
Półkrwista Luna
The Black Daisy · Zakończone · 98.4k słów
Wstęp
Jednak los nie pozwala jej zniknąć w ludzkim świecie — gdy zostaje schwytana i zabrana z powrotem do domostwa watahy, ma zostać ukarana przez nowego alfę za ucieczkę.
Alfa Klaus jest rozdarty. Z jednej strony nie chce karać siedemnastoletniej dziewczyny, która ewidentnie przed czymś — albo przed kimś — uciekała. Z drugiej musi dać z niej przykład, by udowodnić swojej nowej watasze, że lepiej z nim nie zadzierać.
Niebezpieczne sekrety zmuszają alfę Klausa, by trzymał Ellę blisko siebie, chronił ją i dbał o jej bezpieczeństwo — mimo jej jawnej nienawiści do niego. Czy kiedykolwiek zdoła znów zaufać jakiemukolwiek alfie? Czy alfa Klaus kiedykolwiek otworzy serce na kogoś innego po tym, jak stracił swoją partnerkę?
Rozdział 1
Perspektywa Elli
Zanim wskoczę w historię, która jest moim życiem, najpierw pozwól, że powiem ci, kim jestem. Mam na imię Ella, mam siedemnaście lat; za półtora miesiąca skończę osiemnaście. Mam brązowe oczy, trochę szersze niż u większości ludzi, co dodaje mi kilka punktów urody i rekompensuje posiadanie tak pospolitego, nudnego koloru jak brąz. Moja skóra jest śnieżnobiała, a ciało to w większości skóra i kości; czyli jestem naprawdę drobna i szczupła. Najpiękniejszą rzeczą, którą w sobie kocham, są moje włosy. Są złote, bardzo gęste i kręcone. Wyróżniają mnie w tłumie, i właśnie dlatego zawsze upinam je w kok i chowam pod czapką beanie. Bo wyróżnianie się to ostatnie, czego chcę. Dlaczego, zapytasz? No cóż…
Chyba nie mogę już dłużej grać na zwłokę, pora zanurzyć się w mojej nędznej historii.
Zacznę od opowiedzenia ci o moich rodzicach. Moja mama zmarła przy porodzie siedemnaście lat temu, więc tak naprawdę nic o niej nie wiem poza tym, że miała na imię Sara i że była człowiekiem. Nie wiem, jak wyglądała, bo nie mam żadnych jej zdjęć, więc nie mam pojęcia, czy w ogóle jestem do niej podobna.
Dorastanie bez mamy utrudniało wiele rzeczy, ale nie zdawałam sobie z tego sprawy aż do dziesięciu miesięcy temu, kiedy zmarł jedyny rodzic, jakiego miałam — mój ojciec. Tata był półkrwi wilkołakiem; to znaczy, że jego rodzice również byli mieszanego pochodzenia: ludzka matka i wilkołaczy ojciec, co dało w efekcie półkrwi wilkołaka. Półkrwi mogą mieć niektóre albo wszystkie cechy wilkołaka czystej krwi, ale każdy jest inny. Niektórzy półkrwi mają wilki i potrafią zmieniać postać jak każda czysta krew, kiedy tylko chcą. Niektórzy mogą zmieniać się tylko podczas pełni i są w stanie utrzymać wilczą formę wyłącznie do momentu, aż księżyc zniknie. Jeszcze inni mają tylko gen wilkołaka, który pozwala im szybko się goić po urazie, ale nie mają wilka.
Mój ojciec miał swojego wilka, ale potrafił się zmieniać tylko raz w miesiącu, podczas pełni. Ja natomiast byłam totalnie ugotowana. Jedynym znakiem mojego wilkołaczego genu była zdolność gojenia się, i nawet ten gen był do kitu. Podczas gdy czystej krwi albo półkrwi z wilkiem potrzeba kilku godzin, żeby wyleczyć złamaną rękę, mi zajmuje to cały dzień, żeby w pełni dojść do siebie. Jak mówiłam — jeśli chodzi o wilkołacze geny, byłam skazana na porażkę.
