
Łotrzyca dla Bliźniaków Alfa
John Doe · Zakończone · 82.4k słów
Wstęp
Sophia została wyrzucona ze swojego stada za to, że przemieniła się cztery lata później, niż powinna. Sophia myślała, że to koniec jej życia, nie wiedząc, że to początek wielkiej przygody.
Dwa dni po tym, jak Sophia stała się wyrzutkiem, została zaatakowana przez starszych wyrzutków, ale uratowali ją członkowie stada Błękitnego Nieba. Sophia została później zaprowadzona do Alf i odkryła, że jest związana z obydwoma Alfami. Uciekła, myśląc, że ją odrzucą, w końcu była tylko omegą i wyrzutkiem. Ku jej zaskoczeniu, nie tylko ją zaakceptowali, ale obiecali zemstę na jej starym stadzie za to, co jej zrobili...
Rozdział 1
"Ja, Lucas Gray, Alfa, Wataha Ciemnego Księżyca, wyrzekam się ciebie, Sophio Roman, jako członka tej watahy!"
Gdy tylko wypowiedział te słowa, poczułam palący ból w piersi, który osłabił mnie jeszcze bardziej. Czułam, jak więź z watahą się zrywa. Czuję pustkę. Nie jestem już w watahie. Teraz jestem wyrzutkiem.
"Nie! Proszę, nie róbcie mi tego." Upadłam na kolana, krzycząc i płacząc, ale nikt nie zwracał na mnie uwagi.
"Jeśli zgadzacie się z moją decyzją o wyrzeczeniu się Sophii jako członka watahy, powiedzcie 'zgadzam się'." Alfa kontynuował.
"Zgadzam się!" Wszyscy w watasze krzyknęli, z wyjątkiem moich dwóch przyjaciółek, Lily i Elsy, które płakały na boku. Nic nie mogą zrobić. W końcu są tylko omegami, tak jak ja.
"Co to za wataha?" zastanawiałam się. Przecież nie popełniłam żadnego przestępstwa. Jedynym powodem, dla którego mnie wygnali, jest to, że przemieniłam się późno. "Czy to w ogóle legalne?" pytałam siebie.
Spojrzałam na moich rodziców, którzy siedzieli obok Alfy, z niedowierzaniem. Nie mogę uwierzyć, że mi to zrobili. Co to za rodzice? Ale czego się spodziewałam? Ignorowali mnie odkąd skończyłam czternaście lat i nie przemieniłam się jak każdy inny wilkołak.
"Masz dwadzieścia minut na opuszczenie tej watahy, albo poniesiesz konsekwencje, wyrzutku!" gamma watahy powiedział do mnie niegrzecznie, kopiąc mnie w brzuch.
Krzyknęłam z bólu. Wiedziałam jednak, że jeśli będę dalej leżeć, spełnią swoje groźby i naprawdę mnie skrzywdzą. Więc z resztką sił, które mi pozostały, wstałam i zrobiłam to, co potrafi każdy wyrzutek.
Uciekłam.
Minęły dwa dni, odkąd biegam bez przerwy. Byłam zmęczona fizycznie, emocjonalnie i psychicznie.
Bycie wyrzutkiem oznacza, że możesz być zaatakowana lub zabita przez jakąkolwiek watahę, wampiry, łowców lub innych wyrzutków.
Każda wataha uważa, że każdy wyrzutek jest zły. To dlatego, że zanim zostaniesz wygnany z watahy, musisz popełnić niewybaczalny grzech. Też tak myślałam, ale teraz wiem, że są ludzie, którzy zostali wygnani niesprawiedliwie, tak jak ja.
Jeśli chodzi o wampiry, te krwiopijcy używają wyrzutków jako swojej zwierzyny, a wiedźmy do eksperymentów. Łowcy, ponieważ wiedzą, że mogą zaatakować watahę wilków bez wypowiedzenia wojny, zadowalają się polowaniem na wyrzutków. Chociaż czasami atakują watahy.
Bycie nowym wyrzutkiem oznacza, że możesz być łatwo zaatakowana przez starszych wyrzutków.
Jestem zmęczona bieganiem i postanowiłam odpocząć. Usiadłam pod drzewem i zastanawiałam się nad swoim życiem od momentu, gdy skończyłam czternaście lat.
Odkąd skończyłam czternaście lat i się nie przemieniłam, stałam się celem dla wszystkich w watasze i hańbą dla mojej rodziny.
