c'est le jeu que tu veux jouer, d'accord, Mlle Pierce, jouons.

À bout de patience, Jordan se détourna de la foule, ignorant les tentatives d'Elijah de le lier.


4:00 A.M

Morgan entendit une voix familière venant du coin de sa chambre sombre.

« Je dois te dire que je n'ai jamais fait ça avant. »

Elle se redressa d'un coup. Regardant dans l'obscurité, elle plissa les yeux, essayant de distinguer la silhouette assise sur la chaise. « Q-qui est là ? » demanda-t-elle d'une voix tremblante, pour n'entendre qu'un rire sarcastique en réponse.

« Ne jouons pas à ces jeux, Morgan. Ne nous insultons pas, toi et moi. »

Elle respira profondément. « Monsieur Loup, que faites-vous dans ma chambre ? C'est plus qu'inapproprié. » Jordan se leva et s'approcha du lit. Le clair de lune qui entrait par la fenêtre permit à Morgan d'apercevoir son visage. Sa peau ivoire lisse et ses traits sculptés semblaient diaboliques en plein jour, mais ce soir, il ressemblait au diable en personne.

Il desserra sa cravate, la laissant tomber librement autour de son cou, et étudia son rythme respiratoire. Elle était nerveuse. Qui ne le serait pas en se réveillant pour trouver son patron dans sa chambre ? Pourtant, il savait qu'elle n'avait aucune idée qu'il était vraiment la matière des cauchemars. Passant ses mains dans ses cheveux noirs, ses yeux tombèrent sur la nuisette rouge qu'elle portait. La dentelle épousait étroitement son corps, révélant chaque courbe de sa silhouette. Il jura entre ses dents, agacé. « Tu devrais vraiment porter plus de vêtements pour dormir la nuit, » dit-il.

Elle leva les yeux au ciel. « Après 18h, vous ne pouvez plus me dire quoi faire, monsieur, et même ça, c'est limite. »

Les coins de ses lèvres se courbèrent en un sourire tordu qui n'atteignit jamais ses yeux. « Vous savez, Mlle Pierce, j'ai toléré cette bouche horrifique et cette mode douteuse pendant des années parce que vous êtes intelligente, et honnêtement la meilleure assistante exécutive que j'ai jamais eue. » Il s'appuya contre le montant du lit. « Cependant, ce soir, ma tolérance pour vous est extrêmement faible, c'est pourquoi je suis ici. »

« Je ne comprends pas. »

« Pourquoi as-tu porté cette merde à la fête d'Halloween, hein ? C'était une sorte de blague de mauvais goût pour toi ? »

La bouche de Morgan s'ouvrit de stupeur alors que ses yeux brûlaient d'intensité en la fixant. Elle n'avait jamais imaginé que Jordan Wolf pouvait être fou. Froid, calculateur et audacieux, peut-être, mais pas fou. À cet instant, elle comprit à quel point elle s'était trompée. Attrapant son peignoir derrière elle, elle l'enroula autour de son corps et se leva lentement.

Tout ce que je dois faire, c'est atteindre ma commode.

Pensa-t-elle. Son arme était déjà chargée, et si elle pouvait gagner du temps, elle pourrait tenter de s'enfuir.

"C'était une fête d'Halloween. On nous a dit de nous déguiser, et je l'ai fait," dit-elle.

"Non, ce que tu as fait, c'est te moquer de quelque chose que tu ne connais pas du tout." Jordan serra les dents en fixant le masque de loup noir et blanc jeté négligemment sur le sol. Il se pencha et le ramassa, ainsi que les fausses oreilles et la queue qui l'accompagnaient.

"C'est ce que tu penses des loups-garous ? Des choses à ridiculiser avec de la fausse fourrure, des résilles et des talons hauts ?"

"Monsieur Wolf, je ne pense pas aux loups-garous parce qu'ils ne sont pas réels. J'avais besoin d'un costume de dernière minute, alors j'ai pris ce que j'ai trouvé et je l'ai assemblé." Morgan vit la lumière dans ses yeux verts briller si intensément qu'ils semblaient presque jaunes. Elle recula d'un pas, seulement pour le voir avancer d'un pas en avant.

"Tu es tellement irrespectueuse," dit-il, les narines dilatées. "Jusqu'à présent, je n'étais pas sûr, mais maintenant je sais que tu es allée trop loin."