Jak możesz sobie wyobrazić, bycie półkrwi w wilczej watasze nie wynosiło cię wysoko w łańcuchu pokarmowym. Wręcz przeciwnie — półkrwi prawie nigdy nie docierały do pozycji bety. Dostawali błahe zajęcia, których żadna czysta krew by nie wzięła, takie jak pilnowanie granic terytorium, walczenie w bitwach i służba w domu watahy.
Moi rodzice żyli w ludzkim świecie, zanim mnie mieli. Biorąc pod uwagę, że mój ojciec mógł się zmieniać tylko raz w miesiącu na kilka godzin, nie był szczególnie narażony na zdemaskowanie. Dlatego udało mu się żyć wśród ludzi — razem z moją mamą — pracując jako kucharz w małej restauracji, aż do dnia moich narodzin.
Kiedy umarła moja matka, mój ojciec, nagle zostawszy sam z niemowlęciem, postanowił zacząć szukać watahy, do której mógłby należeć, bo nie chciał już dłużej być sam. Znalazł watahę zwaną watahą Greyów, nazwaną od imienia jej alfy — „Grey”. Jako półkrwi dostawał tylko najgorsze prace, których nikt nie chciał, więc pracował w domu watahy, gdzie mieszkają alfa i beta stada oraz gdzie odbywają się wszystkie zgromadzenia i ceremonie.
On, wraz z innymi służącymi, którzy również mieszkali w domu watahy, odpowiadał za gotowanie, sprzątanie, zmywanie naczyń i wszystko inne, czego zażądał od niego alfa albo beta. Ja, jako jego córka bez wilka i z jedynie słabymi zdolnościami uzdrawiania, nie miałam żadnej nadziei, że będę kimś innym niż mój ojciec — służącą. Wychowałam się w domu watahy i uczyłam się w watażej szkole do dziesiątego roku życia. Wtedy alfa Grey wprowadził zasadę, że wszystkie dzieci służących mają stawać się pełnoprawnymi służącymi, gdy tylko skończą dziesięć lat, i nie wolno im kontynuować nauki z pozostałymi członkami watahy. Uważał, że służący nie zasługują na nic więcej, bo nie muszą umieć niczego poza czytaniem, pisaniem i prostą matematyką.
To był pierwszy raz, kiedy zrozumiałam, jak bardzo go nienawidzę. Przez następne siedem lat mojego życia byłam niczym więcej niż służącą, marząc o dniu, w którym skończę osiemnaście lat i ucieknę z tej dziury. Zawsze trzymałam się na uboczu, nawet wśród służby. Chciałam pozostawać tak niewidzialna, jak to tylko możliwe, bo wtedy nikt nie zauważa twojej ucieczki — przynajmniej przez jakiś czas.
Zanim dowiedziałam się, że mój ojciec umrze, kiedy skończę siedemnaście lat, nie uwzględniałam go w swoich planach ucieczki. Planowałam uciec również od niego. Nie nienawidziłam go ani nic z tych rzeczy — wtedy — ale też nie darzyłam go szczególną miłością, skoro nie dawał mi do tego żadnego powodu. Nie wiem, czy to była strata mojej matki, czy zawsze taki był, ale był bardzo chłodnym człowiekiem. Ani razu nie widziałam, żeby okazał mi jakiekolwiek uczucie przypominające miłość, czułość albo serdeczność. Ani razu nie przytulił mnie, kiedy czułam się chora, samotna albo wściekła na los, który został mi narzucony. Przez całe siedemnaście lat przed jego śmiercią ledwie się do mnie odzywał. Nawet kiedy wychodził wykonać zadanie, które zlecił mu alfa Grey, nigdy nie wyjaśniał, dokąd idzie ani na jak długo. Mówił mi tylko, że dostał rozkaz od alfy i nie wróci, dopóki go nie wykona.