Kiedy się nie przemieniłam, moja rodzina zaczęła mnie ignorować, a reszta watahy źle mnie traktowała. Bili mnie, ranili i sprawiali, że krzyczałam z bólu. W końcu, przedwczoraj, w dniu moich 18. urodzin, niespodziewanie się przemieniłam. Moi rodzice wreszcie zwrócili na mnie uwagę, ale wszystko się zmieniło, gdy przemiana się zakończyła. Przemieniłam się w omegę. Moja rodzina uznała to za bardzo wstydliwe i hańbiące, biorąc pod uwagę, że byli z rodu Betów w stadzie.
Byłam omegą. Niczym więcej niż brudem na ich butach.
A teraz jestem wyrzutkiem, łatwą zdobyczą w oczach innych. Nie wiem nawet, jak długo przetrwam. Wiedziałam, że mogę umrzeć w każdej chwili.
Wciąż zagubiona w myślach, nie zauważyłam, że zbliżają się do mnie dwie osoby.
"No, no! Co my tu mamy?"
Podniosłam głowę i, o rety, zobaczyłam dwóch brudnych mężczyzn patrzących na mnie z głodem w oczach. Patrząc na ich wygląd, wiedziałam, że to wyrzutki. Prawdopodobnie od dawna nimi byli.
No cóż, pomyślałam. Tak właśnie umrę. Nawet nie spotkałam jeszcze swojego partnera, pomyślałam, zaczynając płakać. Płakałam nad swoim nieszczęsnym życiem. Och! Gdzie popełniłam błąd? Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek obraziła boginię księżyca, więc zastanawiam się, dlaczego mam takiego pecha.
Po pierwsze, przemieniłam się późno, a po drugie, kiedy w końcu się przemieniłam, stałam się omegą, co było hańbą dla mojej rodziny, która z pokolenia na pokolenie przemieniała się w bety. Po trzecie, zostałam wygnana z mojej watahy i stałam się wyrzutkiem, a na koniec, mam umrzeć po zaledwie dwóch dniach jako wyrzutek.
Mężczyźni zbliżali się do mnie; wiedziałam w sercu, że nie mogę z nimi walczyć, w końcu byłam tylko biedną małą omegą. Ale postanowiłam, że nie poddam się bez walki. Rozejrzałam się i zobaczyłam leżący obok kij, zdecydowałam się użyć go jako broni. Gdy jeden z mężczyzn dotarł do mnie, z resztką sił, które mi zostały, chwyciłam kij i uderzyłam go, a potem wstałam, by uciekać.
Udało mi się przebiec kilka kroków, zanim ktoś złapał mnie od tyłu i rzucił w drzewa. Zapomniałam, że wyrzutków było dwóch.
Myślę, że mam złamany kręgosłup. Nie mogłam się ruszyć, nawet gdybym chciała. Każdy i wszystko ma swoje granice, a ja chyba osiągnęłam swoje. Po prostu leżałam i czekałam na swój los.
"Ty suko, myślisz, że uciekniesz; jak skończymy, to się dowiesz."
Wyrzutki podeszli do mnie, a gdy właśnie mieli mnie dotknąć, usłyszeliśmy warkot dochodzący z tyłu.
Spojrzałam wstecz i zobaczyłam trzy wilki zbliżające się do nas. Mężczyźni, którzy mnie atakowali, nagle zadrżeli ze strachu.
Ostatnią rzeczą, którą pamiętam przed utratą przytomności, było to, że ktoś szepnął mi do ucha.
"Mamy cię, nie martw się."
Ostatnie Rozdziały
#99 Rozdział dziewięćdziesiąt dziewięć
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#98 Rozdział dziewięćdziesiąt ósmy
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#97 Dziewięćdziesiąt siedem
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#96 Rozdział dziewięćdziesiąt szósty
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#95 Rozdział dziewięćdziesiąty piąty
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#94 Rozdział dziewięćdziesiąt czwarty
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#93 Rozdział dziewięćdziesiąt trzeci
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#92 Dziewięćdziesiąt dwa
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#91 Rozdział dziewięćdziesiąty jeden
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026#90 Rozdział dziewięćdziesiąty
Ostatnia Aktualizacja: 4/3/2026
Może Ci się spodobać 😍
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Niech przed Nią klękną
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.
Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.
Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.
Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.
Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.
Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.
Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.
A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.
Zwłaszcza on.
Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.
Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Królowa Lodu na sprzedaż
Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?