Elle se tourna pour courir vers la commode, mais Jordan l'attrapa par les cheveux avant qu'elle n'ait parcouru la moitié du chemin. "Ahhh!" cria-t-elle en sentant sa main serrer les mèches. Un grognement bas et mortel s'échappa de ses lèvres, la figeant sur place. La poussant vers le mur, il la fit tourner. Elle le regarda avec des yeux écarquillés. Il n'y avait aucun doute sur la teinte jaune surnaturelle de ses yeux. "Qu-qu—"

"Je suis un loup-garou, ma chère. Le chef de meute, en fait," dit-il, montrant ses canines aiguisées.

"Les loups-garous ne sont pas réels !"

Lâchant ses cheveux, il frappa le mur à côté de sa tête. "Ai-je l'air imaginaire pour toi ?" L'odeur de menthe et de cognac sur son souffle la rendait étourdie, et sa proximité affectait ses pensées. Il sentait le cuir, et à travers son costume, elle pouvait sentir ses muscles se contracter.

Qu'est-ce qui ne va pas chez moi ?

Comme s'il pouvait l'entendre, Jordan répondit, "Les phéromones, Mademoiselle Pierce, mais vous en apprendrez davantage une fois que vous aurez changé." S'éloignant d'elle, il lui tourna le dos et fit quelques pas. Ses yeux attirés par la lune à l'extérieur de la fenêtre, il sourit d'un sourire sinistre.

"Q-quand je changerai ?" Morgan pouvait entendre le craquement des os.

"Mademoiselle Pierce, je crains que vous n'appreniez une leçon précieuse." Son corps continua de se contorsionner, et il tomba à genoux. Son cri restait coincé dans sa gorge alors que la transformation se poursuivait. Un grand loup noir se tenait sur ses quatre pattes, toujours tourné de dos. Sa taille massive se dressait haut, et il se retourna pour la fixer d'un regard sombre. Ses dents étaient découvertes, mais affichaient encore d'une manière ou d'une autre le sourire tordu que Jordan arborait fréquemment. Faisant un pas vers elle, il parla d'une voix létale, "Ce soir, tu vas apprendre de première main pourquoi on ne se moque jamais des loups-garous."

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Po Jednej Nocy z Alfą

Po Jednej Nocy z Alfą

719.5k Wyświetlenia · Zakończone · Sansa
Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga

1.1m Wyświetlenia · Zakończone · Jessica C. Dolan
Bycie drugim najlepszym jest praktycznie w moim DNA. Moja siostra dostawała miłość, uwagę, blask reflektorów. A teraz nawet jej przeklętego narzeczonego.
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Mała Partnerka Alphy Nicholasa

Mała Partnerka Alphy Nicholasa

573.7k Wyświetlenia · W trakcie · Becky j
"Towarzysz jest tutaj!"
Co? Nie—czekaj… o Bogini Księżyca, nie.
Proszę, powiedz mi, że żartujesz, Lex.
Ale ona nie żartuje. Czuję jej podekscytowanie pod skórą, podczas gdy ja czuję tylko strach.
Skręcamy za róg, a zapach uderza mnie jak cios w klatkę piersiową—cynamon i coś niemożliwie ciepłego. Moje oczy przeszukują pokój, aż zatrzymują się na nim. Wysoki. Władczy. Piękny.
I wtedy, równie szybko… on mnie zauważa.
Jego wyraz twarzy się zmienia.
"Cholera nie."
Zawraca—i biegnie.
Mój towarzysz mnie widzi i ucieka.
Bonnie spędziła całe życie, będąc niszczoną i maltretowaną przez najbliższych, w tym przez własną bliźniaczkę. Razem ze swoją najlepszą przyjaciółką Lilly, która również żyje w piekle, planują ucieczkę podczas największego balu roku organizowanego przez inny watahę, ale rzeczy nie idą zgodnie z planem, pozostawiając obie dziewczyny zagubione i niepewne co do swojej przyszłości.
Alfa Nicholas ma 28 lat, jest bez towarzyszki i nie zamierza tego zmieniać. W tym roku to jego kolej na organizację corocznego Balu Błękitnego Księżyca i ostatnią rzeczą, której się spodziewa, jest znalezienie swojej towarzyszki. Jeszcze mniej spodziewa się, że jego towarzyszka będzie o 10 lat młodsza od niego i jak jego ciało zareaguje na nią. Podczas gdy stara się odmówić uznania, że spotkał swoją towarzyszkę, jego świat wywraca się do góry nogami, gdy strażnicy łapią dwie wilczyce biegnące przez jego ziemie.
Gdy zostają mu przyprowadzone, ponownie staje twarzą w twarz ze swoją towarzyszką i odkrywa, że ukrywa ona tajemnice, które sprawią, że będzie chciał zabić więcej niż jedną osobę.
Czy może przezwyciężyć swoje uczucia wobec posiadania towarzyszki, która jest o wiele młodsza od niego? Czy jego towarzyszka będzie go chciała po odczuciu bólu jego nieoficjalnego odrzucenia? Czy oboje będą mogli pracować nad porzuceniem przeszłości i ruszeniem naprzód razem, czy też los ma inne plany i utrzyma ich z dala od siebie?
Accardi