To był ostatni raz, kiedy go widziałam, zanim trzy tygodnie później dotarła do mnie wiadomość o jego śmierci. Jak umarł? Gdzie? Nie powiedziano mi nic poza tym, że nie żyje. Jak pewnie można się domyślić, jego śmierć nie złamała mi serca, więc właściwie nie obchodziło mnie, jak dokładnie zginął. Cóż, dowiedziałam się, jak umarł, sześć miesięcy później, ale wyprzedzam wydarzenia.
Ostatnie Rozdziały
#71 Rozdział 71
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#70 Rozdział 70
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#69 Rozdział 69
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#68 Rozdział 68
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#67 Rozdział 67
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#66 Rozdział 66
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#65 Rozdział 65
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#64 Rozdział 64
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#63 Rozdział 63
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026#62 Rozdział 62
Ostatnia Aktualizacja: 8/7/2026
Może Ci się spodobać 😍
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Skrępowana (Seria Lordów)
Myślałam, że Alekos, Reyes i Stefan będą moim wybawieniem, ale szybko pokazali mi, że są jak każdy inny Lord—okrutni, brutalni i bez serca.
Mój ojciec miał rację w jednej kwestii—Lordowie niszczą wszystko, czego się dotkną. Czy przetrwam tych demonów? Moja wolność zależy od tego.
Muszę wytrzymać wszystko, co Alekos, Reyes i Stefan mi zgotują, aż uda mi się uciec z tego dzikiego miasta.
Dopiero wtedy będę naprawdę wolna. A może nie?
Seria Lordów:
Księga 1 - Skuta
Księga 2 - Kupiona
Księga 3 - Uwięziona
Księga 4 - Uwolniona
Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył
Patrzę w jego przepiękne zielone oczy i moja odpowiedź jest natychmiastowa: „Tak.”
„A czy ty, Nathan Edward Ashford, bierzesz April Lillian Farrah za żonę, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Nathan ściska moją dłoń i pochyla się do przodu. Jego usta muskają moje ucho, wywołując dreszcz na moich plecach.
„Naprawdę jesteś bezczelna, April,” szepcze. „Bezczelna i złudna.” Potem odsuwa się i obdarza mnie najszerszym, najbardziej złowieszczym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałam, po czym ogłasza całemu kościołowi: „Wolałbym. Zjeść. Gówno.”
Życie April jest już wystarczająco skomplikowane – balansowanie między przytłaczającymi rachunkami medycznymi młodszej siostry a stresującymi studiami po stracie obojga rodziców. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje, jest Nathan Ashford: jej pierwsza miłość, która złamała jej serce i upokorzyła ją w liceum, wracając do jej życia.
Odkrywa, że Nathan jest jednym z trzech spadkobierców najpotężniejszej rodziny w mieście, która organizuje konkurs na znalezienie żony. April absolutnie nie chce mieć z tym nic wspólnego – dopóki jej wścibska współlokatorka nie zgłasza jej kandydatury.
Nagle wrzucona w luksusowy świat Nathana, musi poradzić sobie z towarzyskimi manierami, zaciętą rywalizacją i niepokojącymi sekretami. Ale najtrudniejsze wyzwanie? Ponowne spotkanie z Nathanem i uczucia, które w niej budzi.
Czy April wyjdzie z tego z nienaruszonym sercem – czy Nathan zniszczy ją po raz kolejny?
Królowa Lodu na sprzedaż
Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Jednonocna przygoda z moim szefem
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
O jeden fałszywy pocałunek od wszystkiego
Ale gdy wyreżyserowane sceny zamieniają się w przeciągające się muśnięcia, a udawane pocałunki stają się niebezpiecznie prawdziwe, granice zaczynają się zacierać.
Bo niewidzialna dziewczyna wreszcie zostaje dostrzeżona… a nietykalny playboy może zakochiwać się jako pierwszy.