Accardi

686.3k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

Gdy Kontrakty Zamieniają się w Zakazane Pocałunki

336.1k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
Na przyjęciu urodzinowym mojego podłego ojca, zostałam odurzona przez moją siostrę Emily—a co gorsza, planowała, aby jej chłopak mnie zaatakował. Gdy substancja krążyła w moich żyłach, pożądanie zaczęło przytłaczać mój racjonalny umysł. Ale w tej chwili słabości, mój mąż z kontraktu mnie uratował. Okazało się, że płonę tylko dla niego. To, co zaczęło się jako jego próba pomocy mi w przezwyciężeniu efektów narkotyku, zamieniło się w noc surowej, namiętnej intymności, która zburzyła każdą granicę, którą starannie zbudowaliśmy. W jego ramionach odkryłam głód, o którym nie wiedziałam, że istnieje, a on rościł sobie prawo do mnie z taką intensywnością, że oboje zostaliśmy bez tchu...
*
Kiedy Amelia Thompson podpisała ten kontrakt małżeński, nie wiedziała, że jej mąż był tajnym agentem FBI.
Ethan Black podszedł do niej, aby zbadać Viktor Group—skorumpowaną korporację, w której pracowała jej zmarła matka. Dla niego Amelia była tylko kolejnym tropem, możliwie córką spiskowca, którego miał zniszczyć.
Ale trzy miesiące małżeństwa zmieniły wszystko. Jej ciepło i zaciekła niezależność rozmontowały każdą obronę wokół jego serca—aż do dnia, kiedy zniknęła.
Trzy lata później wraca z ich dzieckiem, szukając prawdy o śmierci swojej matki. I nie jest już tylko agentem FBI, ale człowiekiem desperacko pragnącym ją odzyskać.
Kontrakt małżeński. Dziedzictwo zmieniające życie. Zdrada łamiąca serce.
Czy tym razem miłość przetrwa największe oszustwo?
Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

Biker Alfa, który stał się moją drugą szansą

343.4k Wyświetlenia · Zakończone · Ray Nhedicta
Nie mogę oddychać. Każdy dotyk, każdy pocałunek od Tristana rozpalał moje ciało, topiąc mnie w uczuciach, których nie powinnam pragnąć – zwłaszcza nie tamtej nocy.
"Jesteś dla mnie jak siostra."
To były słowa, które przelały czarę goryczy.
Nie po tym, co się właśnie wydarzyło. Nie po gorącej, bezdechowej, wstrząsającej duszę nocy, którą spędziliśmy spleceni w swoich ramionach.
Od początku wiedziałam, że Tristan Hayes to granica, której nie powinnam przekraczać.
Nie był byle kim, był najlepszym przyjacielem mojego brata. Mężczyzną, którego przez lata skrycie pragnęłam.
Ale tamtej nocy... byliśmy złamani. Właśnie pochowaliśmy naszych rodziców. A żal był zbyt ciężki, zbyt realny... więc błagałam go, żeby mnie dotknął.
Żeby sprawił, że zapomnę. Żeby wypełnił ciszę, którą zostawiła śmierć.
I zrobił to. Trzymał mnie, jakbym była czymś kruchym.
Całował mnie, jakbym była jedyną rzeczą, której potrzebował, by oddychać.
A potem zostawił mnie krwawiącą sześcioma słowami, które paliły głębiej niż jakiekolwiek odrzucenie.
Więc uciekłam. Daleko od wszystkiego, co sprawiało mi ból.
Teraz, pięć lat później, wracam.
Świeżo po odrzuceniu partnera, który mnie maltretował. Wciąż nosząc blizny po szczeniaku, którego nigdy nie miałam okazji przytulić.
A mężczyzna, który czeka na mnie na lotnisku, to nie mój brat.
To Tristan.
I nie jest tym facetem, którego zostawiłam.
Jest motocyklistą.
Alfą.
A kiedy na mnie spojrzał, wiedziałam, że nie ma już gdzie uciekać.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

682.1k Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

377.8k Wyświetlenia · W trakcie · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Powstanie Wygnanej Wilczycy

Powstanie Wygnanej Wilczycy

297.7k Wyświetlenia · Zakończone · Lily
„Biały wilk! Zabij tego potwora!”
Ten ryk zabrał mi osiemnaste urodziny i zniszczył mój świat. Moja pierwsza przemiana miała być chwałą—krew zamieniła błogosławieństwo w hańbę. O świcie nazwali mnie „przeklętą”: wyrzuconą z watahy, porzuconą przez rodzinę, pozbawioną natury. Mój ojciec mnie nie bronił—wysłał mnie na zapomnianą wyspę, gdzie wyrzutki bez wilka były kute na broń, zmuszone do wzajemnego zabijania, aż tylko jeden mógł odejść.
Na tej wyspie poznałam najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury i jak zakopać strach w kościach. Niezliczone razy chciałam się poddać—zanurzyć się w fale i nigdy nie wynurzyć—ale oskarżające twarze, które nawiedzały moje sny, popychały mnie z powrotem ku czemuś zimniejszemu niż przetrwanie: zemście. Uciekłam, i przez trzy lata ukrywałam się wśród ludzi, zbierając sekrety, ucząc się poruszać jak cień, ostrząc cierpliwość na precyzję—stając się ostrzem.
Potem, pod pełnym księżycem, dotknęłam krwawiącego nieznajomego—i mój wilk powrócił z przemocą, która uczyniła mnie całą. Kim on był? Dlaczego mógł obudzić to, co myślałam, że umarło?
Jedno wiem: teraz jest ten czas.
Czekałam na to trzy lata. Sprawię, że wszyscy, którzy mnie zniszczyli, zapłacą—i odzyskam wszystko, co mi skradziono.
Uwodzenie Dona Mafii

Uwodzenie Dona Mafii

305.1k Wyświetlenia · Zakończone · Sandra
Ciemna, mafijna romans z dużą różnicą wieku
Camila Rodriguez to rozpuszczona dziewiętnastolatka z dziewiczą cipką i ustami stworzonymi do grzechu. Kiedy zostaje wysłana, by zamieszkać pod dachem Alejandro Gonzaleza; króla mafii, zimnokrwistego zabójcy i człowieka, który kiedyś przysiągł ją chronić, dokładnie wie, czego chce. I nie jest to ochrona.

Chce 'Jego'.
Jego kontroli.
Jego zasad.
Jego rąk zaciskających się na jej gardle, gdy jęczy jego imię.

Ale Alejandro nie pieprzy się z dziewczynami takimi jak ona. Jest niebezpieczny, nietykalny i desperacko próbuje oprzeć się grzesznej małej kusicielce, która śpi zaledwie kilka kroków dalej, ubrana w jedwab i koronkę.

Szkoda, że Camila nie wierzy w zasady.
Nie wtedy, gdy może się pochylić i sprawić, że złamie każdą z nich.
A kiedy w końcu pęka, nie tylko ją pieprzy.
Łamie ją.

Mocno. Brutalnie. Bezlitośnie.
Dokładnie tak, jak chciała.
Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

Niewidzialna dla Swojego Prześladowcy

270.7k Wyświetlenia · W trakcie · sunsationaldee
W przeciwieństwie do swojego brata bliźniaka, Jacksona, Jessa zmagała się z nadwagą i miała bardzo niewielu przyjaciół. Jackson był sportowcem i ucieleśnieniem popularności, podczas gdy Jessa czuła się niewidzialna. Noah był typowym „cool” chłopakiem w szkole – charyzmatyczny, lubiany i niezaprzeczalnie przystojny. Na dodatek był najlepszym przyjacielem Jacksona i największym prześladowcą Jessy. W ostatniej klasie liceum Jessa postanowiła, że nadszedł czas, aby nabrać pewności siebie, odnaleźć swoje prawdziwe piękno i przestać być niewidzialną bliźniaczką. W miarę jak Jessa się zmieniała, zaczęła przyciągać uwagę wszystkich wokół, zwłaszcza Noaha. Noah, początkowo zaślepiony swoim postrzeganiem Jessy jako jedynie siostry Jacksona, zaczął dostrzegać ją w nowym świetle. Jak stała się tą fascynującą kobietą, która nawiedzała jego myśli? Kiedy stała się obiektem jego fantazji? Dołącz do Jessy w jej podróży od klasowego żartu do pewnej siebie, pożądanej młodej kobiety, zaskakując nawet Noaha, gdy ujawnia niesamowitą osobę, którą zawsze była w środku.
Niewypowiedziana Miłość Prezesa

Niewypowiedziana Miłość Prezesa

224.7k Wyświetlenia · Zakończone · Lily Bronte
„Chcesz mojego przebaczenia?” zapytał, a mój głos zniżył się do niebezpiecznego tonu.

Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.

„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.

Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.

Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...

Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.

Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...